Ευθυγραμμιζόμενοι με το ‘Νου του Ιεχωβά’ Καθώς Τώρα Αποκαλύπτεται

1. Ποιο έθνος αντικατέστησε το φυσικό Ισραήλ, και σε ποια διαθήκη;

Ο Γιος του Θεού υπερτερεί από τον προφήτη Μωυσή, ο οποίος ήταν ο μεσίτης της διαθήκης του νόμου μεταξύ του Θεού και του φυσικού Ισραήλ. Ο Ιησούς Χριστός έχει γίνει ο διορισμένος Μεσίτης της προειπωμένης νέας διαθήκης του Ιεχωβά. Αυτή η διαθήκη έγινε με το έθνος που αντικατέστησε τον αρχαίο φυσικό Ισραήλ και είναι ο πνευματικός Ισραήλ, «ο Ισραήλ του Θεού». (Γαλάτας 6:16) Οι Δέκα Εντολές και όλοι οι άλλοι σχετικοί νόμοι της διαθήκης που έγιναν με μεσίτη τον ατελή άνθρωπο Μωυσή καταγράφτηκαν σε χειρόγραφα αλλά δεν χαράχτηκαν πάνω στην καρδιά και στο νου των περιτμημένων σαρκικά Ιουδαίων, ή Ισραηλιτών. Σημειώνοντας την αποτυχία αυτή σχετικά με τη διαθήκη του Μωσαϊκού Νόμου, ο Ιεχωβά Θεός προείπε μέσω του προφήτη Ιερεμία τη σύναψη μιας νέας διαθήκης, όπως αναγράφεται στο Ιερεμίας 31:31-34.

2. (α) Πώς ο Ιησούς έγινε Μεσίτης της διαθήκης; (β) Πώς και πότε τέθηκε αυτή σε ενέργεια;

² Ο Ιησούς Χριστός σφράγισε εκείνη την υποσχεμένη «νέα διαθήκη» με το ίδιο το αίμα της ζωής του όταν πέθανε με διαρρηγμένη καρδιά πάνω σ’ έναν πάσσαλο βασανισμού έξω από την Ιερουσαλήμ. Την προηγούμενη νύχτα όταν γιόρταζε το τελευταίο του Πασχαλινό δείπνο με τους πιστούς αποστόλους του υπακούοντας στη διαθήκη του Μωσαϊκού Νόμου, ο Ιησούς πρόσφερε σ’ αυτούς το κύπελλο με το κρασί και έδωσε μια νέα σημασία σ’ αυτό λέγοντας: «Τούτο το ποτήριον είναι η καινή διαθήκη εν τω αίματί μου, το υπέρ υμών εκχυνόμενον». (Λουκάς 22:20· 1 Κορινθίους 11:23-26) Μ’ αυτόν τον τρόπο έγινε ο Μεσίτης εκείνης της νέας διαθήκης, η οποία αποδείχτηκε ότι ήταν «καλυτέρα διαθήκη» από τη διαθήκη του Μωσαϊκού Νόμου. (Εβραίους 8:6· 9:11-28) Έτσι από τότε που παρουσίασε την αξία του τέλειου αίματος της ζωής του στον ουρανό το 33 μ.Χ. υπηρετεί σαν Μεσίτης για εκείνους τους μαθητές τούς οποίους ο Θεός φέρνει στη νέα διαθήκη.—1 Τιμόθεον 2:5, 6.

3. Σύμφωνα με το Εβραίους 10:15, 16, πού γράφει ο Ιεχωβά τους νόμους αυτής της διαθήκης;

³ Όταν εξέταζε τη νέα διαθήκη, στο Εβραίους 10:15, 16, ο απόστολος παρέθεσε την προφητεία του Ιερεμία σύμφωνα με την Ελληνική Μετάφραση των Εβδομήκοντα και γράφει: «Μαρτυρεί δε εις ημάς και το Πνεύμα το Άγιον· διότι, αφού είπε πρότερον, ‘Αύτη είναι η διαθήκη,, την οποίαν θέλω κάμει προς αυτούς μετά τας ημέρας, λέγει Κύριος, θέλω δώσει τους νόμους μου εις τας καρδίας αυτών, και θέλω γράψει αυτούς επί των διανοιών αυτών’».

4. (α) Πώς η συμβολική καρδιά και ο νους διαφέρουν; (β) Σύμφωνα με τον Ψαλμό 119, πώς χρησιμοποιούν οι Χριστιανοί που είναι στη νέα διαθήκη την καρδιά και το νου; (γ) Πότε και πώς άρχισαν να γράφονται οι νόμοι του Θεού πάνω στις καρδιές και τις διάνοιες;

⁴ Σύμφωνα με τις λειτουργίες της συμβολικής καρδιάς και του νου, οι Χριστιανοί που φέρνονται στη νέα διαθήκη μέσω του Χριστού του Μεσίτη θα αγαπούσαν τους νόμους του Ιεχωβά με την καρδιά τους, και θα υποκινούνταν έτσι να υπακούουν σ’ εκείνους τους νόμους, και επίσης θα κρατούσαν γερά στη διάνοιά τους εκείνους τους θείους νόμους. Όπως το εξέφρασε ο ψαλμωδός, «Πόσον αγαπώ τον νόμον σου· Όλην την ημέραν είναι μελέτη μου». (Ψαλμός 119:97) Η εντύπωση των νόμων του Ιεχωβά μέσα στη συμβολική καρδιά των μαθητών του Χριστού και το γράψιμο αυτών των νόμων στις διάνοιές τους άρχισε να γίνεται τη μέρα της Πεντηκοστής του 33 μ.Χ. Τότε ήταν που το άγιο πνεύμα χύθηκε πάνω στους αναμένοντες μαθητές του Ιησού Χριστού και ορατές «γλώσσαι πυρός» στάθηκαν πάνω από τα κεφάλια των 120 μαθητών και αυτοί άρχισαν να μιλούν σε ξένες γλώσσες που δεν είχαν μελετήσει ή μάθει. Αυτό ήταν πραγματικά ένα θαύμα! Σαν αποτέλεσμα της μαρτυρίας που δόθηκε εκεί στους συγκεντρωμένους παρατηρητές, 3.000 βαφτίστηκαν όταν πίστεψαν στον Ιησού σαν το Χριστό ή Μεσσία, και αυτοί φέρθηκαν στη νέα διαθήκη με αυτόν σαν Μεσίτη τους.—Πράξεις κεφάλαιο 2· Ιωήλ 2:28-32.

5. Ποιοι έχουν φερθεί σήμερα στη νέα διαθήκη, και ποια απόδειξη δείχνει ότι αυτοί είναι «κλάδοι»;

⁵ Σήμερα, 1.900 χρόνια αργότερα, υπάρχει ένα υπόλοιπο του «Ισραήλ του Θεού» του οποίου τα μέλη δείχνουν ότι έχουν φερθεί στη νέα διαθήκη, με το να βαφτιστούν με το άγιο πνεύμα. Αποδεικνύουν ότι οι νόμοι του Ιεχωβά Θεού έχουν εντυπωθεί στις συμβολικές καρδιές τους κι έχουν γραφτεί στις διάνοιές τους. Αυτοί εκτελούν αυτό που προείπε ο Μεσίτης τους όπως αναγράφεται στο Ματθαίος 24:14 και Μάρκος 13:10. Αυτοί είναι «κλάδοι» σ’ εκείνο το πνευματικό ελαιόδεντρο που περιγράφεται από τον απόστολο Παύλο στους Ρωμαίους 11, και παράγουν πολλή καρποφορία.

6. (α) Ποιο άλλο χαρακτηριστικό του «νου» του Ιεχωβά έχει αποκαλυφθεί από το 1935; (β) Πώς τα «άλλα πρόβατα» δίνουν πειστική απόδειξη της αγάπης τους για το «νόμο» του Θεού στον καιρό μας;

⁶ Ένα άλλο χαρακτηριστικό του «νου» του Ιεχωβά έχει αποκαλυφθεί από τον καιρό της συνέλευσης των Μαρτύρων του Ιεχωβά το έτος 1935 στην πόλη Ουάσινγκτον. Τι βρισκόταν στο «νου» του Ιεχωβά σχετικά με τον «πολύ όχλο» που προειπώθηκε στην Αποκάλυψη 7:9-17; Αυτό το προειπωμένο πλήθος υμνητών του Ιεχωβά Θεού και του Αρνιού του, Ιησού Χριστού, υπηρετεί τον Θεό στο συμβολικό ναό, και έχει εμφανιστεί στη σκηνή από το 1935. Οι 840 οι οποίοι βαφτίστηκαν εκεί στην Ουάσινγκτον το Σάββατο, 1η Ιουνίου, εξακολουθούν να αυξάνονται μέχρι τώρα. Σήμερα σ’ ολόκληρη τη γη υπάρχουν περισσότεροι από δυόμισι εκατομμύρια απ’ αυτά τα «άλλα πρόβατα» του Καλού Ποιμένα, του Ιησού Χριστού, οι οποίοι συναναστρέφονται τακτικά με τους γεννημένους από το πνεύμα μετόχους της νέας διαθήκης και συμμετέχουν στο έργο μαρτυρίας της Βασιλείας όπως προειπώθηκε στο Ματθαίος 24:14. (Ιωάννης 10:16) Σαν τον ψαλμωδό, αυτοί δίνουν πειστική απόδειξη ότι αγαπούν το «νόμον» του Ιεχωβά σ’ αυτή τη ‘συντέλεια του συστήματος πραγμάτων’, και ότι ο «νόμος» του είναι κάτι πάνω στο οποίο αυτοί κάνουν σκέψεις με το νου τους και τον κάνουν αντικείμενο ενδιαφέροντος για τις καρδιές τους.

Σωτηρία Μέσω Πίστης και Ομολογίας

7, 8. (α) Εξαρτάται η σωτηρία αποκλειστικά από εγκεφαλική γνώση; (β) Τι δηλώνει το Ρωμαίους 10:5-10 σχετικά με την αλληλεπίδραση της συμβολικής καρδιάς και του νου;

⁷ Η απόκτηση σωτηρίας, είτε στη Βασιλεία του Ιεχωβά στους ουρανούς είτε στην Παραδεισιακή γη κάτω από τη χιλιετή βασιλεία του Ιησού Χριστού, δε γίνεται απλώς με το να έχουμε εγκεφαλική γνώση, δεν είναι ζήτημα απλώς διάνοιας. Ο απόστολος Παύλος το κάνει αυτό σαφές στο Ρωμαίους 10:5-10. Εκεί εξετάζει το ερώτημα για Χριστιανούς που είχαν φυσική, σάρκινη καρδιά, και όχι μεταμοσχευμένη ή μηχανική καρδιά. Προχωρεί στο επιχείρημά του με τον εξής τρόπο:

⁸ «Γιατί ο Μωυσής γράφει ότι ο άνθρωπος που έχει κάνει τη δικαιοσύνη του Νόμου θα ζήσει απ’ αυτή. Αλλά η δικαιοσύνη που προέρχεται από πίστη μιλάει μ’ αυτόν τον τρόπο: ‘Μην πεις στην καρδιά σου, «Ποιος θα ανεβεί στον ουρανό;» δηλαδή, για να κατεβάσει τον Χριστό· ή «Ποιος θα κατεβεί στην άβυσσο;» δηλαδή, για να ανεβάσει τον Χριστό από τους νεκρούς’. Αλλά τι λέει; ‘Ο λόγος είναι κοντά σου, στο στόμα σου και στην καρδιά σου’· δηλαδή, ο ‘λόγος’ της πίστης, την οποίαν κηρύττουμε. Γιατί αν κηρύξεις δημόσια αυτόν ‘τον λόγο (που είναι) στο στόμα σου’ ότι ο Ιησούς είναι Κύριος, και ασκήσεις πίστη στην καρδιά σου ότι ο Θεός τον σήκωσε από τους νεκρούς, θα σωθείς. Γιατί με την καρδιά ασκεί κανείς πίστη για δικαιοσύνη, αλλά με το στόμα κάνει δημόσια διακήρυξη για σωτηρία». (Μετάφραση Νέου Κόσμου)

9. (α) Τι χρειάζεται για τη σωτηρία, και γιατί απαντάτε έτσι; (β) Τι πρέπει πραγματικά να πιστεύει ένας Χριστιανός στην καρδιά του; (γ) Ποια στάση έλαβαν οι Αθηναίοι, και γιατί;

⁹ Αυτό δείχνει ότι το ζήτημα εισχωρεί πιο βαθιά στο είναι ενός ατόμου παρά στη νοημοσύνη, ή στο νου. Δεν είναι απλώς ζήτημα συλλογής πληροφοριών, ταξινόμησής τους στο νου και ικανότητας αποστήθισης τους. Ο καθοριστικός παράγοντας δεν είναι ο νους με τη γνώση του· εκείνο που παίζει ρόλο εδώ μπροστά στο Θεό είναι το κίνητρο. Η Χριστιανική πίστη πρέπει να υποκινείται από τη συμβολική καρδιά. Αυτός πρέπει να πιστεύει την ανάσταση του Χριστού με όλη του την καρδιά, λόγω εγκάρδιας εκτίμησης αυτού του θαύματος που εκτέλεσε ο Παντοδύναμος Θεός. Είναι κάτι που ο Χριστός δε θα μπορούσε να κάνει για τον εαυτό του, ούτε θα μπορούσε κάποιος άλλος άνθρωπος να το κάνει, και αυτό είναι η ανάσταση από το Θεό του νεκρού Γιου του σε ουράνιο επίπεδο ζωής. (2 Κορινθίους 4:13) Θυμόμαστε ότι οι διανοούμενοι Αθηναίοι στις μέρες του αποστόλου Παύλου έδειξαν την τάση σε μερικές περιπτώσεις, ‘να χλευάσουν’, όταν μάλιστα άκουσαν για ‘ανάσταση νεκρών’, ενώ άλλοι δεν πήραν άμεση απόφαση πάνω στο ζήτημα, αλλά είπαν: «Περί τούτου θέλομεν σε ακούσει πάλιν». Οι διάνοιές τους γεμάτες από γνώση, τους εμπόδιζαν να δεχτούν την πληροφορία, μολονότι βασιζόταν σε πραγματικά γεγονότα. Μόνο μερικοί πίστεψαν και συνταυτίστηκαν με τον Παύλο.—Πράξεις 17:21, 32-34.

10. (α) Ποια υποκίνηση πρέπει να προμηθεύει η καρδιά; (β) Ποια δύο πράγματα απαιτεί, επομένως, ο Ιεχωβά;

¹⁰ Έτσι η καρδιά ενός ατόμου πρέπει να τον υποκινεί να πιστεύει. Με την καρδιά του πρέπει να ασκήσει πίστη. Όταν το κάνει αυτό, τότε η καρδιά—ο πιο βαθύς εαυτός—του ατόμου που πιστεύει θα το υποκινήσει να κάνει δημόσια ομολογία με το στόμα του. Με όλη την καρδιά πρέπει να ασκήσει πίστη. Η δημόσια ομολογία με το στόμα, υποκινούμενη από μια καρδιά που πιστεύει, θα ακολουθήσει. Όταν ένας που πιστεύει βαφτίζεται στο νερό σε συμβολισμό της αφιέρωσης του εαυτού του στον Ιεχωβά Θεό μέσω του Ιησού Χριστού, κάνει δημόσια διακήρυξη που οδηγεί σε σωτηρία. Ο Ιεχωβά Θεός όχι μόνο ερευνά τη συμβολική καρδιά για να δει αν υπάρχει εκεί μια πίστη που ενεργοποιεί αλλά επίσης προσέχει ν’ ακούσει αν γίνεται δημόσια διακήρυξη.

Διακράτηση Οσιότητας Λόγω ‘Πλήρους’ Καρδιάς

11. (α) Πώς μπόρεσε να παραμείνει ο Δαβίδ όσιος στον Ιεχωβά; (β) Παρά την αμαρτία του, γιατί μπορούσε ο Δαβίδ να προσεύχεται όπως στον Ψαλμό 86:11; (γ) Ποιοι έχουν ακολουθήσει το έξοχο παράδειγμα του Δαβίδ;

¹¹ Ο Δαβίδ των αρχαίων χρόνων, όπως και όλοι οι άλλοι εμείς, γεννήθηκε σε ανομία και συνελήφθηκε σε αμαρτία, αλλά έμεινε όσιος στο Θεό του, τον Ιεχωβά, γιατί είχε μια συμβολική καρδιά που ήταν ‘πλήρης’ προς τον Θεό του έθνους Ισραήλ. (Ψαλμός 51:5) Μαρτυρία γι’ αυτό το γεγονός υπάρχει στο 1 Βασιλέων 15:3: «Και δεν ήτο η καρδία αυτού [του Αβιάμ] τελεία [πλήρης, ΜΝΚ] μετά Κυρίου του Θεού αυτού, καθώς η καρδία Δαβίδ του πατρός αυτού». Είναι αλήθεια ότι ο Δαβίδ διέπραξε μια απεχθή αμαρτία με τη σύζυγο του Ουρία του Χετταίου, αλλά μετανόησε ειλικρινά γι’ αυτό και η καρδιά του αποδείχτηκε ότι ήταν αδιαίρετη και ασάλευτη στην αφοσίωσή του στον Ιεχωβά σαν Θεό του. (1 Βασιλέων 15:4, 5) Δικαιολογημένα λοιπόν ο Δαβίδ μπορούσε να προσεύχεται: «Προσήλονε [ενοποίησε, ΜΝΚ] την καρδίαν μου εις τον φόβον του ονόματός σου». (Ψαλμός 86:11) Έθεσε ένα έξοχο παράδειγμα για τους διαδόχους του στη βασιλεία πάνω στον Ισραήλ, και ο Βασιλιάς Ασά μιμήθηκε το Δαβίδ από αυτή την άποψη γιατί διαβάζουμε στο 1 Βασιλέων 15:14: «Η καρδία του Ασά ήτο τελεία [πλήρης, ΜΝΚ] μετά του Κυρίου πάσας τας ημέρας αυτού».

12. Ποιο πράγμα απαιτεί θάρρος και ειλικρίνεια, και πώς το έδειξε αυτό ο Εζεκίας;

¹² Ασφαλώς χρειάζεται μεγάλο θάρρος και ειλικρίνεια για να συζητάς με τον Αγιότατο Θεό, τον Ερευνητή της ανθρώπινης καρδιάς, και να τον παρακαλείς για έλεος και στοργική στοχαστικότητα. Αλλά αυτό είναι εκείνο που έκανε ο Βασιλιάς Εζεκίας του Ισραήλ. Όταν προσβλήθηκε από μια αρρώστια που θα τον οδηγούσε ασφαλώς στο θάνατο αν δεν επενέβαινε ο Θεός, ο Εζεκίας προσευχήθηκε: «Δέομαι, Κύριε, ενθυμήθητι τώρα,, πώς περιεπάτησα ενώπιόν σου εν αληθεία και εν καρδία τελεία [πλήρη, ΜΝΚ] και έπραξα το αρεστόν ενώπιόν σου».—Ησαΐας 38:3.

13. Τι πρέπει να κρατούν πάντοτε στο νου οι Χριστιανοί, και σύμφωνα με το παράδειγμα τίνος;

¹³ Έχοντας υπόψη αυτά τα παραδείγματα, οι χρισμένοι Χριστιανοί σήμερα που έχουν φερθεί στη ‘διαθήκη για βασιλεία’ με τον Ιησού Χριστό στους ουρανούς πρέπει να έχουν πάντοτε στο νου την υποχρέωση να περπατούν ενώπιον του Ιεχωβά ‘με πλήρη καρδιά’. Σαν το βασιλικό προπάτορα του Δαβίδ, ο Ιησούς Χριστός όταν ήταν πάνω στη γη σαν τέλειος άνθρωπος περπάτησε μπροστά στον ουράνιο Πατέρα του, τον Ιεχωβά, «με τέλεια [πλήρη, ΜΝΚ] καρδιά». Επομένως, ο Ιεχωβά Θεός, Αυτός που δημιουργεί βασιλιάδες, ευαρεστήθηκε πολύ να του δώσει τη διακυβέρνηση στην ουράνια Βασιλεία, για να βασιλεύει εκεί «Βασιλεύς βασιλέων και Κύριος κυρίων» μαζί με τους μαθητές του που κράτησαν ακεραιότητα, σαν υποδεέστερους βασιλιάδες και κυρίους.—Λουκάς 22:29· Αποκάλυψις 19:16.

14. Για ποιο λόγο έχουν φερθεί τα «άλλα πρόβατα» στη «μία ποίμνη» κάτω από τον «ένα ποιμένα»;

¹⁴ Ο «πολύς όχλος» των «άλλων προβάτων» του Χριστού αναμένουν ότι θα είναι οι πρώτοι που θα εισέλθουν ζωντανοί στη χιλιετή βασιλεία του Ιησού Χριστού και των 144.000 συναρχόντων του. (Αποκάλυψις 7:9, 10· Ιωάννης 10:16· Αποκάλυψις 14:1· 20:4-6) Από το σημαντικό έτος 1935 τα μέλη αυτού του «πολλού όχλου» συναναστρέφονται με το υπόλοιπο των κληρονόμων της Βασιλείας, οι οποίοι περπατούν ενώπιον του Ιεχωβά Θεού με πλήρη καρδιά. Επειδή αυτά τα «άλλα πρόβατα» του Καλού Ποιμένα, του Ιησού Χριστού, ζητούν να περπατούν ενώπιον του Ιεχωβά Θεού ‘με πλήρη καρδιά’ αποτελούν τώρα «μία ποίμνη» με το υπόλοιπο των κληρονόμων της Βασιλείας κάτω από τον «ένα ποιμένα», τον Ιησού Χριστό. Επειδή διακρατούν ακεραιότητα με τέτοια ενοποιημένη, πλήρη καρδιά, θα έχουν ένα προνομιούχο μέρος στη διεκδίκηση της παγκόσμιας κυριαρχίας του Θεού του οποίου είναι μάρτυρες, του Ιεχωβά.—Ησαΐας 43:10, 12.

15. Για ποιο πράγμα, τώρα, μπορούμε να είμαστε όλοι ευγνώμονες;

¹⁵ Μ’ αυτό τον τρόπο όλοι μας, σαν μαθητές του Γιου του Θεού, του Καλού Ποιμένα μας, ευθυγραμμιζόμαστε με τον «νουν» του Ιεχωβά όπως αποκαλύπτεται τώρα στους αφιερωμένους, βαφτισμένους λάτρεις του. Πόσο ευγνώμονες μπορούμε και πρέπει να είμαστε που ο Ύψιστος Θεός στον ουρανό μάς έχει αποκαλύψει αυτό που ήρθε πρώτα στον δικό του «νουν» και το οποίο δεν πήγασε από κανέναν άνθρωπο με σάρκα και οστά! Για το λόγο αυτό υποκινούμαστε να σκεφτόμαστε όπως σκέφτεται ο Ιεχωβά σχετικά με τον ένδοξο σκοπό του.

16, 17. (α) Τι δείχνεται σχετικά με τον ‘νουν του Ιεχωβά’ και «τον νουν του Χριστού» στο 1 Κορινθίους 2:16; (β) Τι αποκαλύπτει το Φιλιππησίους 2:5-8 σχετικά με τον «νουν» του Χριστού;

¹⁶ Εκτιμούμε αυτό που είναι γραμμένο για μας στην 1 Κορινθίους 2:16, δηλαδή: «Διότι τις εγνώρισε τον νουν του Κυρίου, ώστε να διδάξη αυτόν; ημείς όμως έχομεν νουν Χριστού».

¹⁷ Είναι πέρα από κάθε αμφισβήτηση ότι ο «νους» του Χριστού ήταν ευθυγραμμισμένος με τον ‘νουν του Ιεχωβά’. Τα θεόπνευστα λόγια στο Φιλιππησίους 2:5-8 (Μετάφραση Νέου Κόσμου), μας βοηθάνε να εισχωρήσουμε στον «νουν» του Γιου του Θεού ακόμη και στην προανθρώπινη ύπαρξή του, γιατί εκεί διαβάζουμε: «Να έχετε το ίδιο φρόνημα μέσα σας που υπήρχε επίσης στον Χριστό Ιησού, ο οποίος, μολονότι υπήρχε σε μορφή Θεού, δε διαλογίστηκε αρπαγή, δηλαδή, ότι έπρεπε να είναι ίσος με τον Θεό. Όχι, αλλά άδειασε τον εαυτό του και ανέλαβε μορφή δούλου και έφτασε να είναι στην ομοιότητα ανθρώπων. Κι ακόμη περισσότερο, όταν βρέθηκε σε σχήμα σαν άνθρωπος, ταπείνωσε τον εαυτό του κι έγινε υπάκουος μέχρι θανάτου, και μάλιστα θανάτου πάνω σ’ ένα πάσσαλο βασανισμού».

18. Τι απαιτήθηκε από το Γιο σύμφωνα με τον «νουν» του Πατέρα;

¹⁸ Ο Ιεχωβά Θεός έχει στο νου του την εξαγορά του ανθρώπινου γένους από τον αιώνιο θάνατο, και ο μονογενής Γιος του Θεού ήταν πρόθυμος να ευθυγραμμιστεί με το νου του ουράνιου Πατέρα του απ’ αυτή την άποψη, έστω κι αν αυτό θα σήμαινε σκληρά παθήματα γι’ αυτόν πάνω στη γη.

19. (α) Πώς μπορούμε να συμμορφώσουμε τη συμβολική καρδιά μας σε σχέση με τον «νουν» του Ιεχωβά; (β) Τι πρέπει να εκτελέσουμε τώρα σχετικά με τον «νουν του Χριστού»;

¹⁹ Με αντίστοιχο τρόπο, αν κι εμείς σήμερα θέλουμε να ευθυγραμμιστούμε με τον ‘νουν του Ιεχωβά’, πρέπει κι εμείς να ταπεινώσουμε τους εαυτούς μας με ένα Χριστοειδή τρόπο και να υποταχθούμε χωρίς όρους στο θέλημα του Ιεχωβά. Αυτό μας υποχρεώνει να είμαστε μάρτυρες του Ιεχωβά, και υποκινούμενοι από μια όσια και γεμάτη αγάπη καρδιά, πρέπει να φέρουμε σε πέρας αυτό που είχε στον οξυδερκή νου του ο Ιησούς Χριστός, όταν είπε: «Θέλει κηρυχθεί τούτο το ευαγγέλιον της βασιλείας εν όλη τη οικουμένη, προς μαρτυρίαν εις πάντα τα έθνη», μέχρι το τέλος.—Ματθαίος 24:14· Μάρκος 13:10.

20. (α) Τι συμβάλλει τώρα στην παγκόσμια ενότητα δράσης; (β) Ποια επιτυχία απολαμβάνει τώρα το ενωμένο ποίμνιο του λαού του Θεού;

²⁰ Όλοι εμείς οι αφιερωμένοι, βαφτισμένοι μάρτυρες του Ύψιστου Θεού σήμερα θέλουμε να ‘φρονούμε το αυτό’ σχετικά μ’ αυτό το προνόμιο υπηρεσίας. (Φιλιππησίους 4:2) Αυτό συμβάλλει στην παγκόσμια ενότητα δράσης. Επειδή το κάνουμε αυτό, ο Ιεχωβά Θεός έχει ευλογήσει και τον «πολύν όχλον» των «άλλων προβάτων» του Χριστού και το χρισμένο υπόλοιπο των κληρονόμων της Βασιλείας του Χριστού με την υπέροχη επιτυχία που δοκιμάζουν παγκόσμια σήμερα στη σύναξη όλων των «άλλων προβάτων» και στην επίδοση της τελικής ειδοποιήσεως σε όλο το ανθρώπινο γένος πριν από την ένδοξη νίκη του και τη διεκδίκηση της παγκόσμιας κυριαρχίας του στον Αρμαγεδδώνα.—Αποκάλυψις 16:16.

Μερικές ερωτήσεις σαν ανασκόπηση:

◻ Πώς η ‘καρδιά’ και ο «νους» περιλαμβάνονται στα γράψιμο από τον Ιεχωβά του «νόμου» της νέας διαθήκης;

◻ Ποια δυο πράγματα παίζουν ρόλο για την απόκτηση σωτηρίας;

◻ Πώς μια ‘πλήρης’ καρδιά μας βοηθάει να παραμείνουμε όσιοι;

◻ Πώς μπορούμε να δείξουμε ότι έχουμε και ‘τον νουν του Ιεχωβά’ και «τον νουν του Χριστού»;

[Εικόνα στη σελίδα 15]

Ο Ιεχωβά έχει γράψει το «νόμο» της νέας διαθήκης του πάνω σε καρδιές και διάνοιες χρισμένων. Με χαρά, «άλλα πρόβατα» ενώνονται τώρα στην ιερή υπηρεσία

[Εικόνα στη σελίδα 17]

Ο Εζεκίας εκδήλωνε ‘πλήρη’ καρδιά όταν δοκίμαζε αντιξοότητες. Το ίδιο μπορούμε να κάνουμε κι εμείς