Κοιτάξτε! Μια Αίθουσα Βασιλείας στο Νίουε
ΤΟ ΝΙΟΥΕ είναι ένα μικρό κοραλλιογενές νησί στο Νότιο Ειρηνικό, 2.160 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Νέας Ζηλανδίας. Σύμφωνα με ένα ταξιδιωτικό βιβλιάριο, το όνομα Νίουε προέρχεται από δύο λέξεις: Νίου, που σημαίνει «κοκκοφοίνικας», και ε, που σημαίνει «δες», ή «κοίτα». Το βιβλιάριο αναφέρει: «Ο μύθος λέει ότι οι πρώτοι Πολυνήσιοι άποικοι πρόφεραν αυτά τα λόγια μόλις έφτασαν και είδαν τους κοκκοφοίνικες που αναπτύσσονταν εκεί».
Σήμερα, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά στο Νίουε είναι περήφανοι που μπορούν να λένε στους επισκέπτες: «Ε! Φάλε χε Καούτου χα μαουτόλου!», που σημαίνει: «Κοιτάξτε! Η Αίθουσα Βασιλείας μας!» Γιατί τρέφουν τόσο βαθιά αισθήματα για αυτή την αίθουσα; Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά παντού είναι περήφανοι για τις Αίθουσες Βασιλείας τους, ιδιαίτερα όταν τις έχουν οικοδομήσει οι ίδιοι. Αλλά το να οικοδομήσεις μια Αίθουσα Βασιλείας σε ένα απομακρυσμένο νησί καταμεσής του απέραντου Νότιου Ειρηνικού είναι κάτι το εντελώς διαφορετικό. Στο κάτω κάτω, το Νίουε καλύπτει μόλις 260 τετραγωνικά χιλιόμετρα, και υπάρχουν μόνο 2.300 άνθρωποι σε ολόκληρο το νησί.
Υπήρχε το ζήτημα του ποιος θα οικοδομούσε την Αίθουσα Βασιλείας. Η μοναδική εκκλησία στο Νίουε έχει μόνο 32 Μάρτυρες. Όλος ο απαιτούμενος βαρύς εξοπλισμός, όπως φορτηγά, μπουλντόζες και γερανοί, ανήκει στην κυβέρνηση. Επιπλέον, ουσιαστικά όλα τα αναγκαία οικοδομικά υλικά—ατσάλι, τσιμεντόλιθοι, υλικά για τη σκεπή, για τα ηλεκτρικά και τα υδραυλικά, ηχητικός εξοπλισμός και καρέκλες—θα έπρεπε να σταλθούν από τη Νέα Ζηλανδία με δρομολόγιο που γίνεται μόνο κάθε πέντε εβδομάδες. Τέλος, η βραχώδης επιφάνεια του νησιού θα δυσκόλευε την οικοδόμηση, και η αίθουσα θα έπρεπε να οικοδομηθεί έτσι ώστε να αντέχει στους τροπικούς τυφώνες. Πράγματι, ένα φοβερό έργο για οποιονδήποτε!
Εδώ, όμως, υπήρχε μια σοβαρή διαφορά. Για τους Μάρτυρες του Ιεχωβά, μια Αίθουσα Βασιλείας είναι το κέντρο της αληθινής λατρείας τοπικά, και αυτοί αποβλέπουν στον Ιεχωβά Θεό για κατεύθυνση και βοήθεια. (Ψαλμός 56:11· 127:1) Χριστιανοί αδελφοί από τη Νέα Ζηλανδία, περιλαμβανομένων και αδελφών από μια εκκλησία στο Όκλαντ της οποίας τα μέλη προέρχονται από το Νίουε, ήρθαν σε βοήθεια του μικρού ομίλου των Μαρτύρων στο Νίουε, προσφέροντας ολόκαρδη υποστήριξη στο οικοδομικό πρόγραμμα.
Αποφασίζουν να Προχωρήσουν
Τον Ιούνιο του 1994, στο χώρο οικοδόμησης μιας Αίθουσας Βασιλείας στο Ροτορούα της Νέας Ζηλανδίας, έγινε πρόσκληση για όσους θα ενδιαφέρονταν να συμμετάσχουν στο πρόγραμμα του Νίουε. Είναι θαυμάσιο το γεγονός ότι 200 Χριστιανοί αδελφοί και αδελφές προσφέρθηκαν εθελοντικά. Από αυτούς, επιλέχτηκαν 80 άτομα, στα οποία περιλαμβάνονταν ξυλουργοί, σιδεράδες, υδραυλικοί, εργάτες ειδικευμένοι στις σκεπές, σοβατζήδες, ελαιοχρωματιστές, ηλεκτρολόγοι, τεχνικοί ήχου, μπετατζήδες, χτίστες και ανειδίκευτοι εργάτες.
Οι αδελφοί έκαναν σχέδια και προχώρησαν, εμπιστευόμενοι στον Ιεχωβά. Ένας από τους δύο πρεσβυτέρους της εκκλησίας στο Νίουε, ο οποίος είναι ντόπιος επιχειρηματίας, άρχισε να κάνει διευθετήσεις για την αποστολή όλων των αναγκαίων υλικών. Συμφωνήθηκε ένας ειδικός ναύλος που περιλάμβανε μεταφορά με το αεροπλάνο και διαμονή για τους εργάτες που θα έρχονταν από το εξωτερικό, οι οποίοι προσφέρθηκαν να πληρώσουν οι ίδιοι τα έξοδά τους, και καθορίστηκαν οι ημερομηνίες για την οικοδόμηση. Το έργο επρόκειτο να ολοκληρωθεί σε 20 ημέρες, από τις 4 Μαρτίου έως τις 23 Μαρτίου 1995, οπότε θα γινόταν η αφιέρωση της Αίθουσας Βασιλείας.
«Πέρασα την πρώτη κρίση πανικού όταν είδα την τοποθεσία», είπε ο υπεύθυνος του έργου, ο οποίος ήρθε από τη Νέα Ζηλανδία μία εβδομάδα νωρίτερα για να οργανώσει τα πράγματα. «Το έδαφος είναι όλο βράχια. Θα χρειαστούν δύο εβδομάδες μόνο και μόνο για να σκάψουμε τα θεμέλια». Αλλά είχε υποτιμήσει τους ντόπιους Μάρτυρες, όπως παραδέχτηκε αργότερα. «Οι αδελφοί από το Νίουε μπορούν να διαβάζουν τους βράχους», είπε. «Γνωρίζουν πού να χτυπάνε ένα βράχο έτσι ώστε να φεύγουν μεγάλα κομμάτια». Τα θεμέλια ολοκληρώθηκαν μέσα σε δύο ημέρες!
Στις 4 Μαρτίου, έφτασε με το αεροπλάνο η πρώτη ομάδα Μαρτύρων από τη Νέα Ζηλανδία, και έγινε η εργασία που αφορούσε το μπετόν. Καθώς ερχόταν η μια ομάδα εργατών μετά την άλλη, τα διάφορα στάδια του έργου ολοκληρώνονταν. Οι εργάσιμες ημέρες άρχιζαν στις 7:00 π.μ. με μια σύντομη εξέταση του Γραφικού εδαφίου της ημέρας. Μερικοί αδελφοί εργάζονταν 12 ώρες την ημέρα σε θερμοκρασίες που έφταναν τους 36 βαθμούς Κελσίου. Τελικά, μέχρι τις 23 Μαρτίου, είχε γίνει και η διαμόρφωση του εξωτερικού χώρου. Μια όμορφη ταμπέλα από δέντρο μάνγκο προσδιόριζε το κτίριο ως «Αίθουσα Βασιλείας των Μαρτύρων του Ιεχωβά».
Πνεύμα Συνεργασίας και Φιλοξενίας
Ένας ζωτικός παράγοντας που συνέβαλε στην επιτυχία του έργου ήταν η συνεργασία των ανθρώπων του Νίουε. Ντόπιοι χωρικοί, συνεπαρμένοι από το πνεύμα που επικρατούσε, πρόσφεραν τρόφιμα και χρήματα. Πολλοί θεωρούσαν την οικοδόμηση της αίθουσας δικό τους έργο. Κυβερνητικοί αξιωματούχοι και διάφοροι επιχειρηματίες πρόσφεραν εξυπηρετήσεις πέρα από ό,τι απαιτούσε το καθήκον τους. Διατέθηκε ο αναγκαίος εξοπλισμός καθώς και ένα εργοστάσιο ξυλοκατασκευών. Η μεταφορική εταιρία προσάρμοσε μάλιστα το δρομολόγιο του πλοίου της ώστε να διασφαλίσει ότι τα αναγκαία υλικά θα έφταναν ακριβώς στην ώρα τους.
Οι επισκέπτες πραγματικά εκτίμησαν τη σκληρή εργασία και τη φιλοξενία των Μαρτύρων του Νίουε, οι οποίοι μοιράστηκαν τα σπίτια και τα αποκτήματά τους. «Οι ντόπιες αδελφές ήταν αξιοθαύμαστες», είπε ένας εργάτης στην οικοδόμηση. Εκτός από το ζεστό μεσημεριανό γεύμα της κάθε ημέρας, οι αδελφές σερβίριζαν και πρωινό κάθε πρωί στις 6:30. Μερικές σηκώνονταν στις 4:30 π.μ. για να ετοιμάσουν το φαγητό. Ένας εργάτης στην οικοδόμηση είπε: «Νομίζω ότι ζούσαμε καλύτερα εδώ στο Νίουε παρά στο ίδιο μας το σπίτι».
Στις 10 Μαρτίου, η εφημερίδα Νίουε Σταρ (Niue Star) παρουσίασε ένα ρεπορτάζ για το γεγονός στην πρώτη σελίδα με τίτλο: «Η Πρώτη Αίθουσα Βασιλείας στο Νίουε», και είχε μια φωτογραφία ατόμων από τη Νέα Ζηλανδία και από το Νίουε που εργάζονταν στο χώρο οικοδόμησης. Ανέφερε ότι η αίθουσα έχει εμβαδόν 280 τετραγωνικά μέτρα, και καθίσματα για 70 έως 100 άτομα. Το άρθρο πρόσθετε: «Το έργο μπορεί στην πραγματικότητα να ολοκληρωθεί σε δύο [εβδομάδες], αλλά σε αυτή την περίπτωση θα παραταθεί. Σε αυτό το στάδιο, μόλις δύο ημέρες μετά την έναρξη της εργασίας, τα θεμέλια, ο σκελετός, τα δοκάρια και η σκεπή βρίσκονται στη θέση τους, και το έργο προηγείται από το χρονοδιάγραμμα».
Ένας ντόπιος επιχειρηματίας ευχήθηκε να μπορέσουν όλοι οι άνθρωποι στο νησί Νίουε να δουν το έργο και να διδαχτούν από αυτό. Είπε πως ήλπιζε ότι αυτό θα έδειχνε στον καθένα τι μπορεί να γίνει με αγάπη και συνεργασία.
Ένα πλήθος 204 ατόμων ήρθε στην αφιέρωση. Αυτό που αποδείχτηκε πολύ συγκινητική εμπειρία για όλους τους παρευρεθέντες ήταν μια ειδική παρουσίαση στην οποία οι αδελφοί, οι αδελφές και τα παιδιά από το Νίουε αναπαρέστησαν τραγουδώντας και χορεύοντας την οικοδόμηση της Αίθουσας Βασιλείας. Εκφράστηκαν ευχαριστίες στην ομάδα οικοδόμησης και στον Ιεχωβά, του οποίου το πνεύμα υποκίνησε διάνοιες, καρδιές και χέρια για να επιτελέσουν αυτό το έργο.—Ησαΐας 40:28-31.