Όσοι Αγαπούν το Θεό Αποφασίζουν...

Αυτή η Απόφασις υιοθετήθηκε με ενθουσιασμό πέρυσι το καλοκαίρι από εκατοντάδες χιλιάδων που παρευρέθησαν στις Περιφερειακές Συνελεύσεις «Θεία Αγάπη» των Μαρτύρων του Ιεχωβά.

1. Ποια προειδοποίησι διασαλπίζουν οι Μάρτυρες του Ιεχωβά, και γιατί;

Για περισσότερα από 100 χρόνια ο Ιεχωβά Θεός μέσω των μαρτύρων του συνέχισε να παρέχη προειδοποίησι ότι αυτός ο κόσμος ή σύστημα πραγμάτων δεν μπορεί να διαρκέση. Από σοβαρό ενδιαφέρον για τους πλησίον μας, ανεξαρτήτως έθνους, φυλής, λαού ή γλώσσης, υποκινούμεθα από θεία αγάπη να δείξωμε στους ανθρώπους την οδόν του Θεού που είναι η μόνη λύσις στα προβλήματα της ανθρωπότητος.

2. Ποια πράγματα πηγαίνουν άσχημα στον κόσμο;

² Με την είσοδο στη δεκαετία του 1980, τι παρατηρούμε σαν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι άτομα και έθνη αγνόησαν ή περιφρόνησαν την οδόν του Θεού και επεδίωξαν τη δική τους πορεία αυτοδιαθέσεως και ανεξαρτησίας; Υπεύθυνα άτομα παντού υψώνουν φωνή δραματικής ανησυχίας για την ανεξέλεγκτα εξελισσόμενη και συγκεχυμένη κατάστασι πραγμάτων. Και δεν είναι παράδοξο ότι τόσα πράγματα έχουν πάει άσχημα. Στο χώρο των μεταφορών, των επικοινωνιών, της ιατρικής, της επιστήμης και της τεχνολογίας, διάφορα πράγματα, που επευφημήθηκαν σαν μια ελπίδα ή ευλογία, πολύ συχνά αποδείχθηκαν ότι είναι απογοητευτικά ή θανατηφόρα. Η ανθρώπινη κοινωνία σήμερα κατακλύζεται από ατέλειωτα προβλήματα—έγκλημα, διαφθορά, αισχρές διαστροφές, κοινωνικές αναταραχές, πράξεις τρομοκρατίας, και άλλους απειλητικούς κινδύνους. Αλήθεια, η παρούσα παγκόσμια σκηνή της ανθρωπότητος βρίσκεται σε κατάστασι παραζάλης. Από μια καθαρά ανθρώπινη άποψι, η συνέχισις της υπάρξεως της παρούσης παγκοσμίου τάξεως, τώρα, αμφισβητείται σοβαρά. Όμως, πόσοι άνθρωποι σήμερα λαμβάνουν υπ’ όψιν στα σοβαρά τη σημασία αυτών των άνευ προηγουμένου συνθηκών όπως αποκαλύπτεται στο φως του Θείου Λόγου, της Βίβλου;

3. Η εκπλήρωσις ποιων Βιβλικών προφητειών πείθει τους Μάρτυρες του Ιεχωβά ότι πλησιάζει το τέλος αυτού του συστήματος; Τι λένε αυτές οι προφητείες;

³ Ο Ιησούς Χριστός έδωσε ένα σύνθετο σημείο σχετικά με το τέλος αυτού του συστήματος πραγμάτων και σχετικά με τον χρόνο που θα άρχιζε να ασκή τη βασιλική του εξουσία πάνω στον κόσμο της ανθρωπότητος. Η προφητεία του για τους καιρούς μας εκτίθεται στο κατά Ματθαίον κεφ. 24 και 25, Λουκά κεφ. 21, και Μάρκον κεφ. 13. Σύμφωνα με τη μεγάλη του προφητεία, βρίσκομε εμπνευσμένες περιγραφές αυτών των εσχάτων ημερών στην 2 Τιμόθεον 3:1-5, Αποκάλυψι κεφ. 6 και σε άλλα σχετικά μέρη των Εβραϊκών και Ελληνικών Γραφών. Επιμελείς σπουδαστές της Βίβλου που βρίσκονται ανάμεσά μας παρέστησαν μάρτυρες της εκπληρώσεως των περισσοτέρων απ’ αυτές τις προφητείες στη διάρκεια αυτού του αιώνος.

4. Τι χτυπητές αποδείξεις υπάρχουν ότι τώρα όλη «η κτίσις συναγωνιά;»

⁴ Σε κάθε βήμα της ζωής και σε κάθε επίπεδο της κοινωνίας, υπάρχουν ολοφάνερες αποδείξεις «ότι πάσα η κτίσις συστενάζει και συναγωνιά έως του νυν.» (Ρωμ. 8:22) Βλέπομε άτομα να πλήττωνται από ένα σωρό σωματικές, διανοητικές και συναισθηματικές ασθένειες και νευρικές καταστάσεις παρά τις πολυδιαφημισμένες ιατρικές προόδους. Οι γαμήλιοι δεσμοί διαλύονται. Οι χωρισμοί και τα διαζύγια φθάνουν ή και ξεπερνούν τον αριθμό των γάμων σε πολλές χώρες. Η οικογενειακή ζωή βρίσκεται σε σύγχυσι, κάνοντας πολλούς να διερωτώνται αν αυτή η βασική μονάδα της κοινωνίας μπορή να επιβιώση για πολύ ακόμη. Οι πόλεις βρίσκονται κάτω από συντριπτικά οικονομικά βάρη και αντιμετωπίζουν κατάρρευσι. Τα έθνη βρίσκονται σε αγωνία, γιατί έχουν εσωτερικές διχόνοιες που προκαλούν οι διαιρετικές φατρίες, και απειλούνται εξωτερικά από εχθρικούς και αρπακτικούς γείτονες. Το μεγαλύτερο μέρος του κόσμου αγωνιά για τις οικονομικές και νομισματικές κρίσεις, την ανεπάρκεια ενεργείας, τη μόλυνσι, τους κινδύνους για την υγεία, τον υπερπληθυσμό και τον λιμό σε πολλά μέρη. Και πάνω από όλα αυτά επικρέμεται το φάσμα ενός ανταγωνισμού εξοπλισμών που απειλεί να προκαλέση ανυπολόγιστη αθλιότητα και πυρηνική καταστροφή στην ανθρωπότητα. Πράγματι, οι ανθρώπινες καρδιές λιποψυχούν από φόβο για όσα βλέπουν να επέρχωνται στην οικουμένη.

5. (α) Μέσα στη σημερινή αναστάτωσι, τι κάνουν οι περισσότεροι άνθρωποι; (β) Τι πρέπει να κάνουν οι άνθρωποι για να επιζήσουν από την επερχόμενη μεγάλη θλίψι, και τι παραδείγματα επιβιώσεως υπάρχουν;

⁵ Μέσα σε μια τέτοια αναταραχή, πολλοί παραμένουν απαθείς. Άλλοι παρασύρονται με το εξευτελιστικό ρεύμα και πνεύμα της εκάστοτε δημοφιλούς πορείας. Υπάρχουν επίσης κι εκείνοι που είναι εχθροί του Θεού, και στην πραγματικότητα παίρνουν μια στάσι εναντίον των δικαίων αρχών του και της παγκοσμίου κυριαρχίας του. Ο κόσμος θερίζει τώρα αυτά που σπέρνει—σάπιους καρπούς. Ο καθωρισμένος από τον Θεό καιρός για την απότομη και βίαιη καταστροφή του κόσμου πλησιάζει. Τα άτομα με δίκαιες τάσεις, που αντιλαμβάνονται τον κίνδυνο στον οποίο οδηγεί η εγωιστική, υλιστική, φιλήδονη και απερίσκεπτη πορεία της ανθρωπότητος, προτρέπονται να προσέξουν στην θεία προειδοποίησι προτού να είναι πολύ αργά. Ενεργώντας έτσι, μπορεί, σύμφωνα και με τον τρόπο ενεργείας του Θεού στο παρελθόν, να συμπεριληφθούν σ’ εκείνους που έχουν, την προοπτική να επιβιώσουν στη μεγάλη θλίψι που πλησιάζει. Σαράντα τρεις αιώνες πριν, ο Θεός διεφύλαξε τον Νώε και την οικογένειά του από τον παγγήινο κατακλυσμό. Αιώνες αργότερα απελευθέρωσε τον Λωτ και τις δύο κόρες του όταν τα Σόδομα και τα Γόμορρα καταστράφηκαν. Αυτό παρέχει ένα παράδειγμα για το πώς μπορεί να ενεργήση ο Θεός απέναντι σ’ εκείνους που ενεργούν με πίστι και ανταποκρίνονται στο αιώνιο ευαγγέλιο που διακηρύχθηκε όλον αυτόν τον αιώνα.

6. (α) Γιατί υπάρχουν τόσα παγκόσμια δεινά από το 1914; (Αποκ. 12:7-12) (β) Τι θα συμβή στην ψεύτικη θρησκεία και κατόπιν στα κοσμικά έθνη στη «μεγάλη θλίψι»; (Αποκ. 18:9, 10, 21-24· 19:11-16)

⁶ Πολλοί σύγχρονοι ιστορικοί ανεγνώρισαν ότι το 1914 ήταν σημείο καμπής. Από αυτό το σημαντικό έτος, η ανθρωπότητα ζη σε μια ταραχώδη περίοδο εκπληκτικών αλλαγών. Αυτό που πολλοί δεν αντιλαμβάνονται είναι το γεγονός ότι η Βιβλική προφητεία δείχνει πως αυτή η περίοδος είναι μια περίοδος δεινών για την ανθρωπότητα «διότι κατέβη ο διάβολος εις εσάς έχων θυμόν μέγαν, επειδή γνωρίζει ότι ολίγον καιρόν έχει.» (Αποκ. 12:7-12) Μια ημέρα αποδόσεως λογαριασμών πλησιάζει γοργά. Θα ξεσπάση επάνω σ’ αυτή τη γενεά, μ’ αυτό που ο Ιησούς περιέγραψε ως «θλίψιν μεγάλην» και που θα παραστή μάρτυς της εκτελέσεως της κρίσεως του Θεού επάνω στη Βαβυλώνα τη Μεγάλη, την παγκόσμια αυτοκρατορία της ψευδούς θρησκείας, της οποίας το κυριώτερο μέρος είναι ο Χριστιανικός κόσμος. Μετά από αυτό, όλα τα έθνη που εναντιώνονται στη Βασιλεία του Θεού, την επερχόμενη παγκόσμια κυβέρνησί του, θα εμπλακούν στον πόλεμο της μεγάλης ημέρας του Θεού του Παντοκράτορος, που η Βίβλος αποκαλεί Αρμαγεδδώνα, όπου και θα υποστούν αιώνια ήττα.—Αποκ. 16:14-16.

7. (α) Τι θα συμβή στο Διάβολο και στις πνευματικές του πονηρές δυνάμεις μετά τον Αρμαγεδδώνα; (Αποκ. 20:1-3) (β) Τι μέλλον θ’ απολαύση τότε το ανθρώπινο γένος, όπως φαίνεται από τις Βιβλικές προφητείες; (Αποκ. 21:3, 4· Ψαλμ. 37:9-11, 29· Ησ. 11:6-9· 33:24· 65:21-24)

⁷ Τελικά, ο Διάβολος και οι πονηρές πνευματικές του δυνάμεις θα βυθισθούν στην συμβολική άβυσσο της αδρανείας, πράγμα που θα μας ανοίξη τον δρόμο που οδηγεί στην ανεμπόδιστη παγγήινη διακυβέρνησι της χιλιετούς βασιλείας του Θεού. (Αποκ. 20:1-3· 21:3, 4) Πόσο ευγνώμονες είμεθα που γνωρίσαμε τον τρόπο με τον οποίο ο Θεός θα αφαιρέση την πονηρία από την γήινη σκηνή. Δεν προσμένομε αυτή την θεία επέμβασι με ζωηρή αναμονή; Βεβαίως, και χαρμόσυνα επευφημούμε τους κυβερνητικούς νέους ουρανούς και την καθαρισμένη νέα ανθρώπινη κοινωνία που ο Θεός υποσχέθηκε!—2 Πέτρ. 3:13.

ΚΑΤΟΠΙΝ ΤΟΥΤΟΥ, ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΜΕ ΟΠΩΣ

8. Σαν υπήκοοι της βασιλείας του Θεού, ποια πορεία αποφασίσαμε ν’ ακολουθήσωμε, μιμούμενοι τον Ιησού Χριστό; (Μάρκ. 1:38· Λουκ. 4:43· Ιωάν. 6:15· 15:19· 17:16· 18:36)

⁸ Εμείς, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά εντείνομε τις προσπάθειες μας στο να διακηρύττωμε με ζήλο το ευαγγέλιον της Βασιλείας και παράλληλα να εξαγγέλλωμε με παρρησία το άγγελμα της θείας κρίσεως, στο χρονικό διάστημα που επιτρέπει ο Θεός. Θα συνεχίσωμε να υπακούωμε ολόψυχα στη βασιλεία του Θεού και να αγωνιζώμαστε να είμεθα πιστοί υπήκοοί της. Αυτό είμεθα αποφασισμένοι να το κάνωμε ακολουθώντας την πιστή πορεία του Ιησού Χριστού, παραμένοντες χωρισμένοι από τον κόσμο, αποφεύγοντας την εμπλοκή σ’ αυτόν, αρνούμενοι να αναμιχθούμε στις διαμάχες του και αποκλείοντας κάθε συμβιβασμό. Έστω και αν αυτό μας καθιστά μη δημοφιλείς και επισύρη το μίσος του κόσμου, είμεθα αποφασισμένοι να καθοδηγούμεθα από τη Γραφική αρχή ότι όποιος θέλει να είναι φίλος του κόσμου καθίσταται εχθρός του Θεού.—Ιακ. 4:4.

9. (α) Ποια Γραφική προειδοποίησι είμαστε αποφασισμένοι να εξακολουθήσωμε να διαδίδωμε; (β) Τι περιλαμβάνει η εμμονή στην απόφασί μας να παράγωμε τους καρπούς της Βασιλείας και τους καρπούς του πνεύματος του Θεού; (Μάρκ. 13:10· Ιωάν. 13:34, 35· Γαλ. 5:22, 23· Κολ. 3:12-14)

⁹ Επειδή, εμείς οι ίδιοι έχομε βγη από τη Βαβυλώνα τη Μεγάλη, θα συνεχίσωμε να επιδίδωμε τη Γραφική προειδοποίησι: «Εξέλθετε εξ αυτής, ο λαός μου, δια να μη συγκοινωνήσητε εις τας αμαρτίας αυτής, και να μη λάβητε εκ των πληγών αυτής.» (Αποκ. 18:4) Με πνεύμα αυτοθυσίας είμεθα αποφασισμένοι να συνεχίσωμε την υποβοήθησι του πλήθους εκείνου των ανθρώπων που μπορεί να λάβουν τη θέσι τους με το μέρος της αληθείας, προτού η θεία κρίσις ανατρέψει την παγκόσμια αυτοκρατορία της ψευδούς θρησκείας. Ενώ η αξιοκατάκριτη πορεία του Χριστιανικού κόσμου έχει επιφέρει μομφή στο όνομα του Θεού, η απόφασίς μας είναι να αποδειχθούμε γνήσιοι μαθητές του Ιησού Χριστού με το να παράγωμε τους καρπούς της Βασιλείας και τους καρπούς του πνεύματος του Θεού και έτσι να δοξάζωμε τον ουράνιο Πατέρα μας, τον Ιεχωβά.—Ιωάν. 15:8.

10. (α) Λόγω της αποφάσεώς μας να λατρεύωμε τον Θεό, πώς θα παρουσιάζωμε την αλήθεια; (Κολ. 4:6· 1 Πέτρ. 3:15) (β) Τι παράδειγμα τόλμης και θάρρους, καθώς και σεβασμού της εξουσίας, έθεσαν οι απόστολοι, που κι εμείς είμαστε αποφασισμένοι ν’ ακολουθήσωμε;

¹⁰ Ανεξάρτητα από τις ατομικές μας περιστάσεις και τον τόπο διαμονής, θα βρίσκωμε χαρά να λατρεύωμε τον Θεό, μέρα και νύχτα. Θα χρησιμοποιούμε αδιάκοπα όλες τις ευκαιρίες για να δίδωμε μια ολοκληρωμένη μαρτυρία για το όνομα και το σκοπό του Θεού, παρουσιάζοντας την αλήθεια με τρόπο που να εγγίζη τις καρδιές, με λόγους «πάντοτε με χάριν, ηρτυμένους με άλας.» (Κολ. 4:6) Ταυτόχρονα, θα επιδιώκωμε να είμεθα θαρραλέοι, κηρύττοντες τον Λόγο του Θεού με κάθε παρρησία, ειδικά ενώπιον απειλών, διωγμών, ή άλλων μορφών εναντιώσεως. Σαν τους αποστόλους, «δεν δυνάμεθα να μη λαλώμεν όσα είδομεν και ηκούσαμεν.» (Πράξ. 4:19, 20) Ενώ θα δίδωμε τον οφειλόμενο σεβασμό στις υπερέχουσες εξουσίες, αποδίδοντας τα ‘του Καίσαρος τω Καίσαρι’, μολαταύτα, όταν εγείρωνται θέματα περιλαμβάνοντα τη λατρεία και την υπηρεσία μας στον Θεό, θα μιμούμεθα τους αποστόλους με το να «πειθαρχώμεν εις τον Θεόν μάλλον παρά εις τους ανθρώπους.»—Πράξ. 5:29.

11. (α) Ποιο έργο είμαστε αποφασισμένοι να τελειώσωμε; (Ματθ. 24:14) (β) Σε ποιον αποβλέπομε για καθοδήγησι, και υπάρχει πραγματική βάσι για να αναμένωμε την υποστήριξί του; (Φιλιπ. 4:13)

¹¹ Θέτοντας τα πνευματικά πράγματα πρώτα στη ζωή μας, αποφασίζομε να ολοκληρώσωμε το έργο της διακηρύξεως του ευαγγελίου της Βασιλείας και της επιδόσεως της θείας προειδοποιήσεως από το Λόγο του Θεού. Γι’ αυτόν τον σκοπό θα εμπιστευθούμε στον Ιεχωβά με όλη μας την καρδιά, στηριζόμενοι πάντοτε στη δική του καθοδήγησι και φροντίδα και στις περαιτέρω εκδηλώσεις της αγάπης του. Στις θερμές μας προσευχές θα ζητούμε από τον ουράνιο Πατέρα μας να είναι ευάρεστη και αποδεκτή αυτή η πορεία ενώπιον Αυτού, του δυναμένου «υπερεκπερισσού να κάμη υπέρ πάντα όσα ζητούμεν ή νοούμεν.» (Εφεσ. 3:20) Είθε να γίνη το θέλημά του που θα επιφέρη απεριόριστες χαρές και ευλογίες σ’ εμάς και σε όσους άλλους αγαπούν τον Θεό, και τώρα και στην αιωνιότητα.