Στο Βάθος των Ειδήσεων
Η Εκκλησία και η Ηθική
● Ο αρχηγός της Ενωμένης Εκκλησίας του Καναδά έστειλε ένα σχέδιο στις εκκλησίες-μέλη ζητώντας από τα εκκλησιάσματα να συζητήσουν και να μελετήσουν θέματα όπως είναι ο αυνανισμός, η μοιχεία, το διαζύγιο και οι σεξουαλικές φαντασιώσεις και να υποβάλουν τα σχόλιά τους με σκοπό να καθορισθεί η πολιτική της Εκκλησίας ως το 1985. Εν τω μεταξύ, μια συνδιάσκεψη της Εκκλησίας που έγινε στην Αλμπέρτα ζήτησε από την επαρχιακή κυβέρνηση να προστατεύσει τα δικαιώματα του ατόμου στο σεξουαλικό προσανατολισμό και να προμηθεύσει κατευθυντήριες γραμμές για τη χειροτονία ομοφυλοφίλων.
Σχολιάζοντας τη θέση της Εκκλησίας, Φρέντ Κλάιν, εισηγητής του Πρεσβυτερίου Κάλγκαρυ, λέει ότι ο καιρός «δεν είναι ο κατάλληλος για να επιβάλουμε λύσεις. . . . Πρέπει να βαδίζουμε προσεκτικά. Υπάρχει πάρα πολύ έξαψη και πάρα πολύ παρανόηση για να αποφασίσουμε να οριστικοποιήσουμε την πολιτική μας αυτό τον καιρό.» Αλλά για το θέμα των ομοφυλοφίλων, ένας άλλος εκκλησιαστικός άνδρας παρατηρεί ότι «η ηγεσία της εκκλησίας έδειξε ποια κατεύθυνση ευνοεί και ο απλός λαός σε μεγάλο μέρος ακολουθεί αυτή την κατεύθυνση.»
Πόσο αντίθετα είναι όλα αυτά με τη σταθερή στάση που πήρε η Χριστιανική εκκλησία του πρώτου αιώνα! Αντί ν’ αποβλέπει στην κοινή γνώμη για καθοδήγηση, ή να παρακάμπτει επιτήδεια το ζήτημα, ο απόστολος Παύλος μίλησε ξεκάθαρα για το ζήτημα: «Μη πλανάσθε· ούτε πόρνοι ούτε ειδωλολάτραι ούτε μοιχοί ούτε μαλακοί ούτε αρσενοκοίται . . . θέλουσι κληρονομήσει την βασιλεία του Θεού.»—1 Κορ. 6:9, 10.
Σύνεργα και Οδηγοί Αυτοκτονίας
● Οδηγοί αυτοκτονίας εκδίδονται από την Έκζιτ, την εταιρία εθελοντικής ευθανασίας της Βρετανίας, και από την Χέμλοκ, την αντίστοιχη Αμερικάνικη εταιρεία. Οι οδηγοί περιγράφουν με λεπτομέρειες τα αποτελέσματα δεκάδων θανατηφόρων φαρμάκων και δηλητηρίων, τις δόσεις και πώς να τα προμηθευτείτε. «Υπάρχει μια τρομακτική πείνα γι’ αυτό το βιβλίο», λέει ο Ντέρεκ Χάμφρυ, ιδρυτής και διευθυντής της Χέμλοκ. Ισχυρίζεται ότι ανάμεσα στους 60.000 Αμερικανούς που υπολογίζεται ότι αυτοκτονούν κάθε χρόνο, «πολλοί είναι απελπιστικά άρρωστοι άνθρωποι που αυτοκτονούν με αδικαιολόγητα φρικτούς τρόπους. Άλλοι κατά την απόπειρα αυτοκτονίας αφήνουν τους εαυτούς τους τρομερά ανάπηρους.» Σύμφωνα με την αστυνομία, δύο μέλη της Έκζιτ, που κατηγορήθηκαν ότι βοήθησαν επτά άτομα στην αυτοκτονία τους, παραδέχθηκαν απλώς ότι βοήθησαν τους ανθρώπους «να μην αποτύχει η αυτοκτονία τους».
‘Βοηθά’ αυτή η πράξη πραγματικά αυτούς τους «απελπιστικά άρρωστους ανθρώπους»; Διόλου. Επειδή δεν έχουν καμιά ελπίδα, πολλοί βλέπουν τη ζωή άδεια, άχρηστη, που πρέπει ν’ απαλλαγούν απ’ αυτή ήρεμα. Αλλά η Βίβλος δείχνει ότι ο Θεός θεωρεί τη ζωή πολύτιμη. Προσφέρει στο ανθρώπινο γένος την ελπίδα για θεραπεία και ανάρρωση. (Ησ. 33:24) Πόσο καλύτερο θα ήταν αυτές οι θλιμμένες ψυχές να μπορούσαν να βοηθηθούν για να μάθουν για τον καιρό που «ο θάνατος δεν θέλει υπάρχει πλέον, ούτε πένθος ούτε κραυγή ούτε πόνος δεν θέλουσιν υπάρχει πλέον»! Αποκάλ. 21:4.
Η Επιρροή Ενός Πατέρα
● «Η πιο μεγάλη έκπληξη που προκάλεσε η εκτίμηση αυτή [μια Γερμανική έρευνα για τα παιδιά και τη θρησκεία] ήταν ο ρόλος του πατέρα,» αναφέρει «το Γερμανικό Βήμα». «Η έρευνα έδειξε ότι αυτό που εμφυτεύει στα μεγαλύτερα παιδιά τη θρησκευτική γνώση και καλλιεργεί τη θρησκευτική διαγωγή είναι η θετική στάση του πατέρα προς τη θρησκεία.
Το «Βήμα» παρατηρεί ότι πριν απ’ τη μελέτη της Γκιζέλα Πάννεν του Κολεγίου Εκπαιδεύσεως Δασκάλων στο Νόις, κοντά στην Κολωνία, «πιστευόταν ότι η μητέρα είχε τη μεγαλύτερη επιρροή στη θρησκευτικότητα του παιδιού λόγω του πρωταρχικού ρόλου της στην ανατροφή των παιδιών.»
Αναμφίβολα, σαν Πρωτουργός της οικογένειας, ο Ιεχωβά γνώριζε πού να θέσει την ευθύνη όταν ενέπνευσε τον απόστολο Παύλο να πει: «και οι πατέρες, . . . εκτρέφετε [τα τέκνα σας] εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου». (Εφεσ. 6:4) Φυσικά, και οι μητέρες επίσης έχουν ένα σοβαρό ρόλο στην ανατροφή των παιδιών, και οι περιστάσεις μπορεί και να απαιτούν απ’ αυτές να φέρουν όλη την ευθύνη. Έτσι η Βίβλος συχνά συνδέει τις ευθύνες των γονέων, όπως όταν δηλώνει: «Άκουε υιέ μου την διδασκαλία του πατρός σου, και μη απορρίψης τον νόμο της μητρός σου.» Η μητέρα του Τιμόθεου, η Ευνίκη, ασφαλώς ήταν μια πετυχημένη μητέρα έστω και χωρίς τη βοήθεια ενός πιστού συζύγου. Παροιμ. 1:8· 2 Τιμ. 1:5· 3:14,15.