«Εξέλθετε εκ Μέσου Αυτών»

Ο ΙΕΧΩΒΑ ΘΕΟΣ αναμένει απ’ όλους όσοι τον αγαπούν και τον υπηρετούν ν’ απέχουν από την ψευδή λατρεία. Ο Υιός του Ιησούς Χριστός ανταποκρίθηκε σ’ αυτή την προσδοκία. Η Γραφή λέγει για τον Υιόν του Θεού: «Ηγάπησας δικαιοσύνην, και εμίσησας ανομίαν.» Ένεκεν τούτου ο Πατήρ του τον ευλόγησε ειδικά, εξυψώνοντάς τον ως τον διωρισμένο βασιλέα της βασιλείας τού Θεού.​—Εβρ. 1:9.

Αν αγαπάτε την αλήθεια και τη δικαιοσύνη, τότε, και σεις επίσης, θα μισήσετε και θ’ αποφύγετε ό,τι είναι ψευδές και δυσάρεστο στον Θεό. Με αυτόν τον τρόπο μπορείτε να βρήτε προστασία και τώρα και στη διάρκεια της επικειμένης εκτελέσεως θείας κρίσεως στους πονηρούς.​—Παροιμ. 1:28-33.

Πριν από πολύν καιρό προείπε ο Θεός ότι θα είχε ένα λαόν, ο οποίος θα ήταν ‘πολύτιμος,’ και ότι οι παρατηρηταί ήθελον ασφαλώς «διακρίνει μεταξύ δικαίου και ασεβούς, μεταξύ του δουλεύοντος τον Θεόν, και του μη δουλεύοντος αυτόν.» (Μαλαχ. 3:17, 18) Αν κάνετε αυτή τη διάκρισι, τότε πρέπει να ενεργήσετε ανάλογα. Αν παραλείψετε να το κάμετε αυτό, θα θέσετε σε κίνδυνο την προσδοκία σας ν’ αποκτήσετε ζωή αιώνια.

Ποια πορεία πρέπει να λάβετε; Ο Λόγος του Θεού λέγει πολύ θετικά: «Μη ομοζυγείτε με τους απίστους· διότι τίνα μετοχήν έχει η δικαιοσύνη με την ανομίαν; τίνα δε κοινωνίαν το φως προς το σκότος; Τίνα δε συμφωνίαν ο Χριστός με τον Βελίαλ; ή τίνα μερίδα ο πιστός με τον άπιστον; Τίνα δε συμβίβασιν ο ναός του Θεού με τα είδωλα;» Επειδή δεν μπορεί να υπάρξη κατάλληλη κοινωνία μεταξύ εκείνων που πράττουν τη δικαιοσύνη κι εκείνων που πράττουν την ανομία, ο Θεός παραγγέλλει: «Δια τούτο ‘εξέλθετε εκ μέσου αυτών και αποχωρίσθητε’.»​—2 Κορ. 6:14-17.

ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΗ «ΒΑΒΥΛΩΝΑ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗΝ»

Ο Ιεχωβά Θεός είπε παρόμοια λόγια σ’ εκείνους που ήσαν άλλοτε ο εκλεκτός του λαός και οι οποίοι ήσαν εξόριστοι στην αρχαία Βαβυλώνα. Είπε: «Εγώ είμαι Ιεχωβά ο Θεός σου, ο διδάσκων σε δια την ωφέλειάν σου, ο οδηγών σε δια της οδού δι’ ης έπρεπε να υπάγης. Είθε να ήκουες τα προστάγματά μου! τότε η ειρήνη σου ήθελεν είσθαι ως ποταμός, και η δικαιοσύνη σου ως κύματα θαλάσσης· . . . το όνομα αυτού δεν ήθελεν αποκοπή, ουδέ εξαλειφθή απ’ έμπροσθέν μου. Εξέλθετε εκ της Βαβυλώνος.»​—Ησ. 48:17-20, ΜΝΚ.

Με την κατάκτησι της Βαβυλώνος το 539 π.Χ. ο Ιεχωβά Θεός κατέστησε δυνατό για τον λαό του, ο οποίος ήταν εξόριστος εκεί, να εγκαταλείψη την Βαβυλώνα ως ένας ελεύθερος λαός. Έτσι ο Ιεχωβά ενήργησε προς όφελος εκείνων, οι οποίοι τον αγαπούν. Δεν τους εστέρησε κανένα αγαθό.

Η αρχαία Βαβυλών, φυσικά, έπαυσε να υπάρχη από τότε. Εν τούτοις, ο Θεός μιλεί για μια άλλη Βαβυλώνα που καλείται «Βαβυλών η Μεγάλη.» Και δίνει πάλι την προσταγή: «Εξέλθετε εξ αυτής, ο λαός μου, δια να μη συγκοινωνήσητε εις τας αμαρτίας αυτής, και να μη λάβητε εκ των πληγών αυτής.» (Αποκάλ. 18:4) Στο προηγούμενο κεφάλαιο αυτού του Γραφικού βιβλίου της Αποκαλύψεως, η Βαβυλών η Μεγάλη περιγράφεται συμβολικά ως μια ανήθικη γυναίκα. Σημειώστε τι λέγει η Αγία Γραφή γι’ αυτήν:

«Ελθέ, θέλω σοι δείξει την κρίσιν της πόρνης της μεγάλης, της καθημένης επί των υδάτων των πολλών· μετά της οποίας επόρνευσαν οι βασιλείς της γης, και εμεθύσθησαν οι κατοικούντες την γην εκ του οίνου της πορνείας αυτής. . . .

«Και η γυνή ήτο ενδεδυμένη πορφύραν και κόκκινον, και κεχρυσωμένη με χρυσόν και λίθους τιμίους και μαργαρίτας, έχουσα εν τη χειρί αυτής χρυσούν ποτήριον, γέμον βδελυγμάτων και ακαθαρσίας της πορνείας αυτής· και επί το μέτωπον αυτής ήτο όνομα γεγραμμένον, Μυστήριον, Βαβυλών η Μεγάλη, η μήτηρ των πορνών και των βδελυγμάτων της γης. Και είδον την γυναίκα μεθύουσαν εκ του αίματος των αγίων, και εκ του αίματος των μαρτύρων του Ιησού. . . .

«Τα ύδατα τα οποία είδες, όπου η πόρνη κάθηται είναι λαοί και όχλοι, και έθνη και γλώσσαι. Και η γυνή την οποίαν είδες, είναι η πόλις η μεγάλη η έχουσα βασιλείαν επί των βασιλέων της γης.»​—Αποκάλ. 17:1-6, 15, 18.

Εφόσον η Βαβυλών η Μεγάλη έχει «βασιλείαν επί των βασιλέων της γης,» αυτό σημαίνει ότι η Βαβυλών η Μεγάλη είναι μια αυτοκρατορία. Αλλά τι είδους αυτοκρατορία;

Δεν θα μπορούσε να είναι μια πολιτική αυτοκρατορία διότι «οι βασιλείς της γης,» το πολιτικό στοιχείο, λέγεται ότι ‘πορνεύουν’ με την Βαβυλώνα τη Μεγάλη. Είναι, τότε, μια εμπορική αυτοκρατορία;

Όχι, διότι όταν η Βαβυλών η Μεγάλη καταστρέφεται, το Γραφικό βιβλίο της Αποκαλύψεως συνεχίζει και λέει ότι «οι έμποροι . . . θέλουσι σταθή από μακρόθεν . . . κλαίοντες και πενθούντες.» (Αποκάλ. 18:15) Από αυτό, λοιπόν, φαίνεται καθαρά ότι η Βαβυλών η Μεγάλη δεν είναι ούτε μια εμπορική αυτοκρατορία.

Θα μπορούσε, συνεπώς, να είναι μια θρησκευτική αυτοκρατορία; Ναι, η Βαβυλών η Μεγάλη κατάλληλα αντιπροσωπεύει την παγκόσμιο αυτοκρατορία της ψευδούς θρησκείας! Η θρησκεία είχε βέβαια μεγάλη επιρροή στα πολιτικά βασίλεια και ο έλεγχός της εκτείνεται επάνω στους λαούς όλης της γης. Και γιατί αυτή η θρησκευτική αυτοκρατορία πρέπει να εξεικονίζεται με μια πόρνη;

Αυτό συμβαίνει διότι αυτή αναμιγνύει θρησκεία και πολιτική. Όσον αφορά τον «Χριστιανικό κόσμο,» η Αγία Γραφή τονίζει ότι εκείνοι που ισχυρίζονται ότι υπηρετούν τον Θεό αλλ’ είναι άπιστοι και συνάπτουν σχέσεις με τις πολιτικές εξουσίες θεωρούνται από τον Θεό ως πνευματικές πόρνες ή μοιχαλίδες. Η Αγία Γραφή λέγει γι’ αυτές: «Μοιχαλίδες, δεν εξεύρετε ότι η φιλία του κόσμου είναι έχθρα του Θεού; όστις λοιπόν θελήση να ήναι φίλος του κόσμου, εχθρός του Θεού καθίσταται.»​—Ιάκ. 4:4, ΜΝΚ· Ιεζ. 16:1, 2, 28-30.

Η ΕΞΑΠΛΩΣΙΣ ΤΗΣ ΒΑΒΥΛΩΝΙΑΚΗΣ ΨΕΥΔΟΥΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ

Λίγον καιρό μετά τον παγκόσμιο κατακλυσμό των ημερών του Νώε η ψευδής θρησκεία έκαμε την έναρξί της στη Βαβυλώνα, όπου ο Νεβρώδ εξύψωσε τον εαυτό του «εις εναντίωσιν προς τον Ιεχωβά.» Εν τούτοις, ο Ιεχωβά εσύγχυσε τη γλώσσα του λαού και τους διεσκόρπισε «επί το πρόσωπον πάσης της γης.» Όταν έφυγαν, συναπεκόμισαν και τις Βαβυλωνιακές δοξασίες και συνήθειες.—Γεν. 10:8-10· 11:4-9.

Σε αρμονία με αυτό, το βιβλίο Η Θρησκεία της Βαβυλώνος και της Ασσυρίας (του Καθηγητού Μόρρις Τζάστρο, σελίς 701) λέγει για «τη βαθιά εντύπωσι που έκαναν στον αρχαίο κόσμο οι αξιοσημείωτες εκδηλώσεις θρησκευτικής σκέψεως στη Βαβυλώνα και η θρησκευτική δράσις που επικρατούσε σ’ εκείνη τη χώρα».

Έτσι, επίσης, το βιβλίο Η Λατρεία των Νεκρών (υπό του Συνταγματάρχου Ι. Γκαρνέ, σελίδες 3, 4, 8) δείχνει ότι έχει «με αναμφισβήτητο τρόπο αποδειχθή η σχέσις και η ταυτότης των θρησκευτικών συστημάτων των εθνών τα οποία είναι τόσο απομακρυσμένα το ένα από το άλλο,» και ότι αυτά «πρέπει όλα να έχουν αντλήσει τις θρησκευτικές των ιδέες από μια κοινή πηγή και από ένα κοινό κέντρο. Παντού βρίσκομε τις πιο καταπληκτικές συμπτώσεις στις ιεροτελεστίες, τελετές, έθιμα, παραδόσεις.»

Έτσι, μολονότι πολλοί άνθρωποι δεν το γνωρίζουν, υπάρχουν πολλές δοξασίες και συνήθειες που βρίσκονται στις θρησκείες σήμερα που έχουν κοινή προέλευσι από την ψευδή θρησκεία της Βαβυλώνος. Ποιες είναι μερικές απ’ αυτές τις δοξασίες και συνήθειες;

Ανάμεσα στις προεξέχουσες δοξασίες της αρχαίας Βαβυλώνος ήσαν αυτές: λατρεία μιας τριάδος θεών, η πίστις ότι η ανθρώπινη ψυχή δεν μπορούσε να πεθάνη, και η διδασκαλία ότι οι άνθρωποι υπέφεραν μετά θάνατον σ’ ένα υπόγειο κόσμο ή «τόπον της μη επανόδου.» Η χρήσις εικόνων, επίσης, έπαιζε μέγα μέρος στη Βαβυλωνιακή λατρεία. Όπως τονίσθηκε επανειλημμένως στις σελίδες αυτού του περιοδικού, κανένα απ’ αυτά τα πράγματα δεν διδάσκεται μέσα στον Λόγο του Θεού, στην Αγία Γραφή. Εν τούτοις, μήπως βλέπομε όμοιες διδασκαλίες και συνήθειες στις θρησκευτικές οργανώσεις γύρω μας σήμερα;

Μαζί με τις δοξασίες περί της «Τριάδος,» της αθανασίας της ανθρωπίνης ψυχής και ενός πύρινου άδου βασάνων, κάθε άλλη δοξασία ή συνήθεια, που αντιβαίνει στον Λόγο του Θεού επισημαίνει μια θρησκεία ως ψευδή και την χαρακτηρίζει ως μέρος της Βαβυλώνος της Μεγάλης. Μια θρησκεία μπορεί να ισχυρίζεται ότι συνηγορεί υπέρ της λατρείας του αληθινού Θεού της Αγίας Γραφής και μπορεί να χρησιμοποιεί το όνομα του Υιού του, Ιησού Χριστού, αλλά τι αξία έχει αυτό, αν αυτή η θρησκεία είναι μολυσμένη με Βαβυλωνιακές δοξασίες και συνήθειες;

Εφαρμόζεται η Βιβλική αρχή: «Ολίγη ζύμη καθιστά όλον το φύραμα ένζυμον.» (Γαλ. 5:9) Οτιδήποτε καλό κι αν έχη γίνει ακυρώνεται από τη μόλυνσι. Ο Ιησούς Χριστός επίσης το απέδειξε αυτό όταν εξήγησε: «Πολλοί θέλουσιν ειπεί προς εμέ εν εκείνη τη ημέρα, Κύριε, Κύριε, δεν προεφητεύσαμεν εν τω ονόματί σου, και εν τω ονόματί σου εξεβάλομεν δαιμόνια, και εν τω ονόματί σου εκάμομεν θαύματα πολλά; Και τότε θέλω ομολογήσει προς αυτούς, Ότι ποτέ δεν σας εγνώρισα· φεύγετε απ’ εμού οι εργαζόμενοι την ανομίαν.»​—Ματθ. 7:22, 23.

Ο Θεός προείπε ότι ξαφνικά, «εν μια ημέρα,» θα επέλθουν πλήγματα «θάνατος και πένθος και πείνα» στη Βαβυλώνα τη Μεγάλη. Ώστε επείγει και είναι για καλό μας ν’ αποχωρισθούμε πλήρως τώρα από κάθε μέρος αυτής της ψευδούς θρησκευτικής αυτοκρατορίας.​—Αποκάλ. 18:8.

ΚΑΝΕΤΕ Τ’ ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΒΗΜΑΤΑ ΓΙΑ Ν’ ΑΠΟΧΩΡΙΣΘΗΤΕ

Τι σημαίνει το να ‘εξέλθωμε’ «εκ μέσου αυτών»; Είναι αρκετό ν’ αναγνωρίση κανείς απλώς στη διάνοιά του την ψευδοσύνη των Βαβυλωνιακών διδασκαλιών, και συγχρόνως να εξακολουθή να είναι ταυτισμένος με μια θρησκευτική οργάνωσι που εμμένει σ’ αυτές τις δοξασίες; Στην πραγματικότητα, δεν θα έδινε αυτό φανερή υποστήριξι σε κάτι που το καταδικάζει ο Θεός; Πώς θα μπορούσε αληθινά ένας τέτοιος άνθρωπος να θεωρή τον εαυτό του ευπειθή στην εντολή του Θεού να ‘εξέλθη εκ μέσου αυτών και ν’ αποχωρισθή, . . . και να μη εγγίση ακάθαρτον’;​—2 Κορ. 6:17.

Αν δεν θέλομε να είμεθα σαν εκείνους που συναθροίσθηκαν στον ναό του Βάαλ, στον καιρό του Ιηού, μόνο για να υποστούν καταστροφή κατ’ εντολήν του Θεού, τότε πρέπει ν’ αποχωρισθούμε σαφώς από οποιαδήποτε και από όλες τις οργανώσεις της Βαβυλώνος της Μεγάλης. Πρέπει να παύσωμε να συμμετέχωμε στη δράσι των. (2 Βασ. 10:20-27) Είναι ανάγκη να ειδοποιήσουμε αυτές τις οργανώσεις ότι αποχωρούμε απ’ αυτές. Κάνοντας τούτο δεν θα ‘χωλαίνωμεν μεταξύ δύο φρονημάτων,’ προσπαθώντας ‘να μετέχωμε της τραπέζης του Ιεχωβά και της τραπέζης των δαιμονίων,’ κι έτσι ‘διεγείροντας τον Ιεχωβά εις ζηλοτυπίαν.’​—1 Βασ. 18:21· 1 Κορ. 10:21, 22, ΜΝΚ.

Αλλά δεν είναι κάτι καλό οι ενέργειες που γίνονται για συνεργασία των διαφόρων θρησκειών ή για μια οικουμενική κίνησι; Πώς, όμως, το θεωρεί αυτό ο Ιεχωβά Θεός; Η αφήγησις της Αγίας Γραφής τονίζει ότι ο Θεός δεν επέτρεψε συμβιβασμό της πίστεως με τους Χαναναίους για το έθνος Ισραήλ. Ο Θεός διέταξε τους Ισραηλίτας: «Δεν θέλεις συμπενθερεύσει μετ’ αυτών· την θυγατέρα σου δεν θέλεις δώσει εις τον υιόν αυτού, ουδέ την θυγατέρα αυτού θέλεις λάβει εις τον υιόν σου· διότι θέλουσιν αποπλανήσει τους υιούς σου απ’ εμού, και θέλουσι λατρεύσει άλλους θεούς.»​—Δευτ. 7:3, 4.

Και πώς θεωρούσε ο Υιός του Θεού τον συμβιβασμό των πίστεων; Ο Ιησούς Χριστός δεν ασχολήθηκε σε δράσι συμβιβασμού των διαφόρων δογμάτων του Ιουδαϊσμού ενόσω ήταν στη γη. Αντιθέτως, κατέκρινε σαφώς την ψευδή θρησκεία των ημερών του, και εδήλωσε θετικά: «Ουδείς έρχεται προς τον Πατέρα, ειμή δι’ εμού.»​—Ιωάν. 14:6· Ματθ. 23:13, 38.

Η ΣΤΑΘΕΡΗ ΣΤΑΣΙΣ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΦΕΡΝΕΙ ΕΥΛΟΓΙΕΣ

Ο σαφής αποχωρισμός από την ψευδή λατρεία μπορεί να επιφέρη προβλήματα. Ο Ιησούς ετόνισε ότι οι οικείοι ενός ατόμου μπορεί ν’ αντιταχθούν σε μια τέτοια πορεία. Εν τούτοις, κι αν ακόμη αυτοί οι εναντιούμενοι μπορεί να είναι τόσο στενοί και αγαπητοί όσο ένα μέλος της οικογενείας σας, ο Ιησούς είπε ότι αυτό δεν πρέπει να επηρεάζη την απόφασί σας. Εξήγησε: «Όστις αγαπά πατέρα ή μητέρα υπέρ εμέ, δεν είναι άξιος εμού· και όστις αγαπά υιόν ή θυγατέρα υπέρ εμέ, δεν είναι άξιος εμού.» (Ματθ. 10:32-37) Δεν είναι ζήτημα ελαττώσεως της προτέρας αγάπης μας προς αυτούς, αλλά του πόσο ισχυρή είναι η αγάπη μιας για τον Ιεχωβά και τον Λόγον της αληθείας του.

Πραγματικά, λαμβάνοντας μια σταθερή στάσι υπέρ της αληθείας μπορεί κανείς αληθινά να ενεργήση για το διαρκές αγαθόν των συγγενών, οι οποίοι μπορεί στην αρχή να εναντιώνωνται στην ορθή πορεία ενός ατόμου. Η υποχώρησις στην πίεσι μπορεί μόνο να τους ενθαρρύνη στην εναντίωσί τους κατά της αληθείας. Αφ’ ετέρου, η πιστή σας πορεία στο να εμμένετε στην αλήθεια του Λόγου του Θεού και να ζήτε σε αρμονία με αυτόν θα σας φέρη ευλογίες και ευτυχία· θα σας κάμη να είσθε ένα καλύτερο άτομο. Έτσι, με την πάροδο του χρόνου, οι στενοί συγγενείς σας μπορεί ν’ αναγνωρίσουν ότι η πορεία σας είναι συνετή και ορθή και να βοηθηθούν να διακρίνουν και την αλήθεια επίσης. Αυτή είναι η ελπίδα που η Γραφή μάς ενθαρρύνει να εγκολπωθούμε και να εργασθούμε γι’ αυτήν.​—1 Κορ. 7:12-16.

Παραδείγματος χάριν, οι Χριστιανές γυναίκες ενθαρρύνονται να είναι σε υποταγή στους απίστους άνδρες των, «ίνα . . . κερδηθώσιν άνευ του λόγου δια της διαγωγής των γυναικών.» (1 Πέτρ. 3:1, 2) Είναι αλήθεια ότι θα χρειασθή υπομονή και πίστις ότι η οδός του Θεού είναι η καλύτερη, και, επάνω απ’ όλα, θα χρειασθή αγάπη. Αλλ’ ο Θεός ο ίδιος φιλάγαθα σας διαβεβαιώνει ότι θα σας βοηθήση και θα σας ενισχύση αν θέτετε αυτόν πρώτα στη ζωή σας.​—Ρωμ. 8:38, 39.

Μερικοί, πάλι, μπορεί να φρονούν ότι τώρα είναι αρκετά προχωρημένοι στα χρόνια, και ότι είναι πολύ αργά πια ν’ αλλάξουν την πορεία τους. Εν τούτοις, ο Ιεχωβά Θεός, που καλείται ο ίδιος «ο Παλαιός των Ημερών,» προσκαλεί και γέροντας, επίσης, να ενωθούν στον αίνο προς αυτόν λέγοντας: «Νέοι τε και παρθένοι, γέροντες μετά νεωτέρων ας αινώσι το όνομα του Ιεχωβά.»​—Δαν. 7:9· Ψαλμ. 148:12, 13, ΜΝΚ.

Ο Λόγος του Θεού τονίζει ότι το γήρας δεν θα δικαιολογήση κανένα, αν παραλείψη ν’ αποχωρισθή από ό,τι ο Θεός κατακρίνει, και ότι «η πολιά είναι στέφανος δόξης, ευρισκομένη εν τη οδώ της δικαιοσύνης.» (Παροιμ. 16:31· Ιεζ. 9:4-6) Ποτέ δεν είναι πολύ αργά στη ζωή για να λάβη κανείς μια στάσι σε αρμονία με ό,τι γνωρίζει ως αλήθεια, θέτοντας έτσι τα βήματά του σταθερά στον δρόμο της αιωνίου ζωής. Άσχετα με το πόσα χρόνια είναι πιθανόν να έχωμε χρησιμοποιήσει κακώς στο παρελθόν, αυτά θα φαίνωνται λίγα όταν συγκριθούν με τα χρόνια ζωής που δεν θα τελειώνουν ποτέ και στα οποία θα φθάσωμε στο νέο σύστημα του Θεού.​—Παροιμ. 10:22.

Αν κάμωμε τώρα μια θετική ενέργεια να βγούμε από τον κύκλο εκείνων που ανήκουν στην ψευδή θρησκεία, μπορούμε ν’ απολαύσωμε μια ευλογητή και ευτυχή σχέσι με τον Θεό μας, τον Ιεχωβά. (2 Κορ. 6:17, 18) Διότι το ζήτημα δεν τελειώνει με την έξοδο από τον κύκλο εκείνων που διδάσκουν και πράττουν πράγματα αντίθετα στον Λόγον του Θεού. Ο Θεός, επίσης, δίνει την εντολή να μην ‘αφίνωμεν το να συνερχώμεθα ομού,’ όπως μας λέγει η επιστολή προς Εβραίους 10:24, 25.

Με ποιους, λοιπόν, πρέπει να συνερχώμεθα; Μ’ εκείνους που λατρεύουν τον Θεόν «εν πνεύματι και εν αληθεία,» που ασκούν την αληθινή Χριστιανοσύνη, τη θρησκεία της Αγίας Γραφής. Γι’ αυτούς ο Θεός λέγει: «Θέλω κατοικεί εν αυτοίς και περιπατεί· και θέλω είσθαι Θεός αυτών, και αυτοί θέλουσιν είσθαι λαός μου.»​—2 Κορ. 6:16.

Εκείνοι που αποτελούν τη Χριστιανική οργάνωσι των μαρτύρων του Ιεχωβά είναι άνθρωποι που χωρίσθηκαν από τις πολλές θρησκείες του ειδωλολατρικού και του «Χριστιανικού κόσμου.» Αυτοί έφυγαν έτσι από τη Βαβυλώνα τη Μεγάλη. Παρακολουθώντας συναθροίσεις σε μια από τις Αίθουσες Βασιλείας των, μπορείτε και μόνοι σας να ιδήτε τη διαφορά που έχει κάμει αυτό. Δεν είναι μόνον ο τόπος της συναθροίσεως και το γεγονός ότι δεν συλλέγονται χρήματα, αλλά πρωτίστως είναι οι ίδιες οι συναθροίσεις και η στάσις των παρευρισκομένων ατόμων που χαρακτηρίζουν τους μάρτυρας του Ιεχωβά ως διακρινομένους από τις άλλες θρησκείες.

Αυτές οι συναθροίσεις είναι πραγματικές Γραφικές μελέτες, με έμφασι στον τρόπο εφαρμογής των Βιβλικών αρχών στην καθημερινή μας ζωή και, επίσης, στον τρόπο διδασκαλίας του Θείου Λόγου στους άλλους. Εκεί θα ιδήτε άτομα τα οποία ειλικρινά ‘ζητούν πρώτον την βασιλείαν του Θεού και την δικαιοσύνην αυτού,’ και τα οποία προσπαθούν με ζήλο να παραγάγουν τους καρπούς του πνεύματος του Θεού.​—Ματθ. 6:33· Γαλ. 5:22, 23.

Το να παρακολουθήσετε μια ή δυο φορές μπορεί να ικανοποιήση την περιέργειά σας, αλλά για να κάμετε γνήσια πρόοδο στην υπηρεσία του Θεού πρέπει να είσθε σαν τους πρώτους Χριστιανούς. Εκείνοι πραγματικά εκτιμούσαν την αλήθεια, γι’ αυτό και «ενέμενον εν τη διδαχή των αποστόλων . . . καθ’ ημέραν εμμένοντες ομοθυμαδόν εν τω ιερώ.» (Πράξ. 2:42, 46) Μόνο με τακτική συμμετοχή σ’ αυτές τις εκκλησιαστικές συναθροίσεις μπορείτε ν’ αναπτύξετε την πίστι, που χρειάζεσθε για ν’ αποκτήσετε την επιδοκιμασία του Θεού.

Μολονότι ο χωρισμός από τη σύγχρονη Βαβυλώνα τη Μεγάλη μπορεί να σας στοιχίση κάτι ως προς τις προηγούμενες συναναστροφές σας, θ’ αποκτήσετε πολύ περισσότερα με την τακτική σας παρακολούθησι των συναθροίσεων του λαού του Ιεχωβά. Όπως και οι πρώτοι μαθηταί του Ιησού, που είχαν αφήσει, επίσης, πολλά για να τον ακολουθήσουν, έτσι και σεις θα ιδήτε την εκπλήρωσι της επαγγελίας να λάβετε «εκατονταπλασίονα τώρα εν τω καιρώ τούτω» σε αδελφούς και αδελφές και σπίτια όπου θα γίνεσθε ευχαρίστως δεκτοί. Θα διαπιστώσετε ότι εγείνατε μέρος μιας μεγάλης οικογενείας Χριστιανών αδελφών, των οποίων η αγάπη και η φιλία είναι γνήσιες και ειλικρινείς. Θα τ’ αποκτήσετε όλ’ αυτά μαζί με την ελπίδα ζωής αιωνίου «εν τω ερχομένω αιώνι.»​—Μάρκ. 10:28-30· Ψαλμ. 27:10.

Ο Ιεχωβά Θεός έχει μια ορατή οργάνωσι την οποία χρησιμοποιεί σήμερα για να μας εκπαιδεύη και να μας καταρτίζη για ζωή στο δίκαιο νέο του σύστημα. Αφού παρέλθη το παρόν πονηρό σύστημα, η οδός του Θεού θα κυριαρχή παντού. Δική του θα είναι η μόνη κυβέρνησις που θα μείνη. (Δαν. 2:44) Οι επιδοκιμασμένοι του θα είναι οι μόνοι απομένοντες άνθρωποι στη γη με τους οποίους να συναναστρέφεσθε. Μόνο οι Θείοι κανόνες τού καλού και του κακού θα επιτρέπονται. Θα υπάρχη μια μόνο θρησκεία.

Το συνετό, λοιπόν, πράγμα που πρέπει να κάμωμε είναι να ευθυγραμμισθούμε με τον Θείο τρόπο ενεργείας τώρα, επωφελούμενοι πλήρως από την εκπαίδευσι που παρέχει ο Θεός δια του γραπτού Λόγου Του, της Αγίας Γραφής. Με αυτόν τον τρόπο αποδεικνύομε ότι πραγματικά το εννοούμε, όταν λέγωμε ότι θέλομε ζωή αιώνια στο δίκαιο νέο σύστημα του Θεού.​—Ψαλμ. 86:10, 11· Παροιμ. 4:10-13.