Μια Ματιά στις Ειδήσεις

Η Εκκλησία Χάνει Δύναμι

● Πριν από λίγο καιρό, η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία δέσποζε ολοκληρωτικά στις υποθέσεις της επαρχίας του Κεμπέκ στον Καναδά. Αλλά η κατάστασι αυτή έχει αλλάξει ριζικά στις τελευταίες δύο δεκαετίες. Η εφημερίδα «Δε Γκαζέτ» του Μοντρεάλ έφερε πρόσφατα τον εξής τίτλο στην πρώτη σελίδα της: «Πώς η Εκκλησία έχασε τη δύναμί της στο λαό.» Ανέφερε: «Οι Ρωμαιοκαθολικοί ιερείς δεν αποτελούν πια τη συνείδησι του Γαλλικού Καναδά. Η δύναμίς τους έχει συντριβή. Η εκκλησία τους λύγισε.» Η εφημερίδα ανέφερε ότι η δύναμις βρισκόταν τώρα ολοκληρωτικά στα χέρια των πολιτικών εξουσιών, και ότι «η δύναμις της εκκλησίας . . . είναι ουσιαστικά μηδαμινή.»

Η εφημερίδα τόνισε ότι μέγα μέρος αυτής της αλλαγής ωφειλόταν στα ακόλουθα: «Υπήρχαν πάρα πολλοί εκκλησιαστικοί κανόνες. Πάρα πολλοί ιερείς. Πάρα πολλοί μοναχοί και καλόγριες. Πάρα πολλή δύναμις, πάρα πολλά χρήματα, αλλά όχι αρκετό έλεος.»

Ο αρχιεπίσκοπος Ζηλ Ουγιέ του Ριμουσκί, αναγνωρίζοντας αυτή την εξέλιξι, δήλωσε: «Το Κεμπέκ δεν αποτελεί πια μια Καθολική κοινωνία. Αμφιβάλλω αν μπορήτε καν να πήτε ότι αποτελεί μια Χριστιανική κοινωνία σήμερα.»

Στο Μοντρεάλ, στη μεγαλύτερη αρχιεπισκοπή του Καναδά, ο Βοηθητικός Επίσκοπος Ζαν-Μαρί Λαφοντέν είπε ότι μόνο το 35 τοις εκατό των 1.695.000 Καθολικών που βρίσκονται εκεί εμφανίζονται στην εκκλησία κάπως τακτικά. Στο Λονγκουίλ, ο Επίσκοπος Μπέρναρντ Χάμπερτ είπε ότι από τις πεντακόσιες χιλιάδες των Καθολικών που βρίσκονται στην αρχιεπισκοπή του, μόνο το 20 ως 25 τοις εκατό παρακολουθούν πια τη Λειτουργία της Κυριακής.

«Η Γκαζέτ» ανέφερε ότι Το Μεγάλο Σεμινάριο στο Μοντρεάλ «μοιάζει με μια αντίκα που είναι έτοιμη να ξυσθή, να γυαλισθή και να της δοθή [ένας] καινούργιος και πιο χρήσιμος ρόλος. Ο αριθμός εκείνων που εισέρχονται στο ιερατείο έχει μειωθή [περισσότερο από] 75 τοις εκατό στις τελευταίες δύο δεκαετίες—από 135 το 1960 σε 20 περίπου σήμερα.»

Σε διάφορους βαθμούς, μια όμοια κατάστασι αντιμετωπίζει όχι μόνο η Ρωμαιο-Καθολική θρησκεία, αλλά οι περισσότερες από τις παραδοσιακές θρησκείες σε πολλά μέρη του κόσμου. Η δύναμις αυτών των εκκλησιών εξακολουθεί να εξασθενίζη καθώς η δύναμις των αντιθρησκευτικών δυνάμεων αυξάνει.—Αποκάλυψις, κεφ. 17.

Η Ευτυχία Είναι: «Απαρχαιωμένη» Παιδεία

● Είναι οι νέες μέθοδοι ανατροφής των παιδιών τόσο καλές όσο και ο απαρχαιωμένος τρόπος; Το καλής φήμης περιοδικό «Νέος Επιστήμων» της Αγγλίας πρόσφατα ανέφερε μια έρευνα που έγινε για να καθορισθή η απάντησις. Δύο ομάδες παιδιών προσχολικής ηλικίας παρετηρούντο προσεκτικά καθώς έπαιζαν. Στα παιδιά της «νέας» ή «προοδευτικής» ομάδας δόθηκαν δημιουργικά παιγνίδια και μια υπαίθρια περιοχή παιγνιδιού, αλλά η επιτήρησις ήταν μηδαμινή. Τα παιδιά της «απαρχαιωμένης» ομάδας περιωρίσθηκαν σε μια κλειστή τοποθεσία με λιγότερα παιγνίδια, αλλά η διαγωγή τους επιτηρείτο στενά. Όσα παιδιά παρεβίαζαν τους αυστηρούς κανόνες παραδεκτής διαγωγής περιωρίζοντο σε μια «γωνιά για άτακτους.»

Τι αποκάλυψε η έρευνα; Ότι τα παιδιά που έπαιζαν κάτω από τις «νέες» μεθόδους ήσαν πολύ πιο επιθετικά, με συμπεριφορά που εκυμαίνετο από προφορικές απειλές μέχρι ουσιαστική σωματική βία. Μεταξύ των αγοριών της «νέας» ομάδας, σημειώθηκαν 89 επεισόδια επιθέσεως (τα 56 περιελάμβαναν ανταλλαγή χτυπημάτων), σε σύγκρισι με πέντε μόνο τέτοια επεισόδια που παρατηρήθηκαν στην «απαρχαιωμένη» ομάδα, τα οποία όλα περιωρίζοντο κυρίως σε προφορικές ύβρεις. Τα κορίτσια στη «νέα» ομάδα είχαν 42 επεισόδια επιθέσεως, ενώ η «απαρχαιωμένη» ομάδα δεν είχε κανένα.

Ποια η σημασία της έρευνας; Το περιοδικό «Νέος Επιστήμων» εξήγησε: «Τα παιδιά της απαρχαιωμένης ομάδας ήσαν απλώς πιο ευτυχισμένα από τα παιδιά της προοδευτικής ομάδας. . . Οι παρατηρήσεις μας είναι ασφαλώς εξ ολοκλήρου συνεπείς με την απαρχαιωμένη άποψι ότι τα παιδιά είναι πιο ευτυχισμένα και πιο ασφαλή αν τους δοθή ένας επιβεβλημένος κώδικας διαγωγής και γνωρίζουν ποιοι είναι οι κανόνες και ποια τιμωρία πρέπει ν’ αναμένουν αν τους παραβούν, από τα παιδιά που ανατρέφονται μ’ ένα ελεύθερο τρόπο χωρίς σαφή καθοδηγία ως προς την αναμενόμενη συμπεριφορά τους.»

Είναι φανερό ότι οι νέες μέθοδοι, που αντιφάσκουν με κείνο που η θεία σοφία έχει διασαφηνίσει σχετικά με την ανατροφή των παιδιών, δεν έχουν επιτυχία. Όποιος αγαπά «τον υιόν αυτού,» σύμφωνα με το εδάφιο Παροιμίες 13:24, «παιδεύει αυτόν εν καιρώ.»