Ερωτήσεις από Αναγνώστας

● Είναι, δυνατόν η παρούσα κρίσις της θρησκείας να οφείλεται σε έλλειψι πρακτικότητας της Χριστιανοσύνης;—Η.Π.Α.

Όταν εξετάζωμε την απάντησι σ’ αυτή την ερώτησι, οφείλομε να θυμηθούμε ότι υπάρχει διαφορά μεταξύ Χριστιανοσύνης των εκκλησιών του Χριστιανικού κόσμου και Χριστιανοσύνης της Βίβλου. Μολονότι μια μορφή της Χριστιανοσύνης μπορεί να μην είναι πρακτική, αυτό δεν σημαίνει ότι και η άλλη μορφή πρέπει επίσης να μη είναι πρακτική.

Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι η πρακτικότης στη θρησκεία απαιτεί ενεργό ανάμιξι στα πολιτικά, κοινωνικά και οικονομικά ζητήματα της εποχής. Νομίζουν ότι η αποτυχία της εκκλησίας απ’ αυτή την άποψι δείχνει ότι η Χριστιανοσύνη δεν είναι πρακτική.

Αλλά μήπως οι εκκλησίες του Χριστιανικού κόσμου δεν έχουν αναμιχθή με ενεργό τρόπο στις υποθέσεις του κόσμου; Πράγματι ναι! Σε πολλές χώρες οι εκκλησίες του Χριστιανικού κόσμου έχουν ασκήσει, σημαντική πολιτική επιρροή, ακόμη ως το σημείο να κυριαρχούν επάνω στο κυβερνών στοιχείο. Φυσικά, η πολιτική ευθυγράμμισις των εκκλησιαστικών συστημάτων έχει συχνά ευνοήσει τους πλουσίους. Ωστόσο, οι εκκλησίες ισχυρίζονται ότι βοηθούν τους πτωχούς. Οι εκκλησίες έχουν οικοδομήσει νοσοκομεία, έχουν κάμει φιλανθρωπικά έργα και έχουν ενθαρρύνει τα μέλη τους να συμμετέχουν με ενεργό τρόπο σε κοινωνικές μεταρρυθμίσεις. Μολονότι, μπορεί να έχη προκύψει κάποιο καλό, έχουν αυτές οι προσπάθειες καταλήξει στο κάλλιστο δυνατό καλό; Έχουν αυτές οι προσπάθειες αλλάξει πραγματικά τη ζωή των ανθρώπων, ώστε να παράγουν καλύτερους συζύγους, καλύτερες συζύγους, πατέρες, μητέρες και τέκνα; Το θλιβερό γεγονός είναι ότι συχνά πολύ μικρή αντίθεσις παρατηρείται ανάμεσα στη ζωή των μελών της εκκλησίας και των μη μελών της εκκλησίας. Οι φυλακές είναι γεμάτες από ανθρώπους οι οποίοι ανήκουν σε θρησκευτικές οργανώσεις. Δεν δείχνει αυτό ότι κάτι άλλο εκτός από την ανάμιξι σε κοινωνικές μεταρρυθμίσεις και τα όμοια χρειάζεται;

Εκείνο που έχουν κάμει οι εκκλησίες του Χριστιανικού κόσμου είναι αντίθετο στις διδασκαλίες του ιδρυτού της Χριστιανοσύνης. Ο Ιησούς Χριστός είπε για τους μαθητάς του:«Εκ του κόσμου δεν είναι.» (Ιωάν. 17:16) Και ο απόστολος Ιωάννης έγραψε: «Εξεύρομεν ότι εκ του Θεού είμεθα, και ο κόσμος όλος εν τω πονηρώ κείται.» (1 Ιωάν. 5:19) Ώστε άσχετα με κάποιο φαινομενικό καλό που είναι πιθανόν να έχη προκύψει, η ενεργός ανάμιξις του Χριστιανού στις κοσμικές υποθέσεις θα εσήμαινε να υποστηρίζη ένα σύστημα που αποδοκιμάζεται από τον Θεό. Η ανάμιξις δεν μπορεί ποτέ να έχη την επιδοκιμασία και, την ευλογία του Θεού, όπως αποδεικνύεται πλήρως από τις επανειλημμένες αποτυχίες των ανθρώπων στην προσπάθεια τους να βελτιώσουν τον κόσμο. Οι προσπάθειες των ανθρώπων θα μπορούσαν να συγκριθούν με την αφαίρεσι του νερού από ένα βυθιζόμενο πλοίο μ’ ένα σφουγγάρι. Είναι αλήθεια, ότι αφαιρείται νερό, αλλά η όλη προσπάθεια δεν επιτυγχάνει τίποτα πραγματικά άξιο λόγου.

Εξ άλλου, εκείνο που έκαμε ο Ιησούς Χριστός ήταν πρακτικό. Απέδειξε στους ανθρώπους που είχαν έντιμη καρδιά ότι είχαν κάθε λόγο ν’ αλλάξουν τον τρόπο της ζωής τους προς το καλύτερο. Τους βοήθησε να γνωρίσουν τον Θεό ως πρόσωπο—την απεριόριστη αγάπη του, το έλεός του, την αγαθωσύνη του, την παρ’ αξίαν αγαθότητά του. Αυτό ώθησε ανθρώπους να θελήσουν να γίνουν μιμηταί του Θεού.

Ομοίως, όταν σήμερα άνθρωποι φθάνουν στο σημείο ν’ αναγνωρίσουν την ορθότητα του νόμου του Θεού και να εκτιμήσουν την αγάπη που έχει δείξει ο Δημιουργός προμηθεύοντας τον μονογενή του Υιό ως αντίλυτρο, ωθούνται να φέρουν τη ζωή τους σε αρμονία με τις απαιτήσεις του Θεού. Ακολουθούν την θεία συμβουλή ‘νεκρώσατε τα μέλη σας τα επί της γης, πορνείαν, ακαθαρσίαν, πάθος, επιθυμίαν κακήν και την πλεονεξίαν.’ Τώρα απορρίπτουν «οργήν, θυμόν, κακίαν, βλασφημίαν.»—Κολ. 3:5, 8.

Δεν είναι αλήθεια ότι τα πράγματα θα ήσαν πολύ διαφορετικά σήμερα αν οι άνθρωποι, παντού το έκαναν αυτό; Τι έξοχη βελτίωσι θα έφερνε αυτό στην οικογενειακή ζωή και στις σχέσεις του ανθρώπου με τους συνανθρώπους του! Ναι, η αληθινή Χριστιανοσύνη είναι πρακτική γιατί μπορεί να παράγη καλύτερους ανθρώπους. Και, όπως είναι καταφανές μεταξύ των μαρτύρων του Ιεχωβά σήμερα, η αληθινή Χριστιανοσύνη δεν δοκιμάζει κρίσι αλλά ευδοκιμεί σε διακόσιες και πλέον χώρες σ’ όλη τη γη.

Είναι αλήθεια ότι οι εκκλησίες του Χριστιανικού κόσμου αντιμετωπίζουν κρίσι, όχι όμως λόγω της ελλείψεως πρακτικότητας της Χριστιανοσύνης. Αυτή οφείλεται στην αποτυχία τους να μιμηθούν το παράδειγμα του Ιησού να παραμείνουν χωρισμένοι από τον κόσμο. Αυτά τα εκκλησιαστικά συστήματα έχουν δαπανήσει πολύτιμο χρόνο και προσπάθεια για να διαιωνίσουν ένα σύστημα πραγμάτων που είναι αποδοκιμασμένο από τον Θεό. Έχουν δώσει μεγάλη έμφασι στην ανθρώπινη σοφία και στα υλικά πράγματα, αποκλείοντας ουσιαστικά στο να ωθήσουν τις καρδιές των ανθρώπων να διάγουν Χριστιανική ζωή. Επομένως, οι εκκλησίες του Χριστιανικού κόσμου δεν έχουν τίποτε καλύτερο να προσφέρουν απ’ ό,τι έχει ο κόσμος να προσφέρη γενικά. Έχουν αγνοήσει το μόνο πρακτικό πράγμα, δηλαδή, την υποβοήθησι των ανθρώπων να εκτιμήσουν ότι είναι ορθό και δίκαιο να ζη κανείς σε αρμονία με τον Λόγο του Θεού.