Τι Συμβαίνει σ’ Αυτόν τον Κόσμο;

ΟΛΟΙ οι λογικοί άνθρωποι αντιλαμβάνονται ότι κάτι δεν πηγαίνει καλά σ’ αυτό τον κόσμο. Μολονότι οι άνθρωποι παντού θέλουν ν’ απολαμβάνουν τη ζωή, όλο και περισσότερα πράγματα τώρα εμποδίζουν αυτή την απόλαυσι.

Παραδείγματος χάριν, το να ζη κανείς μ’ έντιμο τρόπο γίνεται όλο και πιο δύσκολο, καθώς οι τιμές συνεχώς αυξάνουν. Κατόπιν, επίσης, το έγκλημα, η κατάρρευσις του οικογενειακού θεσμού, η φτώχεια, οι πολιτικές αναταραχές, οι πόλεμοι και άλλα προβλήματα θλίβουν την ανθρώπινη οικογένεια.

Καθώς οι πιέσεις της ζωής αυξάνουν, ολοένα περισσότεροι άνθρωποι λέγουν ότι δεν βλέπουν καμμιά λύσι για όλα αυτά τα προβλήματα. Και αυτό ακριβώς προεφήτευσε ο Ιησούς Χριστός για τις μέρες μας όταν είπε ότι θα υπήρχε «επί της γης στενοχωρία εθνών εν απορία.»—Λουκ. 21:25.

Επίσης, στις αρχές του 1979 κάτι άλλο, πολύ σπουδαίο, προσέθεσε πολύ σ’ αυτή την ‘απορία των εθνών.’ Για πρώτη φορά στην ιστορία του διεθνούς Κομμουνισμού, έθνη που είναι Κομμουνιστικά ενεπλάκησαν σε πόλεμο μεταξύ τους.

«Η ΕΡΥΘΡΑ ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ ΣΕ ΠΟΛΕΜΟ»: έλεγε μια επικεφαλίδα ενός κυρίου άρθρου στους Τάιμς της Νέας Υόρκης. Η εφημερίδα σχολίαζε τα εξής:

«Τραγουδούν το ‘Ιντερνασιονάλε’ σ’ όλες τις παρατάξεις των Ασιατικών μαχών αυτή την εβδομάδα καθώς θάπτουν τις ελπίδες των Κομμουνιστών πατέρων με τα σώματα των γιων τους.

«Υπήρχε κάποτε ένας καιρός που οι Κομμουνιστές. . . . πίστευαν ότι είναι αδελφοί, ανίκανοι να πολεμήσουν ο ένας τον άλλον . . . Η Ερυθρά αδελφότης πίστευε ότι οι μόνοι διεθνείς πόλεμοι που θα μπορούσαν να συμβούν—που ήσαν στην πραγματικότητα ‘αναπόφευκτοι’—ήσαν εκείνοι που θα προέκυπταν από τις αντιθέσεις που συνδέονται με τον καπιταλισμό.»

Ωστόσο, ο ανταγωνισμός αυξήθηκε μεταξύ των Κομμουνιστικών εθνών τα τελευταία είκοσι χρόνια. Τελικά, ο ανταγωνισμός αυτός ξέσπασε σε ανοιχτό πόλεμο στις αρχές του 1979 όταν το Κομμουνιστικό Βιετνάμ εισέβαλε στην Κομμουνιστική Καμπότζη. Η Κίνα, που υπεστήριζε την Καμπότζη, εισέβαλε κατόπιν στο Βιετνάμ, το οποίο υπεστήριζε η Σοβιετική Ένωσις, κι έτσι αυξήθηκε η έντασις μεταξύ Κίνας και Σοβιετικής Ενώσεως. Ο πόλεμος συνεκλόνισε όλο τον κόσμο. Οι Τάιμς σχολίασαν τη σπουδαιότητα του:

«Η διαμάχη που εξαπλώθηκε αυτό το Σαββατοκύριακο από την Καμπότζη μέχρι τα σύνορα της Κίνας και του Βιετνάμ και σε εχθροπραξίες μεταξύ Κίνας και Σοβιετικής Ενώσεως, δίνει την τελική απόδειξι ότι καμμιά ιδεολογία δεν μπορεί να κάνη τους ανθρώπους απρόσβλητους από εθνική και φυλετική διαμάχη, ή επιθετικότητα και σωβινισμό. Καθώς ένας ανίσχυρος οργανισμός Ηνωμένων Εθνών παρατηρεί, έξαλλες κυβερνήσεις, διακινδυνεύουν ακόμη και μεγαλύτερο πόλεμο χωρίς να διακυβεύωνται προφανή οικονομικά συμφέροντα. Ο απαίσιος εθνικισμός θριάμβευσε για μια φορά ακόμη στην ανθρώπινη οικογένεια.»

Έτσι, ο Κομμουνισμός, όπως και κάθε άλλη πολιτική ιδεολογία πριν απ’ αυτόν, δείχνει ότι κι αυτός είναι ανίκανος να επιφέρη αληθινή ειρήνη και ενότητα σ’ όλο το ανθρώπινο γένος. Όπως συνεπέραναν οι Τάιμς: «Τα έθνη ζουν όπως ζούσαν πάντοτε, σύμφωνα με τον κώδικα των επικηρυγμένων.»

Μήπως αποθαρρύνεστε από τα πολλά καταθλιπτικά γεγονότα που έχουν συμβή στις παγκόσμιες υποθέσεις στη διάρκεια της ζωής σας; Πολλοί άνθρωποι αποθαρρύνονται. Εν τούτοις, αυτά ακριβώς τα γεγονότα, όταν τα δη κανείς κάτω από το φως της Βιβλικής προφητείας, αποτελούν αιτία μεγάλης ενθαρρύνσεως και ελπίδας για το μέλλον.

Πώς μπορεί να συμβαίνη αυτό; Επειδή αυτά τα γεγονότα αποτελούν όλα μέρος του μεγάλου ‘σημείου’ των καιρών, το οποίο έδωσε ο Ιησούς σε προφητεία. Αυτό το «σημείον» χαρακτηρίζει την εποχή μας ως μοναδική στην ανθρώπινη ιστορία, επειδή θα είναι η τελευταία εποχή που θα δοκιμάση τέτοιες καταθλιπτικές συνθήκες.—Ματθ. 24:3.

Ο Ιησούς είπε ότι αυτή η εποχή θα άρχιζε με μια σειρά παγκοσμίων γεγονότων άνευ προηγουμένου: «Θέλει εγερθή έθνος επί έθνος και βασιλεία επί βασιλείαν.» Είπε επίσης ότι, μεταξύ άλλων πραγμάτων, θα υπήρχαν «κατά τόπους σεισμοί μεγάλοι και πείναι και λοιμοί.»—Ματθ. 24:7· Λουκ. 21:10, 11.

Αυτή η σειρά των γεγονότων, που δεν έχει το παράλληλο της στην ιστορία, άρχισε με τον πρώτο παγγήινο πόλεμο του ανθρωπίνου γένους, τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, που κόστισε τη ζωή 9.000.000 στρατιωτών και 5.000.000 πολιτών. Η σφαγή του ήταν τόσο τεράστια, ώστε ένας Γερμανός στρατιώτης έγραψε με τρόμο: «Αυτή η γενιά δεν έχει μέλλον και δεν αξίζει κανένα μέλλον.» Ήταν πολύ πιο κοντά στην αλήθεια απ’ ό,τι μπορούσε να φαντασθή.

Τον πόλεμο συνώδευσαν, ή ακολούθησαν μετά από λίγο, άλλα σπουδαία γεγονότα που εξεπλήρωσαν προφητεία. Μια θανατηφόρος πληγή, η Ισπανική γρίππη, αφαίρεσε τη ζωή 20.000.000 ατόμων. Ερημωτικοί σεισμοί έπληξαν μέρη όπως η Ιταλία, η Κίνα και η Ιαπωνία, αφαιρώντας τη ζωή εκατοντάδων χιλιάδων ατόμων. Πράγματι, τα γεγονότα που περιέβαλλαν τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ήσαν «αρχή ωδίνων,» όπως προφήτευσε ο Ιησούς.—Ματθ. 24:8.

Ένα τρομερό ενθύμιο αυτής της ‘αρχής’ μπορεί να παρατηρηθή μέχρι σήμερα. Αναφέρεται ότι στη διάρκεια του 1979, Βελγικά στρατεύματα που χρησιμοποιούσαν ηλεκτρονικούς ανιχνευτές, ανέσκαπταν—κάθε μέρα—ένα τόννο, κατά μέσον όρο, βλήματα πυροβολικού, που δεν είχαν εκραγή, από πεδία μαχών του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου σ’ αυτή τη χώρα μόνο!

Ωστόσο, ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος προκάλεσε χειρότερη κόλασι, φονεύοντας 55 εκατομμύρια ανθρώπους! Εισήχθησαν νέες αποτρόπαιες μέθοδοι και μηχανήματα πολέμου.

Μπορεί κανείς να δη σήμερα ένα φρικτό ενθύμιο αυτής της διαμάχης στο Περλ Χάρμπορ της Χαβάης. Εκεί βρίσκεται ένα μνημείο ακριβώς πάνω από το βυθισμένο πλοίο Αριζόνα, το οποίο περιέχει τα λείψανα 1.000 και πλέον μελών του πληρώματός του που βρίσκονται ακόμη ενταφιασμένα μέσα στο πλοίο. Είναι μια ακόμη θλιβερή ένδειξις της ικανότητος του ανθρώπου να καταστρέφη και της ανικανότητάς του να λύνη τα προβλήματά του.

Το πνεύμα βίας και αναρχίας που δείχνουν οι κυβερνήσεις στις σχέσεις τους μεταξύ τους στην εποχή μας, έχει επηρεάσει τις μάζες του ανθρωπίνου γένους, Σαν αποτέλεσμα, το έγκλημα, η βία και άλλες μορφές αντικοινωνικής συμπεριφοράς έχουν λάβει επιδημικές, διαστάσεις, και γι’ αυτό ακριβώς ένα κύριο άρθρο στην εφημερίδα Ποστ της Νέας Υόρκης ανέφερε τα εξής:

«Πράγματι, η ζωή έχει τόσο τραυματισθή, έχει τόσο πολύ εμποτισθή με τρόμο που πρέπει να έχη κανείς σιδερένιο στομάχι για να διαβάζη τις καθημερινές ειδήσεις. Στην τηλεόρασι, η αγωνία απεικονίζεται με ζωηρά χρώματα.

«Διερωτάται κανείς, πού είναι το τέλος—των φόνων, των ακρωτηριασμών, των σπασμένων κεφαλιών, των παιδιών που κτυπιούνται ανελέητα, των τυχαίων φόνων για δυο δολλάρια και για ένα φθηνό ρολόι του χεριού; . . .

«Η βία, στη δεκαετία του 1970, έχει κατάλληλα χαρακτηρισθή ‘καρκίνος της ψυχής μας.’ . . . Κανένας ενήλικος δεν θυμάται κάτι παρόμοιο μ’ αυτό.»

Πράγματι, είμεθα αυτόπτες μάρτυρες μιας μοναδικής, κρίσιμης περιόδου του καιρού για τον οποίον μιλούσε ο Ιησούς όταν προείπε την «στενοχωρία εθνών εν απορία.» Ωστόσο, μήπως αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει καμμιά λύσις;

Όχι, διότι όταν ο Ιησούς είπε την προφητεία του σχετικά με τη «στενοχωρία εθνών εν απορία,» αμέσως μετά είπε: «Όταν δε ταύτα αρχίσωσι να γίνωνται, ανακύψατε και σηκώσατε τας κεφαλάς σας, διότι πλησιάζει η απολύτρωσίς σας.» (Λουκ. 21:28) Αλλά γιατί πρέπει να ‘σηκώσωμε τας κεφαλάς μας’ με ενθάρρυνσι και ελπίδα όταν συμβαίνουν τόσο πολλά γύρω μας;