Ο Ιεχωβά—Σκληρός ή Στοργικός Θεός;
«Μα ο Θεός της Βίβλου είναι ένας σκληρός Θεός», επέμενε ο Ιάπωνας. Ο ιεραπόστολος που στεκόταν στην πόρτα του βρέθηκε μπροστά σε κάποιον που ήταν εξοικειωμένος με το Λόγο του Θεού, τη Βίβλο.
«Τι θα πούμε για τον Κατακλυσμό που έφερε ο Θεός και που πνίγηκαν οι άνθρωποι;» συνέχισε ο άνθρωπος. «Και τι θα πούμε για το ότι κατέκαψε τα Σόδομα και τα Γόμορρα χωρίς να αναφέρουμε ότι έβαλε τους Ισραηλίτες να εξολοθρεύσουν τους Χαναναίους; Πώς μπορείτε να λέτε ότι ο Θεός είναι κάθε άλλο παρά σκληρός; Εκτός απ’ αυτό, ο Θεός της ‘Καινής Διαθήκης’ είναι τελείως διαφορετικός. Ο Ιησούς δίδαξε έναν Θεό ειρήνης και αγάπης».
υτή την άποψη έχουν πολλοί για τον Θεό της «Παλαιάς Διαθήκης» ότι είναι βάναυσος και πολεμοχαρής. Γι’ αυτό, μερικοί θεωρούν και τον Θεό αγάπης της «Καινής Διαθήκης» σαν ύποπτο. Πώς θα μπορούσε κανείς να υπηρετήσει έναν Θεό που παρουσιάζεται με διχασμένη προσωπικότητα;
‘Όλοι οι Δρόμοι Του Είναι Δικαιοσύνη’
Οι άνθρωποι, όμως, δεν είναι σε θέση να επικρίνουν τις πράξεις του Θεού. Μήπως ένα παιδί καταλαβαίνει αμέσως γιατί ο πατέρας του το κάνει να υπομείνει τον πόνο στην καρέκλα ενός οδοντογιατρού; Παρόμοια, ίσως να μην καταλαβαίνουμε αμέσως όλες τις ενέργειες του Θεού. «Γνωρίσατε ότι ο Κύριος [Ιεχωβά, ΜΝΚ] είναι ο Θεός», είπε ο ψαλμωδός. «Αυτός έκαμεν ημάς, και ουχί ημείς».—Ψαλμός 100:3.
Δεν είναι ασύνετο, λοιπόν, να βγάλουμε βιαστικά το συμπέρασμα ότι οι ενέργειες του Θεού είναι σκληρές; «Αι βουλαί μου δεν είναι βουλαί υμών ουδέ οδοί υμών αι οδοί μου, λέγει Κύριος. Αλλ’ όσον είναι υψηλοί οι ουρανοί από της γης, ούτως αι οδοί μου είναι υψηλότεραι των οδών υμών και αι βουλαί μου των βουλών υμών». (Ησαΐας 55:8, 9) Ακόμη, η Βίβλος μάς διαβεβαιώνει ότι «πάσαι αι οδοί αυτού είναι κρίσις». Ο Ιεχωβά χαρακτηρίζεται σαν «Θεός πιστός, και δεν υπάρχει αδικία εν αυτώ». (Δευτερονόμιον 32:4) Ας εξετάσουμε λοιπόν μερικές περιπτώσεις στις οποίες έκρινε ο Θεός ότι ήταν ορθό να εκτελέσει κρίση.
Ο Κατακλυσμός
«Και είδεν ο Κύριος ότι επληθύνετο η κακία του ανθρώπου επί της γης, και πάντες οι σκοποί των διαλογισμών της καρδίας αυτού ήσαν μόνον κακία πάσας τας ημέρας». (Γένεσις 6:5) Αυτός ήταν ο προ-Κατακλυσμιαίος κόσμος. Ναι, ο Ιεχωβά Θεός είδε «την γην, και ιδού, ήτο διεφθαρμένη· διότι πάσα σαρξ είχε διαφθείρει την οδόν αυτής επί της γης». (Γένεσις 6:12) Μερικοί μπορεί να ισχυριστούν ότι ο Θεός θα έπρεπε να αφήσει τους ανθρώπους μόνους, να τους αφήσει να κάνουν ό,τι ήθελαν. Αλλά υπήρχαν ακόμη ειλικρινείς, ηθικά ευθείς άνθρωποι που υπήρχαν πάνω στη γη. Δεν θα ήταν σκληρό για τον Θεό να αφήσει τους κακούς να εξολοθρεύσουν κάθε ίχνος ηθικής που υπήρχε πάνω στη γη; Γι’ αυτό ο Θεός διευθέτησε να γίνει ένας παγκόσμιος κατακλυσμός για να απαλλαγεί η γη από τους ερημωτές της.
Ένας σκληρός Θεός δεν θα λάβαινε πρόνοια να επιβιώσουν άνθρωποι ή ζώα. Όμως, ο Θεός έλαβε πρόνοια. Ένας σκληρός Θεός ποτέ δεν θα προειδοποιούσε για τον επερχόμενο κατακλυσμό. Όμως, αυτός ανέθεσε στον Νώε να είναι «κήρυκας δικαιοσύνης» για τουλάχιστο 40 με 50 χρόνια! (2 Πέτρου 2:5) Οι άνθρωποι θα μπορούσαν να εκλέξουν ή την επιβίωση ή το θάνατο.
Τα Σόδομα και τα Γόμορρα
Όταν δύο άγγελοι επισκέφθηκαν τα Σόδομα, οι κάτοικοι σύντομα αποκάλυψαν τη διεστραμμένη τους φύση. Οι άντρες των Σοδόμων περικύκλωσαν το σπίτι του Λωτ, «νέοι και γέροντες, άπας ο λαός ομού πανταχόθεν· και έκραζον προς τον Λωτ και έλεγον προς αυτόν, Πού είναι οι άνδρες οι εισελθόντες προς σε την νύκτα; έκβαλε αυτούς προς ημάς, διά να γνωρίσωμεν αυτούς [για να έχουμε σεξουαλικές σχέσεις μαζί τους, ΜΝΚ]». (Γένεσις 19:4, 5) Αυτό το έκαναν με το να ‘ακολουθούν οπίσω άλλης σαρκός για αφύσικη χρήση’.—Ιούδα 7· βλέπε επίσης Ρωμαίους 1:26, 27.
Ο Θεός, ‘ο οποίος ερευνά τις καρδιές’, είδε ότι οι πόλεις δεν μπορούσαν να διασωθούν . Τους άξιζε να εκμηδενιστούν. (Ρωμαίους 8:27) Γιατί ούτε δέκα δίκαιοι άνθρωποι δεν βρέθηκαν στα Σόδομα! (Γένεσις 18:32) Η διαγωγή των Σοδομιτών έθετε μια πραγματική απειλή στον δίκαιο Λωτ και στην οικογένειά του. Γι’ αυτό, η διάσωση του Λωτ και των θυγατέρων του από τον Θεό ήταν μια πράξη αγάπης!—Γένεσις 19:12-26.
Η Εκτέλεση των Χαναναίων
Ο Ιεχωβά υποσχέθηκε στον Αβραάμ ότι το σπέρμα του τελικά θα καταλάμβανε τη γη τής Χαναάν. Παρατηρήστε, όμως, ότι καμιά εκτέλεση δεν θα λάβαινε χώρα στην εποχή του Αβραάμ. Γιατί; «Διότι ακόμη δεν ανεπληρώθη η ανομία των Αμορραίων [της εξέχουσας φυλής των Χαναναίων]», είπε ο Ιεχωβά. (Γένεσις 15:16) Κάπου 430 χρόνια θα περνούσαν προτού φτάσει η κακία αυτού του έθνους σε τέτοιες διαστάσεις ώστε να μπορεί να πει ο Μωυσής: «Διά την ασέβειαν των εθνών τούτων [της Χαναάν] Κύριος ο Θεός σου εκδιώκει αυτά απ’ έμπροσθέν σου».—Δευτερονόμιον 9:5.
Το βιβλίο Η Αρχαιολογία και η Παλαιά Διαθήκη λέει: «Η κτηνωδία, η λαγνεία και η ακολασία που χαρακτήριζαν τη μυθολογία των Χαναναίων . . . πρέπει να δημιούργησαν τα χειρότερα χαρακτηριστικά στους πιστούς τους και να επέβαλαν πολλές από τις πιο διεφθαρμένες συνήθειες της εποχής, όπως είναι η ιερή εκπόρνευση, οι θυσίες παιδιών και η λατρεία φιδιών . . . πέρα για πέρα ηθικό και θρησκευτικό εκφυλισμό». Παρ’ όλ’ αυτά, οι Γαβαωνίτες και οι κάτοικοι τριών άλλων πόλεων γλίτωσαν. (Ιησούς του Ναυή 9:17, 18) Θα το επέτρεπε αυτό ένας σκληρός Θεός;
Διχασμένη Προσωπικότητα;
Ωστόσο, μερικοί επιμένουν ότι ο Θεός της «Παλαιάς Διαθήκης» υπέστη αλλαγή προσωπικότητας στην «Καινή Διαθήκη». ‘Οι διδασκαλίες του Ιησού συγκεντρώνονται γύρω από την αγάπη’, λένε.—Ματθαίος 5:39, 44, 45.
Ωστόσο, η καταστροφή της Ιερουσαλήμ το 70 μ.Χ. ήρθε σαν μια κρίση από τον Θεό, όπως ακριβώς προείπε ο Ιησούς. (Ματθαίος 23:37, 38· 24:2) Επιπλέον, άδικα άτομα όπως ο Ανανίας, η Σαπφείρα, και ο Ηρώδης θανατώθηκαν. Ο Θεός δεν άλλαξε. (Πράξεις 5:1-11· 12:21-23· Μαλαχίας 3:6) Ούτε οι διδασκαλίες του Ιησού για την αγάπη ήταν μια καινούργια εξέλιξη. Πολύ πριν, ο Μωσαϊκός Νόμος διέταζε: «Θέλεις αγαπά τον πλησίον σου ως σεαυτόν». (Λευιτικόν 19:18) Οι διδασκαλίες του Ιησού για αυτοθυσιαστική αγάπη, όμως, προχώρησαν πέρα από αυτή την εντολή. (Ιωάννης 13:34) Θυμηθείτε, επίσης, ότι αυτός απήγγειλε δημόσια ισχυρές επικρίσεις στους υποκριτές θρησκευτικούς ηγέτες. Διαβάστε το κεφάλαιο 23 του Ματθαίου και θα δείτε πόσο έντονα τους καταδίκασε ο Ιησούς.
Η αφήγηση της Βίβλου επομένως στέκεται, όχι σαν μια απόδειξη ότι ο Θεός είναι σκληρός, αλλά σαν μια απόδειξη για τη βαθιά και αμετάβλητη αγάπη του για την ανθρωπότητα. Έτσι, υποκινούμαστε να μάθουμε περισσότερα για τον Ιεχωβά και τους στοργικούς του δρόμους. Το επόμενο άρθρο μας θα σας βοηθήσει να κάνετε αυτό ακριβώς.
[Εικόνες στη σελίδα 3]
Ήταν δίκαιο για τον Ιεχωβά να φέρει τον Κατακλυσμό, την καταστροφή των Σοδόμων και Γομόρρων και να διατάξει την εκτέλεση των Χαναναίων;