Θα Μπορούσατε να Δείξετε Αγάπη μ’ ένα Καλύτερο Τρόπο;
ΑΠ’ ΟΛΕΣ τις ιδιότητες που μπορούμε να καλλιεργήσωμε ‘η μεγαλύτερη είναι η αγάπη.’ (1 Κορ. 13:13) Το είδος της αγάπης για το οποίο μίλησε εδώ ο απόστολος Παύλος δεν ήταν ο έρως μια αγάπη που βασίζεται στην έλξι των φύλων και από την οποία προέρχεται, η λέξις «ερωτικός»· ούτε η λέξις στοργή, δηλαδή αγάπη που βασίζεται στην οικογενειακή σχέσι· ούτε φιλία, αγάπη που βασίζεται στην ομοιότητα προσωπικών αρεσκειών και απαρεσκειών. Αντίθετα, η λέξις που χρησιμοποίησε εδώ ο απόστολος ήταν αγάπη, η θετική αγάπη που βασίζεται σε αρχές και είναι εξ ολοκλήρου εκδηλωτική.
Ένας από τους τρόπους που μπορούμε να δείξωμε αγάπη είναι το να προσφέρωμε πράγματα υλικής φύσεως ή αξίας. Αυτό είναι καλό, αλλά μήπως υπάρχει και καλύτερος τρόπος; Ένας πολύ αγαπητός σπουδαστής των Γραφών πριν από χρόνια αναφέρεται ότι είχε παρατηρήσει τα εξής: ‘Αν μπορούμε να διαλέξωμε μεταξύ του να δίνωμε περισσότερα χρήματα στο έργο του Κυρίου ή να δίνωμε περισσότερο από το χρόνο μας και την ενέργειά μας, η πιο σοφή πορεία θα ήταν να διαλέξωμε το τελευταίο—να δίνωμε περισσότερο από το χρόνο μας και τις ενέργειές μας.’ Γιατί; Επειδή αυτό μπορεί κάλλιστα να οδηγήση στην απόδοσι περισσότερης τιμής και αίνου στο Θεό και σε περισσότερη ευτυχία του ατόμου.
Σαν σύνολο οι Χριστιανοί Μάρτυρες του Ιεχωβά εκτιμούν αυτή την αρχή. Πριν από μερικά χρόνια, ο τίτλος μιας εφημερίδας στο Πίτσμπουργκ ανέφερε: «Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά Προσφέρουν Δωρεάν Εργασία για την Ανοικοδόμησι Αίθουσας Συνελεύσεων Κοντά στο Αεροδρόμιο.» Το άρθρο περιελάμβανε μια μεγάλη φωτογραφία αυτού του έργου που γινόταν και έλεγε ότι στην κυριολεξία χιλιάδες άτομα είχαν προσφέρει εθελοντικά τη βοήθεια τους και ότι μερικές φορές έρχονταν περισσότεροι για να βοηθήσουν απ’ ότι χρειάζονταν. Ο διάκονος μιας Προτεσταντικής εκκλησίας, διαβάζοντας αυτή την είδησι, υποκινήθηκε να παραπονεθή για τη φτωχή ανταπόκρισι που έλαβε σε μια πρόσκλησι για βοήθεια σε κάποιο πρόγραμμα του οποίου είχε αναλάβει την εποπτεία: «Σκεφθήτε τον τεράστιο αριθμό των Προτεσταντικών εκκλησιών και όλων των συναφών ομάδων που έχουν σχέσι με το πρόγραμμα . . . [ωστόσο] δυσκολεύομαι να βρω έξι άνδρες μια οποιαδήποτε στιγμή, που να προσφέρουν μια μέρα δωρεάν εργασία για την πραγματοποίησι του προγράμματος.» Προφανώς, αυτοί οι πολλοί εκκλησιαζόμενοι πίστευαν ότι ήταν πιο εύκολο να συνεισφέρουν χρήματα, από το να προσφέρουν τον εαυτό τους, να δώσουν από το χρόνο τους και τις ενέργειές τους.
Ωστόσο, η ειλικρίνεια, όπως εκδηλώνεται από τους συγγραφείς του Θεού, τους θεόπνευστους Βιβλικούς συγγραφείς, θα απαιτούσε προσοχή, ώστε, αυτοί που ομολογούν ότι είναι πλήρως αφιερωμένοι δούλοι του Ιεχωβά Θεού μήπως μερικές φορές υστερούν κάπως σ’ αυτό το ζήτημα. Παραδείγματος χάρι, σχετικά με την κατασκευή μιας πρόσφατα οικοδομηθείσης Αίθουσας Συνελεύσεων των Μαρτύρων του Ιεχωβά, ο υπεύθυνος για την κατασκευή είπε ότι ο τρόπος που ανταποκρίθηκαν οι αδελφοί με χρηματικές συνεισφορές ήταν ένα θαύμα· μολονότι, η αίθουσα θα στοίχιζε σχεδόν ένα εκατομμύριο δολλάρια, όλες οι δαπάνες είχαν εξοφληθή όταν τελείωσε η οικοδομή. Ωστόσο, όταν χρειάσθηκε να προσφέρουν υποστήριξι σ’ αυτό το οικοδομικό έργο με τη μορφή προσωπικού χρόνου και μόχθου, δεν εκδηλώθηκε η ίδια εκτίμησις.
Ποιο ήταν το πρόβλημα; Προφανώς πολλοί πίστευαν ότι οι γενναιόδωρες χρηματικές συνεισφορές τους ήσαν επαρκείς. Αλήθεια, οι γενναιόδωρες συνεισφορές ήταν κάτι πολύ καλό. Αλλά η χρηματική προσφορά δεν τους απάλλαξε από την υποχρέωσι να βοηθήσουν με χρόνο και ενέργεια, αν μπορούσαν να το κάνουν αυτό. Ο Ιησούς Χριστός θα μπορούσε να λεχθή ότι τόνισε αυτό το σημείο όταν είπε σε κάποιον πλούσιο νεαρό άρχοντα όχι μόνο να πουλήση τα υπάρχοντά του και να δώση τις εισπράξεις στους φτωχούς, αλλά κατόπιν και να τον ακολουθήση.—Λουκ. 18:18-23.
Αυτή η ίδια αρχή εφαρμόζεται σε όλες τις μορφές της Χριστιανικής υπηρεσίας. Στην πραγματικότητα, δεν θα ήταν καλύτερο για ένα άτομο να αφιερώνη όλο το χρόνο του και τις ενέργειές του στην υπηρεσία του Θεού, αν μπορούσε να το κάνη αυτό; Μπορεί να είναι πιο εύκολο να ρίχνη κανείς χρήματα στο κιβώτιο των συνεισφορών της Αίθουσας Βασιλείας από το να προσφέρη τον εαυτό του για τον καθαρισμό της Αίθουσας Βασιλείας και τη φροντίδα των χώρων που την περιβάλλουν όταν είναι υπεύθυνος να το κάνη αυτό. Αλλά μήπως η δεύτερη ενέργεια δεν δείχνει περισσότερη αγάπη; Μπορεί να είναι πιο εύκολο να συνεισφέρη κανείς χρήματα για την εκτύπωσι Αγίων Γραφών και Γραφικών εντύπων από το να αφιερώνη χρόνο για να μεταφέρη αυτή την έντυπη ύλη στα σπίτια των ανθρώπων, κηρύττοντας τα αγαθά νέα της βασιλείας του Θεού και προσπαθώντας να κάνη μαθητές. Αλλά και εδώ, δεν είναι ο δεύτερος τρόπος καλύτερος για να εκδηλώση κανείς αγάπη, και δεν είναι εκείνο που προφήτευσε ο Ιησούς και διέταξε τους ακολούθους του να κάνουν; Ασφαλώς, όπως ακριβώς μπορούμε να δούμε και από τα εδάφια Ματθαίος 24:14 και Ματθαίος 28:19, 20.
Αυτή η αρχή εφαρμόζεται επίσης και μέσα στον οικογενειακό κύκλο. Το να δαπανά ένας σύζυγος χρήματα για τη σύζυγό του είναι αξιέπαινο. Αλλά το να εκδηλώνη την αγάπη του με το να της προσφέρη το χρόνο του, την προσοχή του και το ενδιαφέρον του, δεν δείχνει περισσότερη αγάπη; Στην πραγματικότητα, μπορεί να είναι πολύ γενναιόδωρος όταν πρόκειται για χρήματα και ωστόσο να μην αγαπά πραγματικά τη σύζυγο του. Κάποτε, υπήρχε ένας πολιτικά εξέχων νομικός ο οποίος ήταν πολύ γενναιόδωρος στη σύζυγο του μ’ έναν υλικό τρόπο. Αλλά κάποια μέρα η σύζυγος του συγκλονίσθηκε όταν έμαθε ότι εκείνος σχετιζόταν και με κάποια άλλη γυναίκα. Έτσι, η προσφορά υλικών πραγμάτων, μπορεί και να μην είναι καν εκδήλωσις γνήσιας αγάπης. Οι σύζυγοι, ανάλογα με τις περιστάσεις, μπορούν να προσφέρουν περισσότερα ή λιγότερα μ’ έναν υλικό τρόπο· αλλά όταν πρόκειται για την «υπερέχουσαν οδόν,» και οι πλούσιοι και οι φτωχοί έχουν επί το πλείστον τις ίδιες ευκαιρίες.—1 Κορ. 12:31-13:13.
Η κατάστασις είναι παρόμοια όταν πρόκειται για την εκδήλωσι αγάπης των γονέων προς τα παιδιά τους. Μερικοί γονείς, επειδή είχαν λίγα από τα πράγματα αυτού του κόσμου όταν ήσαν παιδιά, πιστεύουν ότι τα παιδιά τους πρέπει να έχουν άφθονα καλά πράγματα, ωραία ρούχα, παιχνίδια, χρήματα για τα ‘χόμπυ’ τους και τόσα άλλα. Αλλά αν το κάνουν αυτό, ενεργούν πολύ άσοφα. Πολύ πιο σπουδαίο είναι να προσφέρουν τον εαυτό τους, το χρόνο τους, το ενδιαφέρον και τις ενέργειές τους για τα παιδιά τους. Αυτό στην πραγματικότητα ίσως στοιχίζει περισσότερα σε αυτοθυσίες, αλλά μια τέτοια πορεία έχει περισσότερη ανταμοιβή. Με άλλα λόγια, μην αφήνετε την τηλεόρασι ή μια ‘μπέιμπυ-σίττερ’ να σας αντικαθιστά εκτός από επείγουσες περιπτώσεις, ή σε σπάνιες περιπτώσεις, και όχι για να συχνάζουν οι γονείς σε νυχτερινά κέντρα!
Επομένως, ας θυμώμαστε πάντοτε ότι ο καλύτερος τρόπος για να εκδηλώσωμε αγάπη είναι να προσφέρωμε τον εαυτό μας, το χρόνο μας, τις ενέργειές μας, το ενδιαφέρον μας, την προσοχή μας, τη στοργή μας. Το να δίνωμε πράγματα υλικής αξίας για το έργο του Θεού ή σ’ εκείνους που αγαπούμε, είναι καλό πράγμα, διότι αυτά είναι αναγκαία· αλλά ποτέ δεν θέλομε να αρκούμεθα σε τέτοιες προσφορές αν μπορούμε να προσφέρωμε και πιο πολύτιμα πράγματα. Και αν έχωμε την ευκαιρία να διαλέξωμε μεταξύ των δύο, ας εκδηλώσωμε την καλύτερη αγάπη καθώς επίσης και τη μεγαλύτερη σοφία με το να προσφέρωμε τον εαυτό μας, δίνοντας ακόμη και ‘τις ψυχές μας.’ Αυτό είναι εκείνο που έκανε ο απόστολος Παύλος, και πόσο πλούσια ευλογήθηκε από το Θεό γι’ αυτό!—1 Θεσ. 1:6-10· 2:8.