Στο Βάθος των Ειδήσεων
Η Αγγλία και η Βίβλος
‘Έξι στους δέκα Εγγλέζους σήμερα δεν έχουν έστω και συμπτωματική γνώση της Βίβλου’, δήλωσε ο Τομ Χούστον, διευθυντής της Βιβλικής Εταιρίας της Αγγλίας. Αναφερόμενος στα πρόσφατα αποτελέσματα μιας πανεθνικής έρευνας Γκάλλοπ, συνέχισε: ‘Ο μισός πληθυσμός δε γνωρίζει το περιεχόμενο ούτε καν των Ευαγγελίων, για να μη μιλήσουμε για την Παλαιά Διαθήκη’. Από αυτούς που είναι κάτω από 25 ετών, ο ένας στους τρεις δεν έχει διαβάσει ποτέ τη Βίβλο! Τι δεν πάει καλά;
Γίνεται δεκτό ότι οι άνθρωποι αυτοί στρέφονται μακριά από τη θρησκεία απλά και μόνο επειδή η εκκλησία είναι πληκτική και πεζή. ‘Σχεδόν δυο στους πέντε ανθρώπους που ρωτήθηκαν νόμισαν ότι η εκκλησία πρέπει να αλλάξει την εικόνα της αν θέλει να προσελκύσει ανθρώπους’, συνέχισε ο Χούστον. Σύμφωνα με την έρευνα, το 56 τα εκατό του πληθυσμού, αν πηγαίνουν καθόλου σε ναούς, πηγαίνουν μόνο για γάμους, κηδείες ή βαφτίσια.
Δεν είναι μόνο η Αγγλία πνευματικά αποξηραμένη αλλά και ο κόσμος γενικά. Η Βίβλος πρόβλεψε την θλιβερή αυτή κατάσταση δηλώνοντας: «Θέλω εξαποστείλει [εγώ ο Ιεχωβά] πείναν επί την γην ουχί πείναν άρτου ουδέ δίψαν ύδατος, αλλά ακροάσεως των λόγων του Κυρίου». (Αμώς 8:11) Σε αντιπαράθεση, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά απολαμβάνουν έναν πνευματικό παράδεισο. (Ησαΐας 65:13, 14) Για παράδειγμα: Στη Βρετανία σημειώνεται μια σταθερή αύξηση στους δραστήριους Μάρτυρες—5 στους εκατό το προηγούμενο έτος—και η παρακολούθηση στις εβδομαδιαίες συναθροίσεις τους έχει φτάσει στο 110 τα εκατό. Οι συναθροίσεις των Μαρτύρων πάντοτε έχουν κάποιο θέμα που βασίζεται στην Αγία Γραφή. Όταν κάνουν μαθητές, διδάσκουν την τήρηση όλων των εντολών του Ιησού.—Ματθαίος 28:19, 20.
Εγκληματικότητα—Αιτία και Πρόληψη
Η τάση προς τη νεανική εγκληματικότητα που υπάρχει σήμερα είναι κληρονομημένη ή επίκτητη; Μια σχολή σκέψης κατηγορεί τους γεννητικούς παράγοντες σαν κύρια αιτία. Μια άλλη σχολή σκέψης κατηγορεί το κοινωνικό περιβάλλον. Ενώ και τα δυο αυτά πράγματα μπορεί να παίζουν κάποιο ρόλο στην ανάπτυξη της νεανικής εγκληματικότητας, οι οικογενειακές σχέσεις είναι το κλειδί για την πυροδότηση ή για την παρεμπόδιση της ανάπτυξης της. Σε μια έρευνα που δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο Εφηβεία, ο Δρ Στήβεν Δ. Άνολικ του Ψυχιατρικού Τμήματος του Κολλεγίου Σαιντ Φράνσις στο Μπρούκλυν της Νέας Υόρκης, παρατηρεί: «Είτε οι αιτίες της αντικοινωνικής συμπεριφοράς θεωρηθούν ότι προέρχονται από βιολογικούς είτε από κοινωνιολογικούς παράγοντες, οι συνθήκες στο σπίτι πρέπει να αναγνωριστεί ότι είναι η κύρια αιτία για τη νεανική εγκληματικότητα». Μελέτες από 30 ακόμη χρόνια πριν και μέχρι σήμερα χαρακτηρίζουν πολλούς γονείς νεαρών εγκληματιών σαν άστοργους, ασυνεπείς σε σχέση με την πειθαρχία, και σαν άτομα που κακομεταχειρίζονται τα παιδιά.
Σήμερα, που τα παιδιά είναι ‘απειθή εις τους γονείς’ και τα μέλη των οικογενειών δεν έχουν μεταξύ τους ‘στοργή’, η υγιής συμβουλή της Βίβλου εξακολουθεί ακόμη να ισχύει. (2 Τιμόθεον 3:1-3) Τα παιδιά μαθαίνουν να αγαπάνε όταν τα αγαπάνε και η ευτυχία προέρχεται από το να δίνουμε καθώς και από το να λαβαίνουμε αγάπη. (Πράξεις 20:35) Παρά το γεγονός ότι η πειθαρχία και οι περιορισμοί είναι αναγκαίοι για τη νεότητα, η Βίβλος εξηγεί ότι είναι επίσης υποχρέωση των γονέων να μη φτάνουν στα άκρα, με το να διορθώνουν μέχρι υπερβολής, ως το σημείο να ερεθίζουν ή ακόμη και να εκνευρίζουν τα παιδιά. Η Βίβλος συμβουλεύει: «Μη ερεθίζετε τα τέκνα σας, δια να μη μικροψυχώσιν».—Κολοσσαείς 3:21· Εφεσίους 6:4.
«Οικονομικό Στίψιμο»
«Ο κόσμος βρίσκεται στο χείλος της ανθρώπινης καταστροφής και της πολιτικής συμφοράς», γράφει ο Τσάρλς Μέηνς, εκδότης του περιοδικού Ξένη Πολιτική και τέως υφυπουργός των εσωτερικών των ΗΠΑ στη Δη Γκάρντιαν. Βλέπει το συνολικό παγκόσμιο χρέος σαν να απειλεί τις πολιτικές δομές των χωρών του Τρίτου Κόσμου μέχρι του σημείου που να πυροδοτεί βίαιες επαναστάσεις. «Οι αναπτυσσόμενες χώρες υπόκεινται σε οικονομικό στίψιμο το οποίο εξαλείφει τα επιτεύγματα αρκετών δεκαετιών», παρατηρεί ο Μέηνς. «Χώρες που πέτυχαν την ανεξαρτησία τους στην αρχή της δεκαετίας του 1960 και μπήκαν στη διαδικασία του εκσυγχρονισμού στις αρχές της δεκαετίας του 1970 τώρα οπισθοχωρούν σε σχέση με τον εκσυγχρονισμό. Τα σχέδια επενδύσεων έχουν εγκαταλειφθεί, τα παιδιά δε διδάσκονται στα σχολεία, οι αρρώστιες εξαπλώνονται, οι ζητιάνοι γεμίζουν τους δρόμους από τους οποίους έλειπαν εδώ και δεκαετίες, οι άνθρωποι λεηλατούν τα καταστήματα τροφίμων . . . Ολόκληρες ήπειροι έχουν δει τις ελπίδες τους για το μέλλον να εξαφανίζονται».
Σ’ αυτούς τους κρίσιμους καιρούς πόσο κατάλληλο γίνεται το να ακούει κανείς τα συνετά λόγια του ψαλμωδού: «Πλούτος εάν ρέη, μη προσηλώνετε την καρδίαν σας [πάνω σ’ αυτόν]». Μάλλον, ακολουθήστε αυτό που έκανε ο ίδιος: «Αλλά συ, ω ψυχή μου, επί τον Θεόν αναπαύου, διότι εξ αυτού κρέμαται η ελπίς μου».—Ψαλμός 62:5, 10.