Επέκταση της Βασιλείας στη Δανία

ΤΟ 1891 ο πρόεδρος της Εταιρίας Σκοπιά, Κ. Τ. Ρώσσελ, επισκέφθηκε τη Δανία και βρήκε ιδανικές συνθήκες για την επέκταση του αγγέλματος της Βίβλου σχετικά με τη Βασιλεία του Θεού. Έτσι, το 1894, στάλθηκε στη Δανία ένας Δανο-Αμερικανός Σπουδαστής των Γραφών. Από το 1897 και μετά, μερικά άρθρα της Σκοπιάς δημοσιεύονταν σ’ ένα μικρό περιοδικό και από το 1900 εκδιδόταν στη Δανική το περιοδικό η Σκοπιά. Στη διάρκεια των 93 σχεδόν χρόνων που πέρασαν από τότε που επισκέφθηκε τη Δανία ο Κ. Τ. Ρώσσελ, το έργο κηρύγματος των καλών νέων επεκτάθηκε τόσο, ώστε σήμερα υπάρχουν κάπου 14.000 διαγγελείς της Βασιλείας του Θεού σ’ αυτή τη χώρα.

Το 1957 η Εταιρία έφτιαξε ένα τμήμα στο Βίρουμ, βόρεια της Κοπεγχάγης. Μπορούσε να στεγάσει 40 άτομα και επίσης περιείχε κι ένα εργοστάσιο. Έτσι τον καιρό εκείνο το τμήμα άρχισε να τυπώνει τα περιοδικά τους. Το 1978 οι εγκαταστάσεις είχαν γίνει πάρα πολύ μικρές. Έγιναν σχέδια τότε ώστε να χτιστεί ένα καινούργιο κτίριο καθώς και μεγαλύτερες εγκαταστάσεις σ’ ένα κομμάτι γης που βρισκόταν στο Χόλμπεκ που ήταν μια μικρή πόλη περίπου 64 χιλιόμετρα [40 μίλια] δυτικά της Κοπεγχάγης. Οι νέες εγκαταστάσεις θα κάλυπταν εδαφική περιοχή 14.063 τετραγωνικών μέτρων. Και πώς θα χτιζόταν; Έπρεπε να χτιστεί εξ ολοκλήρου από Μάρτυρες του Ιεχωβά. Όταν ένας καλοπροαίρετος ανώτερος υπάλληλος στην πολεοδομία το άκουσε αυτό, ρώτησε ανήσυχα μήπως θα έπρεπε να το βγάλουν αυτό από το νου τους οι Μάρτυρες. Αλλά έμαθε ότι το έργο θα προχωρούσε.

Όταν ήρθε ο καιρός για να αρχίσει, ήταν φανερό ότι μέσα στις τάξεις των Μαρτύρων του Ιεχωβά υπήρχαν όλα τα απαιτούμενα επαγγέλματα. Αμέσως έφτασαν αρχιτέκτονες, μηχανικοί, τοπογράφοι, τεχνικοί, σχεδιαστές, επόπτες, εργολάβοι, εργοδηγοί, τεχνίτες, εργάτες, οδηγοί, χειριστές μηχανών, υπάλληλοι γραφείων, αγοραστές, λογιστές, μάγειροι καθώς και άντρες και γυναίκες που είχαν πρόθυμα χέρια. Ένα πλήθος τελείως διαφορετικό αλλά που όλοι είχαν ένα πράγμα κοινό: αγάπη για το Θεό τους και το έργο του.

Κάθε μέρα κατά μέσο όρο υπήρχαν 200 απ’ αυτούς τους πρόθυμους εργάτες για δουλειά. Συνέχισαν το χτίσιμο περίπου εκατό εβδομάδες περιλαμβανομένων των Κυριακών και των γιορτών. Η οικοδομή προόδευε μέσα στον χειρότερο χειμώνα αυτού του αιώνα, με θερμοκρασία που έφτανε μερικές εβδομάδες από -10 ως -19 βαθμούς Κελσίου (14 έως -2 βαθμούς Φαρενάιτ) κι ένα βράδι μάλιστα έφτασε στους -30 βαθμούς Κελσίου (-22 βαθμούς Φαρενάιτ). Με τη βοήθεια των εθελοντών τα σαββατοκύριακα, αυτοί οι εργάτες κατάφεραν να φτιάχνουν αυτό που θα αντιστοιχούσε με μια Αίθουσα Βασιλείας με έκταση 140 περίπου τετραγωνικά μέτρα ή με ένα σπίτι για μια οικογένεια κάθε εβδομάδα. Τα κτίρια τελείωσαν στις 20 Μαΐου 1983.

Ανοιχτό για το Κοινό

Στις 19 Μαΐου 1983, ορίστηκε να γίνει κάποια υποδοχή στις εγκαταστάσεις για τους αξιωματούχους της πόλης, τους γείτονες και τους επιχειρηματίες. Ο δήμαρχος πήγε με μια αντιπροσωπεία από αξιωματούχους της πόλης, και συνολικά 125 άτομα ανταποκρίθηκαν σ’ αυτή την πρόσκληση. Δόθηκε μια θαυμάσια ευκαιρία να εξηγηθεί σ’ αυτούς ο σκοπός αυτών των κτιρίων κι ότι οι Μάρτυρες είχαν χρηματοδοτήσει το κτίριο με εθελοντικές συνεισφορές και δάνεια από ομοπίστους στη Δανία, στη Σουηδία και στην Ολλανδία.

Ενώ ξεναγούνταν στα κτίρια, οι ειδικοί της πολεοδομίας έκαναν ωραία σχόλια για την έξοχη εκλογή υλικών και τη θαυμάσια εργασία που είχε γίνει—κάτι που σπάνια βλέπουν στις μέρες μας. Όσο για τον ευγενικό, καλοπροαίρετο ανώτερο υπάλληλο που είχε εκφράσει στην αρχή ανησυχίες, είπε χαμογελώντας: «Βλέπετε τότε δεν ήξερα τι είδους οργάνωση είστε». Μετά τα αναψυκτικά, κάθε επισκέπτης πήρε ένα δεματάκι δώρο που περιείχε κάποια από τις τελευταίες εκδόσεις της Εταιρίας.

Την ίδια μέρα ο οίκος ήταν ανοιχτός και για το κοινό επίσης. Εβδομήντα πέντε άτομα δέχτηκαν την πρόσκληση και ξεναγήθηκαν στις εγκαταστάσεις. Έτσι δόθηκε μια θαυμάσια μαρτυρία προς τιμή του Ιεχωβά.

Κύρια Σημεία Από την Αφιέρωση

Στις 21 Μαΐου 1983 έγινε η αφιέρωση. Εκτός από αυτούς που εργάστηκαν στο χτίσιμο και από το προσωπικό των εργατών του Μπέθελ, προσκλήθηκαν να παρευρεθούν οι τοπικές εκκλησίες των Μαρτύρων του Ιεχωβά. Έτσι ανάμεσα στους Μάρτυρες υπήρχαν 90 παλαίμαχοι οι οποίοι αντιπροσώπευαν τις 240 εκκλησίες που υπάρχουν στη Δανία, στη Γροιλανδία και στις Νήσους Φαρόε. Έτσι στην αφιέρωση προσκλήθηκε ένα σύνολο από 700 περίπου ευτυχισμένους ανθρώπους. Ο Αδελφός Ντανιέλ Σύντλικ από το Κυβερνών Σώμα των Μαρτύρων του Ιεχωβά είχε έρθει από το Μπρούκλυν της Νέας Υόρκης για να δώσει την ομιλία αφιέρωσης.

Αρκετές φορές στην ομιλία αφιέρωσης που έδωσε ο Αδελφός Σύντλικ, ανέφερε τα εδάφια 2 Σαμουήλ 24:21-24, όπου εκεί διαβάζει κανείς για την απάντηση που έδωσε ο Βασιλιάς Δαβίδ σε κάποιον ο οποίος επρόκειτο να του δώσει δωρεάν ένα κομμάτι γης, ξύλα και ζώα για θυσία. «Ουχί, αλλά θέλω εξάπαντος αγοράσει αυτό παρά σου δια αντιπληρωμής», είπε ο Δαβίδ, «διότι δεν θέλω προσφέρει ολοκαυτώματα εις Κύριον τον Θεόν μου δωρεάν». Η ουσία της ομιλίας ήταν «καμιά θυσία χωρίς θυσία’. Το ακροατήριο ενθουσιάστηκε πολύ από αυτή τη σκέψη. Αυτό το πρόγραμμα της οικοδομής είχε στοιχίσει στον καθένα τους κάτι με τη μορφή χρημάτων ή σκληρής εργασίας ή και των δύο. Σήμαινε ότι θυσίασαν χρόνο από το σπίτι τους και από την κοσμική τους εργασία, ακόμη μπορεί να εγκατέλειψαν τις δουλειές τους και να πούλησαν τις επιχειρήσεις τους (όπως έκαναν μερικοί αδελφοί), και να τα έβγαλαν πέρα με δυσκολίες στη διάρκεια των πολλών μηνών οικοδομής.

Τώρα οι αδελφοί ήθελαν να προσφέρουν τα κτίρια σαν δώρο στον Ιεχωβά. Έτσι από τη στιγμή της αφιέρωσης τα κτίρια θα ανήκαν στον Ιεχωβά Θεό και θα χρησιμοποιούνταν με σκοπό την απόδοση ιερής υπηρεσίας σ’ αυτόν. Έπειτα, μαζί με την προσευχή για την αφιέρωση, όλοι οι παρευρισκόμενοι χαρούμενα έδωσαν από την καρδιά τους αυτό το προϊόν της εργασίας τους στον μεγαλειώδη Θεό, τον Ιεχωβά.

Εκείνο το απόγευμα, οι αντιπρόσωποι μετείχαν σ’ ένα γεύμα κι άκουσαν τις ομιλίες και τη μουσική που παίχτηκε. Έπειτα σαν τους Ισραηλίτες μετά την αφιέρωση του ναού του Σολομώντα, επέστρεψαν σπίτι τους «χαίροντες και ευφραινόμενοι εκ καρδίας, δια πάντα τα αγαθά όσα ο Κύριος έκαμε».—1 Βασιλέων 8:66.

Το νέο τμήμα θα είναι πραγματικά μια ευλογία για τους αδελφούς και θα βοηθήσει στη συνεχιζόμενη επέκταση του έργου της Βασιλείας στη Δανία.

[Εικόνες στη σελίδα 28]

Η βιβλιοθήκη του Μπέθελ

Το εργοστάσιο

[Εικόνα στη σελίδα 29]

Η ομιλία αφιέρωσης ενθάρρυνε ένα πνεύμα αυτοθυσίας