Η Καταδυνάστευση θα Τελειώσει
Η ιστορία καταδυναστεύσεως που έχει δημιουργήσει το ανθρώπινο γένος σε βάρος του είναι πραγματικά συγκλονιστική. Αναρίθμητα εκατομμύρια έχουν υποφέρει. Ιδιαίτερα οι κατακτητικοί πόλεμοι υπήρξαν πηγή αθλιότητας. Εκτός από την άμεση απώλεια ζωής που προήλθε απ’ αυτές τις συγκρούσεις, οι πείνες και οι επιδημίες που συνοδεύουν τους πολέμους θέρισαν πολλές ανθρώπινες ζωές. Ποθείτε τη μέρα που η καταπίεση και τα συνοδευτικά της παθήματα δεν θα υπάρχουν πια;
Υπάρχει ένας ανώτερος από τους ανθρώπους που έχει αποφασίσει το τέλος κάθε καταδυναστεύσεως στον ορισμένο του καιρό. Ναι, ο Παντοδύναμος Θεός Ιεχωβά είναι πλήρως ενήμερος της επαίσχυντης ιστορίας που έχουν γράψει άνθρωποι και έθνη. Η περασμένη πολιτεία του με άτομα και λαούς εγγυώνται ότι θα τακτοποιήσει τους λογαριασμούς. Πραγματικά οι ιδιότητες του Θεού είναι τέτοιες που είναι αναγκαίο γι’ αυτόν να ενεργήσει. Ο Λόγος του μας λέει: «Ζηλότυπος είναι ο Θεός, και εκδικείται ο Κύριος· ο Κύριος εκδικείται, και οργίζεται· ο Κύριος θέλει εκδικηθή τους εναντίους αυτού, και φυλάττει οργήν κατά των εχθρών αυτού. Ο Κύριος είναι μακρόθυμος, και μέγας την ισχύν, και ουδόλως θέλει αθωώσει τον ασεβή.»—Ναούμ 1:2, 3.
Τα λόγια αυτά αποτελούν μέρος του προφητικού αγγέλματος του Ναούμ εναντίον της Νινευή, της πρωτεύουσας της αρχαίας Ασσυρίας. Εφόσον ο Ιεχωβά Θεός είναι αναλλοίωτος στις αρχές του, η ιστορική αναγραφή για την καταστροφή της Νινευή μάς βεβαιώνει ότι η καταδυνάστευση δεν θα διαρκέσει επ’ αόριστον. (Μαλ. 3:6) Επιπλέον, όσοι αγαπούν τη δικαιοσύνη, δεν έχουν τίποτα να φοβηθούν από την ημέρα αυτή των λογαριασμών. Η προφητεία του Ναούμ μάς δίνει την παρακάτω ενθάρρυνση: «Ο Κύριος είναι αγαθός, οχύρωμα εν ημέρα θλίψεως· και γνωρίζει τους ελπίζοντας επ’ αυτόν.» (Ναούμ 1:7) Επομένως, η εξέταση της προφητείας του Ναούμ μπορεί να ενισχύσει πολύ την πίστη μας.
Η ΝΙΝΕΥΗ ‘ΠΑΓΙΔΕΥΕΙ ΕΘΝΗ’
Ο προφήτης ονόμασε τη Νινευή «πόλιν των αιμάτων». (Ναούμ 3:1) Οι πολεμιστές της ήταν σαν λιοντάρια που καταξεσχίζουν το θύμα, δηλαδή τους ασθενέστερους λαούς και τα έθνη. (Ναούμ 2:11-13) Τον έβδομο αιώνα π.Χ., όταν προφήτευσε ο Ναούμ, οι Ασσύριοι ήταν ο τρόμος της Μέσης Ανατολής. Για να εμπνέουν το φόβο, ήταν ειδικά σκληροί σε κείνους που αρνούνταν να υποκύψουν στις απαιτήσεις τους. Οι αιχμάλωτοι πολέμου καίγονταν ή γδέρνονταν ζωντανοί. Πολλοί τυφλώνονταν ή οδηγούνταν με σκοινιά δεμένα σε αγκίστρια που τρύπαγαν τη μύτη ή τα χείλια.
Ακόμη και το βασίλειο του Ιούδα δεν ξέφυγε τα παθήματα στα χέρια των Ασσυρίων. Ο Άχαζ έκανε ασύνετα έκκληση στον Βασιλιά Θεγλάθ-φελνασάρ για βοήθεια εναντίον του συνασπισμού των βασιλείων του Ισραήλ και της Συρίας. Μολονότι οι Ασσύριοι εσύντριψαν τη δύναμη αυτού του συνασπισμού, ο Ιούδας δεν ωφελήθηκε πραγματικά. Ο Άχαζ βρέθηκε στο έλεος του δυνατού και απαιτητικού συμμάχου του. Η Βίβλος λέει: «Και ήλθε προς αυτόν ο Θελγάθ-φελνασάρ, βασιλεύς της Ασσυρίας, και κατέθλιψεν αυτόν, αντί να ενδυναμώση αυτόν. Διότι ο Άχαζ λαβών τους θησαυρούς του οίκου του Κυρίου, και του οίκου του βασιλέως, και των αρχόντων, έδωκεν εις τον βασιλέα της Ασσυρίας· πλην ουχί εις βοήθειαν αυτού.»—2 Βασ. 16:5-9· 2 Χρον. 28:20, 21.
Με την ελπίδα να διατηρήσουν κάποιο μέτρο ανεξαρτησίας, άλλα έθνη παρασύρθηκαν παρόμοια σε συμμαχίες με την Ασσυρία. Αλλά αυτές οι συμμαχίες κατάληξαν μόνο στο ν’ αντιμετωπίσουν την καταδυνάστευση των Ασσυρίων και να χάσουν την ελευθερία τους. Επειδή οι συμμαχίες υπόσχονταν να δώσουν μεγάλη βοήθεια και προστασία αλλά τελικά οδήγησαν σε οδυνηρές πείρες, η Νινευή ονομάζεται πόρνη που «πωλεί έθνη». (Ναούμ 3:4) Η προσφορά της φιλίας της ήταν ελκυστική. Αλλά αλλοίμονο στο έθνος που την δεχόταν!
Όταν ο Εζεκίας, ο γιος και βασιλικός διάδοχος του Άχαζ, προσπάθησε να τινάξει από πάνω του τον Ασσυριακό ζυγό, ο βασιλιάς Σενναχειρείμ εισέβαλε στο βασίλειο του Ιούδα, καταλαμβάνοντας τη μια οχυρωμένη πόλη μετά την άλλη. Μόνο η Θεία παρέμβαση έσωσε την Ιερουσαλήμ από καταστροφή. Ο άγγελος του Ιεχωβά πάταξε 185.000 από το Ασσυριακό πλήθος, αναγκάζοντας το Σενναχειρείμ να εγκαταλείψει τα σχέδια του για την πολιορκία της πόλεως.—2 Βασ. 18:13· 19:32-36.
ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΝΙΝΕΥΗ ΠΡΟΛΕΧΘΗΚΕ
Οι εισβολές των Ασσυρίων στον Ιούδα εμπόδιζαν τις αγροτικές εργασίες και τα ταξείδια στις ετήσιες γιορτές που γίνονταν στο ναό στην Ιερουσαλήμ. Τι ανακούφιση, λοιπόν, θα έφερνε η πτώση της Νινευή! Προβλέποντας το αυτό, ο προφήτης Ναούμ εμπνεύστηκε να δηλώσει: «Ιδού επί των ορέων οι πόδες του ευαγγελιζομένου, του κηρύττοντος ειρήνην! Εόρταζε, Ιούδα, τας επισήμους εορτάς σου, απόδος τας ευχάς σου, διότι ο εξολοθρευτής δεν θέλει διαβή πλέον δια σου· ολοτελώς απεκόπη.»—Ναούμ 1:15.
Τι θα μπορούσε να περιμένει η Νινευή τη μέρα της συμφοράς της; Ο προφήτης Ναούμ περιγράφει την πόλη κάτω από πολιορκία. Μάταια ο βασιλιάς της Ασσυρίας αποβλέπει για προστασία στους «ανδρείους αυτού», τους ισχυρούς στρατιωτικούς του άνδρας. (Ναούμ 2:5) Οι υπερασπιστές της πόλεως θα ήταν όμοιοι με αδύνατες γυναίκες. Η προφητεία προκαλεί τη Νινευή: «Ανάσυρον εις σεαυτόν ύδωρ δια την πολιορκίαν, ενδυνάμωσον τα οχυρώματά σου· είσελθε εις τον πηλόν.» Όλες όμως αυτές οι προσπάθειες να ενισχύσουν την άμυνα της πόλεως θα αποδεικνύονταν άχρηστες. Η προφητεία συνεχίζει: «Εκεί θέλει σε καταφάγει το πυρ· η ρομφαία θέλει σε εξολοθρεύσει.»—Ναούμ 3:13-15.
Η Νινευή ήταν «ως λίμνη υδάτων» μέσα στην οποία εισέρεαν λαοί και τα πλούτη των εθνών. «Ταύτα όμως,» λέει ο Ναούμ «θέλουσι φύγει. Στήτε! Στήτε . . . και ουδείς ο βλέπων οπίσω.» (Ναούμ 2:8) Έτσι οι λαοί που είχαν ωφεληθεί από τη Νινευή θα έφευγαν προς όλες τις κατευθύνσεις. Οι κραυγές προς αυτούς για να μείνουν να βοηθήσουν την πόλη θα έπεφταν σε κουφά αυτιά. Τεράστια αποθέματα ασημιού και χρυσού θα έπεφταν στα χέρια των λεηλατηστών κατακτητών.—Ναούμ 2:9.
Σε πολλούς θα φαινόταν απίστευτο ότι η «πόλις των αιμάτων» θα υφίστατο μια τέτοια τύχη. Εν τούτοις, το προφητευμένο γεγονός είχε κι άλλο ιστορικό προηγούμενο. Ο Ναούμ στρέφει την προσοχή σ’ αυτό με τα εξής λόγια: «Είσαι καλητέρα της Νω Αμμών, της κειμένης μεταξύ των ποταμών, της περικυκλουμένης από υδάτων, της οποίας προμαχών ήτο η θάλασσα, και τείχος αυτής το πέλαγος; Η Αιθιοπία ήτο η ισχύς αυτής, και η Αίγυπτος και άλλοι απέραντοι· η Φουθ και οι Λίβυες ήσαν οι βοηθοί σου. Αλλά και αυτή μετωκίσθη, υπήγεν εις αιχμαλωσίαν· τα δε νήπια αυτής συνετρίφθησαν επί των άκρων πασών των οδών· και έρριψαν κλήρους επί τους ενδόξους αυτής άνδρας, και πάντες οι μεγιστάνες αυτής εδέθησαν με αλύσεις.»—Ναούμ 3:8-10.
Οι Ασσύριοι γνώριζαν πολύ καλά τι είχε συμβεί στη Νω Αμμών, δηλαδή στις Θήβες. Τα στρατεύματα τους κάτω από τις διαταγές του βασιλιά Ασουρμπανιπάλ, είχαν κατεδαφίσει τις Θήβες. Τα «τείχη» της πόλεως—τα αμυντικά της έργα, περιλαμβανομένου του Νείλου και των καναλιών του—δεν μπόρεσαν να τους προστατεύσουν. Ακόμη και η στρατιωτική υποστήριξη των Αιθιόπων, των Λιβύων και των ανδρών της Φουθ δεν μπόρεσαν να σώσουν τις Θήβες.
Τίποτα δεν θα μπορούσε να σώσει ούτε και τη Νινευή. Είχε δημιουργήσει μια τέτοια κακή ιστορία για τον εαυτό της με τους πολέμους της και τις συμμαχίες της ώστε η πτώση της θα χαιρετιζόταν με αλαλαγμούς χαράς. «Πάντες οι ακούοντες την αγγελίαν σου,» έγραψε ο Ναούμ, «θέλουσι κροτήσει χείρας επί σε· διότι επί τίνα δεν επήλθε πάντοτε η κακία σου;»—Ναούμ 3:19.
Σ’ εκπλήρωση της προφητείας του Ναούμ η Νινευή έπεσε στις συνδυασμένες δυνάμεις του Βαβυλώνιου βασιλιά Ναβοπολάσσαρ και του Κυαξάρη του Μήδου το 632 π.Χ. Το Βαβυλωνιακό χρονικό γράφει: «Τα πολλά λάφυρα της πόλεως και του ναού τα πήραν και [μετέβαλαν] την πόλη σ’ ένα σωρό ερειπίων.»
Σήμερα η θέση της αρχαίας Νινευή είναι ακόμη έρημα ερείπια, αποδεικνύοντας αληθινό τον Θεό της αληθινής προφητείας, τον Ιεχωβά. Όπως ακριβώς η Νινευή εκμηδενίστηκε, έτσι θα εκμηδενιστούν και όλοι οι καταδυνάστες στον εγγύζοντα γοργά «πόλεμον της ημέρας εκείνης της μεγάλης του Θεού του Παντοκράτορος». (Αποκ. 16:14) Τι μεγάλη ανακούφιση θα φέρει αυτό! Είθε να βρεθούμε κι εμείς τότε ανάμεσα σε κείνους που ζητούν καταφύγιο στον Υπέρτατο Κυρίαρχο.