‘Το Νερό της Ζωής’ Αναβλύζει στο Πράσινο Ακρωτήριο

«Η ΥΠΑΡΞΗ Μαρτύρων του Ιεχωβά και η άσκηση της λατρείας τους στο Πράσινο Ακρωτήριο από το έτος 1958 είναι ένα αξιοσημείωτο γεγονός», εξήγησε ο υπουργός δικαιοσύνης της Δημοκρατίας του Πράσινου Ακρωτηρίου. Μιλούσε σε δυο Μάρτυρες τους οποίους είχε καλέσει στο γραφείο του. «Λυπούμαστε που χρειάστηκε να περάσει τόσος καιρός για να αναγνωριστούν νομικά οι Μάρτυρες του Ιεχωβά», πρόσθεσε.

Εκείνη τη συνάντηση, που έγινε στις 30 Νοεμβρίου 1990, θα τη θυμούνται πολύ καιρό οι Μάρτυρες του Ιεχωβά στο Πράσινο Ακρωτήριο. Σήμανε την επίσημη αναγνώρισή τους ως νόμιμο θρησκευτικό σωματείο σε εκείνη τη χώρα. Για τους δυο παρόντες Μάρτυρες, ωστόσο, αυτή είχε ιδιαίτερη συναισθηματική σημασία, επειδή το 1958 ο ένας από αυτούς—ο Λούις Αντράντεϊ—βρήκε τυχαία κάποια Γραφικά έντυπα που είχε εκδώσει η Εταιρία Σκοπιά. Όταν διάβασε τις εκδόσεις αυτές από την αρχή ως το τέλος, ήξερε ότι είχε βρει την αλήθεια. Με ενθουσιασμό είπε όσα είχε μάθει στον Φρανσίσκο Ταβάρες, έναν παλιό του φίλο. Στα επόμενα λίγα χρόνια, και οι δυο συνέχισαν να λαβαίνουν τα νερά της αλήθειας διαβάζοντας τα περιοδικά Σκοπιά και Ξύπνα!, που έπαιρναν ως συνδρομητές. Δέκα χρόνια αργότερα, το 1968, βαφτίστηκαν στη διάρκεια της πρώτης επίσκεψης περιοδεύοντος επισκόπου στο Πράσινο Ακρωτήριο.

Οι αδελφοί Αντράντεϊ και Ταβάρες αναγνώρισαν την ευθύνη που είχαν να συμμετάσχουν στη διακήρυξη της πρόσκλησης: ‘Ελάτε! . . . ας λαβαίνετε δωρεάν το νερό της ζωής’. (Αποκάλυψις 22:17) Ήταν πρόθυμοι να αντιμετωπίσουν τις δυσχέρειες που συνεπαγόταν ο διασκορπισμένος και δύσκολος τομέας τους. Το Πράσινο Ακρωτήριο αποτελείται από δέκα κύρια νησιά και μερικές νησίδες στον Ατλαντικό Ωκεανό, περίπου 560 χιλιόμετρα δυτικά του Ντακάρ της Σενεγάλης. Το όνομα Πράσινο Ακρωτήριο είχε χρησιμοποιηθεί αρχικά για τη χερσόνησο που υπάρχει στην ακτή της Αφρικής. Αλλά αυτά τα νησιά δεν είναι καθόλου πράσινα επειδή οι βροχές είναι λιγοστές, και οι 350.000 κάτοικοι πρέπει να αγωνίζονται για να συντηρηθούν από την άνυδρη γη.

Στα περασμένα 30 χρόνια ιεραπόστολοι και ειδικοί σκαπανείς έχουν εργαστεί σκληρά ως ολοχρόνιοι διάκονοι προσφέροντας το νερό της ζωής στους νησιώτες. Ποιο ήταν το αποτέλεσμα αυτής της δύσκολης προσπάθειας; Πρόσφατα, ένας περιοδεύων επίσκοπος από την Πορτογαλία επισκέφτηκε τις εκκλησίες του Πράσινου Ακρωτηρίου. Θα τον αφήσουμε να μας πει τι βρήκε.

Το Σαν Βισέντε Ακούει την ‘Καθαρή Γλώσσα’

Ο πρώτος σταθμός μας στο Πράσινο Ακρωτήριο ήταν η πόλη Πόρτο Γκράντε στο νησί Σαν Βισέντε. Οδηγώντας από το αεροδρόμιο προς την πόλη, είδαμε ότι οι βραχώδεις λοφοπλαγιές είχαν καλυφτεί με άμμο που την έφερε εδώ ο άνεμος. Η ερημοποίηση της βόρειας Αφρικής έχει ήδη φτάσει ως τα νησιά του Πράσινου Ακρωτηρίου! Από το Δεκέμβριο ως το Φεβρουάριο, ο χαρματάν—ο θερμός, ξηρός άνεμος από τη Σαχάρα—διασχίζει τον ωκεανό και σκεπάζει τα νησιά με στρώματα άμμου και σκόνης. Μερικές φορές τα σύννεφα της σκόνης είναι τόσο πυκνά ώστε τα αεροπλάνα δεν μπορούν να πετάξουν. Η λίγη βλάστηση που υπάρχει ξεραίνεται όταν φτάνει ο χαρματάν.

Από πνευματική άποψη, ωστόσο, οι πηγές του νερού είναι ευπρόσιτες. Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά έχουν ιδρύσει δυο εκκλησίες στην Πόρτο Γκράντε, και οι 167 ευαγγελιζόμενοι της Βασιλείας είναι δραστήριοι στο να προσφέρουν τα ζωοπάροχα νερά της αλήθειας στους 47.000 κατοίκους του νησιού Σαν Βισέντε. Τα σαββατοκύριακα, περίπου 400 άτομα έρχονται στις Γραφικές συναθροίσεις που διεξάγονται στην Αίθουσα Βασιλείας.

Στη διάρκεια των επισκέψεων, που κράτησαν μια εβδομάδα, γίνονταν οι τελικές προετοιμασίες για τη Συνέλευση Περιφερείας «Καθαρή Γλώσσα», η οποία θα διεξαγόταν στην καλύτερη αίθουσα της πόλης. (Σοφονίας 3:9) Οι εκπρόσωποι από τα νησιά Σάντο Αντάν και Σαν Νικολάου μαζί με τους ντόπιους ανέβασαν τον αριθμό των παρόντων στο ανώτατο όριο των 756 ατόμων. Βαφτίστηκαν 24 άτομα. Το πρόγραμμα περιλάμβανε ένα Βιβλικό δράμα που παρουσίασαν οι Μάρτυρες. Ένας σκηνοθέτης, που επέβλεπε τις πρόβες μιας κινηματογραφικής παραγωγής, παρακολούθησε το δράμα και παρατήρησε: «Εμείς προετοιμαζόμασταν ένα χρόνο και ακόμη και τότε είχαμε πολλά προβλήματα. Αυτοί που συμμετείχαν στο δράμα σας τα κατάφεραν πολύ καλύτερα με δυο μόνο μήνες προετοιμασία». Μετά την επιτυχημένη ολοκλήρωση της συνέλευσης, ήρθε η ώρα να πάμε στην πόλη Πράια, την πρωτεύουσα της Δημοκρατίας του Πράσινου Ακρωτηρίου, στο νησί Σαν Τιάγκο.

Ένας Καθαρισμένος Λαός

Στα πρόσφατα χρόνια πολλοί κάτοικοι από τα άλλα νησιά έχουν συγκεντρωθεί στην πρωτεύουσα αναζητώντας εργασία. Ως αποτέλεσμα, έχουν χτιστεί χιλιάδες πρωτόγονες καλύβες στα περίχωρα της πόλης, καθιστώντας ακόμη πιο ανεπαρκές το περιορισμένο απόθεμα νερού και τις παροχές για την υγιεινή του πληθυσμού. Για να συμπληρώσουν το εισόδημά τους, πολλές οικογένειες εκτρέφουν κατσίκες, γουρούνια και κότες. Είναι συνηθισμένο να βλέπει κανείς αυτά τα ζώα να γυρίζουν ελεύθερα στους δρόμους. Αυτό έχει συντελέσει στην εξάπλωση των ασθενειών.

Όμως, παρά τις τόσο δύσκολες συνθήκες, υπάρχουν τώρα δυο ακμάζουσες εκκλησίες στην Πράια, που έχουν συνολικά περίπου 130 ευαγγελιζομένους της Βασιλείας. Αυτοί οι ευτυχισμένοι Μάρτυρες έχουν σίγουρα ‘ωφεληθεί’ εφαρμόζοντας ό,τι έχουν μάθει από την Αγία Γραφή. Καθώς αγωνίζονται να είναι ένας καθαρός και άγιος λαός, οι αδελφοί μας και τα παιδιά τους απολαμβάνουν καλύτερη υγεία, πνευματική και σωματική. Αν και η ζωή τους είναι δύσκολη, αυτοί είναι πλούσιοι από πνευματική άποψη.—Ησαΐας 48:17· 1 Πέτρου 1:15, 16.

Όταν φτάσαμε, οι αδελφοί ήταν απασχολημένοι με τις προετοιμασίες της συνέλευσής τους περιφερείας. Στη συνέλευση ήρθαν οι Μάρτυρες και τα ενδιαφερόμενα άτομα από όλο το Σαν Τιάγκο και από τα νησιά Σαλ και Φόγκο, και ο Ιεχωβά τούς ευλόγησε με ένα ανώτατο όριο 472 παρόντων. Ήταν όλοι πολύ χαρούμενοι, όπως ήταν και τα πολλά μικρά παιδιά των οποίων τα πρόσωπα έλαμπαν! Όταν καθήσαμε ανάμεσα σε αυτό το προσηλωμένο πλήθος, ήταν φανερό ότι ποτέ δεν θα πρέπει να καταφρονούμε ‘τη μέρα των μικρών πραγμάτων’. (Ζαχαρίας 4:10) Όλα αυτά ξεκίνησαν από τα δυο άτομα που γνώρισαν την αλήθεια πριν από 30 χρόνια περίπου!

Πριν φύγουμε από το νησί, επισκεφτήκαμε τους δυο μικρούς ομίλους Βίλα Ασομάντα και Ταραφάλ, που βρίσκονται έξω από την πόλη. Το νησί ήταν λοφώδες, άγονο και ξηρό. Αλλά εδώ κι εκεί βλέπαμε πράσινα κομμάτια γης γεμάτα ανθισμένη βλάστηση και δέντρα—εκτάσεις με κοκκοφοίνικες, μπανανιές, παπάγιες, μάνγκο και άλλα παρόμοια. Αυτό μας θύμισε την προφητεία του Ησαΐα που λέει ότι κάποια μέρα ακόμη και η έρημος θα ανθίσει. (Ησαΐας 35:1) Όπως και μια όαση, έτσι ακόμη και τώρα οι δυο μικροί όμιλοι των Μαρτύρων προσφέρουν άφθονη πνευματική τροφή και νερό στους χιλιάδες ανθρώπους που ζουν σε μια γη πνευματικά άνυδρη, σαν να λέγαμε.

Φλογερός Ζήλος στο Νησί Φόγκο

Το επόμενο νησί ήταν το Φόγκο, που σημαίνει «φωτιά». Η ηφαιστειογενής σύστασή του εξηγεί αυτό το όνομα. Η κορυφή Κάνου είναι μέχρι σήμερα ενεργό ηφαίστειο. Ορθώνεται πάνω από τη θάλασσα με μορφή σχεδόν τέλειου κώνου και ύψος 2.800 μέτρα. Το νησί μόλις είχε δροσιστεί από μια μεγάλη βροχή, που όμοιά της σε ένταση είχε να δει χρόνια ολόκληρα. Ο κόσμος είχε χαρούμενη διάθεση και όλοι μάζευαν με ασυνήθιστη ενεργητικότητα όσπρια και μανιόκα, τα οποία είναι βασικά είδη διατροφής στο Πράσινο Ακρωτήριο.

Ωστόσο, αυτοί οι άνθρωποι, που είναι γεμάτοι εκτίμηση, δεν ήταν τόσο απασχολημένοι ώστε να μην μπορούν να σταματήσουν λίγο για να γευτούν τα νερά της αλήθειας από την Αγία Γραφή. Είχαμε την ευκαιρία να συναθροιστούμε με τρεις διαφορετικούς ομίλους, αν και χρειάστηκε αγώνας για να τους συναντήσουμε, επειδή τα αυτοκίνητα ήταν λίγα και σε κακή κατάσταση. Χαρήκαμε πολύ όταν συνολικά 162 άτομα ήρθαν στις συναθροίσεις, επειδή υπήρχαν μόνο 42 ευαγγελιζόμενοι της Βασιλείας στο νησί. Το γεγονός αυτό αποτελούσε αντανάκλαση του ζήλου που δείχνει εκείνος ο μικρός όμιλος των αδελφών, οι οποίοι δαπανούν κατά μέσο όρο 15 ώρες κάθε μήνα προσφέροντας το συμβολικό νερό της αλήθειας και της ζωής στους 32.000 κατοίκους του νησιού Φόγκο.

Καρποφορία σε Καθολικό Έδαφος

Είχε απομείνει να επισκεφτούμε τους αδελφούς μας στα νησιά Σάντο Αντάν και Σαν Νικολάου. Όπως υποδηλώνουν αυτά τα ονόματα, η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία ασκεί επιρροή στα νησιά αυτά επί αρκετούς αιώνες. Αν και ο Καθολικισμός παραμένει η κύρια θρησκεία στο Πράσινο Ακρωτήριο, πολλοί ειλικρινείς άνθρωποι στρέφονται στην Αγία Γραφή για τα αναζωογονητικά νερά της αλήθειας που περιέχει αυτή.

Οι 49 ευαγγελιζόμενοι της Βασιλείας στις δυο μικρές εκκλησίες που βρίσκονται στα δυο άκρα του Σάντο Αντάν εργάζονται σκληρά για να ανταποκριθούν στις πνευματικές ανάγκες των 44.000 κατοίκων του. Όταν ήρθαν 512 άτομα στη Γραφική δημόσια ομιλία που έγινε στην Εκκλησία Πόρτε Νόβο, οι 32 ντόπιοι ευαγγελιζόμενοι της Βασιλείας κατάλαβαν ότι πολλά προβατοειδή άτομα στο Σάντο Αντάν διψούν για τα νερά της αλήθειας.

Το έργο στο νησί Σαν Νικολάου άρχισε πριν από μερικά χρόνια, τότε που μια σκαπάνισσα στην Πορτογαλία διεξήγε Γραφική μελέτη με μια οικογένεια στο νησί, μέσω αλληλογραφίας. Κατόπιν, το 1978, ένας άλλος σκαπανέας στην Πορτογαλία αποφάσισε να επιστρέψει στο νησί στο οποίο γεννήθηκε, το Σαν Νικολάου, για να μεταδώσει τη Γραφική αλήθεια στους 15.000 κατοίκους του. Όταν διεξήγαγε την πρώτη Γραφική συνάθροιση στο νησί, το ακροατήριο ήταν μόνο ένα άτομο—αυτός! Αλλά ο Ιεχωβά Θεός απάντησε στις ένθερμες προσευχές που έκανε στη διάρκεια εκείνης της συνάθροισης. Κατά την επίσκεψή μας, οι 48 ευαγγελιζόμενοι των τριών εκκλησιών συγκινήθηκαν βλέποντας ότι συνολικά 335 άτομα ήρθαν στις συναθροίσεις.

Η πρώτη συνέλευση περιοχής στο νησί διεξάχθηκε στη διάρκεια της επίσκεψής μας, και μας παραχωρήθηκε δωρεάν μια τοπική αίθουσα. Οι αρχές της πόλης προμήθευσαν τα ηχητικά μηχανήματα και δωρεάν μεταφορά. Οι 19 ευαγγελιζόμενοι της τοπικής εκκλησίας φρόντισαν να υπάρχουν καταλύματα για τους 100 εκπροσώπους και παρασκεύασαν τροφή για τους 208 παρόντες. Παρά τις πολλές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν καθημερινά οι αδελφοί μας, έκαναν μια συνεισφορά στο Λογαριασμό της Εταιρίας για Αίθουσες Βασιλείας.

Η καλή διαγωγή των Μαρτύρων του Ιεχωβά είναι πασίγνωστη εδώ, και πολλοί εργοδότες ψάχνουν για Μάρτυρες όταν χρειάζεται να κάνουν προσλήψεις. Για παράδειγμα, ο ιδιοκτήτης του μοναδικού βενζινάδικου που υπάρχει στο νησί ζήτησε από ένα Μάρτυρα να εργαστεί γι’ αυτόν, επειδή χρειαζόταν κάποιο έντιμο άτομο. Ο αδελφός είχε ήδη δουλειά, αλλά είπε ότι επρόκειτο να δει αν θα μπορούσε να βρει κάποιον άλλον. «Μόνο αν είναι βαφτισμένος Μάρτυρας!» επέμεινε ο ιδιοκτήτης. Δυο μήνες αργότερα είπε στον αδελφό μας: «Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά είναι οι μόνοι άνθρωποι που πρέπει να διαχειρίζονται χρήματα!»

Ο Τελευταίος Σταθμός—Το Νησί Σαλ

Ο τελευταίος σταθμός μας σε αυτό το ταξίδι ήταν το νησί Σαλ. Το όνομά του σημαίνει «αλάτι», και αυτό αποκαλύπτει αμέσως την κύρια βιομηχανία αυτού του νησιού. Εδώ, η μικρή εκκλησία αποτελείται από 22 ευαγγελιζομένους, που εργάζονται σκληρά για να μεταδώσουν το άγγελμα της Βασιλείας στους 6.500 κατοίκους. Ήταν πραγματική απόλαυση να λέμε τα καλά νέα σε αυτούς τους νησιώτες, επειδή μας καλούσαν να περάσουμε μέσα σχεδόν σε κάθε σπίτι και μπορούσαμε να μιλήσουμε σε αρκετά μέλη της κάθε οικογένειας.

Με την επίσκεψη στο νησί Σαλ ολοκληρώθηκε η περιοδεία μας. Τι ευλογία ήταν να συνεργαστούμε με αυτούς τους πιστούς δούλους του Ιεχωβά στο Πράσινο Ακρωτήριο! Τώρα υπάρχουν 531 ευαγγελιζόμενοι της Βασιλείας σε αυτά τα νησιά, και αυτός ο αριθμός σίγουρα θα αυξηθεί, αφού τα 2.567 άτομα που παρακολούθησαν την Ανάμνηση του θανάτου του Χριστού το 1991 συνεχίζουν να λαβαίνουν πνευματικές προμήθειες. Αν και οι περισσότεροι Μάρτυρες του Ιεχωβά εδώ έχουν λίγα από υλική άποψη, είναι πλούσιοι και τρέφονται καλά από πνευματική άποψη. Και πόσο ευγνώμονες είναι που ο Ιεχωβά κάνει το νερό της ζωής να αναβλύζει άφθονα σε αυτά τα νησιά, για τη δική του δόξα και αίνο!

[Χάρτης στη σελίδα 24]

(Για το πλήρως μορφοποιημένο κείμενο, βλέπε έντυπο)

ΠΡΑΣΙΝΟ ΑΚΡΩΤΗΡΙΟ

ΣΑΝΤΟ ΑΝΤΑΝ

ΣΑΝ ΒΙΣΕΝΤΕ

ΣΑΝ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

ΣΑΝΤΑ ΛΟΥΤΣΙΑ

ΣΑΛ

ΜΠΟΑ ΒΙΣΤΑ

ΜΑΪΟ

ΣΑΝ ΤΙΑΓΚΟ

ΦΟΓΚΟ

ΜΠΡΑΒΑ

Πράια

Ατλαντικός Ωκεανός