Η Ελληνική Γλώσσα στις Γραφές:

Βίβλος

Η λέξη «Βίβλος» προέρχεται από τη λέξη βιβλία. Κι αυτή με τη σειρά της προέρχεται από τη λέξη βύβλος, που προσδιορίζει το εσωτερικό μέρος του φυτού πάπυρος, από το οποίο φτιαχνόταν ένα πρωτόγονο είδος χαρτιού. Η φοινικική πόλη Γεβάλ, που φημιζόταν για την κατασκευή χαρτιού από πάπυρο, αποκαλούνταν από τους Έλληνες «Βύβλος». (Βλέπε Ιησούς του Ναυή 13:5, Μετάφραση Νέου Κόσμου με Παραπομπές, υποσημείωση.) Με την πάροδο του χρόνου η λέξη βιβλία, κατέληξε να περιγράφει διάφορα γραπτά κείμενα, ρόλους και τελικά τη συλλογή των μικρών εκείνων βιβλίων που αποτελούν την Αγία Γραφή. Ο Ιερώνυμος αποκαλούσε αυτή τη συλλογή Bibliotheca Divina, δηλαδή Θεία Βιβλιοθήκη.

Το τελευταίο τέταρτο της Αγίας Γραφής είναι γνωστό ως οι Χριστιανικές Ελληνικές Γραφές και ονομάζεται έτσι γιατί τα 27 βιβλία που αποτελούν αυτό το τμήμα γράφτηκαν στην ελληνική. Η συγγραφή, η συλλογή και η ταξινόμηση αυτών των βιβλίων μέσα στο Βιβλικό κανόνα αποτελούν επιπρόσθετη ένδειξη της επίβλεψης του Ιεχωβά από την αρχή ως το τέλος. «Όλη η γραφή είναι θεόπνευστος», κι αυτό περιλαμβάνει τα συγγράμματα των Χριστιανικών Ελληνικών Γραφών, καθώς και «τας λοιπάς γραφάς».—2 Τιμόθεον 3:16· 2 Πέτρου 3:15, 16.

Επιληψία

Ο όρος επιληψία σημαίνει κατά γράμμα «κατάληψη». Ωστόσο στην Αγία Γραφή δεν χρησιμοποιείται η λέξη επιληψία. Για να περιγράψει αυτή την πάθηση, ο Ματθαίος (4:24· 17:15) χρησιμοποίησε διάφορους τύπους του ρήματος σεληνιάζομαι. Μολονότι η Νεοελληνική Μετάφραση χρησιμοποιεί τη λέξη ‘σεληνιαζόμενος’, ορισμένες σύγχρονες μεταφράσεις χρησιμοποιούν στα εδάφια Ματθαίος 4:24 και 17:15 τη λέξη ‘επιληπτικός’.—ΝΔΜ.

Η The International Standard Bible Encyclopaedia (Διεθνής Εγκυκλοπαίδεια της Στερεότυπης Βίβλου) δηλώνει: «Η αρχική σημασία του όρου σεληνιάζομαι συνδέεται με μια δημοφιλή άποψη, που είναι πλατιά διαδεδομένη και περίεργα επίμονη, σύμφωνα με την οποία η σελήνη σε ορισμένες φάσεις της προξενεί βλάβη στους ανθρώπους και ιδιαίτερα σ’ εκείνους που πάσχουν από ασθένειες οι οποίες χαρακτηρίζονται από περιοδικότητα και διαλείψεις. Δεν υπάρχουν στοιχεία με βάση τα οποία να καθορίσουμε αν, την εποχή που γράφτηκε η Κ[αινή] Δ[ιαθήκη], αυτός ο συγκεκριμένος όρος εξέφραζε μια επικρατούσα άποψη ή αν είχε καταλήξει να χρησιμοποιείται για να περιγράψει απλώς το γεγονός χωρίς την αρχική έννοιά του, και χωρίς να αναφέρεται στην ιδέα που εμπερικλείει ο όρος από ετυμολογική άποψη. Ακόμη και σήμερα, χρησιμοποιούμε [στην αγγλική] τη λέξη ‘lunatic’ [που προέρχεται από τη λατινική λέξη luna, η οποία σημαίνει ‘σελήνη’] για να προσδιορίσουμε έναν ψυχασθενή, μολονότι έχουμε πάψει προ πολλού να πιστεύουμε ότι το φεγγάρι ασκεί επίδραση σε τέτοιες περιπτώσεις».—Έκδοση του Τζ. Ορ, 1960, Τόμ. III, σ. 1941.

Το γεγονός ότι ο Ματθαίος χρησιμοποιεί διάφορους τύπους της λέξης σεληνιάζομαι δεν σημαίνει ότι διακρατούσε κάποιες δεισιδαιμονικές απόψεις που συσχέτιζαν μια τέτοια ασθένεια με ορισμένες φάσεις της σελήνης. Είναι φανερό ότι ανέφερε απλώς τον ελληνικό όρο που χρησιμοποιούνταν τότε πλατιά για να υποδηλώσει έναν επιληπτικό. Επίσης, τα συμπτώματα που περιγράφει ο Ματθαίος, ο Μάρκος και ο Λουκάς στην περίπτωση του αγοριού συνδέονται σίγουρα με την επιληψία.