‘Ακολουθείτε την Πορεία της Φιλοξενίας’;
ΗΤΑΝ μια ζεστή μέρα. Μια ομάδα από Μάρτυρες του Ιεχωβά, νεαρούς και ενήλικους, εργάζονταν σκληρά, καθαρίζοντας, βάφοντας, και κάνοντας άλλες μικροδουλειές καθώς ανακαίνιζαν μια Αίθουσα Βασιλείας. Στα μέσα του απογεύματος, είχαν κουραστεί, και μερικοί κάθησαν για να ξεκουραστούν λίγο.
Εκείνη ακριβώς τη στιγμή, εμφανίστηκαν τρεις αδελφές Μάρτυρες, φέρνοντας σάντουιτς, μπισκότα, κέικ, καφέ, τσάι, και άλλα αφεψήματα. Τι θαυμάσια έκπληξη για εκείνες τις κουρασμένες ψυχές! Η αυθόρμητη έκφραση φιλοξενίας και αγάπης από μέρους των τριών αδελφών όχι μόνο ανάψυξε τους εργαζόμενους σωματικά αλλά συνέβαλε επίσης πολύ στο θερμό και στοργικό πνεύμα που υπήρχε ανάμεσα σ’ όλους τους αδελφούς και τις αδελφές που βρίσκονταν εκεί το απόγευμα εκείνο.
Ένα Χαρακτηριστικό της Αληθινής Χριστιανοσύνης
Η φιλοξενία και η αγάπη, φυσικά, δεν περιορίζονται σε τέτοιες ειδικές περιπτώσεις. Σχετικά με τους γνήσιους ακολούθους του, ο Θεμελιωτής της αληθινής Χριστιανοσύνης, ο Ιησούς Χριστός, τόνισε: «Εκ τούτου θέλουσι γνωρίσει πάντες ότι είσθε μαθηταί μου, εάν έχητε αγάπην προς αλλήλους». Παρόμοια, ο απόστολος Παύλος νουθέτησε συγχριστιανούς του: «Ακολουθείτε την πορεία της φιλοξενίας». (Ιωάννης 13:35· Ρωμαίους 12:13, ΜΝΚ) Με άλλα λόγια, η πορεία της φιλοξενίας, που υποκινείται από ανιδιοτελή αγάπη για τους άλλους, είναι ένας τρόπος ζωής για τους αληθινούς Χριστιανούς.
Τέτοιες ιδιότητες, όμως, δεν έρχονται αυτόματα όταν γίνεται κάποιος Χριστιανός. Αντίθετα, πρέπει να εργαστεί σκληρά για να τις καλλιεργήσει. Αυτό αληθεύει ιδιαίτερα στο σημερινό κόσμο, όπου η αγάπη των περισσότερων ανθρώπων έχει ψυχραθεί, όπως ακριβώς προείπε η Βίβλος. (Ματθαίος 24:12) Αλλά τι αντίθεση υπάρχει εκεί όπου βρίσκονται τέτοιες ιδιότητες! Σ’ έναν στενό οικογενειακό δεσμό, τα μέλη απολαμβάνουν τη συντροφιά μεταξύ τους και είναι ευτυχισμένα να αφιερώνουν χρόνο μαζί. Παρόμοια, όταν μέλη της Χριστιανικής εκκλησίας συναναστρέφονται μεταξύ τους τακτικά στις συναθροίσεις, στη διακονία του αγρού, και σε άλλες περιστάσεις, γνωρίζουν πραγματικά ο ένας τον άλλον. Γίνονται αληθινοί φίλοι, ίσως μάλιστα πιο στενοί από τα μέλη της οικογένειας. (Παροιμίαι 18:24) Αυτός ο δεσμός της φιλίας μεταξύ των μαρτύρων του Ιεχωβά χρησιμεύει σαν ένας ισχυρός φραγμός ενάντια στις ανθυγιεινές επιρροές του κόσμου.
Ο Ρόλος των Χριστιανών Γυναικών
Μολονότι όλοι οι Χριστιανοί νουθετούνται να ‘ακολουθούν την πορεία της φιλοξενίας’, οι Χριστιανές γυναίκες παίζουν σημαντικό ρόλο στο ζήτημα αυτό. Μήπως στην πραγματικότητα, δεν είναι συνήθως οι γυναίκες, ιδιαίτερα οι παντρεμένες, εκείνες που κάνουν τη περισσότερη δουλειά σε σχέση με την εκδήλωση φιλοξενίας; Όταν ο σύζυγος προσκαλεί ορισμένους από την εκκλησία σπίτι του για κάποια Χριστιανική συναναστροφή, η γυναίκα δεν είναι εκείνη που συνήθως καθαρίζει το σπίτι, προετοιμάζει την τροφή και το ποτό, και το καθάρισμα μετά τη συναναστροφή; Μολονότι ο σύζυγος και τα παιδιά μπορεί να βοηθούν, και πρέπει να είναι πρόθυμοι να βοηθούν, η γυναίκα είναι εκείνη που αναπόφευκτα φέρνει το φορτίο να φροντίσει ώστε τα πάντα να είναι όπως πρέπει.
Αξιέπαινα, πολλές Χριστιανές γυναίκες προσπαθούν πρόθυμα να δείξουν πραγματική φιλοξενία στους πνευματικούς αδελφούς και αδελφές τους. Πάρτε, για παράδειγμα, την Ντιπ Γιή, μια ολοχρόνια σκαπάνισσα στο Χονγκ Κονγκ, της οποίας ο σύζυγος είναι πρεσβύτερος στην τοπική εκκλησία. Μολονότι απαιτείται πολύ εργασία από μέρους της όταν προσκαλούν αδελφούς και αδελφές στο σπίτι τους, μερικές φορές μάλιστα ολόκληρο τον όμιλο μελέτης βιβλίου, αυτή με χαρά δείχνει φιλοξενία. «Κάνουμε ένα απλό φαγητό», λέει. «Είναι καλό να βλέπεις τους αδελφούς να απολαμβάνουν πάρα πολύ τη συναναστροφή και να οικοδομούνται απ’ αυτή». Στην πραγματικότητα, μέσω της φιλοξενίας τους οι Χριστιανές γυναίκες παίζουν έναν πολύ μεγάλο ρόλο στην οικοδόμηση ενός θερμού πνεύματος μέσα στην εκκλησία.
Ενόψει όλων αυτών που περιλαμβάνονται στην εκδήλωση φιλοξενίας, απαιτείται ασφαλώς επιμέλεια και αυτοθυσία από τις Χριστιανές γυναίκες. Αλλά μπορούν να είναι βέβαιες ότι ο κόπος της αγάπης τους εκτιμάται πάρα πολύ από τους συζύγους τους και από εκείνους οι οποίοι με ευγνωμοσύνη δέχονται τη φιλοξενία τους. Φυσικά, κάπου-κάπου μερικοί μπορεί να μη δείχνουν την κατάλληλη εκτίμηση για όσα γίνονται γι’ αυτούς, αλλά αυτό στην πραγματικότητα δεν είναι αιτία για να αποθαρρυνθεί κάποιος ή να πικραθεί ή να σταματήσει να είναι φιλόξενος. Να θυμάστε ότι ενώ χαιρόμαστε όταν λαβαίνουμε εκφράσεις ευχαριστιών από τους άλλους και καταλαβαίνουμε ότι οι προσπάθειές μας εκτιμούνται, θέλουμε πρωτίστως να δείχνουμε φιλοξενία επειδή αυτό είναι σωστό και είναι ένας τρόπος για να δείξουμε την αγάπη μας. Και πάνω απ’ όλα, αυτό ευαρεστεί τον Ιεχωβά Θεό.
Έχοντας Ισορροπημένη Άποψη
Σ’ αυτές τις μέρες που οι τιμές αυξάνουν, μερικοί μπορεί να διστάζουν να δείξουν φιλοξενία επειδή νομίζουν ότι δεν έχουν τη δυνατότητα να το κάνουν αυτό. Αυτός είναι ένας τομέας που είναι σπουδαίο να έχουμε ισορροπημένη άποψη για το ζήτημα. Ενώ αν έχουμε κάτι ιδιαίτερο όσον αφορά την τροφή και το ποτό, αυτό μπορεί να συμβάλει στο να γίνει ευχάριστη η περίσταση, όμως δεν είναι το πιο σπουδαίο πράγμα. Ο Λόγος του Θεού πολύ συνετά τονίζει το εξής: «Καλήτερον ξενισμός λαχάνων μετά αγάπης, παρά μόσχος σιτευτός μετά μίσους». (Παροιμίαι 15:17) Το σπουδαίο πράγμα δεν είναι τι έχουμε ή τι σερβίρουμε. Εκείνο που είναι σπουδαίο και εκτιμάται είναι η αμοιβαία εποικοδομητική συναναστροφή και το πνεύμα αγάπης που δείχνουμε.
Εξετάστε την περίπτωση της Φουνγκ Χινγκ, μιας αδελφής που έχει περάσει τα 40 της και έχει εναντιούμενο σύζυγο. Ζει σε ένα πολύ μικρό δωμάτιο σε μια πολύ μεγάλη εργατική κατοικία στο Χογκ Κονγκ. Δεν είναι καθόλου εύπορη. Μάλιστα, χρειάζεται να δουλεύει μερικές ώρες για να συμπληρώνει στα οικογενειακά έξοδα. Ωστόσο, είναι γενναιόδωρη μ’ αυτά που έχει. Όταν οι Μάρτυρες της εκκλησίας πηγαίνουν στη γειτονιά της για το έργο κηρύγματος από σπίτι σε σπίτι, συχνά τους προσκαλεί στο σπίτι της για να πάρουν κάτι πρόχειρο. Αυτή η στοργική χειρονομία, όχι μόνο εκτιμάται από τους συγχριστιανούς της αλλά χρησιμεύει επίσης για να δείξει ότι δεν χρειάζεται να είναι ευκατάστατος κανείς για να δείχνει αληθινή φιλοξενία.
Κι όμως, μπορεί να προσπαθούμε να είμαστε μέτριοι στην ψυχαγωγία μας, και να διαπιστώνουμε πάλι ότι χρειάζεται να θυσιάσουμε ορισμένα πράγματα για να μπορέσουμε να δείξουμε φιλοξενία. Αξίζει; Ασφαλώς, αν υποκινούμαστε από αληθινή Χριστιανική αγάπη. Ποια αγάπη υπάρχει χωρίς θυσία; Τόσο ο Ιεχωβά όσο και ο Ιησούς έδειξαν την αγάπη τους για την ανθρωπότητα με το να κάνουν μεγάλες θυσίες—ο Ιεχωβά πρόσφερε το Γιο του, και ο Ιησούς την ίδια την τέλεια ανθρώπινη ζωή του.—Ιωάννης 3:16· 15:13.
Οι πρώτοι Χριστιανοί επίσης ακολουθούσαν μια πορεία αγάπης. Σχετικά με τους αδελφούς της Μακεδονίας, ο απόστολος Παύλος έγραψε: «Η περισσεία της χαράς αυτών, ενώ εδοκίμαζον μεγάλην θλίψιν, και η βαθεία πτωχεία αυτών ανέδειξαν εκ περισσού τον πλούτον της ελευθερότητος (γενναιοδωρίας, ΜΝΚ) αυτών· διότι υπήρξαν κατά δύναμιν, μαρτυρώ τούτο, και υπέρ δύναμιν αυτοπροαίρετοι, παρακαλούντες ημάς μετά πολλής παρακλήσεως να δεχθώμεν την χάριν». (2 Κορινθίους 8:2-4) Η ‘βαθιά φτώχεια’ τους και το ότι προχώρησαν ‘πέρα από τη δυνατότητά τους’ έκανε τη γενναιοδωρία τους πολύ πιο γνήσια και συγκινητική.
Ωστόσο, είτε είναι κάποιος φτωχός είτε σχετικά ευκατάστατος, και παρά τις σημερινές ευκολίες, και πάλι απαιτείται χρόνος, ενέργεια, και χρηματικοί πόροι για να δειχτεί φιλοξενία. Βασικά, το ερώτημα είναι: Είμαστε πρόθυμοι να κοπιάσουμε έτσι ώστε οι άλλοι να απολαμβάνουν τις ευλογίες της Χριστιανικής συναναστροφής; Να θυμάστε ότι «η αγαθοποιός [γενναιόδωρη, ΜΝΚ] ψυχή θέλει παχυνθή», λέει η Βιβλική παροιμία, «και όστις ποτίζει, θέλει ποτισθή και αυτός». Και μεις μπορούμε επίσης να παρηγορηθούμε με τη σκέψη ότι όταν δείχνουμε φιλοξενία υπακούοντας στην εντολή του Ιεχωβά και μιμούμενοι το μεγαλειώδες παράδειγμά του, στην πραγματικότητα ‘δανείζουμε στον Ιεχωβά’.—Παροιμίαι 11:25· 19:17.
Ποιους να Προσκαλούμε;
«Όταν κάμνης γεύμα ή δείπνον», είπε κάποτε ο Ιησούς, «μη προσκάλει τους φίλους σου μηδέ τους αδελφούς σου μηδέ τους συγγενείς σου μηδέ γείτονας πλουσίους». Γιατί; «Μήποτε και αυτοί σε αντικαλέσωσι, και γίνη εις σε ανταπόδοσις». (Λουκάς 14:12) Το σημείο που έθιξε εδώ ο Ιησούς δεν είναι τόσο ότι δεν πρέπει να προσκαλούμε σε γεύμα τους φίλους μας και τους συγγενείς μας. Αυτός απολάμβανε να τρώει μαζί με φίλους του κατά καιρούς, όπως στο σπίτι της Μαρίας και της Μάρθας. Η σκέψη που τονίζεται εδώ είναι ότι η εκδήλωση της φιλοξενίας μας δεν πρέπει να υποκινείται από την ιδέα της ανταπόδοσης.
Όπως συνέχισε ο Ιησούς να δείξει αυτούς που πρέπει πρώτα να καλούμε είναι εκείνοι που θα ωφεληθούν περισσότερο από τη συναναστροφή. (Λουκάς 14:13) Μπορεί να περιλαμβάνουν άτομα που έχουν ανάγκη ενθάρρυνσης, άτομα που είναι καινούργια στην αλήθεια, άτομα που είναι συνεσταλμένα ή έχουν την τάση να απομονώνονται, και άτομα που είναι ηλικιωμένα. Η εποικοδομητική επίδραση που μπορεί να έχει μια τέτοια συναναστροφή φαίνεται από τα σχόλια μιας ηλικιωμένης αδελφής, της Όη Γιουκ, που είναι πολύ ζηλώτρια μολονότι η υγεία της δεν είναι καλή: «Οι αδελφοί συχνά με προσκαλούν σε συγκεντρώσεις τους και μου δείχνουν καλοσύνη με πολλούς τρόπους. Αυτό με κάνει να είμαι πολύ ευτυχισμένη που αποτελώ μέρος της μεγάλης οικογένειας!»
Προφανώς, ο σκοπός τέτοιων συγκεντρώσεων δεν είναι απλά κοινωνικός. Αντίθετα, είναι να οικοδομήσει ο ένας τον άλλον και να ενισχυθεί ο δεσμός της αγάπης ανάμεσα στους συλλάτρεις του Ιεχωβά. Έτσι, η έμφαση πρέπει να τίθεται στη διακράτηση μιας εποικοδομητικής και ενθαρρυντικής ατμόσφαιρας μάλλον παρά στην αφθονία τροφής και ποτού. Παρόμοια, κάποια φροντίδα πρέπει να ληφθεί για τις δραστηριότητες και τις συζητήσεις που θα λάβουν χώρα σε τέτοιες περιστάσεις. Ενώ δεν χρειάζεται όλες οι δραστηριότητες να περιστρέφονται γύρω από τη Βίβλο ή όλες οι συνομιλίες γύρω από Γραφικά θέματα, θα ήταν σοφό και στοργικό να είναι πάντοτε εποικοδομητικές και ενθαρρυντικές. Τα ανταγωνιστικά παιχνίδια, το ανώφελο κουτσομπολιό ή τα δυσφημιστικά σχόλια ασφαλώς πρέπει να αποφεύγονται.—Εφεσίους 4:29, 31.
Πλούσιες Αμοιβές Περιμένουν τους Φιλόξενους
Μολονότι δεν πρέπει να δείχνει κάποιος φιλοξενία με σκοπό την ανταπόδοση, αυτό δεν σημαίνει ότι το φιλόξενο άτομο δεν αμείβεται καθόλου. Αντίθετα, η εκδήλωση αληθινής φιλοξενίας φέρνει πολλές αμοιβές, μολονότι το φιλόξενο άτομο δεν τις επιδιώκει. Βοηθάει το άτομο να αποκτήσει νέους φίλους, και ενισχύει παλιούς δεσμούς. Εμπνέει και άλλους επίσης ώστε να καλλιεργήσουν το πνεύμα της γενναιοδωρίας και της φιλοξενίας. (Λουκάς 6:38· Παροιμίαι 11:25) Πάνω απ’ όλα, το πιο φιλόξενο Άτομο στο σύμπαν, ο στοργικός μας Δημιουργός, ο Ιεχωβά Θεός, θα φροντίσει ώστε αυτοί που είναι πραγματικά φιλόξενοι να μη βρεθούν ποτέ σε πραγματική ανάγκη, επειδή εκτιμά εκείνους οι οποίοι ‘ακολουθούν την πορεία της φιλοξενίας’ όπως ο ίδιος.