Μια Ματιά στις Ειδήσεις

Ένας Θεολόγος Γράφει στον Πάπα

● Ο Πάπας Ιωάννης Παύλος Β΄ απαίτησε από τους ιερείς συμμόρφωσι στην υποχρεωτική αγαμία. Οι νέοι κανόνες δυσκολεύουν περισσότερο τους ιερείς ν’ απαλλαγούν από την ευχή της αγαμίας. Η εφημερίδα «Τάιμς» Νέας Υόρκης έγραψε: «Ο Πάπας, από τότε που εξελέγη, τον Οκτώβριο του 1978, αρνήθηκε να εγκρίνη κάποια από τις 6000 σχεδόν αιτήσεις εξαιρέσεως που ελήφθησαν στο Βατικανό.» Εξ αιτίας της στάσεως αυτής, ο περίφημος Γερμανός Καθολικός θεολόγος Χανς Κουνγκ έγραψε τα επόμενα σε μια επιστολή προς τον Πάπα για την αγαμία των κληρικών:

«Ο Ιησούς όσο και ο Παύλος παρέχουν ρητώς πλήρη ελευθερία αγαμίας σε κάθε άτομο: «Όστις δύναται να δεχθή τούτο, ας δεχθή.» (Ματθαίος 19:12). «Έκαστος έχει ιδιαίτερον χάρισμα εκ Θεού, άλλος μεν ούτως, άλλος δε ούτως.» (1 Κορινθίους 6:7) Αυτό ρητώς εγγυάτο ελευθερίαν—η αγαμία σαν ελεύθερο χάρισμα—παραβιάζεται από έναν προσωπικό κανόνα αγαμίας για τους κληρικούς.

«Η αρχαία παράδοσις επιβεβαιώνει τη Γραφή: Ο Πέτρος—τον οποίο για να δικαιολογήσετε τη θέσι σας επικαλείσθε ιδιαίτερα—και οι απόστολοι, ήσαν και παρέμειναν έγγαμοι—ο Παύλος το βεβαιώνει αυτό σαφώς—ακόμη και σαν τέλειοι ακόλουθοι του Ιησού. [1 Κορ. 9:5] Σε όλους τους πρώτους αιώνες αυτό ήταν το υπόδειγμα για επισκόπους και ιερείς: ‘Πρέπει . . . να ήναι μιας γυναικός ανήρ’ (1 Τιμόθεον 3:2) . . . Μόνο στους μετέπειτα αιώνες η προνομιακή αγαμία—που είχε την αρχική της θέσι στις μοναστικές κοινότητες—παρανοήθηκε σαν ρητή απαγόρευσις του γάμου, κι έτσι επεκτάθηκε σε όλο τον κλήρο.»—«Νάσιοναλ Κάθολικ Ρηπόρτερ», 16 Μαΐου 1980.

Σύγκρουσις Τιτάνων της Εκκλησίας

● Κατά τον «Εθνικό Καθολικό Πληροφορητή,» απαγορεύθηκε στον εξέχοντα Ρωμαιοκαθολικό θεολόγο Χανς Κουνγκ να διδάσκη θεολογία στο Πανεπιστήμιο του Τούμπινγκεν της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας βάσει των όρων του κογκορδάτου του Βατικανού με τον Χίτλερ, το 1933. Μεταξύ των λόγων για τους οποίους ο Πάπας Ιωάννης Παύλος Β΄ ενήργησε κατά του Κουνγκ ήταν συγγράμματα που φαίνεται ν’ αμφισβητούν τις ίδιες τις βάσεις της Καθολικής δοξασίας—της Τριάδας και του αλάθητου του Πάπα. Ο Κουνγκ επιμένει ότι οι ιδέες του δεν είναι αιρετικές, αλλά αντιθέτως, «αν η Καθολική εκκλησία δεν βασίζεται στην Αγία Γραφή, δεν είναι η εκκλησία του Χριστού.»

Ο Κουνγκ, για να υποστηρίξη τη Γραφική του θέσι στο ζήτημα του Παπικού αλάθητου, σε μια συνέντευξι που έδωσε στην εφημερίδα «Κυριακάτικες Επικαιρότητες» της Στουτγάρδης, δήλωσε ότι «υπάρχει ένα σαφές προηγούμενο στη Γραφή και στην καθολική παράδοσι για την αντιμετώπισι του Πάπα. Ο Άγιος Παύλος εναντιώθηκε στον Άγιο Πέτρο ενώπιον ολόκληρης της κοινότητας (Γαλ. 2:11-14).» Στο βιβλίο που παραθέτει ο Κουνγκ, ο απόστολος Παύλος είπε στον Πέτρο: «Ηναντιώθην εις αυτόν κατά πρόσωπον, διότι ήτο αξιόμεμπτος».

Κενή Χειρονομία

● Όταν ο Πάπας Ιωάννης Παύλος Β΄ επισκέφθηκε μια φτωχογειτονιά του Ρίο Ιανέιρο της Βραζιλίας πέρυσι το καλοκαίρι, λέγεται ότι συγκινήθηκε τόσο πολύ ώστε έβγαλε ένα χρυσό δαχτυλίδι από το δάχτυλό του και το έδωσε στο φτωχό λαό. «Για τους φτωχούς,» λέγεται ότι είπε στον ιερέα Ίταλο Κοέλχο, που το πήρε για λογαριασμό του λαού. Αλλά ως το τέλος του Αυγούστου, το δαχτυλίδι δεν είχε βοηθήσει τους φτωχούς. Ο ιερέας Κοέλχο ωμολόγησε ότι το δαχτυλίδι βρισκόταν στην ενοριακή εκκλησία που εξυπηρετεί την περιοχή στην οποία περιλαμβάνεται και η πιο πάνω φτωχογειτονιά. Αλλά η ίδια η εκκλησία είναι «στη Λεμπλόν, μια από τις πιο πλούσιες κοινότητες του Ρίο Ιανέιρο,» αναφέρει η εφημερίδα «Τάιμς» της Νέας Υόρκης.

Θα πουληθή ποτέ το δαχτυλίδι για να βοηθηθούν οι φτωχοί; «Δεν θα το πωλήσωμε. Αυτό είναι απόλυτα βέβαιο,» απάντησε ο ιερέας.

Αυτό το περιστατικό θυμίζει μια από τις παραβολές που είπε ο Ιησούς για τον ‘πλούσιο’ που ‘ευφραίνετο καθ’ ημέραν μεγαλοπρεπώς’ και ένα φτωχό ζητιάνο που λεγόταν Λάζαρος και ο οποίος «επεθύμει να χορτασθή από των ψυχίων των πιπτόντων από της τραπέζης του πλουσίου.» Πολλοί ανώτατοι εκκλησιαστικοί αρχηγοί, όχι μόνο ζουν με χλιδή όπως εκείνος ο «πλούσιος», δίνοντας στους φτωχούς μόνο λίγα ‘ψίχουλα’ όπως το δαχτυλίδι του πάπα, από την ‘τράπεζα’ της αφθονίας τους· αλλά και το πιο σπουδαίο, δεν έχουν κάνει το ίδιο στη φροντίδα για την πνευματική πείνα των ανθρώπων; Αντί στερεής Βιβλικής ‘τροφής’, συχνά προσφέρουν μόνο ψίχουλα ιερατικών τελετουργιών και πολιτικών δηλώσεων.—Λουκ. 16:19-22.