Περπατάτε μέσω Πίστης!
«Έχουμε πάντοτε θάρρος και γνωρίζουμε ότι, όσο κατοικούμε μέσα στο σώμα, είμαστε απόντες από τον Κύριο, γιατί περπατάμε μέσω πίστης, όχι μέσω όρασης».—2 ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ 5:6, 7, ΜΝΚ.
1. Ποιες είναι μερικές από τις ευλογίες που απολαμβάνουμε με τα ανθρώπινα μάτια μας;
ΕΝΑ από τα θαύματα του ανθρώπινου σώματος είναι το μάτι. Μέσω αυτού του καταπληκτικού φωτογραφικού μηχανισμού, όχι μόνο αποφεύγουμε εμπόδια αλλά και συλλαμβάνουμε έναν τεράστιο αριθμό εντυπώσεων, πολλές από τις οποίες επηρεάζουν τις σχέσεις μας με τους άλλους. Είναι φανερό ότι ο Σχεδιαστής του ματιού δεν είχε σκοπό να ψηλαφούμε γύρω στο πλανητικό μας σπίτι μέσα στο σκοτάδι. Επιπλέον, σκοπός του ήταν να βλέπουμε και να απολαμβάνουμε τις θαυμάσιες δημιουργίες του—ανθρώπους και ζώα, βουνά και ποτάμια, λίμνες και θάλασσες, λουλούδια και άλλα φυτά, τον ουρανό και τα υπέροχα χρώματα ενός ηλιοβασιλέματος. Όσοι τα βλέπουν αυτά με εκτίμηση, μπορούν να αναφωνήσουν μαζί με τον ψαλμωδό: «Πόσον μεγάλα είναι τα έργα σου, Κύριε. Τα πάντα εν σοφία εποίησας· η γη είναι πλήρης των ποιημάτων σου».—Ψαλμός 104:24.
2. Γιατί δεν είναι αρκετό να περπατάμε μέσω όρασης, και τι είπε ο Παύλος σχετικά με αυτό;
2 Όσο θαυμάσια όμως κι αν είναι η φυσική όραση, υπάρχει μεγάλος κίνδυνος αν περπατάμε μόνο μ’ αυτή. Αν θέλουμε να απολαμβάνουμε τη θεία εύνοια, πρέπει να περπατάμε μέσω πίστης στον Σχεδιαστή του ανθρώπινου ματιού. Πρέπει να επιζητούμε την καθοδηγία του ώστε να κάνουμε ό,τι είναι καλό. Γράφοντας ο απόστολος Παύλος σε χρισμένους συγχριστιανούς του δήλωσε κατάλληλα: «Έχουμε πάντοτε θάρρος και γνωρίζουμε ότι, όσο κατοικούμε μέσα στο σώμα, είμαστε απόντες από τον Κύριο, γιατί περπατάμε μέσω πίστης, όχι μέσω όρασης. Αλλά έχουμε θάρρος και ευαρεστούμαστε μάλλον να είμαστε απόντες από το σώμα και να κάνουμε την κατοικία μας με τον Κύριο [με το να πεθάνουμε και να αναστηθούμε σε ουράνια ζωή]. Γι’ αυτό και κάνουμε στόχο μας, είτε κατοικούμε μαζί του είτε είμαστε απόντες απ’ αυτόν, να είμαστε ευπρόσδεκτοι σ’ αυτόν. Γιατί, όλοι πρέπει να φανερωθούμε μπροστά στη δικαστική έδρα του Χριστού, ώστε καθένας να λάβει την αμοιβή του γι’ αυτά που έκανε μέσω του σώματος, σύμφωνα με αυτά που έχει πράξει, είτε είναι καλό είτε φαύλο».—2 Κορινθίους 5:6-10, ΜΝΚ.
3. Ποια πρέπει να είναι η επιθυμία όλων των αφιερωμένων δούλων του Ιεχωβά, και ποια ερωτήματα αξίζουν την προσοχή μας;
3 Όλοι οι αφιερωμένοι δούλοι του Ιεχωβά—είτε από το χρισμένο υπόλοιπο είτε από το αυξανόμενο ‘μεγάλο πλήθος’ με επίγειες ελπίδες—θέλουν να κάνουν αυτό που είναι καλό. (Αποκάλυψις 7:9) Αλλά γιατί μπορεί να λεχθεί ότι υπάρχει τόσο μεγάλος κίνδυνος αν ‘περπατάμε μέσω όρασης’; Και τι σημαίνει να ‘περπατάμε μέσω πίστης’;
Κίνδυνοι στο να ‘Περπατάμε μέσω Όρασης’
4. (α) Γιατί δεν πρέπει να παίρνουμε το καθετί με βάση τη φαινομενική αξία; (β) Πώς βλέπει τα πράγματα ο Πλάστης του ματιού;
4 Αν παίρνουμε το καθετί με βάση τη φαινομενική αξία και βασιζόμαστε μόνο στην εξωτερική εμφάνιση, υπάρχει ο κίνδυνος να απατηθούμε προς βλάβη μας. Για παράδειγμα, μπορεί κάποιος να περπατάει κατά μήκος μιας αμμώδους έκτασης και ξαφνικά να βουλιάξει μέσα σε κινούμενη άμμο. Ή μπορεί ένα άτομο να ξεγελαστεί από τη φιλική εμφάνιση κάποιου που αποδεικνύεται ότι είναι ‘λύκος με ένδυμα προβάτου’. (Ματθαίος 7:15) Πρέπει λοιπόν να είμαστε άγρυπνοι. Ο Πλάστης του ματιού δεν καθοδηγείται από την απλή εξωτερική εμφάνιση. Είπε στον προφήτη Σαμουήλ: «Δεν βλέπει ο Κύριος καθώς βλέπει ο άνθρωπος· διότι ο άνθρωπος βλέπει το φαινόμενον, ο δε Κύριος βλέπει την καρδίαν». (1 Σαμουήλ 16:7) Πραγματικά, Αυτός που έφτιαξε το μάτι διακρίνει τις πιο βαθιές σκέψεις και προθέσεις, και η αξιολόγηση που κάνει για καθένα ή για καθετί είναι πάντοτε ακριβής. (Παράβαλε Εβραίους 4:12.) Έχοντας υπόψη την τέλεια όραση και ενόρασή του, αυτός πραγματικά είναι Εκείνος που βλέπει τα πάντα.
5. Γιατί είναι πολύ σπουδαίο να είμαστε προειδοποιημένοι για τους κινδύνους που περιλαμβάνονται στο να ‘περπατάμε μέσω όρασης’;
5 Ωστόσο, εμείς σαν απλοί άνθρωποι που είμαστε, δεν μπορούμε να διακρίνουμε καθαρά τι βρίσκεται μέσα στην καρδιά των άλλων. Ακόμη και με τις ικανότητες που μας έχει δώσει ο Θεός, είμαστε ατελείς και συχνά μπορεί να εξαπατηθούμε. Στην πραγματικότητα, η ίδια μας η καρδιά μπορεί να μας παραπλανήσει, γιατί «είναι απατηλή υπέρ πάντα και σφόδρα διεφθαρμένη». (Ιερεμίας 17:9) Γι’ αυτό, είναι πάρα πολύ σπουδαίο να έχουμε προειδοποιηθεί για τους κινδύνους που υπάρχουν όταν ‘περπατάμε μέσω όρασης’. Έχει ο Ιεχωβά λάβει πρόνοια γι’ αυτή την άμεση ανάγκη; Και βέβαια! Για την καθοδηγία μας, έκανε να καταγραφούν μερικά εξέχοντα περιστατικά που δείχνουν τους κινδύνους όταν περπατάμε απλώς μέσω όρασης.—Ρωμαίους 15:4.
6. Ποια αποτελέσματα είχαν οι Ισραηλίτες επειδή ‘περπατούσαν μέσω όρασης’;
6 Οι πείρες του αρχαίου λαού του Θεού, των Ισραηλιτών, είναι πάρα πολύ εύστοχες. Ακόμη και όταν υπήρχε η αλάνθαστη καθοδηγία του Ιεχωβά πάνω σ’ αυτό το πολύ ευνοημένο έθνος, ο άπιστος λαός του περπατούσε πείσμονα «εν ταις βουλαίς αυτών». (Ψαλμός 81:12) Επειδή ‘περπατούσαν μέσω όρασης’, στράφηκαν στη λατρεία ειδώλων ή θεών που μπορούσαν να δουν με τα φυσικά τους μάτια. Επειδή καθοδηγούνταν από την εξωτερική εμφάνιση, έτρεμαν από φόβο για τους συντριπτικούς αριθμούς των εχθρών τους. Και ακόμη, επειδή ‘περπατούσαν μέσω όρασης, όχι μέσω πίστης’, οι Ισραηλίτες αμφισβήτησαν ακόμη και τη θεόδοτη ηγεσία του Μωυσή και παραπονέθηκαν για τη μερίδα τους στη ζωή. (Παράβαλε Ιούδας 16.) Ναι, και πολλοί απ’ αυτούς προφανώς κοίταζαν με φθόνο οτιδήποτε έμοιαζε με ελευθερία και ευημερία στα γύρω έθνη, αγνοώντας το γεγονός ότι οι άνθρωποι εκείνοι ήταν βουτηγμένοι στην εξαχρείωση και κάτω από δαιμονική επιρροή.—Λευιτικόν 18:1-3, 30.
7. Τι συνέβη στους Ισραηλίτες που απέρριψαν τη θεία καθοδηγία;
7 Τι συνέβη στους Ισραηλίτες οι οποίοι επέμεναν να ακολουθούν το δικό τους δρόμο, απορρίπτοντας τη θεία καθοδηγία; Περιέπεσαν στη δυσμένεια του Ιεχωβά, και αυτός απομάκρυνε την προστατευτική του φροντίδα έτσι ώστε οι εχθροί τους τούς νικούσαν! Ακόμη και στην Υποσχεμένη Γη, οι Ισραηλίτες γίνονταν συχνά δούλοι στους ανελέητους εχθρούς τους. (Κριταί 2:17-23) Ανόμοια με τον Μωυσή, ο οποίος αρνήθηκε να απολαμβάνει τις κοσμικές ανέσεις της άρχουσας τάξης της Αιγύπτου, ο λαός Ισραήλ επιζητούσε την «πρόσκαιρον απόλαυσιν της αμαρτίας» και δεν συνέχισε να περπατάει «ως βλέπων τον αόρατον». Δεν είχαν πίστη. Και θυμηθείτε, «χωρίς δε πίστεως αδύνατον είναι να ευαρεστήση τις εις αυτόν [τον Θεό]».—Εβραίους 3:16-19· 11:6, 24-27.
8. Γιατί πρέπει οι σύγχρονοι δούλοι του Ιεχωβά να προειδοποιούνται από τις πείρες των αρχαίων Ισραηλιτών;
8 Οι σύγχρονοι δούλοι του Ιεχωβά μπορούν να λάβουν προειδοποίηση απ’ αυτά τα γεγονότα του παρελθόντος. Και εμείς, επίσης, κινδυνεύουμε να εξασθενήσουμε στην πίστη ή ακόμη να χάσουμε την πίστη μας. Δεν είναι αλήθεια ότι μπορούμε να επηρεαστούμε ακατάλληλα από την εξωτερική εμφάνιση των πραγμάτων και έτσι να αρχίσουμε πάλι να ‘περπατάμε μέσω όρασης’; Είναι, και αυτός είναι ο λόγος που ο Ιεχωβά στοργικά προμήθευσε καθοδηγία σ’ αυτούς που θα τον υπηρετούσαν με πίστη. Χρησιμοποίησε τους Ισραηλίτες και την πολιτεία του μαζί τους σαν παραδείγματα για τις μετέπειτα γενιές, στις οποίες περιλαμβάνεται και η δική μας. (1 Κορινθίους 10:11) Μ’ αυτό τον τρόπο ενισχυόμαστε με ακριβή γνώση, ισχυρή ελπίδα και υπομονή.
9. Αν ‘περπατούσαμε μέσω όρασης’ πώς θα ήταν δυνατόν να νιώθουμε για ορισμένες ενέργειες και για θεοκρατικές διευθετήσεις;
9 Χωρίς αυτή τη βέβαιη κατεύθυνση από το στοργικό μας Δημιουργό, θα αντιμετωπίζαμε τον κίνδυνο να αμφισβητήσουμε τον Μεγαλύτερο Μωυσή, τον Ιησού Χριστό, ξεχνώντας ότι ο Θεός και ο Χριστός κατευθύνουν τους αληθινούς Χριστιανούς σήμερα. (Παράβαλε 1 Κορινθίους 11:3· Εφεσίους 5:24.) Μπορεί να βλέπαμε την οργάνωση των Μαρτύρων του Ιεχωβά σαν να έχει απλή ανθρώπινη προέλευση και μπορεί μ’ αυτό τον τρόπο να νιώθαμε ελεύθεροι να κάνουμε αυτό που θα φαίνεται σωστό στα δικά μας μάτια. (Παράβαλε Κριταί 21:25.) Επίσης, θα μπορούσαμε να πέσουμε στο σφάλμα μερικών οι οποίοι νομίζουν ότι εφόσον κάποια πορεία δράσης δεν ενοχλεί τη συνείδησή τους, είναι εντάξει. Άλλοι θα μπορούσαν να αρχίσουν να σκέφτονται ότι η θεοκρατική οργάνωση υπάρχει για τη δική τους άνεση και ευκολία και ότι όλες οι απαιτήσεις θα πρέπει να γίνονται αβίαστα, χωρίς να απαιτείται απ’ αυτούς καμιά αυτοθυσία. Ένας άλλος κίνδυνος θα μπορούσε να είναι το να καλλιεργήσουμε την άποψη ότι οι διευθετήσεις της οργάνωσης πρέπει να γίνονται έτσι ώστε να προσαρμόζονται στο δικό μας θέλημα και όχι στο θέλημα του Θεού. Ωστόσο, το Υπόδειγμά μας, ο Ιησούς Χριστός, έκανε πάντοτε με χαρά το θέλημα του ουράνιου Πατέρα του.—Ψαλμός 40:8· Εβραίους 10:5-10.
10. Πώς θα μπορούσε η στάση μας απέναντι στη διακονία του αγρού και σε άλλες θεοκρατικές δραστηριότητες να επηρεαστεί αν παραβλέπαμε τη θεία κατεύθυνση ή την παίρναμε στα ελαφρά;
10 Μερικοί, αγνοώντας τη θεία κατεύθυνση ή παίρνοντάς την στα ελαφρά, θα μπορούσαν να σκεφθούν ότι ο χρόνος των συναθροίσεών μας θα έπρεπε να ελαττωθεί, οι τόποι των συνελεύσεων θά ’πρεπε να μην είναι τόσο μακριά και η ύλη για μελέτη θά ’πρεπε πάντα να είναι απλή και ποτέ να μην περιλαμβάνει «στερεά τροφή». (Εβραίους 5:12) Σε χώρες όπου οι Χριστιανοί απολαμβάνουν ειρήνη και ηρεμία, μερικοί μπορεί να παίρνουν τις ευλογίες της Βασιλείας σαν δεδομένες και να πιστεύουν ότι δεν χρειάζεται καμιά προσπάθεια στην ιερή υπηρεσία. Αν αναπτύξουμε τέτοιες τάσεις, θα μπορούσαμε μάλιστα να γίνουμε «φιλήδονοι μάλλον παρά φιλόθεοι», αφιερώνοντας σχεδόν κάθε Σαββατοκύριακο στην ψυχαγωγία αντί να χρησιμοποιούμε αυτό το χρόνο στη διακονία του αγρού και σε άλλες θεοκρατικές δραστηριότητες που δείχνουν ολοκάρδια αφοσίωση στον Ιεχωβά. (2 Τιμόθεον 3:1, 4) Αν συνέβαινε αυτό, θα μπορούσαμε ειλικρινά να πούμε ότι πραγματικά ‘περπατάμε μέσω πίστης, όχι μέσω όρασης’;
11. Ποιο θα μπορούσε να είναι το αποτέλεσμα αν κάναμε τα χατίρια στον εαυτό μας, αλλά τι είναι ανάγκη να κάνουμε;
11 Υπάρχει επίσης ο κίνδυνος να κάνουμε τα χατίρια στον εαυτό μας. Είναι εύκολο να πείσουμε τον εαυτό μας ότι ένας ελαφρός πονοκέφαλος ή κάποιο παρόμοιο πρόβλημα είναι χειρότερο απ’ όσο πραγματικά είναι. Η ατελής μας σάρκα μπορεί να μας κάνει να το χρησιμοποιήσουμε αυτό σαν δικαιολογία για να μην εκπληρώσουμε κάποια ευθύνη, όπως το να δώσουμε μια ομιλία στη Σχολή Θεοκρατικής Διακονίας. Αλλά θα σκεφτόμαστε ποτέ να αφήσουμε την ίδια αυτή αδιαθεσία να μας κάνει να μην λάβουμε μέρος σε κάποιο είδος ψυχαγωγίας; Φυσικά, πρέπει να σκεφτόμαστε λογικά και να μην παίρνουμε στα ελαφρά τα σοβαρά συμπτώματα. Ωστόσο, πρέπει να αγωνιζόμαστε σθεναρά. (Λουκάς 13:24) Και ασφαλώς η πίστη πρέπει να φαίνεται κυρίως στις αποφάσεις μας ώστε να μην ‘περπατάμε μέσω όρασης’ μόνο, σύμφωνα με τη δική μας μόνο καθοδήγηση.—Ρωμαίους 12:1-3.
12. Σε τι είδος μάχης βρίσκουμε τον εαυτό μας, και ποια στάση απαιτείται από τη μεριά μας;
12 Ποτέ μην ξεχνάμε ότι διεξάγουμε έναν αγώνα ενάντια σε κακές πνευματικές δυνάμεις. (Εφεσίους 6:11-18) Ο κυριότερος εχθρός μας, ο Σατανάς ο Διάβολος, μπορεί να ασκήσει τρομερή επιρροή πάνω μας με το να κατευθύνει τα όπλα που αυτός σχεδίασε για να καταστρέψει την πίστη μας στον Ιεχωβά. Ο Σατανάς θα κάνει έκκληση σε κάθε ιδιοτελή τάση των ανθρώπων και δεν θα παραλείψει να χρησιμοποιήσει κανένα είδος πειθούς που θα ήταν δυνατό να επηρεάσει τον τρόπο σκέψης μας. Αν είμαστε συνταυτισμένοι με «τους λοιπούς» από το «σπέρμα της γυναικός» του Θεού, ή την ουράνια οργάνωση, διεξάγουμε έναν πόλεμο. Είναι ένας πόλεμος από τον οποίο δεν μπορεί να πάρει κανείς άδεια μέχρις ότου ο Ιεχωβά, ο οποίος μας ενισχύει για να αντισταθούμε στις Σατανικές επιθέσεις, τερματίσει ολόκληρη τη Διαβολική οργάνωση. (Αποκάλυψις 12:16, 17· 1 Πέτρου 5:6-11) Δεν πρέπει, λοιπόν, τώρα να είμαστε θαρραλέοι και να έχουμε ένα αίσθημα επείγοντος; Και βέβαια πρέπει!—Ψαλμός 31:24.
Τι Σημαίνει να ‘Περπατάμε Μέσω Πίστης’
13. Τι σημαίνει το να ‘περπατάμε μέσω πίστης’;
13 Το να ‘περπατάμε μέσω πίστης’ σημαίνει να προχωρούμε μέσα από δύσκολες καταστάσεις με πίστη στον Θεό, στην ικανότητά του να οδηγεί τα βήματά μας, και στη προθυμία του να μας οδηγεί σε ασφάλεια. (Ψαλμός 22:3-5· Εβραίους 11:6) Σημαίνει να μην οδηγούμαστε από την απλή εξωτερική εμφάνιση των πραγμάτων ή από την ανθρώπινη μόνο λογίκευση. Η πίστη θα μας υποκινήσει να περπατάμε σύμφωνα με την κατεύθυνση που δείχνει ο Ιεχωβά, άσχετα με το πόσο δύσκολο μπορεί να είναι το μονοπάτι. Αν ‘περπατάμε μέσω πίστης’, θα μοιάζουμε στον Δαβίδ, ο οποίος είπε για τον Θεό: «Εφανέρωσας εις εμέ την οδόν της ζωής· χορτασμός ευφροσύνης είναι το πρόσωπόν σου· τερπνότητες είναι διαπαντός εν τη δεξιά σου». (Ψαλμός 16:11) Επίσης, αν αφήνουμε τον Ιεχωβά να κατευθύνει τα βήματά μας, θα παρέχει σε μας ειρήνη διάνοιας και θα μας βοηθήσει να νικήσουμε, άσχετα με το πόσο μεγάλες είναι οι πιθανότητες εναντίον μας. (Ιωάννης 16:33· Φιλιππησίους 4:6, 7) Μεταξύ άλλων, το να ‘περπατάμε μέσω πίστης’ θα μας κάνει να συναναστρεφόμαστε τακτικά με τους πνευματικούς αδελφούς και αδελφές μας για από κοινού Βιβλική μελέτη και προσευχή.—Εβραίους 10:24, 25.
14, 15. (α) Ποια ήταν η στάση του Ιησού απέναντι στα πλούτη, στο γόητρο και στην ανάμιξη στην πολιτική; (β) Όπως αποκαλύπτεται στις Γραφές, πώς έβλεπε ο Ιησούς την καθοδηγία του Θεού;
14 Στην πραγματικότητα, αν ‘περπατάμε μέσω πίστης’ αυτό μας κάνει επίσης συντρόφους των πιστών δούλων του Ιεχωβά στο παρελθόν. Ο κυριότερος ανάμεσά τους ήταν ο Ιησούς Χριστός, ‘ο Αρχηγός και Τελειωτής της πίστης μας’. Καθώς αγωνιζόμαστε για να ‘ακολουθούμε από κοντά τα ίχνη του’, τι διαπιστώνουμε;—Εβραίους 12:1-3· 1 Πέτρου 2:21.
15 Ο Ιησούς απέφυγε να αναμιχθεί στην κοσμική πολιτική και ποτέ δεν επεδίωξε τα πλούτη και το γόητρο που πολλοί επεδίωκαν. Αντίθετα, τόνισε ότι η Βασιλεία του ‘δεν είναι μέρος αυτού του κόσμου’, και αντί να είναι υλιστής, δεν είχε ‘πουθενά να κλίνει το κεφάλι του’. (Ιωάννης 6:14, 15· 18:36· Λουκάς 9:57, 58) Μολονότι ο Ιησούς είχε τέλεια διάνοια, δεν ενήργησε ανεξάρτητα αλλά απέβλεπε στον ουράνιο Πατέρα του για καθοδηγία.—Ιωάννης 8:28, 29.
16. Με βάση το παράδειγμα του Ιησού, τι μπορεί να λεχθεί για τη στάση των Μαρτύρων του Ιεχωβά;
16 Έχοντας υπόψη το παράδειγμα του Ιησού, τι μπορεί να λεχθεί για τους Μάρτυρες του Ιεχωβά σήμερα; Σαν υποστηρικτές της ουράνιας Βασιλείας του Θεού, σεβόμαστε τις κυβερνητικές ‘ανώτερες εξουσίες’ αλλά διατηρούμε ουδετερότητα στις πολιτικές υποθέσεις. (Ρωμαίους 13:1-7· Ματθαίος 6:9, 10· Ιωάννης 17:16) Αντί να επιζητούμε πλούτη και γόητρο σ’ αυτό τον κόσμο, ‘επιζητούμε πρώτα τη Βασιλεία’, με την πεποίθηση ότι ο Ιεχωβά θα προμηθεύσει τα αναγκαία της ζωής. (Ματθαίος 6:24-34· Ψαλμός 37:25) Και όπως ο Ιησούς, ‘δεν στηριζόμαστε στη δική μας κατανόηση’ αλλά δεχόμαστε με χαρά την καθοδηγία του στοργικού μας Θεού. (Παροιμίαι 3:5, 6) Ασφαλώς, όλα αυτά μας βοηθούν να ‘περπατάμε μέσω πίστης’.
Δοκιμασίες και Ευλογίες
17. Τι πρέπει να υπομένει ο λαός του Ιεχωβά καθώς ‘περπατάει μέσω πίστης’; Παρακαλούμε δώστε παράδειγμα γι’ αυτό.
17 Σε πολλές χώρες, ομόπιστοί μας Μάρτυρες του Ιεχωβά πρέπει να υπομένουν ασυνήθιστες δυσκολίες και θλίψεις, ακόμη και βάναυσο διωγμό, καθώς ‘περπατούν μέσω πίστης’. Φυσικά, οι δοκιμασίες της πίστης εμφανίζονται με ποικίλους τρόπους. Για παράδειγμα, σκεφθείτε τις δυσκολίες και την πιστή υπηρεσία ενός ηλικιωμένου αδελφού στο Εκουαντόρ. Αυτός γνώρισε την αλήθεια σε ηλικία 80 χρόνων και τότε έμαθε να διαβάζει και να γράφει. Μετά από δυο χρόνια βαφτίστηκε. Επειδή έμενε στη ζούγκλα, έπρεπε να περπατάει τρεις ώρες για να φτάσει στην Αίθουσα Βασιλείας. Η εναντιούμενη γυναίκα του τού έκρυβε τα ρούχα του και τα χρήματα για να τον κάνει να μην πηγαίνει στις Χριστιανικές συναθροίσεις. Αλλά τα προβλήματα αυτά δεν κατέβαλαν αυτόν τον πιστό αδελφό. Για δέκα χρόνια υπηρετούσε σαν προσωρινός ή βοηθητικός σκαπανέας κάθε μήνα και κήρυττε σε πολλά χωριά, μολονότι συχνά οι χωρικοί τον κακομεταχειρίζονταν. Ωστόσο, όταν αργότερα σκαπανείς και ιεραπόστολοι έδιναν μαρτυρία σ’ αυτές τις περιοχές, πολλοί τους πλησίαζαν και ζητούσαν να έχουν Γραφικές μελέτες. Έτσι, προέκυψαν καλά αποτελέσματα από το σκληρό έργο αυτού του ζηλωτή αδελφού. Πέθανε από καρκίνο σε ηλικία 92 χρόνων αλλά τον ίδιο μήνα που πέθανε είχε δαπανήσει 40 ώρες στη διακονία.
18. (α) Τι πρέπει να κάνουμε αν θέλουμε να απολαμβάνουμε τη θεία εύνοια; (β) Ποιες ανταμοιβές θα έχουμε αν συνεχίσουμε να ‘περπατάμε μέσω πίστης, όχι μέσω όρασης’;
18 Και εμείς, επίσης, πρέπει να συνεχίσουμε τις προσπάθειές μας παρά τα προβλήματα και τις δυσκολίες. (Ματθαίος 24:13) Αν θέλουμε να απολαμβάνουμε τη θεία εύνοια, είναι ζωτικό να εφαρμόζουμε τη συμβουλή του Θεού, να εμπιστευόμαστε σ’ αυτόν, και να παραμένουμε χωρισμένοι από τον κόσμο, τις τάσεις του, και τους τρόπους του. (Ψαλμός 37:5· 1 Κορινθίους 2:12· Ιακώβου 1:27) Έτσι, ας αγωνιζόμαστε να μιμηθούμε το Υπόδειγμά μας, τον Ιησού Χριστό. Ας είμαστε αυτοθυσιαστικοί και πρόθυμοι να αγωνιστούμε στην ένδοξη υπηρεσία του Ιεχωβά. Καθώς το κάνουμε αυτό, μπορούμε με εμπιστοσύνη να αποβλέπουμε στην εκπλήρωση των μεγαλειωδών υποσχέσεων του ουράνιου Πατέρα μας στους όσιους λάτρεις του. Και σε τι θαυμάσιες ευλογίες θα οδηγήσει αυτό στην υποσχεμένη του Νέα Τάξη! Πάνω απ’ όλα, όταν ‘περπατάμε μέσω πίστης, όχι μέσω όρασης’, θα ανταμειφθούμε με το να έχουμε και εμείς συμμετοχή στη διεκδίκηση της παγκόσμιας κυριαρχίας του Ιεχωβά.
Θυμάστε;
◻ Ποιοι κίνδυνοι περιλαμβάνονται αν ‘περπατάμε μέσω όρασης’;
◻ Ποια προειδοποίηση για το λαό του Ιεχωβά σήμερα παρέχουν οι πείρες των Ισραηλιτών;
◻ Αντί να κάνουμε τα χατίρια στον εαυτό μας, τι πρέπει να κάνουμε;
◻ Το να ‘περπατάμε μέσω πίστης’ σημαίνει να κάνουμε τι;
[Εικόνες στη σελίδα 12]
Ενώ ομόπιστοι μάρτυρες του Ιεχωβά ενασχολούνται σε θεοκρατικές επιδιώξεις, μήπως εσείς και η οικογένειά σας κατευθύνεστε συχνά σε κάποιο μέρος αναψυχής;
[Εικόνα στη σελίδα 14]
Ο Ιησούς Χριστός έθεσε για μας ένα υπέροχο παράδειγμα. ‘Περπατάτε μέσω πίστης’ εσείς, όπως αυτός;