Η Ιστορία της Βαβυλώνος—Αρχαία και Σύγχρονη
Όταν ο δισέγγονος του Νώε Νεβρώδ άρχισε να γίνεται ισχυρός πάνω στη γη και έγινε «ισχυρός κυνηγός εναντίον του Ιεχωβά,» η αρχή του βασιλείου του ήταν στη Βαβέλ, στη Βαβυλώνα. Εκεί στη Βαβέλ οι άνθρωποι περιφρονώντας τον Ιεχωβά, αποφάσισαν να κάνουν ένδοξο όνομα για τον εαυτό τους χτίζοντας μια πόλι μ’ ένα θρησκευτικό πύργο. Αυτό ήταν μια αποστασία, μια απομάκρυνσις από τη λατρεία του Θεού του Νώε, ένας στασιασμός κατά της κυριαρχίας του Ιεχωβά. Αλλά το οικοδομικό τους πρόγραμμα κατέληξε σε φρικτή αποτυχία. Ο Ιεχωβά κατήλθε και εσύγχυσε τη γλώσσα τους. Επειδή δεν μπορούσαν πια να επικοινωνούν μεταξύ τους, χωρίσθηκαν κατά γλωσσικές ομάδες και διασκορπίσθηκαν από τη Βαβέλ «επί το πρόσωπον πάσης της γης.» (Γέν. 10:8-10· 11:1-9) Πήραν μαζί και την ψευδή θρησκεία τους. Αυτή έγινε μια παγκόσμια αυτοκρατορία ψευδούς θρησκείας, η μυστικιστική «Βαβυλών η μεγάλη.»
Η κοινή προέλευσις των θρησκειών του κόσμου διακρίνεται σαφώς. Υπάρχουν πάρα πολλές ομοιότητες! Παραδείγματος χάριν, στην αρχαία Βαβυλώνα λάτρευαν τη Σεμίραμι και το βρέφος της Νεβρώδ, που μοιάζει πολύ με τη λατρεία της Μαντόνας και του τέκνου της στην αποστάτιδα Χριστιανοσύνη. Ο Θωμάς Ίνμαν, στο βιβλίο του «Αρχαίος Ειδωλολατρικός και Σύγχρονος Χριστιανικός Συμβολισμός,» λέει τα εξής για τις εικόνες μητέρας και τέκνου: «Αυτοί οι συνδυασμοί είναι τόσο κοινοί στην Ινδία όσο και στην Ιταλία, σε ειδωλολατρικούς ναούς όσο και σε Χριστιανικές εκκλησίες. Ο συνδυασμός μητέρας και τέκνου εικονίζεται σε κάθε αρχαία χώρα όπου υπάρχουν υπολείμματα αυτής της τέχνης.»
Ο Ρωμαιο-Καθολικός καρδινάλιος Τζων Χένρυ Νιούμαν, στο βιβλίο του «Δοκίμιο Αναπτύξεως της Χριστιανικής Δοξασίας,» έγραψε για πολλές τέτοιες συνήθειες και δοξασίες, λέγοντας ότι «έχουν ειδωλολατρική προέλευσι» και ότι «αγιάσθηκαν με την υιοθέτησί τους από την εκκλησία.» Αλλά δεν αγιάσθηκαν με την υιοθέτησί τους από την εκκλησία. Ο σύγχρονος Καθολικισμός και Προτεσταντισμός, που ασπάσθηκαν τις Βαβυλωνιακές πεποιθήσεις και τελετουργίες, μαζί με τον Ιουδαϊσμό, δεν πρόσθεσαν καμμιά αγιότητα ή ιερότητα στις ψευδείς θρησκευτικές συνήθειες και δοξασίες. Αντιθέτως, αποκαλύφθηκαν ως θυγατρικές οργανώσεις της ‘Βαβυλώνος της μεγάλης’.—Αποκ. 17:5.
Αυτές οι «θυγατρικές» θρησκείες μετείχαν με εξέχοντα τρόπο και στις δυο πλευρές των σταυροφοριών και άλλων θρησκευτικών πολέμων της ιστορίας. Οι δυο παγκόσμιοι πόλεμοι των συγχρόνων καιρών άρχισαν μεταξύ των λεγομένων «χριστιανικών» εθνών, ενώ αναμίχθηκαν πολύ και τα Σιντοϊστικά και Βουδδιστικά έθνη. Και στις δυο πλευρές, ο κλήρος συνέβαλε στην αναζωπύρωσι του πολεμικού πυρετού. Αντί να εκπροσωπή τον ‘Θεόν της αγάπης,’ η παγκόσμια αυτοκρατορία της ψευδούς θρησκείας, υπήρξε πάντοτε ο κύριος υποκινητής του μίσους. Μέχρι σήμερα, οι Καθολικοί και οι Προτεστάντες πολεμούν μεταξύ τους στη Βόρεια Ιρλανδία. Η θρησκεία βρίσκεται πίσω από πολλές βιαιότητες στη Μέση Ανατολή.
Εν τούτοις, η ‘Βαβυλών η μεγάλη’ είναι πιο αξιοκατάκριτη για όσα περιγράφονται στην Αποκάλυψι 17:6. Εκεί διαβάζομε: «Και είδον την γυναίκα μεθύουσαν εκ του αίματος των αγίων και εκ του αίματος των μαρτύρων του Ιησού.» Αυτά τα λόγια είχαν τραγική εκπλήρωσι, όπως στους διωγμούς των Χριστιανών του πρώτου αιώνα, στις Ιερές Εξετάσεις του Μεσαίωνα και στη σύγχρονη βίαιη κατάπνιξι των Μαρτύρων του Ιεχωβά από τον Καθολικό Χίτλερ! Θα πάρη εκδίκησι ο ‘Θεός της αγάπης’ γι’ αυτή την ενοχή αίματος; Βεβαιότατα!