Μια Νέα Ζωή για τους Προγόνους Μας
ΔΙΔΑΣΚΕΙ άραγε ο Λόγος του Θεού, η Αγία Γραφή, ότι όλοι μεταβαίνουν ομαλά σε μια διαρκή ζωή στο πνευματικό βασίλειο όταν πεθαίνουν; Όχι, δεν το διδάσκει. Η Αγία Γραφή εκθέτει μια υπέροχη ελπίδα για μετά θάνατο ζωή, αλλά όχι με τον τρόπο με τον οποίο νομίζουν πολλοί άνθρωποι.
Εξετάστε τι αναφέρει η Αγία Γραφή για τον πρώτο μας πρόγονο, τον Αδάμ. Ο Ιεχωβά τον δημιούργησε ‘από χώμα εκ της γης’. (Γένεσις 2:7) Ο Αδάμ είχε την ευκαιρία να ζει για πάντα με ευτυχία στη γη. (Γένεσις 2:16, 17) Όμως, στασίασε εναντίον του στοργικού Δημιουργού του, και το αποτέλεσμα ήταν ο θάνατος.
Πού πήγε ο Αδάμ όταν πέθανε; Ο Θεός τού είπε: «[Θα] επιστρέψης εις την γην, εκ της οποίας ελήφθης· επειδή γη είσαι, και εις γην θέλεις επιστρέψει».—Γένεσις 3:19.
Πού βρισκόταν ο Αδάμ προτού τον δημιουργήσει ο Ιεχωβά από το χώμα; Πουθενά. Δεν υπήρχε. Συνεπώς, όταν ο Ιεχωβά είπε ότι ο Αδάμ θα ‘επέστρεφε στη γη’, το μόνο που θα μπορούσε να εννοεί είναι ότι ο Αδάμ θα γινόταν και πάλι χωρίς ζωή, ακριβώς όπως το χώμα. Ο Αδάμ δεν ‘μετέβη’ σε κάποιο άλλο μέρος για να γίνει ο θεμελιωτής ενός κόσμου προγονικών πνευμάτων. Δεν πέρασε ούτε σε μια ζωή ευδαιμονίας στον ουρανό ούτε σε αιώνια παθήματα σε έναν τόπο βασάνων. Η μόνη αλλαγή που υπέστη ήταν από τη ζωή στην έλλειψη ζωής, από μια κατάσταση ύπαρξης στην ανυπαρξία.
Τι θα λεχθεί για το υπόλοιπο ανθρώπινο γένος; Παύουν και οι απόγονοι του Αδάμ επίσης να υπάρχουν όταν πεθαίνουν; Η Αγία Γραφή απαντάει: «Τα πάντα [τόσο οι άνθρωποι όσο και τα ζώα] καταντώσιν εις τον αυτόν τόπον· τα πάντα έγειναν εκ του χώματος και τα πάντα επιστρέφουσιν εις το χώμα».—Εκκλησιαστής 3:19, 20.
Η Κατάσταση των Νεκρών
Ναι, οι νεκροί είναι χωρίς ζωή, ανίκανοι να ακούσουν, να δουν, να μιλήσουν ή να σκεφτούν. Για παράδειγμα, η Αγία Γραφή λέει: «Οι ζώντες γνωρίζουσιν ότι θέλουσιν αποθάνει· αλλ’ οι νεκροί δεν γνωρίζουσιν ουδέν . . . Η αγάπη αυτών και το μίσος αυτών και ο φθόνος αυτών ήδη εχάθη». Η Αγία Γραφή δηλώνει επίσης: «Δεν είναι πράξις ούτε λογισμός ούτε γνώσις ούτε σοφία εν τω άδη [στον τάφο] όπου υπάγεις».—Εκκλησιαστής 9:5, 6, 10.
Συνεπώς, σύμφωνα με το Λόγο του Θεού, όσο οι άνθρωποι είναι ζωντανοί έχουν συναίσθηση του θανάτου. Όμως, όταν έρθει ο θάνατος, δεν έχουν συναίσθηση κανενός πράγματος. Δεν στέκονται δίπλα στο πτώμα τους, παρατηρώντας αυτό που του συμβαίνει. Στην ανυπαρξία δεν υπάρχει ούτε απόλαυση ούτε πόνος, ούτε χαρά ούτε λύπη. Εκείνοι που είναι νεκροί δεν έχουν συναίσθηση της ροής του χρόνου. Βρίσκονται σε μια κατάσταση έλλειψης συνειδητότητας, που είναι βαθύτερη από οποιονδήποτε ύπνο.
Ο Ιώβ, ένας υπηρέτης του Θεού στα αρχαία χρόνια, γνώριζε ότι οι άνθρωποι δεν συνέχιζαν να ζουν μετά το θάνατο. Κατανοούσε επίσης ότι, χωρίς την παρέμβαση του Θεού, δεν θα υπήρχε καμιά ελπίδα για επάνοδο στη ζωή. Ο Ιώβ είπε: «Ο άνθρωπος αποθνήσκει και παρέρχεται· και ο άνθρωπος εκπνέει, και πού είναι; Αφού κοιμηθή, δεν ανίσταται». (Ιώβ 14:10, 12) Ο Ιώβ ασφαλώς δεν ανέμενε πως όταν θα πέθαινε θα ενωνόταν με τους προγόνους του σε έναν κόσμο πνευμάτων.
Η Ελπίδα της Ανάστασης
Εφόσον οι ζωντανοί παύουν να υπάρχουν όταν πεθαίνουν, το κρίσιμο ερώτημα είναι αυτό που ήγειρε ο Ιώβ όταν ρώτησε στη συνέχεια: «Εάν αποθάνη ο άνθρωπος, θέλει αναζήσει;» Ο ίδιος ο Ιώβ έδωσε την εξής απάντηση: «Πάσας τας ημέρας της εκστρατείας μου [του καιρού στον τάφο] θέλω περιμένει, εωσού έλθη η απαλλαγή μου. Θέλεις καλέσει [Ιεχωβά], και εγώ θέλω σοι αποκριθή· θέλεις επιβλέψει εις το έργον των χειρών σου».—Ιώβ 14:14, 15.
Με άλλα λόγια, μολονότι ο Ιώβ θα μετέβαινε στην ανυπαρξία, ο Θεός δεν θα τον ξεχνούσε. Ο Ιώβ είχε πίστη στο γεγονός ότι θα ερχόταν ο καιρός κατά τον οποίο ο Ιεχωβά Θεός θα τον ‘καλούσε’ πάλι στη ζωή μέσω της ανάστασης.
Ο Ιησούς Χριστός, ο Γιος του Θεού, έδειξε ότι η ελπίδα που έτρεφε ο Ιώβ στην ανάσταση ήταν ρεαλιστική. Ο Ιησούς απέδειξε ότι οι νεκροί μπορούν να εγερθούν. Πώς; Με το να αναστήσει ορισμένους νεκρούς! Δεν ήταν εκεί για να αναστήσει τον Ιώβ, αλλά όταν ο Ιησούς βρισκόταν στη γη ανέστησε το γιο μιας χήρας από την πόλη Ναΐν. Ο Ιησούς ήγειρε επίσης στη ζωή τη 12χρονη κόρη ενός άντρα που ονομαζόταν Ιάειρος. Ανέστησε δε και τον φίλο του Λάζαρο, ο οποίος παρέμεινε νεκρός επί τέσσερις ημέρες.—Λουκάς 7:11-15· 8:41, 42, 49-56· Ιωάννης 11:38-44.
Εκτός του ότι έκανε αυτά τα θαύματα, ο Ιησούς μίλησε για μια μεγαλειώδη μελλοντική ανάσταση. Είπε: «Έρχεται η ώρα κατά την οποία όλοι όσοι είναι στα μνημεία θα ακούσουν τη φωνή του και θα βγουν». (Ιωάννης 5:28, 29) Αργότερα, ο απόστολος Παύλος, τον οποίο χρησιμοποίησε ο Ιεχωβά για να αναστήσει ένα νεαρό, εξέφρασε και αυτός πίστη σε μια μελλοντική ανάσταση. Είπε: «Έχω ελπίδα προς τον Θεό . . . ότι πρόκειται να γίνει ανάσταση και δικαίων και αδίκων».—Πράξεις 20:7-12· 24:15.
Αυτές οι Γραφικές αναφορές σε μια μελλοντική ανάσταση δεν σχετίζονται με κάποια συνεχιζόμενη ζωή στο πνευματικό βασίλειο. Υποδεικνύουν τον καιρό κατά τον οποίο εκατομμύρια νεκροί θα επανέλθουν στη ζωή με φυσικά σώματα εδώ πάνω στη γη. Αυτοί οι αναστημένοι δεν θα είναι άτομα που δεν θα θυμούνται τίποτα από την περασμένη τους ζωή στη γη. Δεν θα ξαναγεννηθούν ως βρέφη. Τουναντίον, θα είναι τα ίδια άτομα που ήταν όταν πέθαναν και θα έχουν τις ίδιες αναμνήσεις και την ίδια προσωπικότητα. Οι ίδιοι θα αναγνωρίζουν τον εαυτό τους, όπως θα τους αναγνωρίζουν και οι άλλοι. Πόση χαρά θα υπάρχει καθώς αυτοί οι άνθρωποι θα ενώνονται με τους φίλους τους και την οικογένειά τους! Επίσης, πόσο συναρπαστικό θα είναι να συναντήσουμε τους προγόνους μας!
Ανάσταση σε Ζωή στον Ουρανό
Δεν είπε ο Ιησούς ότι μερικοί θα πήγαιναν στον ουρανό; Ναι, το είπε. Τη βραδιά προτού θανατωθεί, ανέφερε: «Στο σπίτι του Πατέρα μου υπάρχουν πολλές κατοικίες. . . . Πηγαίνω να σας ετοιμάσω τόπο. Επίσης, αν πάω και σας ετοιμάσω τόπο, έρχομαι ξανά και θα σας πάρω κοντά μου, ώστε εκεί που είμαι εγώ να είστε και εσείς». (Ιωάννης 14:2, 3) Ο Ιησούς απευθυνόταν στους πιστούς αποστόλους του, αλλά τα λόγια του δεν σημαίνουν ότι όλοι οι καλοί άνθρωποι πηγαίνουν στον ουρανό.
Ο Ιησούς έδειξε ότι εκείνοι που ανασταίνονται στον ουρανό πρέπει να ανταποκρίνονται και σε άλλες απαιτήσεις εκτός από το να ζουν απλώς ενάρετη ζωή. Μια απαίτηση είναι να έχουν ακριβή γνώση για τον Ιεχωβά και τους σκοπούς του. (Ιωάννης 17:3) Άλλες απαιτήσεις είναι να ασκούν πίστη στη λυτρωτική θυσία του Ιησού Χριστού και να υπακούν στον Θεό. (Ιωάννης 3:16· 1 Ιωάννη 5:3) Μια ακόμη απαίτηση είναι να ‘αναγεννηθούν’ ως βαφτισμένοι Χριστιανοί, γεννημένοι από το άγιο πνεύμα του Θεού. (Ιωάννης 1:12, 13· 3:3-6) Μια επιπρόσθετη απαίτηση για ουράνια ζωή είναι να υπομείνουν όπως και ο Ιησούς και να αποδειχτούν πιστοί στον Θεό μέχρι θανάτου.—Λουκάς 22:29· Αποκάλυψη 2:10.
Υπάρχει κάποιος λόγος για τον οποίο τίθενται τόσο υψηλές απαιτήσεις. Εκείνοι που ανασταίνονται στον ουρανό έχουν να επιτελέσουν ένα σπουδαίο έργο. Ο Ιεχωβά γνώριζε ότι οι ανθρώπινες κυβερνήσεις δεν θα μπορούσαν ποτέ να διαχειριστούν με επιτυχία τις υποθέσεις στη γη. Γι’ αυτό διευθέτησε να υπάρξει μια ουράνια κυβέρνηση, ή αλλιώς Βασιλεία, η οποία θα κυβερνούσε το ανθρώπινο γένος. (Ματθαίος 6:9, 10) Ο Ιησούς θα ήταν ο Βασιλιάς εκείνης της Βασιλείας. (Δανιήλ 7:13, 14) Μερικά άτομα που θα επιλέγονταν από τη γη και θα ανασταίνονταν στον ουρανό θα κυβερνούσαν μαζί του. Η Αγία Γραφή προείπε ότι αυτοί οι αναστημένοι θα γίνονταν ‘βασιλεία και ιερείς στον Θεό μας, και αυτοί θα κυβερνούσαν τη γη ως βασιλιάδες’.—Αποκάλυψη 5:10.
Μήπως θα ανταποκρινόταν κάποιος μεγάλος αριθμός ατόμων στις απαιτήσεις για ουράνια ανάσταση; Όχι. Χωρίς να ευθύνονται οι ίδιοι, οι περισσότεροι από εκείνους που κοιμούνται τον ύπνο του θανάτου δεν διαθέτουν τα κατάλληλα προσόντα. Πολλοί είχαν ελάχιστες, ή και καθόλου, ευκαιρίες να μάθουν την αλήθεια για τον Ιεχωβά και τους σκοπούς του. Έζησαν και πέθαναν χωρίς να γνωρίζουν τίποτα για τον Ιησού Χριστό ή για τη Βασιλεία του Θεού.
Ο Ιησούς αποκάλεσε εκείνους που θα πήγαιναν στον ουρανό «μικρό ποίμνιο». (Λουκάς 12:32) Αργότερα αποκαλύφτηκε ότι ο αριθμός εκείνων «οι οποίοι έχουν αγοραστεί από τη γη» για να συγκυβερνήσουν με τον Χριστό στον ουρανό θα ήταν 144.000. (Αποκάλυψη 14:1-3· 20:6) Μολονότι οι 144.000 συγκροτούν έναν αρκετά μεγάλο αριθμό ατόμων που εγκαθίστανται στις «πολλές κατοικίες» στις οποίες αναφέρθηκε ο Ιησούς, αυτός ο αριθμός είναι μικρός όταν συγκριθεί με τους δισεκατομμύρια ανθρώπους που κατάγονται από τον Αδάμ.—Ιωάννης 14:2.
Γεγονότα που θα Συμβούν Πριν από την Επίγεια Ανάσταση
Ας ανασκοπήσουμε τα όσα έχουμε εξετάσει μέχρι στιγμής. Σύμφωνα με την Αγία Γραφή, εκείνοι που πεθαίνουν είναι χωρίς ζωή στο θάνατο μέχρι την ανάστασή τους από τον Ιεχωβά Θεό. Μερικοί ανασταίνονται σε ζωή στον ουρανό, όπου θα συγκυβερνήσουν με τον Ιησού Χριστό στην κυβέρνηση της Βασιλείας. Οι περισσότεροι άνθρωποι θα αναστηθούν στη γη, για να γίνουν υπήκοοι εκείνης της Βασιλείας.
Εν μέρει μέσω της επίγειας ανάστασης, ο Ιεχωβά θα πραγματοποιήσει το σκοπό του για τη γη. Ο Ιεχωβά δημιούργησε τη γη «δια να κατοικήται». (Ησαΐας 45:18) Αυτή επρόκειτο να είναι η μόνιμη κατοικία του ανθρωπίνου γένους. Γι’ αυτό, ο ψαλμωδός έψαλε: ‘Οι ουρανοί των ουρανών είναι του Ιεχωβά, την δε γην έδωκεν εις τους υιούς των ανθρώπων’.—Ψαλμός 115:16.
Προτού αρχίσει η ανάσταση σε ζωή στη γη, πρέπει να λάβουν χώρα μεγάλες αλλαγές. Πιθανώς θα συμφωνείτε ότι ο Θεός δεν είχε σκοπό να είναι η γη γεμάτη πόλεμο, μόλυνση, έγκλημα και βία. Αυτά τα προβλήματα τα προξενούν οι άνθρωποι που δεν σέβονται τον Θεό και τους δίκαιους νόμους του. Γι’ αυτό, η Βασιλεία του Θεού θα ‘καταστρέψει εκείνους που καταστρέφουν τη γη’—ένα καθοριστικό βήμα για την επιτέλεση του θελήματός του στη γη. (Αποκάλυψη 11:18) Η Βασιλεία θα αφανίσει όλους τους ασεβείς ανθρώπους, ενώ θα αφήσει τους δίκαιους να κατοικούν για πάντα στη γη.—Ψαλμός 37:9, 29.
Ο Παράδεισος στη Γη
Εκείνοι που θα αναστηθούν στην καθαρισμένη γη θα είναι πράοι, άνθρωποι που θα εκδηλώνουν ενδιαφέρον και θα κάνουν αυτό που είναι ορθό. (Παράβαλε Ματθαίος 5:5). Κάτω από τη στοργική επίβλεψη της Βασιλείας του Θεού, θα ζουν ευτυχισμένη ζωή με ασφάλεια. Η Αγία Γραφή παρέχει την εξής υπέροχη πρόγευση των συνθηκών που θα επικρατούν τότε: «[Ο Θεός] θα εξαλείψει κάθε δάκρυ από τα μάτια τους, και ο θάνατος δεν θα υπάρχει πια, ούτε πένθος ούτε κραυγή ούτε πόνος δεν θα υπάρχουν πια. Τα παλιά έχουν παρέλθει».—Αποκάλυψη 21:4.
Ναι, η γη θα μεταμορφωθεί σε παράδεισο. (Λουκάς 23:43) Σκεφτείτε τι θα σημαίνει αυτό! Τα νοσοκομεία και τα γηροκομεία θα αποτελούν πλέον παρελθόν. Στον Παράδεισο, αυτοί που τώρα βασανίζονται από τις συνέπειες των γηρατειών θα γίνουν ξανά δυνατοί και υγιείς. (Ιώβ 33:25· Ησαΐας 35:5, 6) Δεν θα υπάρχουν πια γραφεία κηδειών, νεκροταφεία και ταφόπετρες. Μέσω της Βασιλείας του, ο Ιεχωβά θα «καταπίει τον θάνατον εν νίκη [για πάντα, ΜΝΚ]». (Ησαΐας 25:8) Ασφαλώς, αυτές οι ευλογίες μπορούν να σημαίνουν μια νέα ζωή για εμάς και τους προγόνους μας.
[Εικόνα στη σελίδα 7]
Εκείνοι που θα αναστηθούν στη γη θα είναι υπήκοοι της Βασιλείας