Διαιρεμένες Εκκλησίες
◆ Ένας Μεθοδιστής κληρικός, που επίεζε το εκκλησίασμά του να μισθώση ένα Νέγρο οργανοπαίκτη ως συμβολική εκδήλωσι της πίστεως της εκκλησίας στην ανθρώπινη αδελφότητα, βρήκε το αυτοκίνητό του καμμένο και τη θηλειά δημίου στο γραμματοκιβώτιό του. Ένας Λουθηρανός, που είχε τροφοδοτήσει ανθρώπους που έλαβαν μέρος στην πορεία για τον Αγώνα των Πτωχών, όχι μόνο εκδιώχθηκε από την εκκλησία του αλλά λίγο έλειψε να εκδιωχθή και από το σπίτι του. Ένας Επισκοπελιανός κληρικός εγκατέλειψε την εκκλησία του όταν οι κάτοικοι της πόλεως ετηλεφώνησαν στη σύζυγό του για να της πουν ότι ο σύζυγός της υπέστη «ατύχημα»—και αυτό επειδή είχε ανοίξει τις πόρτες της εκκλησίας του στους Νέγρους. Οι εκκλησιαζόμενοι έπρεπε να διαβάζουν, να πιστεύουν και να εκτελούν τα λόγια του αποστόλου Ιωάννου που είπε: «Τεκνία, ας μη αγαπώμεν με λόγον, μηδέ με γλώσσαν, αλλά με έργον και αλήθειαν.»—1 Ιωάν. 3:18.