‘Τα Σχοινιά της Σκηνής Μακραίνουν’ στην Ιαπωνία
«ΠΛΑΤΥΝΟΝ τον τόπον της σκηνής σου και ας εκτείνωσι τα παραπετάσματα των κατοικιών σου· μη φεισθής· μάκρυνον τα σχοινία σου και στερέωσον τους πασσάλους σου».—Ησαΐας 54:2.
Με τα λόγια αυτά, ο προφήτης Ησαΐας έδειξε τον καιρό που η αληθινή λατρεία του Ιεχωβά Θεού θα σημείωνε γρήγορη επέκταση. Σήμερα, στη μια χώρα μετά την άλλη, σ’ όλο τον κόσμο, είμαστε μάρτυρες μιας τέτοιας ακριβώς θαυμαστής θεοκρατικής επέκτασης. Ίσως, η επέκταση αυτή να μην είναι πουθενά αλλού πιο φανερή από όσο στην Ιαπωνία, όπου υπάρχουν κάπου 96.000 λάτρεις του αληθινού Θεού.
Αύξηση στο Πέρασμα των Χρόνων
Στην αρχή της δεύτερης δεκαετίας του αιώνα αυτού έφτασαν για πρώτη φορά στην Ιαπωνία τα καλά νέα της Βασιλείας του Θεού. Ο Κάρολος Τ. Ρώσσελ, ο πρώτος πρόεδρος της Εταιρίας Σκοπιά, έκανε μια περιήγηση 1.100 χιλιομέτρων (700 μιλίων) σ’ όλα τα νησιά της Ιαπωνίας και είδε πόσο χρειαζόταν να κηρυχτεί εκεί η πραγματική Χριστιανοσύνη. Το 1926 διορίστηκε στην Ιαπωνία ο πρώτος Αμερικανός-Ιάπωνας ιεραπόστολος της Εταιρίας Σκοπιά.
Για 20 περίπου χρόνια, σπάρθηκαν πολλοί σπόροι της αλήθειας και δεκάδες άτομα έμαθαν για τη Βασιλεία του Ιεχωβά. Πολλοί απ’ αυτούς υπέστησαν σοβαρές δοκιμασίες για την πίστη τους στα χέρια της στρατιωτικής κυβέρνησης που υπήρχε στα έτη 1933-45.a
Το 1949 το έργο κηρύγματος στην Ιαπωνία πήρε ένα νέο ξεκίνημα. Άρχισαν να καταφθάνουν ιεραπόστολοι που εκπαιδεύτηκαν στη Γαλαάδ. Τον Αύγουστο, υπήρχαν εφτά ιεραπόστολοι που εργάζονταν στο Τόκιο, και κατά μέσο όρο, εννιά άτομα μετείχαν στο ευαγγελιστικό έργο κάθε μήνα. Έξι ακόμη ιεραπόστολοι έφτασαν τον Οκτώβριο, και οι πέντε απ’ αυτούς άρχισαν το έργο κηρύγματος στην Κόμπε. Πώς θα γινόταν δεκτό αυτό το κήρυγμα σ’ αυτή τη χώρα των Βουδιστών και Σιντοϊστών πιστών, που μόλις αναλάμβανε από το σοκ που είχε πάθει εξαιτίας του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου;
Σε λιγότερο από δέκα χρόνια ο αριθμός των κηρύκων της Βασιλείας αυξήθηκε σε 1.000. Αλλά ο ‘τόπος της σκηνής έπρεπε να πλατυνθεί’. Μέχρι τον Νοέμβριο του 1970 ο αριθμός των Μαρτύρων είχε δεκαπλασιαστεί, και τρία χρόνια αργότερα έφτασε στους 20.000. Μετά από τριάμισι χρόνια ο αριθμός αυτός διπλασιάστηκε πάλι—κάνοντας ένα νέο ανώτατο όριο από 40.000 και περισσότερους κήρυκες της Βασιλείας! Ωστόσο, υπήρχαν πολλά ακόμη άτομα με διάθεση προβάτου που έπρεπε να βρεθούν, και ο Ιεχωβά συνέχισε να εκχέει τις ευλογίες του πάνω στις γεμάτες ζήλο δραστηριότητες του λαού του στην Ιαπωνία. Σε λιγότερο από έξι χρόνια, μέχρι τον Ιούνιο του 1983, οι 40.000 είχαν διπλασιαστεί για μια φορά ακόμη σε παραπάνω από 80.000 και, σήμερα ο αριθμός των ευαγγελιζόμενων της Βασιλείας στην Ιαπωνία έχει φτάσει τους 97.305!
Αυτοί που Κήρυξαν Ολοχρόνια
Σαφώς, ο Ιεχωβά Θεός βρίσκεται πίσω απ’ αυτή την επέκταση. Ωστόσο, οι ζηλωτές ιεραπόστολοι και άλλοι ολοχρόνιοι κήρυκες έπαιξαν σπουδαίο ρόλο.
Μέχρι το 1952 ο όμιλος των ιεραποστόλων είχε αυξηθεί σε 50 περίπου, και αρκετοί νέοι ντόπιοι Μάρτυρες άρχισαν το σκαπανικό έργο. Το παράδειγμα των ζηλωτών ιεραποστόλων ενθάρρυνε ολοένα και περισσότερους από τους πρόσφατα βαφτισμένους συντρόφους τους να αφιερώσουν τον εαυτό τους ολοχρόνια στην υπηρεσία του Ιεχωβά. Σήμερα, 37 χρόνια μετά από τότε που μπήκαν στη χώρα οι πρώτοι ιεραπόστολοι, σχεδόν το 40 τοις εκατό όλων των Μαρτύρων στην Ιαπωνία είναι στο ολοχρόνιο (σκαπανικό) έργο κάθε μήνα, και 36.118 ήταν σκαπανείς ακόμη και τον μικρό χειμωνιάτικο μήνα Φεβρουάριο του 1985. Πολλοί από τους ιεραποστόλους οι οποίοι μετείχαν σ’ αυτή την επέκταση από την αρχή εξακολουθούν να υπηρετούν εκεί, αλλά ο σημερινός όμιλος των 76 ιεραποστόλων είναι σαν μια μικρή ‘σταγόνα στον ωκεανό’ των δεκάδων χιλιάδων ντόπιων σκαπανέων.
Θα θέλατε να γνωριστείτε με μερικούς απ’ αυτούς τους ζηλωτές; Ας γνωριστούμε με λίγους τουλάχιστον, σαν αντιπροσωπευτικούς από το σύνολο των σκαπανέων αυτών.
Πρώτα, ας συναντήσουμε μερικούς από αυτούς που υπηρετούν για πολλά χρόνια. Η Ιγουάκο Κόνο είναι η μεγαλύτερη ειδική σκαπάνισσα. Σε ηλικία 70 χρόνων απολαμβάνει το προνόμιο αυτό της υπηρεσίας για 28 περίπου χρόνια και έχει βοηθήσει σχεδόν 50 άτομα μέχρι την αφιέρωση και το βάφτισμα. Έπειτα υπάρχει ο Σαντακίτσι Σιμάντα. Στην ηλικία των 87 χρόνων είναι ο πιο παλιός τακτικός σκαπανέας στην Ιαπωνία. Η Τογιόκο Γιουμεμότο ήταν 26 χρόνων όταν άρχισε το ειδικό σκαπανικό. Τώρα, έχοντας συμπληρώσει παραπάνω από 29 χρόνια πιστής υπηρεσίας, έχει υπηρετήσει τον περισσότερο χρόνο από οποιονδήποτε ντόπιο Ιάπωνα ειδικό σκαπανέα.
Από την άλλη μεριά της κλίμακας, υπάρχουν πολλοί νεαροί οι οποίοι χρησιμοποιούν τη νιότη τους για να υπηρετούν τον Ιεχωβά. Η Μαίρη Άιντα ήταν 14 χρόνων όταν έλαβε το διορισμό της να υπηρετήσει σαν τακτική σκαπάνισσα. Πριν απ’ αυτό είχε λάβει μέρος στην υπηρεσία βοηθητικού σκαπανέα για 41 μήνες από τότε που βαφτίστηκε σε ηλικία 11 χρόνων. Το έκανε το έργο καθώς πήγαινε ταυτόχρονα και στο σχολείο.
Η Άκικο Γκότο ήταν εφτά χρόνων όταν η μητέρα της άρχισε το τακτικό σκαπανικό έργο, παρ’ ότι είχε να φροντίζει δυο μωρά. Η Άκικο ακολούθησε το θαυμάσιο παράδειγμα της μητέρας της και έγινε τακτική σκαπάνισσα όταν ήταν 18 χρόνων, και ύστερα από δυο χρόνια έγινε η πιο νεαρή ειδική σκαπάνισσα στην Ιαπωνία. Η Χισάκο Γουακούι ήταν 21 έτους όταν άρχισε το ειδικό σκαπανικό. Στη διάρκεια των 28 περίπου χρόνων που πέρασαν είχε το προνόμιο να βοηθήσει 37 τουλάχιστον άτομα για να γίνουν λάτρεις του Ιεχωβά.
Πολλοί έχουν βγει έξω από τις μεγάλες πόλεις και πάνε σε μικρές πόλεις και χωριά για να φέρουν τα «καλά νέα της Βασιλείας» σε όλους αυτούς που αξίζουν. Αξίζει να σημειωθεί ότι το 60 τοις εκατό περίπου όλων των τακτικών σκαπανέων είναι νοικοκυρές, και οι περισσότερες απ’ αυτές δεν έχουν πιστούς άντρες. Αυτό το θαυμάσιο σκαπανικό πνεύμα έχει οδηγήσει στην αύξηση των συμφερόντων της Βασιλείας στην Ιαπωνία.
Η Επείγουσα Ανάγκη για Τόπους Συνάθροισης
Οι Ιάπωνες Μάρτυρες εκτιμούν πλήρως την εντολή της Βίβλου να ‘μην παύουν να συγκεντρώνονται μαζί, και περισσότερο μάλιστα όσο βλέπουν τη μέρα να πλησιάζει’. (Εβραίους 10:25) Τα πρώτα χρόνια, οι περισσότερες εκκλησίες έκαναν τις συναθροίσεις τους σε δημοτικές αίθουσες. Πολλές απ’ αυτές νοικιάζονταν με την εβδομάδα. Συχνά οι αδελφοί όταν πήγαιναν για συνάθροιση τους λεγόταν ότι η αίθουσα δεν θα ήταν διαθέσιμη εκείνη τη μέρα. Αυτό σήμαινε να τρέξουν και να βρουν ένα άλλο μέρος και έπειτα, σε λιγότερο από μια ώρα, να τον προσαρμόσουν για τις συναθροίσεις!
Ευτυχώς, αυτά ανήκουν στο παρελθόν. Οι περισσότερες από τις εκκλησίες σήμερα έχουν τους δικούς τους τόπους συνάθροισης. Μερικές νοικιάζουν αίθουσα με το έτος ενώ άλλες έχουν ανακαινίσει κενά κτίρια ή αποθήκες. Αλλά η τιμή των οικοπέδων στην Ιαπωνία είναι πολύ υψηλή—κυμαίνεται παντού από 35 ως 50 δολάρια (ΗΠΑ) το τετραγωνικό πόδι—και έτσι λίγες εκκλησίες μπορούν να αγοράσουν το οικόπεδο που χρειάζεται για να φτιάξουν τις Αίθουσές τους Βασιλείας. Μερικοί αδελφοί που έχουν δικό τους κτήμα κατεδαφίζουν τα σπίτια τους και τα ξαναχτίζουν φτιάχνοντας μια Αίθουσα Βασιλείας στον πρώτο όροφο και το σπίτι τους από πάνω. Σε αρκετές ασυνήθιστες περιπτώσεις, αυτοί που δεν είναι Μάρτυρες του Ιεχωβά ή δεν ενδιαφέρονται μάλιστα καθόλου για τη Χριστιανοσύνη έχουν προσφερθεί να χτίσουν Αίθουσες Βασιλείας σε περιουσία τους και τις νοικιάζουν σε Μάρτυρες του Ιεχωβά, ζητώντας μάλιστα από τους Μάρτυρες να κάνουν τα σχέδια για την αίθουσά τους. Αυτό έχει οδηγήσει στο να υπάρχουν μερικές πραγματικά ασυνήθιστες Αίθουσες Βασιλείας.
Παράδειγμα, στη Γιοκοχάμα, κάποιος ιδιοκτήτης ενός χώρου για παρκάρισμα δέχτηκε να χτίσει μια Αίθουσα Βασιλείας πάνω σε ξυλοπόδαρα στο οικόπεδό του και να νοικιάσει την αίθουσα στους Μάρτυρες. Μια αίθουσα στο Τόκιο βρίσκεται στο δεύτερο όροφο ενός κτιρίου που στηρίζεται ανάμεσα στα στηρίγματα ενός εναέριου σιδηρόδρομου. Σύμφωνα με τελευταία είδηση, οι αδελφοί έχουν συνηθίσει τα θορυβώδη τρένα που περνάνε πάνω από το κεφάλι τους.
Καθώς οι εκκλησίες μεγαλώνουν, το ίδιο συμβαίνει και με τις συνελεύσεις περιοχής. Ενώ πριν από 20 χρόνια μια συνέλευση περιοχής θα μπορούσε να έχει 300 με 400 παραβρισκόμενους, τώρα μπορεί να είναι 1.500 με 2.000, ή και παραπάνω. Εγκαταστάσεις για να γίνονται τόσο μεγάλες συνελεύσεις είναι δύσκολο να βρεθούν. Έτσι, το 1975 νοικιάστηκε έξω από το Τόκιο μια χρεωκοπημένη εγκατάσταση για μπόουλινγκ και διαμορφώθηκε έτσι ώστε να γίνει η πρώτη Αίθουσα Συνελεύσεων στην Ιαπωνία, με χωρητικότητα 1.200 καθημένων. Η δεύτερη, ένα θαυμάσιο κτίριο από μπετόν αρμέ, έγινε το 1982. Βρίσκεται στην κεντρική (Κανσάι) περιοχή της Ιαπωνίας και χτίστηκε εξ ολοκλήρου από εθελοντική εργασία Μαρτύρων αντρών, γυναικών και παιδιών. Έχει 1.800 θέσεις. Η τρίτη Αίθουσα Συνελεύσεων έχει χτιστεί από εθελοντές εργάτες στο κτήμα της Εταιρίας Σκοπιά, στα κεντρικά γραφεία του τμήματος στην Εμπίνα. Έχει 3.000 θέσεις.
Η τελευταία φορά που συγκεντρώθηκαν μαζί όλοι οι ευαγγελιζόμενοι σε μια συνέλευση στην Ιαπωνία ήταν στη διεθνή συνέλευση που έγινε στην Οσάκα το 1973, και οι παραβρισκόμενοι ήταν 31.263. Από τότε, λόγω έλλειψης κατάλληλων εγκαταστάσεων, οι μικρότερες συνελεύσεις έχουν αποδειχθεί πιο πρακτικές, και μαρτυρία για τη Βασιλεία μπορεί να δοθεί σε περισσότερα μέρη. Εικοσιτέσσερις τέτοιες συνελεύσεις έγιναν το 1984, παραβρέθηκαν 179.439 άτομα και βαφτίστηκαν 3.236.
Επέκταση στο Τμήμα
Το γραφείο τμήματος της Εταιρίας για να συμβαδίσει με τη γρήγορη αύξηση στον αγρό έχει κάνει τρομερή επέκταση στο πέρασμα των χρόνων. Από το 1949 ως το 1962 το γραφείο βρισκόταν σε ένα διώροφο σπίτι Ιαπωνικού στυλ στο Μινάτο Γουόρντ του Τόκιο. Τελικά αντικαταστάθηκε από ένα εφταώροφο κτίριο που χρησίμευσε σαν τα κεντρικά γραφεία μέχρι το 1972. Τότε η Εταιρία είδε την ανάγκη να κάνει το δικό της τυπογραφείο. Έτσι χτίστηκε ένα νέο εργοστάσιο και ένας οίκος Μπέθελ σε οικόπεδο ενός έηκερ (0,4 εκτάρια) στην πόλη Νουμαζού, 120 χιλιόμετρα (75 μίλια) νοτιοδυτικά του Τόκιο.
Ωστόσο, μέσα σε πέντε χρόνια οι εγκαταστάσεις στη Νουμαζού ήταν μικρές. Έτσι, αγοράστηκε στην Εμπίνα έκταση 72 στρεμμάτων (18 έηκερς), και χτίστηκε ένα θαυμάσιο εργοστάσιο και οίκος Μπέθελ, τρεις φορές μεγαλύτερο σε μέγεθος από τις εγκαταστάσεις στη Νουμαζού. Το συγκρότημα αυτό, που κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από τους ίδιους τους Μάρτυρες, αφιερώθηκε στις 15 Μαΐου 1982.
Η παραγωγή περιοδικών άρχισε με ένα νέο περιστροφικό πιεστήριο όφσετ καθώς το χτίσιμο προχωρούσε. Μετά την ολοκλήρωση της κατασκευής, προστέθηκε και ένα άλλο περιστροφικό πιεστήριο όφσετ τετραχρωμίας. Οι αδελφοί συγκινήθηκαν ιδιαίτερα όταν το 1982 τυπώθηκαν στο πιεστήριο της Εταιρίας δεκάδες χιλιάδες αντίτυπα της Μετάφρασης Νέου Κόσμου των Αγίων Γραφών στην Ιαπωνική γλώσσα. Τον Ιανουάριο του 1984 εγκαταστάθηκε ένα πενταμερές περιστροφικό πιεστήριο όφσετ. Μπορεί να παραγάγει χίλια περιοδικά το λεπτό και μπορεί να τυπώνει ταυτόχρονα τη Σκοπιά και το Ξύπνα!
Για να γίνει όλη αυτή η εκτύπωση και αποστολή και για να καλυφθούν οι ανάγκες των εργατών, η οικογένεια Μπέθελ έχει αυξηθεί σε 345 μέλη. Επίσης, 165 εργάζονται στο νέο χώρο κατασκευής. Αξίζει να σημειωθεί ότι υπάρχουν και σαρκικά αδέλφια σ’ αυτή την οικογένεια.
Μολονότι πριν από τρία μόνο χρόνια αφιερώθηκαν οι εγκαταστάσεις στην Εμπίνα, γίνονται ήδη εργασίες για περαιτέρω επέκταση. Στο ίδιο κτήμα κατασκευάζεται ήδη ένας νέος οκταώροφος οίκος Μπέθελ, ο οποίος θα στεγάσει 250 άτομα, καθώς επίσης και ένα εξαώροφο εργοστάσιο. Πραγματικά, τα ‘σχοινιά’ εκτείνονται πέρα από κάθε προσδοκία.
Μελλοντικές Προοπτικές
Σ’ αυτή τη χώρα με τα Βουδιστικά και Σιντοϊστικά πιστεύω, υπάρχουν πολλοί που ψάχνουν να βρουν κάτι στο οποίο να θέσουν την πίστη τους. Αυτό που απομένει να δούμε είναι πόσοι ακόμη θα έρθουν στη «σκηνή» του Ιεχωβά. Μια ένδειξη περαιτέρω προόδου είναι το γεγονός ότι 224.696 συναθροίστηκαν στις 15 Απριλίου 1984 για να γιορτάσουν την Ανάμνηση του θανάτου του Ιησού. Και γίνεται συντονισμένη προσπάθεια για να βοηθηθούν οι ενδιαφερόμενοι. Κάθε μήνα, διεξάγονται κάπου 142.000 οικιακές Γραφικές μελέτες.
Όταν έφτασαν το 1949 οι πρώτοι ιεραπόστολοι, ποιος μπορούσε να φανταστεί ότι μετά από 37 χρόνια θα υπήρχαν παραπάνω από 97.000 ενεργοί υμνητές του Ιεχωβά σ’ αυτή τη χώρα; Ωστόσο, ο Ιεχωβά το έκανε αυτό δυνατό. Αληθινός στην υπόσχεσή του, έχει πραγματικά ‘εκτείνει τα παραπετάσματα της σκηνής του’ και έχει ‘μακρύνει τα σχοινιά’ για το λαό του. Οι Μάρτυρές του θα συνεχίσουν να εργάζονται σκληρά και αποβλέπουν σ’ αυτόν για το θερισμό προτού τελειώσει αυτό το σύστημα.
[Υποσημειώσεις]
a Για λεπτομερή αφήγηση, δείτε το Βιβλίο Έτους 1973 των Μαρτύρων του Ιεχωβά (στην Αγγλική), σελίδες 214-222.
[Γράφημα στη σελίδα 23]
(Για το πλήρως μορφοποιημένο κείμενο, βλέπε έντυπο)
Αύξηση στους ευαγγελιζόμενους της Βασιλείας στην Ιαπωνία τα τελευταία 37 χρόνια
(Φεβ.)
1949 9
1958 1.000
1970 10.000
1973 20.000
1976 40.000
1983 80.000
1985 97.305
[Εικόνα στη σελίδα 24]
Η Τογιόκο Γιουμεμότο έχει το πιο μακροχρόνιο ιστορικό στο ειδικό σκαπανικό έργο
[Εικόνα στη σελίδα 25]
Ο Σαντακίτσι Σιμάντα είναι ο πιο παλιός τακτικός σκαπανέας στην Ιαπωνία