Μια Ματιά στις Μπαχάμες—Με τα Μάτια ενός Περιοδεύοντος Διάκονου

ΜΠΑΧΑΜΕΣ. Κάποτε στο άκουσμα αυτής της λέξης, έβλεπα τον εαυτό μου ξαπλωμένο σε όμορφες αμμουδιές κάτω από κοκοφοίνικες που κούναγαν ελαφρά τα κλαδιά τους ή ονειρευόμουν ότι κολυμπούσα σε κρυστάλλινα γαλαζοπράσινα νερά. Πραγματικά, για τις χιλιάδες των εκδρομέων που επισκέπτονται τις Μπαχάμες κάθε μήνα τέτοια όνειρα βγαίνουν αληθινά. Και αυτό δεν είναι παράξενο, γιατί το κλίμα σ’ αυτά τα τροπικά νησιά είναι ευχάριστο έχοντας μέση θερμοκρασία 21 βαθμούς Κελσίου το χειμώνα και 29 βαθμούς Κελσίου το καλοκαίρι!

Τώρα όμως οι Μπαχάμες σημαίνουν πολύ περισσότερα πράγματα για μένα από το να κάνω απλώς εκεί τις διακοπές μου καθισμένος με τις ώρες στη ζεστασιά του τροπικού ήλιου. Έχουν γίνει ο διορισμός μου ως περιοδεύοντος διάκονου των Μαρτύρων του Ιεχωβά. Ελάτε μαζί μου και δείτε τις Μπαχάμες με τα δικά μου μάτια.

Τα Έξω Νησιά

Μόνο 20 περίπου από τα 700 νησιά και κοραλλιογενή νησάκια κατοικούνται, και η πλειονότητα των ντόπιων ζει στην πρωτεύουσα Νασσάου που βρίσκεται στο νησί Νιου Πρόβιντενς. Στο λιμάνι του Νασσάου προσεγγίζουν επιβατικά υπερωκεάνια και η πόλη διαθέτει πολλά μεγάλα ξενοδοχεία για τους επισκέπτες. Ίσως έχετε μείνει σε ένα απ’ αυτά. Αλλά έχετε γυρίσει τα άλλα νησιά;

Πάρα πολλοί ντόπιοι μένουν στα Έξω Νησιά, που ονομάζονται και Οικογενειακά Νησιά επίσης. Αυτά τα νησιά περιβάλλουν το Νασσάου, το πιο απομακρυσμένο βρίσκεται σε απόσταση 480 χιλιομέτρων. Σε μερικά από τα Έξω Νησιά βρίσκεις όλες τις σύγχρονες ανέσεις του Νασσάου, ενώ άλλα δεν είναι τόσο αναπτυγμένα. Για παράδειγμα, μερικά δεν έχουν παροχή ηλεκτρικού ρεύματος ή νερού. Σε άλλα, μπορείς ακόμα και σήμερα να δεις ανθρώπους να μαγειρεύουν σε φωτιά με ξύλα στην καλαμόσκεπη κουζίνα τους ή να αλέθουν καλαμπόκι σε χειροκίνητους μύλους.

Πώς Ταξιδεύω

Από το Νασσάου μπορείς να πας σε όλα τα Έξω Νησιά με πλοίο ή αεροπλάνο, αλλά η απόμακρη θέση τους μπορεί να αποτελέσει πρόκληση για άτομα που έχουν μια απασχόληση σαν τη δική μου. Ένας περιοδεύων διάκονος, δηλαδή επίσκοπος περιοχής, μιμούμενος τη διαδικασία που ακολουθούσαν οι Χριστιανοί του πρώτου αιώνα, επισκέπτεται εκκλησίες και μικρές ομάδες Μαρτύρων του Ιεχωβά για να τους ενισχύσει και να τους ενθαρρύνει πνευματικά.—Πράξεις 15:36· 16:4, 5.

Θυμάμαι μια ομάδα τριών μόνο Μαρτύρων που θα επισκεφτόμουν σε ένα από τα Έξω Νησιά. Η ομάδα αυτή είχε να δεχθεί επίσκεψη επισκόπου περιοχής πάνω από τρία χρόνια. Τους έγραψα από το Νασσάου πληροφορώντας τους πότε θα τους επισκεφτώ. Αλλά όταν έφτασα με το καράβι, κανένας Μάρτυρας δεν με περίμενε στην αποβάθρα. Έτσι ρώτησα αν μπορούσε κάποιος να με βοηθήσει να βρω έναν από τους Μάρτυρες. Με οδήγησαν σε μια γυναίκα, και μόλις είπα ότι ήμουν ο επίσκοπος περιοχής, αυτή ενθουσιάστηκε τόσο που έτρεξε να αναγγείλει στους άλλους Μάρτυρες την άφιξή μου. Με άφησε να στέκομαι εκεί με τις βαλίτσες στα χέρια. Δεν είχαν λάβει το γράμμα μου, κι έτσι η επίσκεψή μου ήταν μια χαρούμενη έκπληξη γι’ αυτούς.

Για να επιστρέψω στο Νασσάου μπήκα σε μια μικρή φορτηγίδα. Το ταξίδι στη φουρτουνιασμένη θάλασσα κράτησε πάνω από 30 ώρες, αλλά η ώρα πέρασε γρήγορα, τουλάχιστον για μένα, γιατί μου δόθηκε η ευκαιρία να κηρύξω σε μερικούς επιβάτες. Λίγο καιρό αργότερα, ένα μέλος του πληρώματος άρχισε να μελετά την Αγία Γραφή και τώρα παρακολουθεί συναθροίσεις σε μια εκκλησία του Νασσάου.

Μπορείς να επισκεφθείς τα Έξω Νησιά και με αεροπλάνο. Όμως, μερικά νησιά έχουν διάδρομο προσγείωσης κατάλληλο μόνο για μικρά αεροσκάφη. Τα αεροσκάφη αυτά είναι συνήθως αρκετά ασφαλή, αλλά μερικές φορές περνάς φοβερές καταστάσεις. Σε μια περίπτωση, ανησύχησα τρομερά όταν, μόλις απογειωθήκαμε, είδα την καμπίνα του πιλότου να γεμίζει καπνό. Το αεροσκάφος γύρισε αμέσως και προσγειώθηκε. Και ποια ήταν η αιτία του καπνού; Ήταν η φωλιά που είχε φτιάξει ένα τρωκτικό μέσα στον αεραγωγό του συστήματος κλιματισμού που ήταν δίπλα στη μηχανή!

Τι θα Πούμε για τους Ανθρώπους;

Στα ταξίδια μου στα Έξω Νησιά, έχω βρει πολλά άτομα που θέλουν Γραφικά έντυπα. Αλλά για μερικούς απ’ αυτούς, ακόμη και τα λίγα χρήματα που κοστίζουν τα έντυπα είναι πάνω από τις οικονομικές τους δυνατότητες. Για παράδειγμα, μια τρομερά ζεστή μέρα, καθώς πέντε από εμάς κηρύτταμε σε ένα απόμακρο νησί, συνάντησα μια γυναίκα που έδειξε ζωηρό ενδιαφέρον για το βιβλίο Το Βιβλίο Μου με τις Βιβλικές Ιστορίες. Δεν είχε καθόλου χρήματα για να το πάρει, αλλά είχε στο ψυγείο της αυτό ακριβώς που χρειαζόμασταν—πέντε μπουκάλια αναψυκτικό. Ανταλλάξαμε το βιβλίο με τα δροσιστικά ποτά της, κι έτσι μείναμε όλοι ικανοποιημένοι.

Οι ντόπιοι αγαπούν πραγματικά την Αγία Γραφή. Αυτό κάνει ευχάριστη τη μετάδοση των ‘καλών νέων’ της Βασιλείας του Ιεχωβά. (Ματθαίος 24:14, ΜΝΚ) Συχνά όταν επισκέπτεσαι ένα σπίτι, βρίσκεις τον οικοδεσπότη να διαβάζει την Αγία Γραφή. Σε ένα σπίτι που επισκέφθηκα, η μητέρα καμαρώνοντας έβαλε την τρίχρονη κόρη της να μου πει με τη σειρά και τα 66 βιβλία τής Αγίας Γραφής.

Στα περασμένα λίγα χρόνια, οι κάτοικοι στα Έξω Νησιά είδαν με μεγάλη χαρά διαφάνειες (σλάιτς) που παρουσίαζαν Γραφικά θέματα τα οποία είχε προετοιμάσει η Εταιρία Σκοπιά. Σε ένα νησί, δεν υπήρχε καμία αίθουσα διαθέσιμη, κι έτσι διευθετήσαμε να προβάλουμε τις διαφάνειες έξω, σε ένα φρεσκοβαμμένο άσπρο τοίχο δίπλα σε ένα μικρό μπακάλικο. Συγκεντρώθηκαν περίπου 60 άτομα—μερικοί στέκονταν όρθιοι, άλλοι κάθονταν.

Σε μια άλλη περίπτωση, συγκεντρώθηκαν 120 άτομα. Απόλαυσαν το πρόγραμμα των διαφανειών τόσο πολύ που όταν άναψαν τα φώτα, δεν έφυγε κανένας. Θυμήθηκα ότι είχα πάρει μαζί μου μια ακόμη σειρά διαφανειών που διαπραγματευόταν ένα άλλο Γραφικό θέμα. Έτσι, τα φώτα ξανάσβησαν, και προβλήθηκε η δεύτερη σειρά—προς μεγάλη ευχαρίστηση του πλήθους.

Μερικές φορές μπορεί να δημιουργηθούν προβλήματα. Σε ένα νησί, μια ομάδα ατόμων συγκεντρώθηκε στο κτίριο που στεγαζόταν το τοπικό σχολείο για να δει το πρόγραμμά μας με τις διαφάνειες. Μόλις άναψα τη μηχανή προβολής, κάηκε η λυχνία. Δεν είχα εφεδρική λυχνία και δεν υπήρχε καμιά σ’ αυτό το Έξω Νησί. Δεν χρειάζεται να πω ότι το πλήθος απογοητεύτηκε. Όμως, αφού έλυσα στα γρήγορα τη μηχανή προβολής και έκανα μερικές προσαρμογές, μπόρεσα να χρησιμοποιήσω μια συνηθισμένη λάμπα φωτισμού, κι έτσι να έχουμε αρκετά καλή εικόνα, αν και κάπως σκοτεινή. Αυτό δεν ενόχλησε το ακροατήριο, που έστω κι έτσι απόλαυσε το πρόγραμμα.

Ταραντούλες, Κουνούπια και «Τηγανητές Γάτες»

Οι τακτικές επισκέψεις στα Έξω Νησιά απαιτούν μερικές προσαρμογές στις τροπικές συνθήκες. Θυμάμαι την πρώτη φορά που είδα μια ταραντούλα. Η αράχνη προχωρούσε αργά πάνω στο πάτωμα και φαινόταν τόσο μεγάλη όσο η παλάμη μου! Στάθηκα παγωμένος—απ’ την τρομάρα μου. Είμαι ευγνώμων που ο οικοδεσπότης ήρθε να με σώσει. Ένα χτύπημα με το μεγάλο του μαχαίρι ξαπόστειλε τον «εχθρό». Ο οικοδεσπότης ήταν ένας 82χρονος άντρας. Παλιότερα, είχε εναντιωθεί σκληρά στη σύζυγό του που προσπαθούσε να υπηρετήσει τον Ιεχωβά. Αλλά με τον καιρό άρχισε να παρακολουθεί συναθροίσεις στην Αίθουσα Βασιλείας και να μελετά την Αγία Γραφή με τη σύζυγό του.

Εξαιτίας του θερμού κλίματος, τα κουνούπια μπορεί να δημιουργήσουν προβλήματα. Μερικές φορές είναι τόσο πολυάριθμα που, καθώς μιλάς, κάποιο μπορεί να μπει στο στόμα σου. Φυσικά, είναι απόλαυση να κοιτάς πολλά άλλα ζωντανά πλάσματα, όπως τα όμορφα ροδόχρωμα φλαμίγκος στο φυσικό τους περιβάλλον, που είναι πλούσιο σε τροπικά φυτά και καρποφόρα δέντρα.

Το να μαθαίνεις τα τοπικά φαγητά μπορεί να είναι πραγματικά μια εμπειρία. Σε ένα νησί, ανακάλυψα κάτι που φαινόταν πορτοκαλιά γεμάτη χυμώδεις καρπούς. Ρώτησα την οικοδέσποινα αν μπορούσα να πάρω ένα ή δυο από τα πορτοκάλια της. Δεν ήταν πορτοκάλια, με προειδοποίησε, αλλά σάουερς. Παρ’ όλα αυτά, ας έπαιρνα, είπε. Λοιπόν, πίστευα ότι μπορούσα να αναγνωρίσω ένα πορτοκάλι. Έτσι, πήρα ένα όμορφο σαρκώδες «πορτοκάλι» και το δάγκωσα. Τι έκπληξη! Μόρφασα από αηδία. Το φρούτο ήταν τρομερά ξινό, σαν λεμόνι. Η γυναίκα γέλασε, αλλά εγώ έμαθα πως αν και ο καρπός αυτού του δέντρου έμοιαζε με πορτοκάλι, οπωσδήποτε δεν είχε γεύση πορτοκαλιού!

Νόμιζα ότι είχα προσαρμοστεί στη ζωή των νησιών αρκετά καλά ωσότου επισκέφθηκα ένα από τα νησιά πριν από λίγο καιρό. Έμενα με έναν ηλικιωμένο χήρο όσο καιρό υπηρετούσα την εκκλησία. Όταν σηκώθηκα την πρώτη μέρα, μου πρότεινε να πάρουμε το πρωινό μαζί. Το στόμα μου υγράθηκε από την προσδοκία—ώσπου ανάφερε τι περιλάμβανε το πρωινό. «Τηγανητές γάτες»! Καθώς έμπαινα στην κουζίνα και ήμουν έτοιμος να απορρίψω την προσφορά, τον είδα να φτιάχνει τηγανίτες. «Πού είναι οι ‘τηγανητές γάτες’;», τον ρώτησα. Έδειξε τις τηγανίτες. Έβγαλα ένα βαθύ στεναγμό ανακούφισης, και ξεσπάσαμε και οι δυο σε γέλια. Νόμιζε πως ήξερα ότι οι τηγανίτες λέγονται τηγανητές γάτες σ’ εκείνο το νησί.

Ανταμοιβές Από τις Περιοδείες

Εξαιτίας της απόμακρης θέσης μερικών νησιών, υπάρχει μεγάλη ανάγκη να βοηθήσουν περισσότεροι διάκονοι στη διάδοση των καλών νέων της Βασιλείας του Θεού. Υπάρχει ανάγκη όχι μόνο να πλησιάσουμε τα αγγλόφωνα άτομα στις Μπαχάμες αλλά να έρθουμε επίσης σε επαφή με τους Αϊτινούς μετανάστες που μιλούν γαλλικά.

Το να είμαι περιοδεύων διάκονος στις Μπαχάμες είναι μια ενδιαφέρουσα εμπειρία που απαιτεί μερικές προσαρμογές στον τρόπο ζωής των νησιών. Αλλά υπάρχουν επίσης και μεγάλες ανταμοιβές. Μια, είναι η ανεκτίμητη χαρά να βλέπω ανθρώπους να ανταποκρίνονται στο άγγελμα της Γραφής. Μια άλλη είναι το εξαίρετο προνόμιο που έχω να τονώνω πνευματικά τις διασκορπισμένες εκκλησίες και τις απομονωμένες ομάδες.

Εμείς εδώ στις Μπαχάμες χαιρόμαστε την ομορφιά που βρίσκεται στις παραλίες όπου λαμποκοπά η ρόδινη και λευκή άμμος και στις μαγευτικές κοραλλένιες ξέρες που είναι γεμάτες ψάρια με καταπληκτικά χρώματα. Αλλά, νιώθουμε ιδιαίτερη χαρά μ’ αυτό που τώρα συμβαίνει εδώ και σε ολόκληρη τη γη. Ως Μάρτυρες του Ιεχωβά, βλέπουμε να εκπληρώνεται το εδάφιο Ψαλμός 97:1. Εκεί λέει: «Ο Κύριος [Ιεχωβά (ΜΝΚ)] βασιλεύει· ας αγάλλεται η γη· ας ευφραίνεται το πλήθος των νήσων».—Όπως το αφηγήθηκε ο Άντονυ Ριντ.

[Πρόταση που τονίζεται στη σελίδα 27]

Ανησύχησα τρομερά όταν, μόλις απογειωθήκαμε, είδα την καμπίνα του πιλότου να γεμίζει καπνό

[Πρόταση που τονίζεται στη σελίδα 28]

Οι ντόπιοι αγαπούν πραγματικά την Αγία Γραφή. Αυτό κάνει ευχάριστη τη μετάδοση των ‘καλών νέων’ της Βασιλείας του Ιεχωβά

[Πρόταση που τονίζεται στη σελίδα 28]

Θυμάμαι την πρώτη φορά που είδα μια ταραντούλα. Προχωρούσε αργά πάνω στο πάτωμα και φαινόταν τόσο μεγάλη όσο η παλάμη μου!

[Πρόταση που τονίζεται στη σελίδα 29]

Τον ρώτησα: «Πού είναι οι ‘τηγανητές γάτες’;»

[Χάρτης/Εικόνα στη σελίδα 26]

(Για το πλήρως μορφοποιημένο κείμενο, βλέπε έντυπο)

ΦΛΩΡΙΔΑ

ΜΠΑΧΑΜΕΣ

ΑΤΛΑΝΤΙΚΟΣ ΩΚΕΑΝΟΣ