Ο Θεός—Πατέρας μας και Μητέρα Μας;
«ΑΓΑΠΑΤΕ ΤΟΥΣ ΕΧΘΡΟΥΣ ΣΑΣ και προσεύχεσθε για εκείνους οι οποίοι σας διώκουν, ώστε να γίνετε παιδιά [του Θεού] του Πατέρα σας [και Μητέρας σας] που είναι στον ουρανό». Μήπως η απόδοση αυτή των λόγων του Ιησού σάς εκπλήσσει; Πάρθηκε από το Δε Ινκλούσιβ Λάγκουιτζ Λέξιοναρυ, μια καινούργια μετάφραση επιλογών της Βίβλου που εκδόθηκε πρόσφατα στις Ηνωμένες Πολιτείες από το Εθνικό Συμβούλιο των Εκκλησιών.—Ματθαίος 5:44, 45.
Αυτή είναι μια μετάφραση με μια διαφορά. Σκοπός της, σύμφωνα με τους Τάιμς της Νέας Υόρκης, είναι να «εξαλείψει την επικρατούσα γλώσσα του αρσενικού και την εικόνα που επικρατούσε σε προηγούμενες μεταφράσεις της Βίβλου». Γιατί; «Αν η γλώσσα των Γραφών είναι αποκλειστικά αρσενικού γένους, οι γυναίκες αισθάνονται παραγκωνισμένες», είπε η καθηγήτρια της Θεολογίας Δρ Σούζαν Μπ. Θίστλεθγουέιτ, σύμφωνα με τους Τάιμς.
Έτσι, ο «μονογενής Υιός» του Θεού γίνεται «το μοναχοπαίδι του Θεού». Η λέξη «Θεός» επαναλαμβάνεται αντί να χρησιμοποιείται η αντωνυμία «αυτός». Παρόμοια, ο «Υιός του ανθρώπου» γίνεται «ο Άνθρωπος.» (Ιωάννης 3:13, 16) Και ο Ιησούς, αντί να θεραπεύει έναν «άντρα», θεραπεύει ένα «άτομο τυφλό εκ γενετής».—Ιωάννης 9:1
Ίσως η πιο καταπληκτική αλλαγή, όμως, είναι το ότι αναφέρει το Θεό σαν «Μητέρα και Πατέρα», όπως στο εδάφιο που αναφέρθηκε στην αρχή του άρθρου. Γιατί πρέπει να απευθυνόμαστε στο Θεό μ’ αυτόν τον τρόπο; Σύμφωνα με τους Τάιμς, ο λόγος είναι: «Χρησιμοποιώντας τη λέξη ‘πατέρας’ με μεταφορική έννοια για το Θεό, αποδίδεται στο Θεό μια σεξουαλική ταυτότητα που δεν υποστηρίζεται από τις Γραφές. Λένε επίσης ότι καλλιεργεί μια θεολογία που στρέφεται γύρω από το αρσενικό γένος». Έχει αυτό κανένα νόημα;
Πρέπει να πούμε ότι ο Θεός δεν είναι ένας άντρας με την ανθρώπινη έννοια της λέξης, μολονότι, ασφαλώς, όταν τον πούμε «Μητέρα και Πατέρα» εισάγουμε την ιδέα μιας διπλής σεξουαλικής ταυτότητας. Όσο για τον Ιησού όταν ήταν πάνω στη γη, ασφαλώς ήταν ένας άντρας. Αυτό το γεγονός δεν αλλάζει με το να αποφεύγουμε να μιλάμε γι’ αυτόν χρησιμοποιώντας την αντωνυμία «αυτός». Ωστόσο, όταν επέστρεψε στον ουρανό ούτε και αυτός ήταν πια ένας άντρας με την ανθρώπινη έννοια.—1 Κορινθίους 15:50· 1 Πέτρου 3:18.
Παρ’ όλ’ αυτά, οι συγγραφείς της Βίβλου αναφέρονταν πάντοτε στο Θεό με την αντωνυμία «αυτός». Μιλούσαν σχεδόν πάντοτε γι’ αυτόν χρησιμοποιώντας όρους αρσενικού γένους, όπως «Πάτερ Ημών». (Ματθαίος 6:9) Και ο Ιησούς τόσο όταν ήταν στη γη όσο και όταν ήταν στον ουρανό, αναφέρθηκε σ’ αυτόν με την αντωνυμία «αυτός» και συχνά εμφανίζεται στο ρόλο ενός άντρα, όπως σύζυγος της εκκλησίας του, και «Άρχων [όχι «αρχόντισσα»] Ειρήνης».—Ησαΐας 9:6· 2 Κορινθίους 11:2.
Ο απόστολος Παύλος είπε: «Όλη η γραφή είναι θεόπνευστος». (2 Τιμόθεον 3:16) Επομένως, ο Θεός ενέπνευσε να γραφτεί η Βίβλος μ’ αυτόν τον τρόπο. Ήθελε να αναφέρεται σαν «Πατέρας Μας», όχι σαν «Μητέρα Μας και Πατέρας Μας». Ασφαλώς, κανένας μεταφραστής δεν έχει την εξουσία να το κρύψει αυτό για να τροφοδοτήσει τις προκαταλήψεις του 20ου αιώνα.
Περιέχει η Βίβλος μια «θεολογία που στρέφεται γύρω από το αρσενικό γένος»; Όχι. Αντίθετα, μια προσεκτική μελέτη της Βίβλου αποκαλύπτει μια αμερόληπτη διευθέτηση για σωτηρία όπου είναι βέβαιο πως οι γυναίκες δεν «παραγκωνίζονται». Ο Παύλος είπε ότι στο σώμα του Χριστού, για παράδειγμα, «δεν είναι πλέον Ιουδαίος ουδέ Έλλην, δεν είναι δούλος ουδέ ελεύθερος, δεν είναι άρσεν και θήλυ».—Γαλάτας 3:28.
Είναι αλήθεια πως η Βίβλος αναθέτει την ηγεσία στον άντρα και όχι στη γυναίκα, ιδιαίτερα στην εκκλησία και στην οικογένεια. (1 Κορινθίους 11:3) Μερικοί νεωτεριστές μπορεί να μη βλέπουν αυτή τη διδασκαλία με καλό μάτι, αλλά αυτή είναι μέρος του θεόπνευστου Λόγου. Αντί να προσπαθούν να την ακυρώσουν αλλοιώνοντας τη Βίβλο, δε θα έπρεπε οι αληθινοί Χριστιανοί άντρες και γυναίκες να μελετήσουν την αρχή της ηγεσίας πολύ καλά για να μάθουν πώς να την εφαρμόζουν προς όφελος και των δύο, ακολουθώντας το τέλειο παράδειγμα του Ιησού; Ενεργώντας έτσι θα αποφύγουν το σοβαρό έγκλημα να αλλοιώσουν το Λόγο του Θεού. (Αποκάλυψις 22:18, 19) Και θα αφήσουν τη σοφία του Θεού, όχι την ανθρώπινη σοφία, να τους οδηγεί.—1 Κορινθίους 2:6· 3:19.