Μια Ματιά στις Ειδήσεις
Η Μωρία των Κινηματογραφικών Ταινιών
● Πρόσφατα, ένας απογοητευμένος αναγνώστης έγραψε στο συντηρητικό Αμερικανικό Προτεσταντικό περιοδικό «Χριστιανικός Αιών» για τι ανασκοπήσεις του πάνω σε μερικές σύγχρονες κινηματογραφικές ταινίες. Παρατήρησε ότι ο συντάκτης του περιοδικού, Τζέιμς Μ. Γουώλ, «έγραψε ένα άρθρο επαινώντας το έργο ‘Λούνα’ σαν μεγάλο έργο κινηματογραφικής τέχνης και επέμεινε ότι έπρεπε να το δη κανείς δυο φορές». Η ταινία παρουσίαζε την αιμομικτική σχέσι μεταξύ μητέρας και γιου, πράγμα που έκανε τον απογοητευμένο αυτό αναγνώστη να ρωτήση: «Και τι θα πούμε για τις ολοσέλιδες διαφημίσεις της ταινίας που υπόσχεται ‘την πιο προκλητική σκηνή της εποχής μας’;»
Κατόπιν σχολίασε ένα άλλο άρθρο του «Χριστιανικού Αιώνος» με τίτλο «Κινηματογράφος για μεσόκοπους Ανθρώπους,» όπου ανασκοπούντο δύο ταινίες που χαρακτηρίζονταν με το γράμμα «R» από ειδικούς του κινηματογράφου. Ο χαρακτηρισμός «R» σημαίνει ότι περιέχουν σκηνές τόσο σεξουαλικές ή βίαιες, ώστε οι νέοι κάτω των 17 ετών δεν γίνονται δεκτοί αν δεν συνοδεύωνται από τους γονείς τους. Ωστόσο το «άρθρο του Τζέραλντ Φόρσεϋ συνιστά: σε κάθε άνθρωπο μέσης ηλικίας ή και μεγαλύτερο, να δη οπωσδήποτε τις ταινίες και άλλες σαν κι’ αυτές, «γράφει ο αναγνώστης. «Εγώ πάντως αμφιβάλλω για τη σύνεσι και την ορθότητα αυτής της συμβουλής.»
Οι παρατηρήσεις αυτού του αναγνώστη συμφωνούν με τη Γραφική συμβουλή: «Πορνεία δε και πάσα ακαθαρσία ή πλεονεξία μηδέ ας ονομάζηται μεταξύ σας καθώς πρέπει εις αγίους [καθαρούς]· μηδέ αισχρότης και μωρολογία ή βωμολοχία,» τα περισσότερα από τα οποία περιέχονται σ’ αυτές τις ταινίες. Προφανώς, η παρακολούθησις τέτοιων πραγμάτων θεωρείται προοδευτική από μερικούς από τους μεγαλύτερους σημερινούς θρησκευτικούς ηγέτες.—Εφεσ. 5:3, 4.
Τίνος Απόφασις Είναι
● Σε μια πρόσφατη συνδιάσκεψι, δύο καθηγητές της ιατροδικαστικής, από την ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Βοστώνης, προέβαλαν την περίπτωσι των Μαρτύρων του Ιεχωβά για να διευκρινίσουν μια από τις απόψεις τους. Ισχυρίσθηκαν ότι τα δικαστήρια έχουν διατάξει μεταγγίσεις αίματος για ενήλικους Μάρτυρες μόνο όταν ο ασθενής, ή μέλη της οικογενείας τους, έδειχνε ότι δεν θα προέβαλε αντίστασι στη δικαστική απόφασι—αφήνοντας έτσι την ευθύνη στα χέρια του δικαστηρίου. Ύστερα, οι καθηγητές ανέφεραν μια περίπτωσι όπου ο ασθενής είπε ότι θα αντετίθετο σε οποιαδήποτε μετάγγισι που θα την επέβαλε τα δικαστήριο. Ο δικαστής δεν εξέδωσε την διαταγή.
Η έντονη αντίστασις εκεί όπου πρόκειται για παράβασι των νόμων του Θεού, δείχνει ότι ένα άτομο έχει λάβει την αποστολική στάσι: «Πρέπει να πειθαρχώμεν εις τον Θεόν μάλλον παρά εις τους ανθρώπους,» Ιδιαίτερα ισχύει αυτό, εφ’ όσον η Αγία Γραφή συνδέει την αποχή από αίμα με πράγματα όπως η αποχή από πορνεία. Επομένως, εφ’ όσον οι Χριστιανοί θα ανθίσταντο σε βιασμό—ακάθαρτη σεξουαλική επίθεσι—θα ανθίσταντο επίσης και σε μεταγγίσεις αίματος που επιβάλλονται από τα δικαστήρια—επίσης και σε μορφές επιθέσεως κατά του σώματος.—Πράξ. 5:29· 15:20, 29.
Αντί να αφήνουν τα δικαστήρια ν’ αναλαμβάνουν την ευθύνη σ’ αυτό το ζήτημα, «οι Μάρτυρες του Ιεχωβά, δεν αποβλέπουν σε κανέναν άλλον, είτε γιατρός είναι, είτε διευθυντής νοσοκομείου ή δικαστής, να πάρη αυτές τις ηθικές αποφάσεις γι’ αυτούς. Δεν θέλουν να προσπαθήση κάποιος άλλος να επωμισθή την ευθύνη τους έναντι του Θεού, διότι στην πραγματικότητα κανείς άλλος δεν μπορεί να το κάνη αυτό.»—«Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά και το ζήτημα του αίματος.»
Η Πιο Σπουδαία Εκπαίδευσις
● Ποιος πρέπει να είναι ο πιο σπουδαίος παράγων στην εκπαίδευσι των νεαρών σήμερα; Ο διακεκριμένος ανθρωπολόγος Άσλεϋ Μόνταγκιου έγραψε πρόσφατα στο περιοδικό των Αμερικανών δασκάλων, «Η Σημερινή Εκπαίδευσις,» ότι η εκμάθησις της αγάπης «είναι εκείνο που πρέπει να διδάσκωμε στα σχολεία μας.» Βασισμένος στις μελέτες του, δήλωσε: «Κατανοούμε για πρώτη φορά στην ιστορία του είδους μας, ότι η πιο σπουδαία απ’ όλες τις ανθρώπινες βασικές ψυχολογικές ανάγκες είναι η ανάγκη της αγάπης. Αυτή στέκει στο κέντρο όλων των ανθρωπίνων αναγκών ακριβώς όπως ο ήλιος στέκει στο κέντρο του ηλιακού μας συστήματος.»
Ο Μόνταγκιου παρατήρησε επίσης τα εξής: «Το παιδί που δεν είχε αγάπη είναι βιοχημικά, φυσιολογικά και ψυχολογικά πολύ διαφορετικό από κείνο που είχε αγάπη. Το πρώτο μάλιστα αναπτύσσεται διαφορετικά από το δεύτερο. Εκείνο που γνωρίζομε τώρα είναι ότι το ανθρώπινο ον γεννάται για να ζήση, σαν να ήταν η ζωή και η αγάπη ένα πράγμα. Αυτό, βέβαια, δεν είναι κάτι καινούργιο. Είναι μια επικύρωσις της επί του Όρους Ομιλίας.»
Μήπως αυτά είναι παρατηρήσεις ενός αισθηματικού θρησκευόμενου; Ο επιστήμων απαντά: «Το λέγω αυτό μολονότι δεν είμαι Χριστιανός ούτε μέλος κάποιας θρησκευτικής οργανώσεως.» Επομένως, η αντικειμενική έρευνα επιβεβαιώνει τα όσα έχει αποκαλύψει ο Δημιουργός του ανθρώπου.—1 Κορ. 13:13.
Οχλαγωγία Από Πίνακα Ούιτζα
● «Ολόκληρο το σχολείο εξαγριώθηκε,» είπε ο αστυνομικός Χάρρυ Κάννιλλ από το Μαϊάμι της Φλώριδας. «Δάσκαλοι και μαθητές περιφέρονταν και κατάστρεφαν το κάθε τι.» Ένας εκπρόσωπος της πυροσβεστικής είπε τα εξής για ένα αγόρι: «Άλλα παιδιά είπαν ότι το αγόρι αυτό διακατεχόταν από κάτι υπερφυσικό.» Και ο αξιωματικός Κάννιλλ είπε ότι η αστυνομία διαπίστωσε πώς «οι άνθρωποι που φώναζαν και κραύγαζαν διακατέχονταν από κάτι.» Οι «Τάιμς» της Νέας Υόρκης αναφέροντας το περιστατικό που συνέβη στην Αεροναυτική Ακαδημία του Μαϊάμι έγραψαν ότι οι έξαλλοι δάσκαλοι και οι μαθητές «γέμισαν τους τοίχους με τρύπες από κλωτσιές και ξήλωσαν τις πόρτες.»
Τι προκάλεσε αυτή τη φασαρία; Σύμφωνα με ειδήσεις, οι μαθητές είπαν στους αξιωματούχους ότι είχαν συζητήσει στην τάξι πρόσφατα ένα θέμα για τις υπερφυσικές δυνάμεις, και οι «Τάιμς» ανέφεραν αργότερα ότι μια δασκάλα, που παραιτήθηκε μετά το γεγονός, παραδέχθηκε ότι ένα παιγνίδι που είχαν παίξει μ’ ένα πίνακα Ούιτζα είχε ξεφύγει από τον έλεγχο.» Η δασκάλα αυτή είπε: «Υπήρχαν κορίτσια που κραύγαζαν ότι υπήρχε κάποιο πνεύμα μέσα στην τάξι.»
Είτε συνέβη αυτό τα περιστατικό όπως αναφέρεται είτε όχι, η Αγία Γραφή δείχνει ότι πονηρά πνεύματα ή δαίμονες μπορούν πράγματι να χρησιμοποιήσουν τέτοια αντικείμενα για να βλάψουν και να παροδηγήσουν τους απερίσκεπτους ανθρώπους. Η Γραφή προειδοποιεί κατά της μαντείας.—Δευτ. 18:10-12.