Το Υπάκουο Γαϊδούρι—Όχι Πάντα!

Αργοανεβαίνοντας το ορεινό μονοπάτι, 50 γάιδαροι δέχτηκαν επίθεση από άγρια τσοπανόσκυλα. Αγνοώντας τους σκύλους, συνέχισαν άφοβοι με τα βαριά φορτία πάνω στην πλάτη τους. Η σκηνή άλλαξε όταν ένας από τους σκύλους προσπάθησε να δαγκώσει τον πρώτο γάιδαρο στο πίσω του πόδι.

«Τη δεύτερη φορά που ο σκύλος δάγκωσε τα πόδια του», έγραψε ο Φρανκ Χίμπεν στο Περιοδικό για τη Φύση, «ο γάιδαρος γύρισε με εκπληκτική ταχύτητα παρά το μεγάλο φορτίο του και κλώτσησε με την οπλή του στο πρόσωπο το σκύλο που του επιτέθηκε. Ταυτόχρονα άνοιξε το τεράστιο στόμα του και γκάριξε με όλη τη δύναμη των πνευμόνων του. Δεν είχα ακούσει ποτέ ένα γάιδαρο να γκαρίζει με αυτό τον τρόπο.» Ο ένας μετά τον άλλον και οι 50 ακολούθησαν—ήταν μια εντυπωσιακή κραυγή πολέμου.

Καθώς οι σκύλοι επανέλαβαν την επίθεση τους, Οι γάιδαροι από τα πίσω έτρεξαν και περικύκλωσαν δύο από τους σκύλους. Εγκλωβισμένοι σε έναν κύκλο από μανιασμένους γαϊδάρους «ο ένας από τους σκύλους νόμισε ότι είδε κάποιο άνοιγμα . . . και έτρεξε προς αυτό με την ουρά ανάμεσα στα σκέλια του. Ο κοντινότερος γάιδαρος αμέσως χαμήλωσε το κεφάλι του. Τα δόντια του έκλεισαν σφιχτά πάνω στη ράχη του σκύλου.» Με αυτό τον τρόπο και οι δύο σκύλοι εκσφενδονίστηκαν έξω από τον κύκλο—νεκροί. Οι άλλοι σκύλοι δραπέτευσαν. «Τρεις ή τέσσερις γάιδαροι φούσκωσαν τα ρουθούνια τους και άρχισαν να γκαρίζουν δυνατά, λες και η δουλειά είχε τελειώσει. Μετά όλοι ξαναπήραν το κοιμισμένο βαριεστημένο ύφος τους και συνέχισαν να προχωρούν ο ένας πίσω από τον άλλον. Είχαν γίνει ξανά ‘απλοί γάιδαροι.’»