Παγκόσμια Ενότητα—Θα Γίνει Ποτέ Πραγματικότητα;
«ΑΝ ΚΑΤΑΦΕΡΟΥΜΕ, στις επόμενες λίγες γενιές, να αλλάξουμε τον κόσμο των ανεξάρτητων κρατών στον οποίο ζούμε και να τον κάνουμε μια γνήσια διεθνή κοινότητα, . . . τότε θα έχουμε επίσης καταλύσει πραγματικά τον αρχαίο θεσμό του πολέμου . . . Αν όμως αποτύχουμε, το πιθανό είναι ότι δεν θα υπάρχει . . . πολιτισμός». Αυτά λέει ο στρατιωτικός ιστορικός Γκουίν Ντάιερ στο βιβλίο του με τίτλο Πόλεμος (War).
Οι σελίδες της ιστορίας, λέει ο Ντάιερ, βρίθουν από αφηγήσεις για έθνη και άλλες ισχυρές ομάδες που κατέφυγαν στον πόλεμο για να επιλύσουν τις διαφορές τους. Η έλλειψη ενότητας ανάμεσά τους κατέστρεψε τη ζωή εκατομμυρίων θυμάτων. Η περιγραφή του Βασιλιά Σολομώντα σχετικά με το πώς επηρέαζε αυτό τους ανθρώπους των ημερών του εξακολουθεί να είναι κατάλληλη και σήμερα. Αυτός έγραψε: «Εγώ επέστρεψα για να δω όλες τις πράξεις καταδυνάστευσης που γίνονται κάτω από τον ήλιο, και ορίστε! τα δάκρυα των καταδυναστευμένων, οι οποίοι όμως δεν είχαν παρηγορητή· και στο πλευρό εκείνων που τους καταδυνάστευαν υπήρχε δύναμη, και έτσι αυτοί δεν είχαν παρηγορητή».—Εκκλησιαστής 4:1.
Στην εποχή μας, όπως τονίζει ο ιστορικός που αναφέραμε, εκτός από τη συμπόνια για «τα δάκρυα των καταδυναστευμένων», υπάρχει και ένας ακόμη λόγος για τον οποίο πρέπει να βρεθεί κάποιος τρόπος ώστε να αλλάξει ο κόσμος των ανεξάρτητων κρατών και να γίνει μια γνήσια διεθνής κοινότητα: Από αυτό εξαρτάται η ίδια η επιβίωση του πολιτισμού! Ο σύγχρονος πόλεμος υπόσχεται να καταστρέψει οποιοδήποτε έθνος καταφεύγει σε αυτόν, και δεν πρόκειται να αφήσει νικητές.
Διαφαίνεται Παγκόσμια Ενότητα;
Τι προοπτικές υπάρχουν για παγκόσμια ενότητα; Μπορεί να υπερνικήσει η ανθρώπινη κοινωνία τις διαιρετικές δυνάμεις που απειλούν την επιβίωση της γης; Μερικοί πιστεύουν ότι μπορεί να γίνει αυτό. Ο συντάκτης της βρετανικής εφημερίδας Ντέιλι Τέλεγκραφ (Daily Telegraph) Τζον Κίγκαν, ο οποίος ασχολείται με θέματα άμυνας, γράφει: «Παρά τη σύγχυση και την αβεβαιότητα, φαίνεται πως αρχίζει να διαφαίνεται στον ορίζοντα η χαραυγή ενός κόσμου χωρίς πόλεμο».
Τι τον κάνει να εκφράζει αυτή την αισιόδοξη άποψη; Γιατί πολλοί δείχνουν να ευελπιστούν παρά τη μακρά ιστορία πολέμων της ανθρωπότητας και το γεγονός ότι ο άνθρωπος φαίνεται πως δεν μπορεί να αυτοκυβερνηθεί με επιτυχία; (Ιερεμίας 10:23) “Η ανθρωπότητα πηγαίνει προς τα εμπρός. Η ιστορία αποκαλύπτει μια πορεία συνεχούς προόδου”, υποστήριζαν μερικοί κάποτε. Ακόμη και σήμερα, πολλοί πιστεύουν ότι, με κάποιον τρόπο, το καλό που έχει ο άνθρωπος μέσα του θα θριαμβεύσει εναντίον του κακού. Είναι άραγε ρεαλιστική αυτή η ελπίδα; Ή είναι απλώς μια ψευδαίσθηση η οποία θα οδηγήσει σε μεγαλύτερη απογοήτευση; Στο βιβλίο του Συνοπτική Ιστορία του Κόσμου (Shorter History of the World), ο ιστορικός Τζ. Μ. Ρόμπερτς έγραψε με ρεαλισμό: «Το μέλλον του κόσμου θα μπορούσε να χαρακτηριστεί κάθε άλλο παρά εξασφαλισμένο. Τώρα δεν διαφαίνεται ούτε κάποιο τέλος στα ανθρώπινα παθήματα ούτε κάποια βάση για να πιστεύει κανείς ότι θα υπάρξει τέτοιο τέλος».
Υπάρχουν βάσιμοι λόγοι για να πιστεύουμε ότι οι λαοί και τα έθνη θα υπερνικήσουν πραγματικά την αμοιβαία δυσπιστία και τις διαιρετικές διαφορές τους; Ή απαιτείται και κάτι άλλο πέρα από τις ανθρώπινες προσπάθειες; Το επόμενο άρθρο θα ασχοληθεί με αυτά τα ερωτήματα.
[Ευχαριστίες για την προσφορά της εικόνας στη σελίδα 2]
Υδρόγειος στο φόντο του εξωφύλλου: Mountain High Maps® Copyright © 1995 Digital Wisdom, Inc.