Η Ευπρόσδεκτη Βροχή της Αλήθειας στη Μποτσουάνα

«ΓΚΟΡΟΓΚΑ κα πούλα»—«Καλωσόρισες με τη βροχή.» Αυτός ο παραδοσιακός χαιρετισμός της Μποτσουάνα είναι κατάλληλος, και συχνά λέγεται με βαθιά συγκίνηση, γιατί αυτή είναι μια πολύ ζεστή, γεμάτη σκόνη, μισοάνυδρη χώρα όπου η βροχή σημαίνει πολλά για τη ζωή. Έτσι, και οι άνθρωποι με δίκαιη διάθεση στη Μποτσουάνα καλωσορίζουν την αναψυκτική βροχή των πνευματικών αληθειών από το Λόγο του Θεού, τη Γραφή.

Η Μποτσουάνα, που προηγουμένως λεγόταν Μπεχουαναλάντ (όταν ήταν κάτω από Βρεταννική κυριαρχία), βρίσκεται στην καρδιά του νότιου μέρους της Αφρικής, ανάμεσα στη Νότια Αφρική, στη Ζιμπάμπουε και στη Νοτιο-Δυτική Αφρική/Ναμίμπια.

Οι περισσότεροι ποταμοί έχουν νερό μόνο για λίγες μέρες ύστερα από μερικές καταρρακτώδεις βροχές. Αλλά σε μερικές περιπτώσεις αφού πια σταματήσουν τα νερά των ποταμών, μπορεί να βρει κανείς νερό σκάβοντας τρύπες στην άμμο της ξερής κοίτης του ποταμού. Ακόμη και ο Ποταμός Οκαβάνγκο, που κατεβάζει πολύ νερό από την Ανγκόλα στα βόρεια, ποτέ δεν φθάνει στη θάλασσα. Σχηματίζει ένα δέλτα που αγκαλιάζει μια τεράστια έκταση, που ονομάζεται Βάλτοι του Οκαβάνγκο, και είναι γεμάτη από μεγάλη ποικιλία άγριων ζώων, περιλαμβανομένων ελεφάντων και λιονταριών. Τελικά εξατμίζεται στις άνυδρες λίμνες της Μακαρικάρι.

Αναμφίβολα το κλίμα είναι ο κύριος λόγος που ο πληθυσμός της Μποτσουάνα (718.000) είναι πολύ μικρός σε σύγκριση με το μέγεθός της, 561.800 τετραγωνικά χιλιόμετρα (216.911 τετραγωνικά μίλια). Αυτό σημαίνει τέσσερις φορές μεγαλύτερη από την Αγγλία.

Για πολλά χρόνια, η Μποτσουάνα έχει απολαύσει σχετικά σταθερές και ειρηνικές συνθήκες. Μέχρι πρόσφατα ήταν μια από τις λίγες χώρες στον κόσμο που δεν είχε στρατό. Οι δύο επίσημες γλώσσες της είναι η Αγγλική και η Σετσουάνα.a Είναι πολύ αξιοσημείωτο, ότι η βασική μονάδα του χρήματος είναι η πούλα, που σημαίνει «βροχή»!

ΥΠΕΡΝΙΚΗΣΗ ΕΝΑΝΤΙΩΣΕΩΣ

Το 1932, δυο Μάρτυρες του Ιεχωβά επισκέφθηκαν τη Μποτσουάνα και διέθεσαν 1.700 βιβλία και περιοδικά που περιείχαν το άγγελμα της βασιλείας του Θεού. Αυτή ήταν η πρώτη μικρή βροχή πνευματικής αλήθειας σ’ αυτή τη χώρα. Αλλά τον καιρό εκείνο δεν υπήρχε κανείς για να συνεχίσει το έργο του ‘φυτεύματος και ποτίσματος’. (1 Κορ. 3:5-9) Επί πλέον, δημιουργήθηκε κι ένα σοβαρό πρόβλημα. Το 1941, λόγω της πολεμικής υστερίας, τα έντυπα των Μαρτύρων του Ιεχωβά απαγορεύτηκαν σ’ αυτή τη χώρα, που ήταν τότε μια Βρεταννική αποικία. Επί πλέον ένας πρώην αρχηγός είχε βγάλει απόφαση ότι μόνο τρεις θρησκείες είχαν το δικαίωμα να ιδρύουν εκκλησίες: η Ρωμαιο-Καθολική Εκκλησία, η Ιεραποστολική Εταιρία του Λονδίνου και οι Αντβεντιστές της Έβδομης Ημέρας.

Εν τούτοις, νερά της αλήθειας εισχώρησαν μέσα στη χώρα. Στη διάρκεια των δεκαετιών του 1940 και 1950 μερικοί από τους άνδρες της Μποτσουάνα βρήκαν εργασία στη Νότια Αφρική, έμαθαν την αλήθεια ενώ ήταν εκεί και, όταν γύρισαν στην πατρίδα τους, έφεραν το άγγελμα της Βασιλείας στις οικογένειές τους και τους γείτονές τους.

Γρήγορα αυτοί οι νέοι Μάρτυρες αντιμετώπισαν σκληρή εναντίωση. Μερικοί μαστιγώθηκαν από φύλαρχους γιατί κήρυτταν, και κατηγορήθηκαν ότι έφεραν μια άλλη θρησκεία μέσα στη χώρα. Ένας περιοδεύων επίσκοπος, ο Τζόσουα Τονγκοάνα, συνελήφθηκε δυο φορές και του είπαν να εγκαταλείψει τη χώρα. Στη δεύτερη περίπτωση, φέρθηκε μπροστά στο τοπικό Αφρικανικό δικαστήριο. Ένας λειτουργός της Ιεραποστολικής Εταιρίας του Λονδίνου ήταν παρών. Η εκκλησία του είχε το μονοπώλιο της θρησκείας στην περιοχή αυτή και προφανώς ήταν αποφασισμένος να το διατηρήσει. Εν τούτοις, στη συζήτηση που έγινε ο Τονγκοάνα τα κατάφερε τόσο καλά να εξηγήσει το έργο του και το άγγελμα της Βασιλείας από τη Γραφή (ο λειτουργός δεν είχε φροντίσει ούτε Γραφή καν να φέρει) ώστε ο φύλαρχος απάλλαξε τον κατηγορούμενο.

Ως το 1959 που καταργήθηκε η απαγόρευση, πολλοί Μάρτυρες είχαν συλληφτεί. Εν τούτοις με τη βοήθεια του Ιεχωβά έμειναν στερεοί.

ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΑΠΟ ΕΣΦΑΛΜΕΝΕΣ ΣΥΝΗΘΕΙΕΣ

Στα περισσότερα μέρη της Αφρικής υπάρχουν πολλά τοπικά ήθη και έθιμα που βασίζονται στη δεισιδαιμονία και στη μαγεία και γι’ αυτό δυσαρεστούν τον Παντοδύναμο Θεό. Επί παραδείγματι, όταν ένας Αφρικανός αρρωσταίνει, συμβουλεύεται συνήθως ένα μάγο γιατρό, ο οποίος «ρίχνει τα κόκκαλα» και κατόπιν λέει στον πελάτη του ποια νομίζει ότι είναι η αιτία και η θεραπεία για την αρρώστια. Μια κοινή δοξασία είναι ότι τα «πνεύματα» των προγόνων είναι αναμιγμένα στην υπόθεση και γι’ αυτό θα πρέπει να κατευναστούν. Κέρατα ζώων είναι τοποθετημένα στις οροφές των καλυβιών για «προστασία» ενάντια στα «πνεύματα». Το 1961 έγινε μια αποφασιστική προσπάθεια για να βοηθηθούν οι τοπικοί Μάρτυρες να ελευθερωθούν απ’ αυτές τις βαθιά ριζωμένες παραδόσεις.

Σκεφτείτε την περίπτωση μιας νεαρής αδελφής που πήρε επείγουσα ειδοποίηση από τον πατέρα της να γυρίσει στο χωριό της. Αντί να είναι κάτι επείγον, διαπίστωσε ότι η οικογένεια ετοιμαζόταν να «ευλογήσει» ένα νέο σπίτι μέσω μαγείας. Γι’ αυτή την ειδωλολατρική τελετή, κάθε μέλος της οικογένειας έπρεπε να δώσει αίμα. Η αδελφή αρνήθηκε. Την έδειραν και την κλείδωσαν μέσα σε μια καλύβα. Τη νύχτα εκείνη την ανάγκασαν να κοιμηθεί στο ύπαιθρο στο κρύο. Αλλά νωρίς το επόμενο πρωί, πριν βγει ο ήλιος, αυτή ήσυχα πήγε στον κύριο δρόμο κι εκεί κατόρθωσε να πάρει ένα αυτοκίνητο και να πάει στην πόλη. Αυτή η αδελφή είναι πολύ ευτυχισμένη που υπερνίκησε τη δουλεία στην ψεύτικη λατρεία και είναι πολύ ζηλώτρια στο κήρυγμα της Βασιλείας. Βοηθά επίσης στη μετάφραση Βιβλικών εντύπων στη γλώσσα Σετσουάνα.

Ένα έντυπο που βοήθησε πολλούς νέους στην αλήθεια στη Μποτσουάνα να ελευθερωθούν από το δαιμονισμό είναι το βιβλιάριο Αόρατα Πνεύματα—Μας Βοηθούν; Ή Μας Βλάπτουν; Ένα νεαρό ζευγάρι ήταν μέλη μιας εκκλησίας όπου έπρεπε να φορούν θρησκευτικά ρούχα, να δένουν σπάγγους και σκοινιά γύρω από τα σώματά τους για «προστασία» και χρησιμοποιούσαν «άγιο νερό». Αλλά διαπίστωσαν ότι αυτά τους έφερναν άσχημα όνειρα και ότι επηρεάζονταν από τους δαίμονες. Ύστερα από δυο μόνο μελέτες στο βιβλιάριο Αόρατα Πνεύματα, κατάστρεψαν όλα αυτά τα πνευματιστικά αντικείμενα κι άρχισαν να παρακολουθούν τις Χριστιανικές συναθροίσεις των Μαρτύρων του Ιεχωβά. Έκαναν γρήγορη πρόοδο και τώρα συμμετέχουν στο κήρυγμα του «ευαγγελίου» σε άλλους.

ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΩΝ ΝΕΑΡΩΝ

Τα προβλήματα στην ανατροφή παιδιών είναι παγκόσμια σήμερα. Στη Μποτσουάνα μερικά παιδιά Μαρτύρων έπεσαν στην ανηθικότητα ή στις υλιστικές απολαύσεις αυτού του συστήματος πραγμάτων. Εν τούτοις, έγινε μια πραγματική προσπάθεια για να βοηθηθούν τόσο οι γονείς όσο και τα παιδιά να βελτιώσουν τη Χριστιανική τους ζωή και δράση.

Τονίστηκε η εκπαίδευση από τη νηπιακή ηλικία. Επί παραδείγματι, ένας Χριστιανός πατέρας διαθέτει τώρα 15 λεπτά κάθε πρωί για να μιλάει στα παιδιά του για τον Ιεχωβά και το Λόγο Του. Εφαρμόζει επίσης σταθερή αλλά στοργική διαπαιδαγώγηση όταν χρειάζεται. Πόσο ευτυχισμένος ήταν αυτός ο αδελφός όταν άκουσε το μικρό του δίχρονο γιο να μιλάει σ’ έναν μη Χριστιανό επισκέπτη για τον Ιεχωβά και την ανάγκη να προσευχόμαστε σ’ Αυτόν! Πιστεύει ότι ακόμη περισσότερο ανταμείφθηκε από το γεγονός ότι το οκτάχρονο κορίτσι του διεξάγει μια τακτική οικιακή Γραφική μελέτη με μια συμμαθήτριά της.

Σε μια άλλη πόλη ζητήθηκε από μια νεαρή Μάρτυρα να σταθεί μπροστά στην τάξη της σαν παράδειγμα καθαριότητας, προσωπικής εμφανίσεως και διαγωγής. Η δασκάλα της είχε τόσο πολύ εντυπωσιασθεί ώστε ζήτησε και βρήκε τους γονείς του κοριτσιού, με αποτέλεσμα ν’ αρχίσει μια άλλη Γραφική οικιακή μελέτη.

ΚΑΛΗ ΠΡΟΟΔΟΣ

Έγινε μια αύξηση στους ολοχρόνιους εργάτες της Βασιλείας ανάμεσα στους Μάρτυρες της Μποτσουάνα. Επί παραδείγματι, ένας Μάρτυρας και η γυναίκα του εγκατάλειψαν καλές εργασίες στη Νότια Αφρική για να γυρίσουν στη Μποτσουάνα. Παρ’ όλο ότι έχουν να συντηρήσουν την οικογένειά τους, υπηρετούν τώρα σαν ειδικοί σκαπανείς (ολοχρόνιοι διαγγελείς της Βασιλείας) και έχουν καλή επιτυχία ενθαρρύνοντας τους νεαρούς να συμμετάσχουν στις «τάξεις των σκαπανέων». Επί πλέον, αισθάνονται ότι δεν έχασαν τίποτα με το να εισέλθουν στο έργο του ολοχρόνιου κηρύγματος. Όπως είπαν: «Ο Ιεχωβά μάς ευλόγησε με τόσο πολλούς τρόπους, τόσο πνευματικά όσο και υλικά, ώστε συχνά έχουμε περισσότερα απ’ όσα χρειαζόμαστε. Για να παρακολουθήσουμε μια συνέλευση περιφερείας όχι μόνο είχαμε αρκετά χρήματα για να πάμε οι ίδιοι αλλά επίσης μπορέσαμε να βοηθήσουμε κι άλλους αδελφούς και αδελφές να ταξιδέψουν προς τη συνέλευση και να επιστρέψουν.»

Ένας άλλος νεαρός Μάρτυρας όταν άρχισε το έργο σκαπανέως επικρίθηκε πολύ σκληρά από την οικογένειά του, τους δασκάλους του, τους συμμαθητές του και ακόμη από άλλους νεαρούς μέσα στην εκκλησία. Του είπαν να είναι πρακτικός και να σκεφτεί για το μέλλον του. Αλλ’ αυτός είχε πίστη ότι αν ειλικρινά έβαζε τα συμφέροντα της Βασιλείας πρώτα, όλα τ’ άλλα θα του προμηθεύονταν. (Ματθ. 6:30-34) Ο νεαρός Μάρτυρας βρήκε μια εργασία για ένα μέρος της ημέρας του και τώρα περνάει από υλική άποψη καλύτερα από μερικούς που είναι ολοήμερα απασχολημένοι σε εργασίες και που προσπάθησαν να τον αποθαρρύνουν να γίνει σκαπανεύς. Ακόμη μεγαλύτερη σπουδαιότητα έχει η πνευματική πρόοδος που έκανε. Είπε: «Η πίστη μου δυνάμωσε με το να έχω μεγαλύτερη συμμετοχή στο έργο του θερισμού, με το να μελετώ το Λόγο του Θεού και τις εκδόσεις του Συλλόγου κάθε μέρα και με το να εφαρμόζω αυτά που η Γραφή λέει.»

Καθώς κοιτάζει κανείς ολόγυρα στη χώρα της Μποτσουάνα, βλέπει ότι τ’ αποτελέσματα της πολλής και σκληρής εργασίας είναι ενθαρρυντικά. Πολλοί νέοι «πράσινοι βλαστοί» ξεφυτρώνουν σ’ ανταπόκριση της τακτικής «βροχής» της πνευματικής αλήθειας σε πολλές πόλεις και χωριά. Υπάρχουν σχεδόν 300 δραστήριοι Μάρτυρες του Ιεχωβά, και 964 Μάρτυρες και ενδιαφερόμενα άτομα παραβρέθηκαν στον εορτασμό της Αναμνήσεως του θανάτου του Χριστού στις 31 Μαρτίου 1980. Εν τούτοις, υπάρχουν ακόμη πολλά να γίνουν. Η αναλογία των Μαρτύρων του Ιεχωβά προς τον πληθυσμό είναι 1 προς 2.578 κατοίκους. Πολλές πόλεις σε ορυχεία ξεπηδούν και στις αχανείς εκτάσεις της ερήμου υπάρχουν χιλιάδες νομάδες που ζουν στις θαμνώδεις εκτάσεις και που έχουν ακούσει πολύ λίγο ή καθόλου για τη βασιλεία του Θεού. Ο θερισμός είναι ακόμη πολύς, αλλά οι εργάτες είναι πολύ λίγοι.—Ματθ. 9:37, 38.

[Υποσημειώσεις]