Μεμονωμένοι Γονείς Αντιμετωπίζουν τον Σημερινό Κόσμο

«Η δε αληθώς χήρα και μεμονωμένη ελπίζει επί τον Θεόν και εμμένει εις τας δεήσεις και τας προσευχάς νύκτα και ημέραν.» (1 Τιμ. 5:5)

1-3. (α) Τι έγραψε μια χήρα; (β) Υπήρξε αύξησις σε οικογένειες με ένα μόνο γονέα, και ποια είναι μερικά από τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν;

ΕΙΜΑΙ μια χήρα 28 ετών με δυο παιδιά. Είμαι πολύ θλιμμένη διότι δεν θέλω να αναθρέψω τα παιδιά μου χωρίς πατέρα. Φαίνεται σαν να μη φροντίζη κανένας πια για μένα. Τα παιδιά μου με βλέπουν να κλαίω συχνά και αυτό τα επηρεάζει. Ξέρω ότι δεν μπορώ να συνεχίσω με τέτοια αισθήματα, αλλά τι πρέπει να κάνω;» Αυτή η επιστολή εκφράζει μια κοινή έκκλησι από μερικούς που αντιμετωπίζουν πολλά προβλήματα—τους μεμονωμένους γονείς.

² Οι ειδήσεις παγκοσμίως παρουσιάζουν μια ραγδαία αύξησι στις οικογένειες με ένα μόνο γονέα. Σε 10 χρόνια ο αριθμός αυτός έχει σχεδόν διπλασιασθή στις Ηνωμένες Πολιτείες, και υπερδιπλασιασθή στον Καναδά. Αυτοί οι αριθμοί αποτελούν περίπου τα ένα δέκατο όλων των οικογενειών της Αυστραλίας και της Μεγάλης Βρεταννίας. Υπολογίζεται ότι δύο σε κάθε πέντε παιδιά που ζουν τώρα στις Ηνωμένες Πολιτείες θα περάσουν ένα μέρος της ζωής τους σε μια οικογένεια με ένα μόνο γονέα.

³ Υπάρχουν πολλοί λόγοι γι’ αυτή την αύξησι. Οι πόλεμοι και τα αυτοκινητικά δυστυχήματα αφαίρεσαν τον πατέρα από πολλά σπίτια. Καθώς η οικογενειακή ζωή, παρακμάζει, η εγκατάλειψις, το διαζύγιο και ο χωρισμός έχουν γίνει κάτι το συνηθισμένο. Μερικές ανύπαντρες μητέρες, αντί να κάνουν έκτρωσι ή να δώσουν το παιδί τους για υιοθεσία, προτιμούν να το μεγαλώσουν οι ίδιες. Ένας μεμονωμένος γονέας πρέπει να αντιμετωπίση πολλά προβλήματα. Η μοναξιά, η ανατροφή των παιδιών, ο βιοπορισμός, οι σεξουαλικές επιθυμίες και η διαχείρισις ενός νοικοκυριού είναι λίγα μόνο απ’ αυτά.

Η ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣΥΝΗ ΦΕΡΝΕΙ ΑΝΑΚΟΥΦΗΣΙ

4. Ποιες συνθήκες τον πρώτου αιώνος δημιούργησαν πολλές οικογένειες με ένα μόνο γονέα;

⁴ Τον πρώτο αιώνα, στη διάρκεια της νηπιακής ηλικίας της Χριστιανοσύνης, οι ερημώσεις των πολέμων, οι ασθένειες και η ηθική κατάπτωσις δημιούργησαν ομοίως αναρίθμητες χήρες και ορφανά. Το διαζύγιο ή η εγκατάλειψις αποτελούσαν συχνά τον κανόνα. Συνήθως τα παιδιά νηπιακής ηλικίας αφήνοντο στη μητέρα η οποία τώρα έπρεπε να τα αναθρέψη μόνη της. Ο κόσμος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ήταν μια άκαρδη κοινωνία που καταφρονούσε τους αδύνατους. Οι χήρες λοιπόν υπέφεραν σκληρές αδικίες. Μερικές μάλιστα στρέφονταν στην πορνεία για να συντηρηθούν.

5. Με ποιους δυο τρόπους βοήθησε η Χριστιανοσύνη;

⁵ Η Χριστιανοσύνη έφερε μια πραγματική αλλαγή. Έδειξε συμπάθεια στους δυστυχισμένους. Αλλά και πέρα απ’ αυτό, με τις διδασκαλίες της, οι μεμονωμένοι γονείς έπαιρναν την ηθική δύναμι να απαλλαγούν από τον εκφυλισμό της εποχής. Η Χριστιανοσύνη, αντί να παραγάγη αναίσχυντες γυναίκες, παρήγαγε γυναίκες που ήσαν εγκρατείς και αγνές, που αγαπούσαν τις οικογένειες τους. Και αυτοί που δεν ήσαν Χριστιανοί ακόμη αναγνώριζαν τη διαφορά, όπως αναφώνησε ένας απ’ αυτούς: «Τι γυναίκες έχουν οι Χριστιανοί!»

6. Ποιες Χριστιανικές αρχές μπορούν να βοηθήσουν τους μεμονωμένους γονείς καθώς και όλους τους Χριστιανούς, να αντιμετωπίσουν τις σημερινές πιέσεις;

⁶ Σε τι βοήθησαν οι Χριστιανικοί κανόνες; Ο απόστολος Παύλος, παρέχοντας συμβουλές για τις χήρες, είπε ότι η υποδειγματική χήρα «ελπίζει επί τον Θεόν και εμμένει εις τας δεήσεις και τας προσευχάς νύκτα και ημέραν.» Ετόνισε ότι μια χήρα κάτω των 60 ετών ηλικίας θα μπορούσε να καταγράφεται για βοήθεια αν, μεταξύ άλλων, «επηκολούθησεν εις παν έργον αγαθόν.» (1 Τιμ. 5:5, 9, 10) Εδώ, τουλάχιστον τρεις κανόνες προεξέχουν: (1) Να εμπιστεύωνται στον Θεό τώρα και να προσμένουν την ελπίδα της αιώνιου ζωής που αυτός υποσχέθηκε· (2) να διατηρούν μια στενή προσωπική σχέσι με τον Θεό· (3) να ενασχολούνται σε επωφελή έργα. Θα δούμε πώς αυτοί οι τρεις κανόνες, αν εφαρμόζωνται, υποβοηθούν γνήσια όχι μόνο τους μεμονωμένους γονείς αλλά και όλους τους Χριστιανούς για να αντιμετωπίσουν τις σημερινές πιέσεις.

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΙΣ ΤΗΣ ΜΟΝΑΞΙΑΣ

7. (α) Γιατί η μοναξιά είναι ιδιαίτερα δύσκολη για μερικές χήρες γυναίκες; (β) Πώς μπορεί να βοηθήση η αρχή που εκτίθεται στην επιστολή 1 Τιμόθεον 5:10;

⁷ Μια χήρα γυναίκα αναστέναξε: «Όταν έρχωμαι στο σπίτι και βλέπω αυτούς τους τέσσερις τοίχους, και ιδιαίτερα όταν τα παιδιά πάνε για ύπνο, αισθάνομαι πραγματικά μοναξιά.» Η μοναξιά συχνά είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει μια χήρα γυναίκα. Μολονότι είναι καλό το ότι είναι πιο κοντά με τα παιδιά τους, πολλές ποθούν τη συντροφιά των ενηλίκων. Το να ενασχολήται κανείς «εις παν έργον αγαθόν» είναι ένα μέσον θεραπείας δοκιμασμένο από τα παλιά χρόνια. Οι Χριστιανές χήρες του πρώτου αιώνος ‘περιέθαλψαν ξένους, ένιψαν πόδας αγίων [με προσωπικές πράξεις υπηρεσίας] και εβοήθησαν θλιβομένους.’ (1 Τιμ. 5:10) Λαμβάνοντας αυτό υπ’ όψιν μια σύγχρονη Χριστιανή χήρα ηλικίας 68 ετών άρχισε να επισκέπτεται άλλες γειτονικές χήρες και άλλα σπίτια όταν έμενε μόνη της. Είπε: «Διαπιστώνω ότι με το να κάνω αυτές τις επισκέψεις, ν’ ασχολούμαι με τις δουλειές του σπιτιού και να φροντίζω για την πνευματικότητά μου δεν έχω καιρό να μείνω μόνη.»

8. (α) Γιατί η διακήρυξις της Βασιλείας μας βοηθεί να καταπολεμήσωμε τη μοναξιά και την κατάθλιψι; (β) Επιτυγχάνει αυτό πραγματικά;

⁸ Το κήρυγμα της Βασιλείας είναι ένα ‘αγαθό έργο’ που παράγγειλε ο Ιησούς, ένα έργο που μπορεί να ανακουφίση από τη μοναξιά και την κατάθλιψι. (Ματθ. 24:14· 28:19, 20) Μια μοναχική και θλιμμένη χήρα που είχε κλεισθή στον εαυτό της, παρακινήθηκε από τις φίλες της να αρχίση έργο μαρτυρίας από σπίτι σε σπίτι. Και το έκανε. Στην πρώτη πόρτα μια ανάπηρη, αλλά πολύ χαρούμενη γυναίκα την προσκάλεσε να μπη μέσα. Πώς μπορούσε αυτή να είναι τόσο ευτυχισμένη; «Ζω αγαπητή μου. Είμαι ζωντανή, ήταν η χαρωπή απάντησίς της. Αυτό ήταν ένα σημείο στροφής για τη Μάρτυρα του Ιεχωβά, η οποία συλλογίστηκε: «Εγώ έχω την υγεία μου, την αγάπη της εκκλησίας, δύο καλά παιδιά και, προ πάντων, τον Ιεχωβά. Γιατί να είμαι δυστυχισμένη;» Όταν βοηθούμε τους άλλους πνευματικώς μπορούμε να αποφύγωμε το να γίνωμε εγωκεντρικοί και να λυπούμεθα τον εαυτό μας. Η διδασκαλία στους άλλους διατηρεί τη δική μας ελπίδα ζωντανή και δροσερή· γι’ αυτό συνεχώς ‘ελπίζομεν επί τον Θεόν.’—1 Τιμ. 5:5.

9. Μήπως η μοναξιά περνά πάντοτε με τη σκληρή εργασία; Ποιο πράγμα βοηθεί επίσης;

⁹ Ωστόσο ένας που είχε χηρέψει είπε ρεαλιστικά: «Η μοναξιά δεν περνά με σκληρή εργασία μόνο. Συχνά πρέπει να ζήτε μαζί της. Πρέπει να υπομένετε με τη βοήθεια και τη δύναμι του Ιεχωβά.» Αυτή η δύναμις έρχεται όταν ένας «εμμένει εις τας δεήσεις και τας προσευχάς νύκτα και ημέραν.» (1 Τιμ. 5:5) Καθώς με προσευχή επαναφέραμε στο νου τις ενέργειες μας όλης της ημέρας, και γνωρίζοντας ότι ο Ιεχωβά είναι πάντοτε παρών και ακούει και φροντίζει για τις λεπτομέρειες της ζωής μας, παρηγορούμεθα αληθινά. Αν ανοίγωμε την καρδιά μας σ’ αυτόν «νύκτα και ημέραν» αυτό μας βοηθεί—ιδιαίτερα τη νύχτα, όταν, όπως πολλοί λένε, το πρόβλημα της μοναξιάς μπορεί να γίνη σοβαρό.

10. (α) Πότε μπορούν οι σεξουαλικές επιθυμίες να γίνουν σοβαρό πρόβλημα; (β) Πώς επιδίδεται ένα άτομο σε αισθησιακή ικανοποίησι, και σε τι μπορεί να οδηγήση αυτό;

¹⁰ Πολλοί μεμονωμένοι, γονείς επιθυμούν πολύ τη θερμή συντροφιά του γάμου και τις οικειότητες της συζυγικής κοίτης. Αυτά τα αισθήματα βέβαια δεν είναι κακά αυτά καθ’ εαυτά. Η επιθυμία ενός νέου γάμου είναι φυσική. Το πρόβλημα έρχεται όταν ένα άτομο επιθυμήση να ικανοποιήση αυτές τις «σεξουαλικές ορμές» άσχετα με τη δαπάνη. Αυτό συνέβαινε στις ημέρες του αποστόλου Παύλου. Μερικές νεώτερες χήρες άφηναν τις σεξουαλικές τους ορμές να εντρυφούν «κατά του Χριστού.» (1 Τιμ. 5:11, 12) Αυτό ήταν σοβαρό, διότι, στην πραγματικότητα, ένα τέτοιο άτομο έλεγε: ‘Οι σεξουαλικές μου ανάγκες είναι πολύ μεγάλες. Πρέπει κάτι να κάνω για να ανακουφίσω το σώμα μου!’ Αυτές οι σωματικές ή αισθησιακές επιθυμίες γίνονταν σιγά-σιγά το μεγαλύτερο πράγμα της ζωής, πιο μεγάλο και από τα πνευματικά ενδιαφέροντα. Αυτές οι επιθυμίες μπορούσαν να αναπτυχθούν ως το σημείο να ‘επιδίδωνται τα άτομα σε αισθησιακή ικανοποίησι’ και να γίνωνται έτσι ‘νεκροί ενώ ζουν.’ (1 Τιμ. 5:6) Το ενδιαφέρον αυτού του ατόμου για πνευματικά ζητήματα θα πέθαινε. Το ίδιο μπορεί να συμβή σε οποιονδήποτε Χριστιανό (άνδρα ή γυναίκα) σήμερα. Μπορεί ένας να διαπράξη ‘πνευματική αυτοκτονία’ αγνοώντας τους Βιβλικούς κανόνες περί ηθικής, επειδή είναι απορροφημένος στην ικανοποίησι «σεξουαλικής ορμής.»

11. Πώς μπορεί ένα άτομο να ‘νεκρώση τη σεξουαλική του όρεξι;’

¹¹ Γι’ αυτό, η Αγία Γραφή τονίζει: «Νεκρώσατε λοιπόν τα μέλη σας τα επί της γης, πάθος [σεξουαλική επιθυμία, ΜΝΚ]». (Κολ. 3:5) Αλλά πώς; Προφυλάσσοντας τη διάνοια και την καρδιά σας. Αν προσπαθούσατε να επιβάλετε δίαιτα και έλεγχο στην όρεξί σας για τροφή, μήπως θα διαβάζατε περιοδικά που περιέχουν εικόνες με νοστιμότατα φαγητά, ή μήπως θα παρακολουθούσατε προγράμματα της τηλεοράσεως που σχετίζονται με τη μαγειρική; Μήπως θα κάνατε συντροφιά με άτομα που συνεχώς μιλούν για το φαγητό; Όχι ασφαλώς! Το ίδιο συμβαίνει και με τη «σεξουαλική όρεξι.» Μια χήρα είπε με ειλικρίνεια: «Ζούμε σ’ ένα κόσμο που ποτέ δεν παύει να μιλά για το σεξ. Προσέχω λοιπόν πολύ στην εκλογή των μέσων ψυχαγωγίας και εκείνων με τους οποίους συναναστρέφομαι. Ένας διαβητικός ασφαλώς δεν θα ήθελε να πλησιάση στη βιτρίνα ενός ζαχαροπλαστείου.»

12, 13. (α) Τι απαιτείται για να καλλιεργήσωμε μια προσωπική σχέσι με τον Ιεχωβά; (β) Γιατί οι «δεήσεις» είναι πολύ ουσιώδεις, και πώς μπορεί κανείς να ενεργή σε αρμονία μ’ αυτές;

¹² Εν τούτοις, για να υπερνικά κανείς συνεχώς αυτές τις επιθυμίες, συνεχώς πρέπει να αναπτύσση μια στενή προσωπική σχέσι με τον Θεό. Εκτός από την προσωπική μελέτη και τον στοχασμό, απαιτείται εμμονή σε «δεήσεις.» (1 Τιμ. 5:5) Ο Παύλος δεν αναφέρει μόνο για προσευχές γενικά, αλλά μιλά για «δεήσεις.» Αυτές είναι παρακλήσεις προς τον Θεό που εκφράζουν μια έντονη ανάγκη. Είναι θερμές εκκλήσεις, ναι, ικεσίες για βοήθεια, ίσως και «μετά κραυγής δυνατής και δακρύων.»—Εβρ. 5:7.

¹³ Είναι τόσο έντονες οι προσευχές σας για εγκράτεια και δύναμι; Εμμένετε σ’ αυτές; Προσεύχεσθε την ίδια στιγμή που γίνονται ισχυρές αυτές οι επιθυμίες; Είσθε συγκεκριμένοι, αποκαλύπτοντας ίσως στον Πατέρα μας και πράγματα που δεν θα τα εμπιστευόσαστε σ’ έναν άλλο άνθρωπο; Επίσης, εργάζεσθε σε αρμονία με τις προσευχές σας; Μια Χριστιανή γυναίκα είπε: «Μη ζητάτε τη βοήθεια του Ιεχωβά να υπερνικήσετε σεξουαλικές επιθυμίες και κατόπιν σκέπτεσθε συνεχώς το σεξ. Είναι αλήθεια ότι μερικές φορές στη διάρκεια του μηνός οι σεξουαλικές παρορμήσεις σας μπορεί να είναι πολύ μεγάλες. Ενεργοποιήστε τη διάνοια σας κάνοντας κάτι άλλο. Πηγαίνετε να επισκεφθήτε κάποιον. Βγήτε για ένα περίπατο ή κάντε κάτι που θα αλλάξη το θέμα. Να απασχολήσθε όσο μπορείτε περισσότερο στη διάρκεια αυτής της περιόδου του μηνός.» Μια άλλη που είδε επίσης την αξία της απασχολήσεως «εις παν έργον αγαθόν» συμφώνησε, λέγοντας: «Καθαρίζετε τα τζάμια σας. Καθαρίζετε το πάτωμα σας. Σκάβετε το χώμα. Εγώ αυτό κάνω. Επιτυγχάνει!» Όταν βλέπετε ότι ο Ιεχωβά σας βοηθεί σ’ αυτό το πρόβλημα—όχι με θαύμα, αλλά τουλάχιστον με το να δίνη τη δύναμι να το αντιμετωπίζετε κάθε μέρα—θα έρχεστε πιο κοντά σ’ αυτόν.

14. (α) Τι μπορεί να συμβή αν ένα άτομο δεν έχη μια στενή σχέσι με τον Ιεχωβά; (β) Τι μπορούν να κάμουν οι χήρες γυναίκες ενόσω περιμένουν ένα Χριστιανό σύντροφο;

¹⁴ Χωρίς αυτή την πολύτιμη ‘στενή σχέσι με τον Ιεχωβά’ ένα άτομο θα άρχιζε να αναζητή ένα γαμήλιο σύντροφο άσχετα με το τί θα του στοίχιζε, ίσως ακόμη βγαίνοντας ραντεβού και με κοσμικά άτομα. (Ψαλμ. 25:14) Κάποιος που το έκαμε αυτό, ωμολόγησε: «Το πραγματικό πρόβλημα ήταν ότι δεν ήμουν κοντά στον Ιεχωβά. Όταν μου παρουσιάσθηκε μια ευκαιρία για γάμο, αυτό μου φάνηκε πολύ καλό. Λησμόνησα τους ηθικούς κανόνες που είχα διδαχθή. Κατόπιν μια μέρα διεπίστωσα ότι αυτός ο άνδρας ενδιαφερόταν μόνο για τον εαυτό του και όχι για γάμο. Στο εξής έπρεπε να ζω με μια ενοχή συνείδησι.» Είναι αλήθεια ότι το να είναι κανείς άγαμος μπορεί να είναι δύσκολο, αλλά όπως προειδοποίησε μια χωρισμένη Χριστιανή: «Υπάρχει κάτι που είναι πολύ πιο χειρότερο από το να είναι κανείς μόνος. Είναι το να είναι παντρεμένος μ’ ένα ακατάλληλο άτομο!» Υπάρχει πάντοτε η πιθανότης να βρεθή ένας σύντροφος μεταξύ των αφιερωμένων Χριστιανών, κάποιος «εν Κυρίω.» (1 Κορ. 7:39) Μερικές περίμεναν πολλά χρόνια για ένα τέτοιο σύντροφο. Εν τω μεταξύ, δεν πικράθηκαν ούτε κατανικήθηκαν από τις περιστάσεις τους. Με σύνεσι χρησιμοποίησαν το χρόνο για να αναπτύξουν τις ιδιότητες που θα τις έκαναν πιο καλές συντρόφους. Μια χήρα γυναίκα είπε: «Διερωτώμαι, ‘Είμαι εγώ η πνευματική γυναίκα που θα τη διάλεγε κάποιος;’ Αν είμαι δυστυχισμένη ενόσω είμαι μόνη, τότε είναι πιθανόν να έκανα και κάποιον άλλο δυστυχισμένο σύντροφο.»

ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΙΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥ ΚΑΙ ΑΝΑΤΡΟΦΗ ΤΕΚΝΩΝ

15. (α) Τι έχουν κάμει μερικές χήρες γυναίκες για να διαχειρισθούν με επιτυχία το σπιτικό τους; (β) Μήπως έχετε πρόσθετες υποδείξεις;

¹⁵ Μολονότι πρόκειται για ένα κοπιώδες έργο, πολλές γυναίκες που χήρεψαν μιμήθηκαν την άξια γυναίκα που περιγράφεται στο βιβλίο των Παροιμιών κεφάλαιο 31. Αυτή, αν και ήταν έγγαμος, είχε τη γενική επίβλεψι του οίκου της. Εξοικονομούσε χρήματα με το να κάνη προσεκτικά τα ψώνια της, έκανε μόνη της πράγματα από πρώτες ύλες και δεν σπαταλούσε τρόφιμα, διότι ετοίμαζε μόνη της το φαγητό. (Εδ. 13-15, 19) Άρχιζε νωρίς τη δουλειά της και εργαζόταν ως αργά. (Εδ. 15, 18) Έκανε διάφορα πράγματα και τα πουλούσε. (Εδ. 24) Χρησιμοποιούσε ‘τα χέρια της’ για να κάνη τις δουλειές της του σπιτιού. (Εδ. 17, 19) Σήμερα, μερικές χήρες γυναίκες, για να μάθουν να χρησιμοποιούν τα χέρια τους επιδέξια, διάβασαν βιβλία που περιέχουν οδηγίες και συμβουλεύθηκαν επαγγελματίες για να μάθουν κάτι. (Συχνά, αφού εξήγησαν την κατάστασί τους, έλαβαν δωρεάν οδηγίες από πεπειραμένους.) Άλλες είπαν τις ανάγκες τους σε ομοπίστους μάρτυρες του Ιεχωβά που ήξεραν ωρισμένους τρόπους ενεργείας και αυτοί, όταν είχαν καιρό, τις βοήθησαν με καλοσύνη. Όλα αυτά συντελούν στην περικοπή των εξόδων.

16. Γιατί είναι ζωτικό να εμπιστευόμεθα στον Θεό, και τίνος το παράδειγμα δείχνει αυτή την ανάγκη;

¹⁶ Εν τούτοις, παρ’ όλα όσα μπορεί να κάμη μια χήρα, επειδή οι καιροί γίνονται πιο δύσκολοι, πρέπει να εμπιστεύεται στον Θεό για τις καθημερινές προμήθειες. Ένα καλό παράδειγμα γυναίκας που «έθεσε την ελπίδα της στον Θεό» ήταν η χήρα που ζούσε στα Σαρεπτά στις ημέρες του προφήτου του Θεού Ηλία. Με την κατεύθυνσι του Ιεχωβά, ο Ηλίας ζήτησε απ’ αυτή το τελευταίο κομμάτι τροφής, υποσχόμενος σ’ αυτή ότι ο Θεός θα ελάμβανε πρόνοια. Τι θα κάνατε εσείς; Αυτή είχε μόνο για ένα τελευταίο γεύμα. Τουλάχιστον αυτό το ένα γεύμα ήταν κάτι στο οποίο μπορούσε να στηριχθή. Ωστόσο, λόγω της πίστεως της, άφησε το βέβαιο χάριν του αβέβαιου. Ο λόγος του Θεού μέσω του προφήτου επαλήθευσε. Αυτή και ο γιος της ποτέ δεν στερήθηκαν την τροφή. Ομοίως και σήμερα, οι χήρες, μαζί με όλους τους Χριστιανούς, πρέπει να εμπιστεύωνται στον Θεό ζητώντας πρώτα τη βασιλεία του και συμμορφούμενοι με τους δίκαιους κανόνες του. Τότε θα δουν ότι αυτός θα προμηθεύση.—1 Βασ. 17:8-16· Λουκ. 4:25, 26· Ματθ. 6:31-33.

17. Τι δεν πρέπει ποτέ να ξεχνούν οι χήρες γυναίκες αν πρόκειται να ανατρέψουν τα παιδιά τους επιτυχώς, και γιατί;

¹⁷ Το δύσκολο έργο να είναι κανείς «μητέρα» και «πατέρας» στα παιδιά και να τα ανατρέφη κατάλληλα μπορεί να γίνη μόνο αν ο γονέας ποτέ δεν ξεχνά εκείνο που θα ήταν υψίστης σπουδαιότητας στο σπίτι. Σημειώστε τη Βιβλική απάντησι:

«Καλήτερον το ολίγον εν φόβω Κυρίου, παρά θησαυροί πολλοί και ταραχή εν αυτοίς. Καλήτερον ξενισμός λάχανων μετά αγάπης, παρά μόσχος σιτευτός μετά μίσους.» (Παρ. 15:16, 17)

Η αληθινή αξία ενός γεύματος δεν είναι αυτό που βρίσκεται επάνω στο τραπέζι, αλλά εκείνο που είναι μέσα στη καρδιά εκείνων που συντρώγουν. Η αγάπη και ο υγιής φόβος για τον Θεό είναι εκείνα που αξίζουν πραγματικά.

18. (α) Τι έχουν κάμει μερικές χήρες μητέρες για να έχουν χρήματα και να έχουν το χρόνο να φροντίσουν για τα παιδιά τους; (β) Τι άλλο νομίζετε ότι μπορεί να γίνη;

¹⁸ Μερικές χήρες γυναίκες, για να έχουν τον καιρό να βοηθήσουν τα παιδιά τους να αναπτύξουν φόβο για τον Θεό και ωστόσο να έχουν τα απαιτούμενα χρήματα, συχνά με τη βοήθεια και των παιδιών τους_; πουλούσαν προϊόντα που τα έφτιαχναν στο σπίτι ή πρόσφεραν οικιακές υπηρεσίες.a Άλλοι επωφελήθηκαν από κάποια κρατική παροχή στην οποία είχαν νομικό ή ηθικό δικαίωμα. Μερικοί υπεβίβασαν το επίπεδο διαβιώσεώς τους για να ζήσουν με ολιγόωρη εργασία, όπως μια Χριστιανή γυναίκα με τέσσερα παιδιά. Είπε: «Ήθελα να είμαι με τα παιδιά όσο το δυνατόν περισσότερο. Ήταν πολύ κακό που δεν είχαν πατέρα, αλλά δεν στερήθηκαν και τη μητέρα.» Φυσικά, δεν μπορούν όλοι να βρουν μια τόσο ευνοϊκή εργασία. Αλλά εμπιστευόμενοι στα παιδιά εξηγώντας σ’ αυτά γιατί η κοσμική εργασία είναι αναγκαία και δαπανώντας όσο το δυνατόν περισσότερο χρόνο μαζί τους, οι γονείς αυτοί μπορούν να διατηρήσουν μια θερμή ατμόσφαιρα αγάπης μέσα στο σπίτι.

19. (α) Τι σημαίνει για τους γονείς να είναι «φιλότεκνοι»; (β) Γιατί δεν είναι, πάντοτε εύκολο αυτό για μια χήρα γυναίκα;

¹⁹ Το να είναι «φιλότεκνοι,» περιλαμβάνει και την απαιτούμενη διαπαιδαγώγηση που είναι ουσιώδης, (Τίτον 2:4· Παρ. 13:24) Αυτό υποβοηθεί στην προφύλαξι των παιδιών που έχουν χάσει ήδη ένα γονέα, από το να αισθάνωνται ανασφάλεια. Επειδή μερικές γυναίκες τείνουν να είναι συναισθηματικές, ίσως απαιτηθή πραγματικός κόπος για να δοθή πειθαρχία. Αλλά μη ξεχνάτε ότι η πειθαρχία, που μπορεί να περιλαμβάνη και τιμωρία, λέγει στο παιδί ότι το αγαπάτε αρκετά ώστε να μη αφήσετε να του δημιουργηθούν προβλήματα.

20. (α) Τι έχουν κάμει μερικοί για να μένουν κοντά στα παιδιά του; (β) Ποια διπλή ευλογία έρχεται από το να μένη κανείς κοντά στα παιδιά του και να τα ανατρέφη κατάλληλα;

²⁰ Μεμονωμένοι γονείς που παρέμειναν κοντά στα παιδιά τους συνιστούν τα επόμενα:

«Διαθέστε ωρισμένο χρόνο για να είσθε με τα παιδία και μην αφήνετε τίποτε να παρεμβαίνη σ’ αυτό. Οι εργασίες του σπιτιού πάντοτε είναι εκεί· ενώ τα παιδιά δεν θα είναι. Συγκεντρώστε την προσοχή σας στην πνευματική ανάπτυξι των παιδιών.» «Η διαπαιδαγώγησις που τους κάνω χρειάσθηκε να γίνεται με κατανόησι λόγω του ‘σοκ’ που δημιουργήθηκε από την απώλεια της μητέρας τους. Τους μιλώ σε κάθε ευκαιρία, στη διάρκεια της ημέρας ή της νύκτας. Απολαμβάνομε ευχάριστες στιγμές όταν ετοιμάζωμε το γεύμα. Τότε αυτά εμπιστεύονται σ’ εμένα.»

Αυτή η αγάπη αποδίδει. Τα παιδιά μπορούν να τη βλέπουν και να την αισθάνωνται. Μολονότι όλη αυτή η προσπάθεια ανατροφής των παιδιών είναι απαιτητική, ο γονέας έχει την πλούσια ικανοποίησι να βλέπη τα παιδιά να μεγαλώνουν και να γίνωνται υπεύθυνοι υμνητές του Ιεχωβά. Επίσης, αυτό το έργο αποτελεί μια ηθική προστασία για τον γονέα.—1 Τιμ. 2:15.

Η ΠΛΗΡΗΣ ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ—Η ΝΕΑ ΤΑΞΙΣ

21. (α) Λύνονται εύκολα τα προβλήματα του γονέα που είναι μόνος; (β) Τι επιτυγχάνεται με μια πιστή πορεία;

²¹ «Μετέχω στο έργο κηρύγματος σχεδόν κάθε μέρα. Μελετώ και προσεύχομαι συνεχώς,» είπε μια χήρα, η οποία ωμολόγησε: «Ωστόσο ακόμη κλαίω πριν κοιμηθώ κάθε βράδυ.» Τα προβλήματα που πρέπει να αντιμετωπίση ένας μεμονωμένος γονέας είναι δύσκολο να λυθούν. Συχνά αποτελούν ένα καθημερινό αγώνα. Και κάθε μέρα που ο Χριστιανός δείχνει εγκαρτέρησι είναι σαν να ραπίζη στο πρόσωπο τον Σατανά που εξέφρασε την κατηγορία ότι οι άνθρωποι θα έπαυαν να υπηρετούν τον Θεό όταν οι περιστάσεις θα γίνονταν δύσκολες. (Ιώβ 1:9-11· Παρ. 27:11) Πρέπει να κατανοήσετε ότι κανένας δεν απολαμβάνει τέλεια ευτυχία στη ζωή τώρα. Όλοι «οι αδελφοί» σας, υφίστανται παθήματα. (1 Πέτρ. 5:9) Τα παθήματα κάποιου άλλου μπορεί να διαφέρουν από τα δικά σας, αλλά είναι το ίδιο έντονα και σ’ εκείνο το άτομο. Άσχετα με τα προβλήματα σας, οι συνθήκες θα μπορούσαν να είναι χειρότερες. Προσπαθήστε λοιπόν να σκέπτεσθε τις θετικές απόψεις της ζωής σας όσο μπορείτε.

22. (α) Σε τι πρέπει να κρατούμε προσηλωμένα τα βλέμματα μας, και γιατί; (β) Τι θα εξετασθή στο επόμενο άρθρο;

²² Πάνω απ’ όλα, πρέπει να έχωμε τα βλέμματα μας προσηλωμένα στη ζωντανή ελπίδα ενός προσεχούς συστήματος που θα φέρη τέλεια ικανοποίησι. Όπως λέγει ο απόστολος Παύλος: «Ημείς δεν ενατενίζομεν εις τα βλεπόμενα [στις θλίψεις που μπορούν να μας περιπλέξουν και να μας καταρρίψουν], αλλ’ εις τα μη βλεπόμενα [στην ελπίδα της αιωνίου ζωής]· διότι τα βλεπόμενα είναι πρόσκαιρα, τα δε μη βλεπόμενα αιώνια.» Ναι, οι πιέσεις του σημερινού απατηλού συστήματος θα τερματισθούν. Οι ευλογίες της Νέας Τάξεως που είναι πολύ κοντά, θα είναι ατελεύτητες. Κρατείτε αυτά τα σημεία καθαρά μπροστά σας και μη ‘αποκάμνετε.’ (2 Κορ. 4:8, 9, 16-18) Αλλά τι μπορούν να κάμουν οι άλλοι για να βοηθήσουν εκείνους που είναι μεμονωμένοι γονείς; Αυτό θα εξετασθή στο επόμενο άρθρο.

[Υποσημειώσεις]

[Πλαίσιο στη σελίδα 20]

ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ Η ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΙΣ

□ Εμπιστοσύνη στον Θεό τώρα και προσμονή για την ελπίδα της αιωνίου ζωής που αυτός υποσχέθηκε

□ Διατήρησις μιας στενής προσωπικής σχέσεως με τον Θεό

□ Ενασχόλησις σε επωφελή έργα

[Εικόνα στη σελίδα 17]

Οι μεμονωμένοι γονείς μπορούν να εκπαιδεύουν τα παιδιά τους για να βοηθούν στις φροντίδες για τα οικιακά καθήκοντα

[Εικόνα στη σελίδα 18]

«Διαθέστε ωρισμένο χρόνο για να είσθε με τα παιδιά σας . . . Μιλάτε τους σε κάθε ευκαιρία»