Μήπως Μεγαλοποιείτε τους Εκνευρισμούς;
«ΣΕ ΜΙΣΩ!» Είναι γνωστό πως παντρεμένα ζευγάρια ξεφωνίζουν τα λόγια αυτά επανειλημμένα ο ένας στον άλλο. Πολλές φορές έχουν ακουστεί εκνευρισμένες μητέρες να φωνάζουν δυνατά σκληρές απειλές στα παιδιά τους.
Ποιο είναι το πρόβλημα; Τα άτομα αυτά υποχωρούν στην αδυναμία να μεγαλοποιούν τους εκνευρισμούς τους ή τις απογοητεύσεις τους. Εξαιτίας τραυματισμένων αισθημάτων ή από μια αίσθηση ματαιότητας ή απελπισίας, ο αμαρτωλός άνθρωπος μερικές φορές υπερβάλλει και λέει πράγματα που στην πραγματικότητα δεν έχει τέτοια πρόθεση.
Ένα Παράδειγμα
Η μεγαλοποίηση των εκνευρισμών δεν είναι καθόλου καινούργια. Διευκρινίζεται στην περίπτωση του προφήτη Ιωνά. Ο Ιωνάς, ο οποίος στην αρχή φοβόταν πάρα πολύ να απευθύνει το προειδοποιητικό άγγελμα του Θεού στους Νινευίτες, έμαθε το μάθημά του με το να τον καταπιεί ένα μεγάλο κήτος και να τον εξεμέσει έπειτα στην ξηρά. Μετά απ’ αυτό, πρόφερε άφοβα το μήνυμα του Θεού, προειδοποιώντας τους κατοίκους της Νινευή για την επικείμενη καταστροφή μέσα σε 40 μέρες. Αλλά οι Νινευίτες ανταποκρίθηκαν στο κήρυγμα του Ιωνά μετανοώντας, από τον ίδιο το βασιλιά μέχρι και τον πιο ταπεινό από τους υπηκόους του. Όταν ο Ιεχωβά το είδε αυτό δεν τους κατάστρεψε.—Ιωνάς 1:1-17· 2:10· 3:1-10.
Αυτό ήταν πάρα πολύ για τον Ιωνά γιατί νόμισε ότι αυτό τον έκανε να φανεί σαν ψευδοπροφήτης! Είπε λοιπόν: «Και τώρα, Κύριε [Ιεχωβά, ΜΝΚ], λάβε, δέομαί σου, την ψυχήν μου απ’ εμού· διότι είναι κάλλιον εις εμέ να αποθάνω παρά να ζω». Αργότερα, όταν μια νεροκολοκυθιά η οποία του παρείχε σκιά ξαφνικά ξεράθηκε, ο Ιωνάς είπε πάλι στον Ιεχωβά: «Είναι κάλλιον εις εμέ να αποθάνω παρά να ζω». Ναι, ο προφήτης μεγαλοποίησε τις στενοχώριες του σε σημείο που είπε ότι προτιμούσε το θάνατο παρά τη ζωή. Ωστόσο, ο Ιεχωβά τον διόρθωσε σχετικά με το γιατί έδειξε έλεος στους Νινευίτες.—Ιωνάς 4:1-11.
Γιατί Μπορεί να Μεγαλοποιούμε τις Στενοχώριες
Σήμερα, οι υπερβολικές δηλώσεις γίνονται συχνά για να «ξεθυμάνει» κανείς, σαν να λέγαμε. Μπορεί να γίνονται χωρίς να τις σκεφτεί, ή χωρίς ο ίδιος να πιστεύει ότι είναι αληθινές. Ή άλλες μπορεί να γίνονται από κακεντρέχεια ή για να τιμωρηθεί κάποιος άλλος. Άσχετα με το ελατήριο, η υποχώρηση σ’ αυτή την τάση χειροτερεύει τα πράγματα. Είναι πιθανόν ότι θα μεγαλώσει το χάσμα ανάμεσα στους δυο που έχουν διαφορές, και θα κάνει πιο δύσκολη τη συμφιλίωση και την αρμονική σχέση. Ένας λόγος γι’ αυτό μπορεί να είναι κάλλιστα ότι, ενώ το άτομο που κάνει την υπερβολική δήλωση στην πραγματικότητα δεν την πιστεύει ή δεν την καταλαβαίνει, το θύμα μπορεί να νομίσει ότι το άλλο άτομο στην πραγματικότητα εννοούσε αυτό που έλεγε. Τι αναστάτωση μπορεί να φέρει αυτό!
Επίσης, στο βάθος της απερίσκεπτης υπερβολής μπορεί να βρίσκεται η περηφάνια. Ένα πληγωμένο άτομο μπορεί να νιώθει ότι αυτό που είπε ο άλλος ή έκανε, έδειχνε έλλειψη σεβασμού, κατανόησης ή περίσκεψης. Αλλά άσχετα με τους παράγοντες που μας κάνουν να μεγαλοποιούμε τους εκνευρισμούς, τι μπορεί να γίνει για να υπερνικηθεί αυτή η τάση;
Βοηθήματα για την Υπερνίκηση της Τάσης
Η ταπεινότητα θα βοηθήσει. Αν θεωρούμε πράγματι τους άλλους ότι είναι καλύτεροι από μας, όπως συμβουλεύει η Βίβλος, η τάση αυτή θα μας βοηθήσει να μη γινόμαστε υπερβολικοί και να μη μεγαλοποιούμε τα λόγια μας όταν εκνευριζόμαστε, απογοητευόμαστε, ερεθιζόμαστε ή είμαστε πολύ ταλαιπωρημένοι.—Φιλιππησίους 2:1-4.
Ο αυτοέλεγχος είναι επίσης μια μεγάλη βοήθεια σχετικά μ’ αυτό. Μας βοηθάει να είμαστε υπομονετικοί όταν δοκιμαζόμαστε—μ’ άλλα λόγια, μας βοηθάει να μακροθυμούμε. Με εντολές και παραδείγματα, ο Λόγος του Θεού επανειλημμένα μας προειδοποιεί ενάντια στην έλλειψη εγκράτειας. Για παράδειγμα, αναφέρει: «Καλήτερος ο μακρόθυμος παρά τον δυνατόν· και ο εξουσιάζων το πνεύμα αυτού παρά τον εκπορθούντα πόλιν». (Παροιμίαι 16:32) Πράγματι, δεν είναι κάτι το εύκολο η άσκηση εγκράτειας κάτω από δυσμενείς συνθήκες, αλλά όταν μάθει κανείς να είναι εγκρατής αυτό φέρνει πολλά οφέλη.
Επειδή μαθαίνουμε πολύ καλά από παραδείγματα, σκεφτείτε το παράδειγμα που έδωσε ο ίδιος ο Ιεχωβά Θεός. Παρ’ ότι τον προκαλούσαν, μπορούσε να πει: «Από πολλού σιώπησα· παρέμεινα σιωπηλός. Εξακολούθησα να ασκώ εγκράτεια». (Ησαΐας 42:13, 14, ΜΝΚ) Αν έχουμε αφιερωθεί ανεπιφύλακτα στον Ιεχωβά, πρέπει να επιθυμούμε να τον μιμηθούμε ασκώντας αυτοέλεγχο. Η ιδιότητα αυτή ασφαλώς θα μας βοηθήσει να μη μεγαλοποιούμε τους εκνευρισμούς.
Η ανιδιοτελής αγάπη ιδιαίτερα θα μας βοηθήσει να μη γινόμαστε υπερβολικοί σε καταστάσεις δοκιμασίας. Η αγάπη, ένας καρπός του πνεύματος του Θεού, μας δίνει την ενόραση που χρειαζόμαστε για να εκτιμήσουμε το λόγο για τον οποίο μερικοί ενεργούν ή μιλάνε με τρόπο που μερικές φορές μας ενοχλεί. Η αγάπη κάνει παραχωρήσεις για τις αδυναμίες των άλλων. Ναι, «η αγάπη μακροθυμεί, αγαθοποιεί . . . δεν παροξύνεται, δεν διαλογίζεται το κακόν . . . πάντα ανέχεται, πάντα πιστεύει, πάντα ελπίζει, πάντα υπομένει». Η αγάπη τα κάνει όλα αυτά και έτσι μας βοηθάει να μη μεγαλοποιούμε εκνευριστικά ζητήματα.—1 Κορινθίους 13:4-7.
Η προσευχή επίσης θα βοηθήσει. Για παράδειγμα, μπορούμε κατάλληλα να παρακαλούμε τον ουράνιο Πατέρα μας για το άγιο του πνεύμα. (Λουκάς 11:13) Μπορούμε με εμπιστοσύνη να προσευχόμαστε για τη βοήθειά του στην καλλιέργεια και στην εκδήλωση της εγκράτειας, της αγάπης, της ειρήνης, της μακροθυμίας, της πραότητας, και άλλων, που είναι καρποί τού πνεύματος. (Γαλάτας 5:22, 23) Ο Ιεχωβά απαντάει σε τέτοιες ταπεινές προσευχές, δίνοντας το πνεύμα του σ’ αυτούς που τον αγαπούν. Έτσι, θα λάβουμε πρόσθετη βοήθεια για να υπερνικήσουμε οποιαδήποτε τάση να μεγαλοποιούμε τους εκνευρισμούς.
Όσο θα είμαστε όλοι ατελείς, θα ενοχλούμε τους άλλους και θα μας ενοχλούν. Αλλά η ταπεινότητα, η εγκράτεια, η ανιδιοτελής αγάπη και ιδιαίτερα η προσευχή για τη βοήθεια του Θεού θα μας βοηθήσουν να ανεχόμαστε ο ένας τον άλλον παρά τις αδυναμίες ή τα ελαττώματα. Δε θα έχουμε πια τόσο πολύ την τάση να μεγαλοποιούμε τους εκνευρισμούς.