«Σηκώσατε τας Κεφαλάς Σας»

ΚΑΜΜΙΑ προηγούμενη γενιά στην ανθρώπινη ιστορία δεν είχε παραστή μάρτυς των καταθλιπτικών γεγονότων που βλέπει η γενιά μας. Γιατί, λοιπόν, ο Ιησούς, όταν μιλούσε γι’ αυτόν τον καιρό, είπε: «Όταν δε ταύτα αρχίσωσι να γίνωνται, ανακύψατε και σηκώσατε τας κεφαλάς σας, διότι πλησιάζει η απολύτρωσίς σας»;—Λουκ. 21:28.

Σαφώς, ο Ιησούς έλεγε ότι υπήρχε μια διαρκής και ικανοποιητική λύσις όλων αυτών των ενοχλητικών προβλημάτων. Και ποια είναι αυτή η λύσις; Παραδείγματος χάριν, μήπως οι προφητείες όπως αυτές που έδωσε ο Ιησούς, και πολλές άλλες στην Αγία Γραφή, δείχνουν ότι αυτή η απολύτρωσις θα έλθη με ανθρώπινες προσπάθειες; Όχι, διόλου.

Το σκληρό μάθημα που διδάσκει η ιστορία είναι ότι οι άνθρωποι και τα έθνη, όσο ειλικρινείς κι αν είναι, είναι απλώς ανίκανοι να επιφέρουν αληθινή ειρήνη, ασφάλεια και διαρκή ευτυχία στο ανθρώπινο γένος. Και οι καλύτερες ακόμη προσπάθειές τους αργά ή γρήγορα, καταλήγουν σε αποτυχία. Έτσι, πουθενά δεν μας λέγει η Βιβλική προφητεία ότι οι άνθρωποι θα τελειοποιήσουν σιγά-σιγά την κοινωνία με τις δικές τους προσπάθειες.

Αντιθέτως, ο Ιησούς προείδε ότι οι παγκόσμιες συνθήκες θα χειροτέρευαν διαρκώς, έως ότου ολόκληρο το σύστημα πραγμάτων οδηγηθή σ’ αυτό που ο ίδιος ωνόμασε «θλίψις μεγάλη, οποία δεν έγεινε απ’ αρχής κόσμου έως του νυν, ουδέ θέλει γείνει.» (Ματθ. 24:21) Ακριβώς τώρα, τα γεγονότα σ’ όλο τον κόσμο οδηγούν σ’ αυτή την κατάστασι.

Αφού θα συνέβαιναν λοιπόν αυτά, γιατί ο Ιησούς ήταν τόσο αισιόδοξος; Επειδή γνώριζε ότι η επερχόμενη, άνευ προηγουμένου αναστάτωσις στις ανθρώπινες υποθέσεις θα ήταν και η τελευταία. Θα διάνοιγε την οδό για ένα νέο σύστημα πραγμάτων, ένα σύστημα που η Αγία Γραφή προφητικά ονομάζει «νέους ουρανούς και νέαν γην» όπου «δικαιοσύνη κατοικεί.»—2 Πέτρ. 3:13.

ΓΙΑΤΙ ΤΟΣΟΣ ΠΟΛΥΣ ΚΑΙΡΟΣ;

Εν τούτοις, αν είναι σκοπός του Θεού να εγκαθιδρύση μια δίκαιη νέα τάξι εδώ στη γη, γιατί επέτρεψε τόσο πολλές χιλιάδες χρόνια αθλιότητος και αναστατώσεων; Μια σπουδαία αιτία αφορά ένα ζήτημα που προέκυψε όταν ο πρώτος άνδρας και η πρώτη γυναίκα αποφάσισαν να στασιάσουν εναντίον της διακυβερνήσεως του Θεού.

Οι πρώτοι μας γονείς αντιμετώπισαν την πρότασι ότι, με το να γίνουν ανεξάρτητοι από τον Θεό, θα μπορούσαν να είναι «ως θεοί, γνωρίζοντες το καλόν και το κακόν.» (Γεν. 3:5) Επειδή είχαν ήδη τον νόμο του Θεού σχετικά με το τι ήταν καλό ή κακό, αυτή η δήλωσις στο εδάφιο Γένεσις 3:5 υποδεικνύει πιθανώς, ότι, αυτό που ήθελαν οι άνθρωποι ήταν να καθορίζουν μόνοι τους τι θα ήταν καλό ή κακό γι’ αυτούς. Αυτό που, στην πραγματικότητα, είπαν οι πρώτοι μας πρόγονοι ήταν ότι δεν χρειάζοντο τον Θεό να κατευθύνη τη ζωή τους, ότι μπορούσαν να χειρισθούν με επιτυχία τις δικές τους υποθέσεις.»—Δευτ. 32:4, 5.

Γιατί το επέτρεψε αυτό ο Θεός; Επειδή ο Θεός δημιούργησε τους ανθρώπους ως ελεύθερους ηθικούς παράγοντες, όχι ‘ρομπότ.’ Έτσι, επέτρεψε στους ανθρώπους ν’ απομακρυνθούν από τους νόμους του για να δείξουν, μια για πάντα, αν οι άνθρωποι μπορούσαν να χειρισθούν επιτυχώς τις υποθέσεις τους ανεξάρτητα από τον Θεό.

Ο Θεός φάνηκε πολύ υπομονητικός και πολύ μακρόθυμος. Έδωσε στους ανθρώπινους ηγέτες, και στους ανθρώπους γενικά, κάθε ευκαιρία ν’ αποδείξουν την ανικανότητά τους να κυβερνούν. Στις περασμένες χιλιετηρίδες, οι άνθρωποι δοκίμασαν κάθε πιθανή μορφή ανθρωπίνης διακυβερνήσεως και κοινωνικού συστήματος. Αλλά η ιστορία, ιδιαίτερα η ιστορία της γενιάς μας, δείχνει ότι κανένα απ’ αυτά τα συστήματα δεν έφερε διαρκείς ευλογίες σ’ όλη την ανθρωπότητα. Η αποτυχία των εθνών να επιφέρουν αληθινή ειρήνη ή διαρκή ασφάλεια, ακόμη και σε ωρισμένες εδαφικές περιοχές αυτής της γης, δείχνει σαφώς ότι οι άνθρωποι δεν έχουν την ικανότητα να κυβερνώνται επιτυχώς, ανεξάρτητα από τον Δημιουργό τους.

Γιατί; Επειδή οι άνθρωποι δεν πλάσθηκαν μ’ αυτή την ικανότητα. Αντιθέτως, ο Θεός τους δημιούργησε να εξαρτώνται απ’ αυτόν και τους νόμους του. (Γέν. 2:16, 17) Τους δημιούργησε με τέτοιο τρόπο ώστε να έχουν πραγματικά ανάγκη της δικής του κατευθύνσεως. Η απομάκρυνσης από τις διευθετήσεις του θα μπορούσε να καταλήξη μόνο σε βλάβη, όπως κατεδείχθη στη διάρκεια των αιώνων. Είναι σαν να αγνοή κανείς τους νόμους για τη διανοητική υγεία και ν’ αναμένη να είναι διανοητικώς υγιής, ή να αγνοή την ανάγκη για θρεπτικές τροφές και ν’ αναμένη καλή υγεία, ή ν’ αγνοή το νόμο της βαρύτητος πηδώντας από ένα ψηλό κτίριο και ν’ αναμένη να μην τραυματισθή ή ν’ αγνοή διαρκώς τους νόμους της οδικής κυκλοφορίας και ν’ αναμένη να μην τιμωρηθή ποτέ.

Επομένως έχει αποδειχθή σαφώς ότι αυτό που λέγει ο Λόγος του Θεού είναι αληθινό: «Η οδός του ανθρώπου δεν εξαρτάται απ’ αυτού· του περιπατούντος ανθρώπου δεν είναι το να κατευθύνη τα διαβήματα αυτού. Κύριε, παίδευσόν με.» (Ιερ. 10:23, 24) Το αποτέλεσμα που έχει η από μέρους του ανθρωπίνου γένους αγνόησις του Θεού και των οδών του, είναι αυτό που λέγει η Αγία Γραφή: «Υπάρχει οδός, ήτις φαίνεται ορθή εις τον άνθρωπον, αλλά τα τέλη αυτής φέρουσιν εις θάνατον.»—Παρ. 14:12.

Το υπόμνημα που οι άνθρωποι και τα έθνη έχουν δημιουργήσει στη διάρκεια των αιώνων, δείχνει σαφώς ότι δεν αξίζουν να κυβερνούν αυτή την όμορφη γη. Όπως είπε ο πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Καλιφόρνιας: «Αν βρισκόμασταν εδώ με μηνιαίες συμβάσεις θα μας είχαν εξώσει πριν από πολύ καιρό.»

Μολονότι το ανθρώπινο γένος δεν μένει εδώ με «μηνιαίες» συμβάσεις, η διακυβέρνησις αυτής της γης από τους ανθρώπους ανεξάρτητα από τον Θεό δεν είναι καθόλου μόνιμη. Είναι απλώς προσωρινή, για ένα περιωρισμένο χρονικό διάστημα. Και η Βιβλική προφητεία δείχνει ότι αυτό το χρονικό όριο πλησιάζει στο τέλος του. Τώρα που τα διάφορα ζητήματα σχετικά με την ανθρώπινη διακυβέρνησι έχουν καταδειχθή πλήρως, πλησιάζει ο καιρός όπου ο Θεός θα καταστρέψη αυτό το μη ικανοποιητικό σύστημα. Αφού εξαλείψη αυτό το σύστημα, θα εισαγάγη μια νέα, δική του τάξι, μια τάξι που θα επιφέρη αληθινή και διαρκή ειρήνη, με πραγματική ασφάλεια και γνήσια ευτυχία σ’ αυτή τη γη.

ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ

Η καταστροφή αυτού του συστήματος περιγράφεται στο βιβλίο της Αποκαλύψεως μ’ αυτή τη συμβολική γλώσσα: «Και είδον ένα άγγελον ιστάμενον εν τω ηλίω και έκραξε μετά φωνής μεγάλης, λέγων προς πάντα τα όρνεα τα πετώμενα εις το μεσουράνημα· Έλθετε και συνάγεσθε εις το δείπνον του μεγάλου Θεού, δια να φάγητε σάρκας βασιλέων και σάρκας χιλιάρχων και σάρκας ισχυρών και σάρκας ίππων και των καθήμενων επ’ αυτών και σάρκας πάντων ελευθέρων και δούλων και μικρών και μεγάλων.» Αποκ. 19:17, 18.

Αυτό θα είναι το αποκορύφωμα εκείνου που ο Ιησούς ωνόμασε «θλίψις μεγάλη, οποία δεν έγεινεν απ’ αρχής κόσμου έως του νυν, ουδέ θέλει γείνει.» (Ματθ. 24:21) Έτσι, η ουράνια διακυβέρνησις του Θεού μέσω του Ιησού Χριστού «θέλει κατασυντρίψει και συντελέσει πάσας ταύτας τας βασιλείας [που υπάρχουν τώρα]» και θα προμηθεύση μια κυβέρνησι για όλη τη γη «ήτις εις τον αιώνα δεν θέλει φθαρή.»—Δαν. 2:44.

ΕΠΙΖΩΝΤΕΣ

Από την επερχόμενη παγκόσμια καταστροφή θα υπάρχουν επιζώντες όπως υπήρχαν επιζώντες από τον παγκόσμιο κατακλυσμό που συνέβη στον καιρό του Νώε και ο οποίος κατέστρεψε τον διεφθαρμένο κόσμο εκείνης της εποχής. (2 Πέτρ. 2:5) Ο Λόγος του Θεού λέγει: «Ζητείτε τον Κύριον, πάντες οι πραείς της γης, οι εκτελέσαντες τας κρίσεις αυτού· ζητείτε δικαιοσύνην, ζητείτε πραότητα, ίσως σκεπασθήτε εν τη ημέρα της οργής του Κυρίου.» «Και πας όστις επικαλεσθή το όνομα του Κυρίου, θέλει σωθή.»—Σοφ. 2:3· Ιωήλ 2:32.

Και το τελευταίο βιβλίο της Αγίας Γραφής, επίσης, μας διαβεβαιώνει ότι θα υπάρχουν επιζώντες. Τους χαρακτηρίζει ως ‘πολύν όχλον’ ο οποίος ‘έρχεται εκ της θλίψεως της μεγάλης.’ Γιατί αυτοί οι άνθρωποι θα διαφυλαχθούν; Επειδή, όπως λέγει η προφητεία, «λατρεύουσιν αυτόν [τον Θεό] ημέραν και νύκτα.»—Αποκ. 7:9, 14, 15.

Η σύναξις αυτών των μελλοντικών επιζώντων απ’ όλα τα έθνη προχωρεί τώρα. Σ’ όλο τον κόσμο, εκείνοι που θέλουν να μάθουν για τους σκοπούς του Θεού, και να πράττουν το θέλημα του, συνάγονται σε μια διεθνή κοινωνία ανθρώπων, η οποία θα είναι το θεμέλιο της επερχόμενης ‘νέας γης’ του Θεού. (2 Πέτρ. 3:13) Σε αντίθεσι με τα έθνη αυτού του κόσμου, τα άτομα αυτά έχουν ήδη «σφυρηλατήσει τας μαχαίρας αυτών δια υνία και τας λόγχας αυτών δια δρέπανα.» Ενεργώντας έτσι, εκπληρώνουν, ακόμη και τώρα, την προφητεία: «Δεν θέλει σηκώσει μάχαιραν έθνος εναντίον έθνους, ουδέ θέλουσι μάθει πλέον τον πόλεμον.»—Ησ. 2:2-4.

Έτσι, μολονότι τα έθνη που δεν θέλουν να εξαρτώνται από τον Θεό, βυθίζονται σε όλο και μεγαλύτερη θλίψι, ο σκοπός του Θεού να συνάξη ένα λαό για να κληρονομήση το επίγειο βασίλειο κάτω από τη βασιλεία του Θεού, προχωρεί μεγαλειωδώς. (Ματθ. 25:34) Λόγω αυτών που μαθαίνουν τώρα αυτοί οι άνθρωποι σχετικά με το εγγύς τέλος αυτού του πονηρού συστήματος, και για την σύντομη έλευσι του δικαίου νέου συστήματος, δεν βλέπουν πια το μέλλον με απελπισία. Αντιθέτως, ‘σηκώνουν τας κεφαλάς των, διότι πλησιάζει η απολύτρωσίς των.’ (Λουκ. 21:28) Έχουν μεγάλη εμπιστοσύνη στο μέλλον επειδή γνωρίζουν με βεβαιότητα ότι, όπως λέγει η Αγία Γραφή, «Είναι πολλοί λογισμοί εν τη καρδία του ανθρώπου· η βουλή όμως του Κυρίου, εκείνη θέλει μένει.»—Παρ. 19:21.

[Εικόνα στη σελίδα 6]

«Και είδον έναν άγγελον ιστάμενον εν τω ηλίω, και έκραξε μετά φωνής μεγάλης, λέγων προς πάντα τα όρνεα τα πετώμενα εις το μεσουράνημα· έλθετε και συνάγεσθε εις το δείπνον του μεγάλου Θεού.»—Αποκ. 19:17.