Αποφυγή της Παγίδος της Ομοφυλοφιλίας

ΓΙΑ ν’ αποφύγη ένα άτομο εκείνο που μπορεί να έχη τραγικές συνέπειες,· είναι φρόνιμο να γνωρίζη κάτι για τις πιθανές αιτίες. Σχετικά με την ομοφυλοφιλία, υπάρχει μεγάλη αβεβαιότης όσον αφορά την αιτία. Αναγνωρίζεται τώρα γενικώς ότι σωματικοί παράγοντες, όπως η διάρθρωσις του σώματος ή οι ορμόνες, δεν αποτελούν πρωτίστως την αιτία της ομοφυλοφιλίας. Ποιες, λοιπόν, πιστεύεται ότι είναι οι σημαντικές αιτίες;

Ο Δρ Άλμπερτ Έλλις, εξετάζει μερικές πιθανές αιτίες στο βιβλίο του Ομοφυλοφιλία, τα Αίτια και η Θεραπεία της (1965). Πιστεύει ότι αυτή η κατάστασις οφείλεται σε μεγάλο βαθμό σε ωρισμένους φόβους. Λέγει ότι θεραπεύει ολοένα περισσοτέρους ομοφυλοφίλους με το να τους βοηθή ν’ απαλλαγούν απ’ αυτούς τους βαθύτερους φόβους. Αυτό το υποστηρίζει και η σύστασις του Ντόναλντ Ουέμπστερ Κόρυ, ενός από τους ηγέτας της κινήσεως των ομοφυλοφίλων της Αμερικής:

«Σκοπός της θεραπείας [πρέπει να είναι] η απομάκρυνσις της εχθρότητος και του φόβου των σχέσεων, σεξουαλικών και άλλων, με το αντίθετο φύλον. . . Ο λόγος τούτου είναι διπλός: . . . να βοηθηθή ο ομοφυλόφιλος ν’ αντιληφθή τη ρίζα του προβλήματος, και όχι να επιτίθεται σ’ εκείνο που είναι μάλλον ένα σύμπτωμα—το πρόβλημά του δεν είναι τόσο το ότι αισθάνεται έλξι προς τους άρρενας, άλλα το ότι τρέπεται σε φυγή από τα θήλεα.»

Κατόπιν πάλι, είναι πιθανόν ένα νεαρό αγόρι να έχη κάμει έναρξι στην ομοφυλοφιλία με το να έχη παρασυρθή από ομοφυλοφίλους. Ένα χτυπητό παράδειγμα τούτου αποτελεί εκείνο που συνέβη στο Βανκούβερ του Καναδά, όπου μερικοί ομοφυλόφιλοι παρέσυραν τριάντα πέντε νεαρά αγόρια ηλικίας μεταξύ δέκα και δεκατεσσάρων ετών και κατόπιν τα εμπορεύοντο.

Σε πολλές περιπτώσεις οι πιο ηλικιωμένοι άνδρες έδιναν στα νεαρά αγόρια κρασί ή κάποιο οινοπνευματώδες ποτό, επειδή εγνώριζαν ότι έτσι οι νεαροί θα ήσαν πιο εύτρωτοι στις ανήθικες προτάσεις των, όπως ακριβώς παρατηρεί ο Λόγος του Θεού: «Πορνεία, και οίνος, και μέθη αφαιρούσι την καρδίαν.» (Ωσηέ 4:11) Ο προφήτης Αββακούμ προειδοποίησε, επίσης, εναντίον της συνήθειας της χρησιμοποιήσεως οινοπνευματώδους ποτού ως προκαταρκτικού της αποπλανήσεως: «Ουαί εις τον ποτίζοντα τον πλησίον αυτού. . . και. . . μεθύεις αυτόν, διά να θεωρής την γύμνωσιν αυτών!» (Αββακ. 2:15) Έτσι, όταν πιο ηλικιωμένοι άνδρες, ξένοι, προσφέρωνται να πληρώσουν ένα οινοπνευματώδες ποτό σ’ ένα αγόρι, είναι πιθανόν να έχουν απώτερο σκοπό.

ΕΥΘΥΝΗ ΤΩΝ ΓΟΝΕΩΝ

Όταν ένας νεαρός στρέφεται στην ομοφυλοφιλία, η τάσις σήμερα είναι ν’ αποδίδουν στον πατέρα και τη μητέρα του την πιθανότητα ότι έχουν θέσει αυτοί τη βάσι για τις παρά φύσιν πράξεις του γυιου των. Πιστεύεται από αυθεντίες ότι οι γονείς μπορούν να έχουν συντελέσει σ’ αυτό ακόμη και προτού το τέκνον των φθάση στην ηλικία των έξη ετών. Έτσι, σύμφωνα με τον Ίρβινγκ Μπήμπερ, διεθνή αυθεντία επί του ζητήματος: ‘Ένας αδιάφορος πατέρας και μια τυραννική μητέρα είναι ο τέλειος συνδυασμός για την παραγωγή ενός ομοφυλοφίλου γυιου.’ Είπε ακόμη: «Δεν πιστεύω ότι είναι δυνατόν να παραχθή ένας άρρην πόρνος, αν ο πατέρας είναι στοργικός στη σύζυγο και στο γυιο του και υποστηρίζη την ανδρικότητα του γυιου.»

Επίσης, σύμφωνα μ’ αυτόν τον δόκτορα, «φαίνεται ότι οι πατέρες έχουν απόλυτη δύναμι αρνησικυρίας στην ομοφυλοφιλική ανάπτυξι του γυιου των.» Αγόρια που έχουν ανατραφή κατάλληλα δεν φοβούνται το γυναικείο φύλον.

Στην ομοφυλοφιλία, λοιπόν, καθώς και σε τόσο πολλά άλλα προβλήματα της ζωής, εφαρμόζεται το παλαιό γνωμικό: «Μια ουγγιά προληπτικών μέτρων αξίζει μια λίτρα θεραπείας.» Κάθε πατέρας πρέπει να δείχνη ενεργό ενδιαφέρον για το γυιο του και να τον βοηθή ν’ αναπτύσση μια ισχυρή ανδροπρεπή προσωπικότητα. Πώς μπορεί να το κάμη αυτό; Πολύ σημαντικά, με το να δίνη το καλό παράδειγμα. Όπως το έθεσε ο απόστολος Παύλος: «Αγρυπνείτε, στέκεσθε εν τη πίστει· ανδρίζεσθε, ενδυναμούσθε.» (1 Κορ. 16:13) Είναι βασικό να ασκή ένα άτομο εγκράτεια. Ένα άτομο με ισχυρή ανδροπρεπή προσωπικότητα δεν διεγείρεται, είναι ισορροπημένο, είναι λογικό αντί να επηρεάζεται από συγκινήσεις και λαμβάνει προστατευτική στάσι για τα μέλη της οικογενείας του. Επίσης, κάθε πατέρας οφείλει να διδάξη στο γυιο του να τιμά και να σέβεται το γυναικείον φύλον αυτό μπορεί να το κάμη με το να φέρεται στοργικά στη σύζυγό του.

Ομοίως, κάθε μητέρα οφείλει να σέβεται την ηγεσία του συζύγου της και ν’ αποφεύγη να είναι πάρα πολύ απαιτητική ή αυταρχική, διότι ενεργώντας έτσι μπορεί ν’ αποξενώση τους γυιους της από το γυναικείον φύλον.

Επίσης, και οι δύο γονείς μπορούν να προειδοποιήσουν με σαφήνεια τα τέκνα των για τα κακά της ομοφυλοφιλίας. Μια τέτοια γνώσις για την ομοφυλοφιλία αποτελεί προστασία. Όταν οι πατέρες και οι μητέρες αποτυγχάνουν να διδάξουν και να προειδοποιήσουν κατάλληλα τους γυιους των, είναι δυνατόν αυτοί να γίνουν βορά πανούργων ομοφυλοφίλων.

ΑΤΟΜΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ

Μολονότι οι γονείς έχουν ένα μέτρον ευθύνης, υπάρχει κυρίως η ατομική ευθύνη. Κάθε νεαρό άτομο οφείλει να είναι άγρυπνο για ν’ αποφύγη την παγίδα της ομοφυλοφιλίας. Δεν πρέπει ένα άτομο να παραβλέψη τη δύναμι της έλξεως του φύλου, της σεξουαλικής διεγέρσεως, και τις πιθανές παγίδες, στις οποίες αυτό μπορεί να οδηγήση. Χωρίς φόβο Θεού η φυσική αγάπη γι’ αγαθωσύνη, η οποία να ενεργή ως μέσον συγκρατήσεως, η καρδιά του ανθρώπου μπορεί να ερευνά παρά φύσιν τρόπους ικανοποιήσεως των αισθήσεων. Όσο περισσότερο ενεργεί ένα άτομο εναντίον εκείνου που είναι φυσιολογικό και ορθό, τόσο περισσότερο φαίνεται ότι ελκύεται προς αυτό ο φιλήδονος άνθρωπος. (Γέν. 8:21· Ιερεμ. 17:9, 10) Μολονότι αυτή η ισχυρή τάσις δεν περιορίζεται στους ομοφυλοφίλους, εντούτοις φαίνεται να βοηθή την εξήγησι όσον αφορά τη λαβή που έχει αυτή η συνήθεια σε τόσο πολλούς.

Μολονότι δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα περισσότερα νεαρά άτομα αποστρέφονται την ομοφυλοφιλία, αν ένα άτομο παρατηρήση κάποια τάσι ή περιέργεια προς αυτή την κατεύθυνσι, οφείλει ν’ αντισταθή σ’ αυτήν σταθερά, ακολουθώντας τη συμβουλή του αποστόλου Παύλου: «Αποστρέφεσθε το πονηρόν.»—Ρωμ. 12:9.

Επομένως τα νεαρά άτομα κάνουν καλά να μισούν αυτές τις πράξεις, οι οποίες ρίχνουν ένα άτομο στην απογοητευτική ζωή της ομοφυλοφιλίας. Σχετικά μ’ αυτή τη μορφή του θέματος, ο Δρ Ντ. Ι. Ουέστ λέγει: «Φιλιά, χάδια, στενή σωματική επαφή και αμοιβαίος αυνανισμός είναι συνήθεις μορφές ερωτοτροπίας, με τις οποίες τόσο οι άρρενες όσο και οι θήλεις ομοφυλόφιλοι αρχίζουν τη σεξουαλική των σταδιοδρομία.»

Είναι βοηθητικό προς αυτή την κατεύθυνσι, λοιπόν, το να εκτιμά ένα άτομο το γεγονός ότι ο αυτοερωτισμός ή αυνανισμός δεν είναι απλώς ένα αθώο παιχνίδι, αλλά μάλλον μια συνήθεια που μπορεί να οδηγήση σε πράξεις ομοφυλοφιλίας. Πώς αυτό; Με το ότι ο αυνανισμός που ενεργεί ένας στον ίδιο τον εαυτό του κάνει πιο εύκολο και πιο ελκυστικό γι’ αυτόν να ενασχοληθή σε αμοιβαίο αυνανισμό, που αποτελεί μια μορφή ομοφυλοφιλίας. Ο ειλικρινής αγών εναντίον αυτής της συνηθείας θα βοηθήση πολύ στην προστασία ενός νεαρού ατόμου.

Ομοίως βοηθεί στην αποφυγή της παγίδος της ομοφυλοφιλίας το να έχη ένα άτομο υπ’ όψιν αυτά που ελέχθησαν όσον αφορά το πόσο απογοητευτική και πάρα φύσιν συνήθεια είναι αυτή. Το ότι είναι εξαιρετικά ιδιοτελής και σκληρύνει τον άνθρωπο μπορεί ν’ αποδειχθή από τον τρόπο που οι ομοφυλόφιλοι ενοχλούν τους ξένους, από την αποπλάνησι αγοριών και από την επικράτησι του ομοφυλοφίλου βιασμού στις φυλακές. Οι αποδείξεις δείχνουν ότι είναι πολύ πιο δύσκολο ν’ ασκηθή έλεγχος στην ανώμαλη σεξουαλική επιθυμία παρά στη φυσιολογική επιθυμία.

ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΙΣ ΤΟΥ ΑΤΟΜΟΥ ΑΠΟ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΗΣ

Πολλοί ομοφυλόφιλοι ισχυρίζονται ότι δεν μπορούν ν’ αλλάξουν. Αλλά η μαρτυρία πολλών που ανήκουν στο ιατρικό επάγγελμα είναι ότι μπορούν ν’ αλλάξουν, αν πράγματι το επιθυμούν. Το βιβλίο Ομοφυλοφιλία, που εξεδόθη από την Επιτροπή Ερευνών του Συλλόγου Ιατρών Ψυχαναλυτών, λέγει ότι «κάθε ομοφυλόφιλος είναι ένας λανθάνων ετεροφυλόφιλος.» Η Αγία Γραφή χορηγεί περαιτέρω πληροφορία για το ότι ένας μπορεί ν’ αλλάξη από τις ακάθαρτες κι εξευτελιστικές συνήθειες. Έτσι ο απόστολος Παύλος, αφού λέγει ότι οι ομοφυλόφιλοι δεν θα κληρονομήσουν την βασιλεία του Θεού, προσθέτει: «Και τοιούτοι υπήρχετε τινές· αλλά απελούσθητε.»—1 Κορ. 6:9-11.

Ο ομοφυλόφιλος, ο οποίος επιθυμεί ν’ αλλάξη, πρέπει να επαναλαμβάνη συνεχώς στον εαυτό του ότι, άσχετα με το πόσο εύκολη και αισθησιακά ευχάριστη μπορεί να είναι αυτή η συνήθεια, είναι κακή. Οφείλει να βάλη στην καρδιά του τη συμβουλή: «Οι αγαπώντες τον Ιεχωβά, μισείτε το κακόν.» Ναι, οφείλει πράγματι να μισή τις κακές «απολαύσεις.» Επί πλέον οφείλει ‘να συλλογίζεται όσα είναι σεμνά, ενάρετα και επαινετά.’ Το να γεμίζη τη διάνοια του με την αλήθεια του Θεού θα τον βοηθή, διότι ο Ιησούς είπε: «Η αλήθεια θέλει σας ελευθερώσει.»—Ψαλμ. 97:10, ΜΝΚ· Φιλιππησ. 4:8· Ιωάν. 8:32.

Έχει μεγάλη σπουδαιότητα να γνωρίζη ο ομοφυλόφιλος ότι δεν μπορεί να ευαρεστήση τον Θεό, αν συνεχίζη αυτή την αποκρουστική συνήθεια. Είναι τόσο ακάθαρτη στα όμματα του Θεού ώστε στη Βίβλο αυτά τα ηθικώς ακάθαρτα άτομα ονομάζονται κύνες. Ο νόμος του Θεού στον Ισραήλ λέγει: «Δεν θέλεις φέρει πληρωμήν πόρνης, ουδέ μίσθωμα κυνός [«άρρενος πόρνου,» ΜΑΜ], εις τον οίκον του Ιεχωβά του Θεού σου, δι’ ουδεμίαν ευχήν διότι αμφότερα ταύτα είναι βδέλυγμα εις Ιεχωβά τον Θεόν σου.» (Δευτ. 23:18, ΜΝΚ) Όλοι εκείνοι, οι οποίοι, όπως οι κοπροφάγοι κύνες των δρόμων, κάνουν βδελυκτά πράγματα όπως η σοδομία και ο λεσβιασμός αποκλείονται από το να κερδίσουν αιώνιο ζωή στο νέο σύστημα πραγμάτων του Θεού. (Αποκάλ. 22:15) Πόσο σπουδαίο είναι, λοιπόν, ν’ αγωνίζεται ένα άτομο ειλικρινά να ευαρεστή τον Θεό με το να μη έχη καμμιά σχέσι με συνήθειες ομοφυλοφιλίας!

Ένα άτομο, που σημειώνει πρόοδο στην επιθυμία του να ευαρεστή τον Θεόν, δεν πρέπει ν’ αποθαρρύνεται αν δεν μπορή να καθαρίση αμέσως τη διάνοια και τα αισθήματά του από όλες τις εσφαλμένες σκέψεις και συγκινήσεις. Πρέπει να εξακολουθή ν’ αγωνίζεται, όμως, και να λαμβάνη ενθάρρυνσι από το γεγονός ότι ακόμη και ο απόστολος Παύλος ωμολόγησε ότι δεν μπορούσε να κάμη πλήρως εκείνο που ήθελε. Αλλά δεν εγκατέλειπε τον αγώνα. Δεν υποχωρούσε στη σάρκα, αλλά ‘εδάμαζε το σώμα του και το δουλαγωγούσε,’ έτσι ώστε μπορούσε να λέγη: «Τα πάντα δύναμαι διά του ενδυναμούντός με.»—1 Κορ. 9:27· Φιλιππησ. 4:13· Ρωμ. 7:13-25.

Μια μεγάλη βοήθεια σ’ αυτό τον αγώνα είναι η προσευχή στον Ιεχωβά Θεό. Προσευχή για συγχώρησι, καθώς και για βοήθεια και ειδικά για περισσότερο από το άγιο πνεύμα του Θεού. Ναι, ‘εις την προσευχήν προσκαρτερείτε.’—Ρωμ. 12:12· Φιλιππησ. 4:6, 7.

Η ομοφυλοφιλία αυξάνει παρά το γεγονός ότι είναι ένας κακός, παρά φύσιν τρόπος ζωής που οδηγεί σε απογοήτευσι. Εκείνοι, που είναι υποδουλωμένοι σ’ αυτήν, μπορούν να ελευθερωθούν απ’ αυτήν, αν πραγματικά το επιθυμούν. Αιωνία ζωή διακυβεύεται! Γι’ αυτό οπωσδήποτε, κάμετε το παν για ν’ αποφύγετε την παγίδα της ομοφυλοφιλίας.