Διασάλπισις της Θείας Προειδοποιήσεως
«Διότι τότε θέλει είσθαι θλίψις μεγάλη, οποία δεν έγεινεν απ’ αρχής κόσμου έως του νυν, ουδέ θέλει γείνει. Και αν δεν συνετέμνοντο αι ημέραι εκείναι, δεν ήθελε σωθή ουδεμία σαρξ· δια τους εκλεκτούς όμως θέλουσι συντμηθή αι ημέραι εκείναι.»—Ματθ. 24:21, 22.
1, 2. (α) Πώς έχει γίνει ο κόσμος μια μεγάλη γειτονιά; (β) Ποιες είναι οι επικίνδυνες συνέπειες τώρα που να εμποδίσουν ένα παγκόσμιο ολοκαύτωμα;
Σήμερα όλοι οι λαοί είναι σαν μια μεγάλη γειτονιά. Με τα γοργά ταξιδιωτικά μέσα που υπάρχουν θα μπορούσαμε να πετάξωμε γύρω από την υδρόγειο σφαίρα, στον ισημερινό ή στους δύο πόλους, βόρειο και νότιο, σε χρόνο λιγώτερο από μια ημέρα. Με διεθνείς τηλεφωνικές επικοινωνίες ή με την ραδιοφωνία είναι δυνατόν σε λίγα λεπτά της ώρας να μιλήσωμε με ένα τέτοιο γείτονα σε κάθε σχεδόν μέρος της γης. Μπορούμε να τρώμε ποικίλες τροφές που για την παραγωγή τους χρειάζονται πολλοί άνθρωποι σε μακρινές χώρες.
2 Επειδή όλη η ανθρωπότητα είναι τόσο στενά δεμένη, αντιμετωπίζει όλη μαζί κοινούς κινδύνους. Μόλις πριν από 66 χρόνια, δηλαδή μέσα σ’ αυτόν τον αιώνα, οι άνθρωποι σε όλη τη γη μια ημέρα ξύπνησαν και βρέθηκαν μπροστά στην καταστροφική πραγματικότητα ενός παγκόσμιου πολέμου. Είκοσι ένα χρόνια από τότε που τελείωσε η μεγαλύτερη αυτή παγγήινη σύγκρουσις ο κόσμος αντιμετώπισε ένα ακόμη χειρότερο πολεμικό εφιάλτη. Και τώρα, τριάντα πέντε χρόνια μετά την επιβίωσί μας απ’ αυτόν τον παγκόσμιο συγκλονισμό, μας απειλεί κάτι πολύ πιο τρομακτικό. Κανείς, αλήθεια δεν μπορεί να πη: ‘Μα αυτό που συμβαίνει εκεί πέρα δεν μ’ επηρεάζει εμένα εδώ!’ Τέτοια σκέψις είναι μια αυταπάτη. Είμαστε τώρα όλοι κοντινοί γείτονες. Αλλά εκείνο που δημιουργεί σοβαρό πρόβλημα, και μάλιστα παγκόσμιο κίνδυνο είναι το ότι ενεργούμε εναντίον του πλησίον μας. Γι’ αυτό ακούμε εδώ και εκεί ν’ αντηχούν μερικές επίσημες και σοβαρές προειδοποιήσεις.
3. (α) Γιατί άνθρωποι με παρατηρητικότητα πιστεύουν ότι ο κόσμος βρίσκεται σε θανάσιμο κίνδυνο; (β) Ποια είναι η στάσις των κοσμικά σοφών ατόμων για τον Θεό;
3 Επειδή το ζήτημα είναι τεράστιο, μερικοί που αμφιβάλλουν για την έκτασί του, μπορεί να ρωτήσουν: Βρίσκεται πραγματικά όλος ο κόσμος, όλη η ανθρωπότητα σε θανάσιμο κίνδυνο; Σ’ αυτή την ερώτησι άνθρωποι με παρατηρητικότητα, χωρίς καθόλου να είναι κραυγαλέοι θρηνωδοί συμφορών, απαντούν Ναι! Η θλιβερή απάντησίς τους δεν στηρίζεται μόνο στο τι η ανθρωπότητα μπορεί η ίδια να κάνη στον εαυτό της. Υπάρχει κάτι πολύ πιο σπουδαίο που πρέπει να λάβωμε υπ’ όψι. Πρέπει να ληφθή υπ’ όψι το Πρόσωπο στο οποίο ανήκει η γη και όλη η ζωή επάνω σ’ αυτή, ζώων και ανθρώπων. Είναι αλήθεια ότι πολύ λίγοι σήμερα τον λαμβάνουν υπ’ όψι τους. Άνθρωποι κοσμικής σοφίας αυτού του επιστημονικά προωδευμένου αιώνα πιστεύουν ότι οι σκέψεις τους είναι τόσο ανεξάρτητες ώστε δεν μπορούν να πιστεύουν στην ύπαρξι ενός Δημιουργού, ούτε διερωτήθηκαν ποτέ τι αυτός σκέπτεται να κάνη. Αλλά ο Δημιουργός δεν είναι τόσο σκληρόκαρδος ώστε να μην ενδιαφέρεται για τα βάσανα των ανθρώπων. Κι όμως τον παραμερίζουν από τις διάνοιές τους σαν να μην υπάρχη ή σαν να είναι τόσο μακρυά ώστε να μην επεμβαίνη ή ακόμα σαν να μην ενδιαφέρεται καθόλου.
4. (α) Τι ενδιαφέρον έχει ο Ιεχωβά για την ιδιοκτησία του σαν ιδιοκτήτης της γης; (β) Τι χρειάζεται να γίνη για να μεταβληθή η γη σ’ ένα ευχάριστο μέρος για να ζη κανείς;
4 Αλλά δεν πρέπει ο κύριος μιας ιδιοκτησίας να ενδιαφέρεται για ό,τι του ανήκει; Βέβαια θα θέλη να τη διατηρή στην πιο καλή κατάστασι. Ιδιαίτερα όταν η ιδιοκτησία του αυτή είναι πραγματικά πολύτιμη. Έτσι αισθάνεται και ο Δημιουργός μας για τη γη. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η γη σήμερα συνεχώς καταστρέφεται και ότι κινδυνεύει να ερημωθή σε τρομακτική έκτασι. Φαίνεται ότι έχει φθάσει πια ο καιρός ν’ απαλλαγή ο Θεός απ’ όλους εκείνους που είναι υπεύθυνοι για την ερήμωσι της αρχικά τέλειας ιδιοκτησίας του. Είναι τώρα φανερό ότι ήρθε πια ο καιρός για την εκκαθαριστική επέμβασί του. Αυτός ωδήγησε να γραφή ένα βιβλίο σχετικά μ’ αυτή. Σύμφωνα με ό,τι αυτό μας λέει, τι έχει σκοπό να κάμη;
ΜΙΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ ΣΑΝ ΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ
5. Πότε στο παρελθόν βρέθηκαν οι άνθρωποι σε μια κατάστασι όμοια με τη σημερινή;
5 Μπορεί πολλοί να εκπλαγούν μαθαίνοντας, ότι ακόμη μια φορά στο παρελθόν όλη η ανθρωπότητα που ζούσε τότε βρισκόταν σε όμοια κατάστασι όπως βρίσκεται σήμερα όλος ο πληθυσμός της γης. Τότε κάτι συνέβη σε παγγήινη έκτασι. Αυτό έγινε στις ημέρες ενός ανθρώπου από τον οποίο καταγόμαστε όλοι εμείς που ζούμε σήμερα. Ο κοινός πρόγονός μας αυτός ήταν ο άνθρωπος που ωνομαζόταν Νώε, ο γιος του Λάμεχ. Σχετικά με τις ημέρες του Νώε, το θεόπνευστο Βιβλίο λέει: «Και εγέννησεν ο Νώε τρεις υιούς, τον Σημ, τον Χαμ και τον Ιάφεθ. Διεφθάρη δε η γη ενώπιον του Θεού, και ενεπλήσθη η γη αδικίας. Και είδεν ο Θεός την γην, και ιδού, ήτο διεφθαρμένη· διότι πάσα σαρξ είχε διαφθείρει την οδόν αυτής επί της γης.»—Γέν. 6:10-12.
6, 7. (α) Ποια προειδοποίησις διασαλπίσθηκε στις μέρες του Νώε; (β) Τι συνέβη που έκανε και πάλι τη γη ένα ειρηνικό μέρος για να ζη κανείς;
6 Τι συνέβη τότε που έκανε πραγματικά τη γη ένα τόπο ειρηνικό, κατάλληλο για ασφαλή κατοικία; Μήπως εκείνοι οι βίαιοι καταστροφείς της γης άρχισαν ένα παγκόσμιο πόλεμο και έτσι αλληλοεξοντώθηκαν και άδειασε ο τόπος; Μήπως η προειδοποίησις που ο Νώε πήρε εντολή από τον Θεό να διακηρύξη έλεγε ότι θα ερχόταν μια ανθρωποποίητη συμφορά που θα καθιστούσε αδύνατη την επιβίωσι της ανθρωπότητας; Όχι! Αντί γι’ αυτό αντήχησε μία θεία προειδοποίησις, που ο Θεός ωδήγησε τον Νώε να διακηρύξη. Αυτή η προειδοποίησις έδινε πληροφορία σ’ όλους τους ανθρώπους, τι είχε σκοπό να κάμη ο Δημιουργός για να υπάρξη μια γη όπου οι άνθρωποι να ζουν με γαλήνη και ασφάλεια, μια γη όπου θα κατοικούσαν και θα ζούσαν χαρούμενα, ευπρεπείς άνθρωποι. Ο Θεός έδειξε στο Νώε ότι οι άνθρωποι δεν θα τον πρόσεχαν και έτσι έπρεπε ο Νώε να κατασκευάση μια πλωτή κιβωτό για τον εαυτό του και την οικογένειά του, που ήταν όλοι-όλοι οκτώ ψυχές. Στην προειπωμένη ημέρα του έτους 2370 π.Χ. άρχισε ο παγγήινος κατακλυσμός. Ήταν μια ενέργεια του Θεού. Δεν επέζησε κανένα γήινο πλάσμα έξω από την κιβωτό. Το πνιγμένο ανθρώπινο γένος πλήρωσε την ποινή γιατί δεν πρόσεξε τη θεία προειδοποίησι.
7 Αυτή η παλαιά «ενέργεια του Θεού» ήταν ευεργετική για όλη την ανθρωπότητα: Έδωσε στην ανθρώπινη φυλή ένα καινούργιο ξεκίνημα με μία δίκαιη, ευσεβή οικογένεια πάνω σε μια προσωρινά ειρηνική και ασφαλή γη.
ΠΛΗΣΙΑΖΕΙ ΜΙΑ ΠΑΓΓΗΙΝΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ
8. (α) Πώς ο Ιησούς Χριστός έκανε σύγκρισι ανάμεσα στις μέρες του Νώε και στις σημερινές; (β) Ποιο γεγονός είναι πολύ κοντά, κι έτσι τι χρειάζεται να γίνη γι’ αυτό;
8 Αυτή ήταν η μόνη περίπτωσις πριν από την εποχή μας που ολόκληρη η ανθρωπότητα κινδύνεψε να εξαλειφθή και προεικόνιζε τις ημέρες μας, όπου απειλείται ένας κόσμος δισεκατομμυρίων ανθρώπων. Αυτό δεν είναι μια απαισιόδοξη ανθρώπινη σκέψις για την κατάστασι, μια ιδέα των άκρων. Δεν είναι μια εξογκωμένη άποψις, όπως δεν είναι εξογκωμένη και η άποψις που διατύπωσε μια πασίγνωστη προσωπικότης, ένας προφήτης πολύ πιο μεγάλος από τον Νώε. Αυτός ήταν ο Ιησούς Χριστός. Προσδιορίζοντας προφητικά την ημέρα μας είπε: «Και καθώς αι ημέραι του Νώε, ούτω θέλει είσθαι και η παρουσία του Υιού του ανθρώπου. Διότι καθώς εν ταις ημέραις ταις προ του κατακλυσμού ήσαν τρώγοντες και πίνοντες, νυμφευόμενοι και νυμφεύοντες, έως της ημέρας καθ’ ην ο Νώε εισήλθεν εις την κιβωτόν, και δεν ενόησαν, εωσού ήλθεν ο κατακλυσμός και εσήκωσε πάντας, ούτω θέλει είσθαι και η παρουσία του Υιού του ανθρώπου.» (Ματθ. 24:37-39) Σύμφωνα λοιπόν με την προφητεία του ίδιου του Χριστού για τις συνθήκες γενικά κατά τον καιρό της αόρατης παρουσίας του στη γη, η παγκόσμια κατάστασις από το έτος 1914 είναι σαν τις μέρες του Νώε. Αντίστοιχα λοιπόν μια όμοια «ενέργεια του Θεού» πρέπει να βρίσκεται μπροστά μας στο προσεχές μέλλον. Έτσι, τώρα είναι ο καιρός να αντηχήση η «θεία προειδοποίησις» σε όλη την ανθρωπότητα που βρίσκεται σε κίνδυνο. Και το προσωπικό ερώτημα στον καθένα μας είναι, Ποιος θα μοιάση με εκείνους που μπήκαν μέσα στην κιβωτό μαζί με τον Νώε;
9. (α) Γιατί έχομε λόγους να πιστεύωμε ότι η προειπωμένη «μεγάλη θλίψις» είναι πλησίον; (β) Μολονότι η «μεγάλη θλίψις» ήρθε πάνω στην Ιερουσαλήμ το 70 μ.Χ., γιατί πρέπει η μεγαλύτερη εκπλήρωσις της προφητείας του Ιησού για τη «μεγάλη θλίψι» να είναι ακόμη μελλοντική;
9 Εκτός από αυτά που μας λέγει το θεόπνευστο Βιβλίο του Δημιουργού, η Βίβλος, υπάρχουν κι άλλοι λόγοι για να πιστεύωμε ότι το σημερινό σύστημα βρίσκεται στον ‘καιρό του τέλους’ του. Οι τελευταίες μέρες του έχουν σχεδόν τελειώσει. Το πλήρες τέλος του έρχεται μέσα σ’ ένα καιρό αναταραχής, μέσα στη «μεγάλη θλίψι» που θα ξεπεράση τον κατακλυσμό των ημερών του Νώε σε τρομακτικότητα και καταστροφικότητα. Αυτά που ανέφερε ο Ιησούς για τις μέρες του Νώε ήταν μέρος της τελικής προφητείας του που είπε το έτος 33 μ.Χ. Αυτά που προλέγει εκεί προχωρούν πέρα από την καταστροφή της Ιερουσαλήμ από τους Ρωμαίους κατά το έτος 70 μ.Χ. και φθάνουν μέχρι τις μέρες μας. Η καταστροφή εκείνης της ιερής πόλεως ήταν το αποκορύφωμα της «μεγάλης θλίψεως» για τους Ιουδαίους στη Ρωμαϊκή επαρχία της Ιουδαίας, στη Μέση Ανατολή. Είναι όμως φανερό ότι ο Ιησούς είχε ασφαλώς κατά νου περισσότερα από την καταστροφή της Ιερουσαλήμ τότε, όταν είπε: «Διότι τότε θέλει είσθαι θλίψις μεγάλη, οποία δεν έγεινεν απ’ αρχής κόσμου έως του νυν [το έτος 33 μ.Χ.], ουδέ θέλει γείνει. Και αν δεν συνετέμνοντο αι ημέραι εκείναι, δεν ήθελε σωθή ουδεμία σαρξ· δια τους εκλεκτούς όμως θέλουσι συντμηθή αι ημέραι εκείναι.»—Ματθ. 24:21, 22· Μάρκ. 13:19, 20.
10, 11. (α) Πώς περιέγραψε ο απόστολος Πέτρος μια επερχόμενη παγγήινη καταστροφή; (β) Ποια είναι σήμερα η γενική στάσις σχετικά με μια τέτοια παγγήινη καταστροφή από τον Θεό;
10 Ο μαθητής του Ιησού, ο απόστολος Πέτρος παραλλήλισε προφητικά το τέλος του κόσμου στις μέρες του Νώε με το τέλος του σημερινού συστήματος πραγμάτων κατά το αποκορύφωμα αυτού του ‘καιρού του τέλους’. (Δαν. 12:4) Σε αντίθεσι με τον κατακλυσμό υδάτων κατά την ημέρα του Νώε, ο Πέτρος προείπε μια «φωτιά» που θα περιτύλιγε όχι μόνο την συμβολική γη αλλά επίσης τους συμβολικούς ουρανούς. (2 Πέτρ. 3:5-12) Στη σύγκρισί του αυτή ο Πέτρος δεν είπε τίποτα για την καταστροφή της Ιερουσαλήμ από τους Ρωμαίους, που συνέβη λίγα χρόνια ύστερα από τον μαρτυρικό θάνατό του.
11 Στις μέρες του Πέτρου, οι Χριστιανοί πίστευαν σ’ εκείνο που γενικά λεγόταν «το τέλος του κόσμου.» (Ματθ. 24:3, Εξουσιοδοτημένη Μετάφρασι) Αλλά σήμερα, ύστερα από 19 αιώνες, τι βλέπομε σχετικά με το ζήτημα αυτό, ιδιαίτερα μεταξύ εκείνων που ισχυρίζονται ότι είναι Χριστιανοί ή είναι μέλη των εκκλησιών του Χριστιανικού κόσμου; Πιστεύουν ένα τέτοιο πράγμα; Είναι φανερό ότι συμβαίνει το αντίθετο. Δεν έχομε παρά να κοιτάξωμε τον τρόπο που ενεργούν επιδιώκοντας υλικά πράγματα του καταδικασμένου αυτού κόσμου.
12. (α) Ποια παγκόσμια καταστροφή φοβούνται σήμερα υπεύθυνα άτομα; (β) Πώς σκοπεύουν οι άνθρωποι να εμποδίσουν ένα παγκόσμιο ολοκαύτωμα;
12 Σήμερα όμως υπάρχουν υπεύθυνοι άνθρωποι οι οποίοι χωρίς να βασίζουν τις προβλέψεις τους στη Βίβλο, προλέγουν κάτι για το «τέλος του κόσμου» και μας προειδοποιούν για κάτι τέτοιο ιδιαίτερα ύστερα από την έκρηξι των δύο ατομικών βομβών κατά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου το 1945. Σήμερα υπάρχουν πυρηνικές βόμβες στα χέρια εθνών, τα οποία καλούνται «πυρηνικές δυνάμεις» και μάλιστα σε τόση ποσότητα ώστε θα μπορούσαν να εξαλείψουν όλα τα έμψυχα πλάσματα πάνω στη γη κάμποσες φορές, αν ήταν στο χέρι τους. Ακόμη ψιθυρίζεται ότι υπάρχουν «ραδιολογικές βόμβες,» βόμβες νετρονίου. Αυτές θα σκότωναν κάθε ανθρώπινη ύπαρξι, αλλά θα άφηναν άθικτες τις άψυχες υλικές ιδιοκτησίες τους. Όμως τι σκοπό θα εξυπηρετούσαν κτίρια που στέκονται ακόμη εάν δεν υπάρχουν ζωντανοί άνθρωποι για να τα χρησιμοποιήσουν; Θα εδημιουργείτο μόνο μία «πόλις φαντασμάτων» ένας «κόσμος φαντασμάτων.» Και ποιος αισθάνεται ευχαρίστησι με μια τέτοια σκέψι; Μας απειλεί πραγματικά ένας τέτοιος κίνδυνος. Τα Ηνωμένα Έθνη, τα οποία τώρα έχουν 152 μέλη αποβλέπουν στην πρόληψι ενός τέτοιου «ολοκαυτώματος.» Όμως τα Ηνωμένα Έθνη που περιλαμβάνουν όλες τις Πυρηνικές Δυνάμεις αποτελούν μία μάταιη ελπίδα διασώσεως της ανθρωπίνης φυλής από την αυτοεξόντωσι.
13. (α) Ποια ερωτήματα πρέπει ν’ απαντηθούν που είναι ζήτημα ζωής και θανάτου; (β) Γιατί άθρησκα άτομα δεν έχουν καμμιά ικανοποιητική απάντησι, αλλά υπάρχει κάποια απάντησις που να ικανοποιή;
13 Ποιος μπορεί πραγματικά να σώση την ανθρωπότητα από την αυτοκαταστροφή της; Άθρησκοι άνθρωποι είναι τώρα υποχρεωμένοι να προσέξουν σοβαρά αυτό το ερώτημα. Επειδή δεν πιστεύουν στη Βίβλο δεν μπορούν να φθάσουν σε ικανοποιητική απάντησι. Δεν μπορούν να μας υποδείξουν κανέναν για τη σωτηρία μας. Σημαίνει όμως αυτό ότι πραγματικά δεν υπάρχει κανείς που θα μας σώση; Ευτυχώς υπάρχει.
Η ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΠΗΓΗ ΑΛΗΘΙΝΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ
14. Γιατί είναι λογικό να πιστεύωμε ότι ο Δημιουργός έχει κάποιο σκοπό για τη γη;
14 Οι επιστήμονες δεν μπορούν να αποδείξουν ότι η γη μας και οι άνθρωποι που είναι επάνω σ’ αυτή αυτοδημιουργήθηκαν. Ασφαλώς θα υπάρχη ένας Δημιουργός. Αλλά ποιος μπορεί να είναι αυτός; Από τον 16ο αιώνα προ Χριστού, αυτός είχε εμπνεύσει τον άνθρωπο ακεραιότητος, που ωνομαζόταν Ιώβ να διατυπώση την επιστημονική αλήθεια ότι εκρέμασε τη γη μας στο διάστημα επί το μηδέν. Μήπως το έκανε αυτό άσκοπα, χωρίς λόγο; (Ιώβ 26:7) Είναι άραγε τυχαίο ότι βρισκόμαστε κατά δισεκατομμύρια επάνω σ’ αυτή τη γη; Ήταν αυτό λάθος του ή κάτι άσκοπο; Επέτρεψε να υπάρχη τώρα στη γη αφθονία ζωντανών πλασμάτων. Μήπως είχε κατά νουν ότι όλα αυτά τα σημερινά δισεκατομμύρια ανθρωπίνων πλασμάτων πρόκειται να αυτοεξοντωθούν, αφήνοντας τη γη να περιφέρεται στο διάστημα σαν νεκρός πλανήτης; Δεν μπορούμε να του αποδώσωμε τέτοια αφροσύνη, αν έχωμε υπ’ όψι μας τι λέει.
15. (α) Ποιος είναι ο σκοπός του Θεού για τη γη; (β) Έτσι ποιο πράγμα είμαστε βέβαιοι ότι θα κάνη γρήγορα ο Θεός;
15 Είχε εμπνεύσει τον σοφό Σολομώντα τον γιο του Βασιλέα Δαβίδ να καταγράψη στη Βίβλο: «Γενεά υπάγει, και γενεά έρχεται· η δε γη διαμένει εις τον αιώνα.» (Εκκλ. 1:4) Επίσης με έμπνευσί του ο προφήτης Ησαΐας έγραψε: «Ο ποιήσας τους ουρανούς· αυτός ο Θεός, ο πλάσας την γην και ποιήσας αυτήν· όστις αυτός εστερέωσεν αυτήν, έκτισεν αυτήν ουχί ματαίως αλλ’ έπλασεν αυτήν δια να κατοικήται· Εγώ είμαι ο Ιεχωβά και δεν υπάρχει άλλος.» (Ησ. 45:18, ΜΝΚ) Έτσι υπόσχεται να μην αφήση ποτέ τη γη ακατοίκητη από ανθρώπους και εκείνο το οποίο θα εξαλειφθή από την επιφάνεια της γης είναι το σύστημα αυτό πραγμάτων που βίαιοι άνθρωποι έχουν εγκαταστήσει πάνω στην ιδιοκτησία του Θεού. Γι’ αυτό τον λόγο μπορούμε να πούμε τα ευχαριστήρια λόγια που έχουν καταγραφή στο τελευταίο βιβλίο της Αγίας Γραφής: «Ευχαριστούμεν σοι, Κύριε Θεέ παντοκράτωρ, . . . διότι έλαβες την δύναμίν σου την μεγάλην και εβασίλευσας, και τα έθνη ωργίσθησαν, και ήλθεν η οργή σου και ο καιρός . . . να διαφθείρης τους διαφθείροντας την γην.»—Αποκ. 11:17, 18.
16. (α) Ποια πανέτοιμα σχέδια έχουν τώρα οι άνθρωποι, και ποια προειδοποίησις διασαλπίζεται τώρα σχετικά μ’ αυτό το ζήτημα; (β) Αλλά ποια προειδοποίησι θα πρέπει όλοι συνετά να προσέξωμε;
16 Για να κερδίσουν στρατιωτικά πλεονεκτήματα τα έθνη έχουν ετοιμάσει πολύ προχωρημένα σχέδια για να ‘διαφθείρουν τη γη’ σε τεράστια έκτασι και κατά τον χειρότερο τρόπο που θα μπορούσε κανείς να φαντασθή. Μικρόβια, χημικές ουσίες, καθώς και τρομακτικά εκρηκτικά μηχανήματα διατηρούνται σε ετοιμότητα για αιφνίδια χρήσι, στρατηγικώτατα, εναντίον οποιουδήποτε εχθρού. Και αυτό δεν το κρύβουν. Εδώ και εκεί ακούγονται ασθενείς προειδοποιήσεις για τον κίνδυνο που διατρέχει η όλη ανθρώπινη ύπαρξις. Όσο και αν αυτές οι προειδοποιήσεις είναι επίκαιρες και δικαιολογημένες, δεν έχουν την υποστήριξι του Δημιουργού της γης, του Ιεχωβά Θεού. Η δική του προειδοποίησις που έχει καταγραφή στη Βίβλο αφορά τη δική του ενέργεια να «διαφθείρη τους διαφθείροντας την γην,» δηλαδή τους διαφθείροντας την ιδιοκτησία του. Η ενέργειά του θα είναι κάτω από τον έλεγχό του. Θα αφήση να επιζήσουν άνθρωποι επιδοκιμασμένοι. Πολλοί που αγαπούν τη ζωή, ιδιαίτερα την αιώνια ζωή σε ένα παράδεισο, θέλουν να είναι από αυτούς που θα επιζήσουν.