Μια Ματιά στις Ειδήσεις

Πολεμικά Παιχνίδια Ενηλίκων

● Το περιοδικό «Νιούζγουηκ» ανέγραψε ότι ένας όμιλος που λέγεται οι Μεγαλύτεροι Πολεμιστές ΒΒ της Νέας Ορλεάνης «οργανώνει κάθε μήνα πολεμικά αγωνίσματα διαρκείας οκτώ ως δώδεκα ωρών, μέσα και γύρω από ερημικές εκτάσεις και προσχώματα της πολιτείας Λουιζιάνα.» Μήπως είναι παιδιά που παίζουν; Όχι. «Οι πολεμιστές ΒΒ είναι όλοι από 20 μέχρι 40 ετών ηλικίας.» Οι 30 άνδρες και γυναίκες που «παίζουν» προσπαθούν να «σκοτώσουν» μέλη της αντίθετης ομάδας με τρία πλήγματα των ΒΒ όπλων τους, που εκτοξεύουν μικρές μεταλλικές σφαίρες. Γι’ αυτό, φορούν κατάλληλο προστατευτικό κάλυμμα περιλαμβανομένης και προσωπίδος από πλεξιγκλάς ή σύρμα. Ένα χτύπημα με «αλευροβομβίδα» ή με ελαστική ξιφολόγχη είναι επίσης «φόνος.» «Τα θύματα μεταφέρονται στη νεκρά ζώνη, όπου . . . μιλούν για τα σχέδια τους και, μετά από μια ώρα, αναγεννώνται και τους επιτρέπεται να επανέλθουν στη συμπλοκή,» λέγει το περιοδικό «Νιούζγουηκ.» Ένας 28-ετής «Πολεμιστής» είπε μ’ ενθουσιασμό: «Είναι το μόνο παιχνίδι που έπαιξα, στο οποίο χρησιμοποιείται ολόκληρη η φαντασία σου. Κυρίως όμως, εγώ δεν το διαλογίζομαι αυτό. Εγώ απλώς θέλω και να χαθώ (σκοτωθώ) και να σκοτώσω ανθρώπους.»

Πολλοί βλέπουν με φρίκη τις εντυπώσεις που μεταδίδει ένα τέτοιο παιχνίδι. Αλλά και οι παγκόσμιες πολεμικές προετοιμασίες δεν αποτελούν επίσης ένα απαίσιο «παιχνίδι» με ανθρώπους ως πιόνια; Η πραγματικότης του «παιχνιδιού» δεν πλήττει, ως τότε που θα πλήξη η σφαίρα. Άλλοι, όμως, που βλέπουν μέσ’ από το «παιχνίδι», εκπληρώνουν τώρα τη Βιβλική προφητεία: «Θέλουσι σφυρηλατήσει τας μαχαίρας αυτών διά υνία και τας λόγχας αυτών διά δρέπανα· . . . ουδέ θέλουσι μάθει πλέον τον πόλεμον.»—Ησ. 2:4.

Τι Είδους Θεός;

● «Τον Ιούνιο, πριν από εικοσιπέντε χρόνια,» παρατηρεί το Καθολικό Ιησουίτικο περιοδικό «Αμέρικα,» «οι Αμερικανοί μ’ ευσέβεια εισήγαγαν τη φράσι «υπό τον Θεό,» στο εχέγγυο υποταγής προς τη σημαία.» Το περιοδικό «Αμέρικα,» εξετάζοντας τον λόγο αυτής της ενεργείας, λέγει ότι «πολλοί που υποστήριξαν την αλλαγή στη φραστική διατύπωσι (και λίγοι ήσαν εκείνοι που δεν την υποστήριξαν) ωμολόγησαν καθαρά ότι η συμπερίληψης του Θεού ήταν μια πολιτική και όχι θρησκευτική πράξις.» Εκείνο τον καιρό που ο αντικομμουνισμός έβραζε παρατηρεί το άρθρο, «οι Καθολικοί Απόμαχοι Πολέμου της Κομητείας Γουέιν του Μίσιγκαν, αποφάσισαν ότι η εισαγωγή του ονόματος του Θεού στο Εχέγγυον θα προσέδιδε ‘πρόσθετη σημασία στην πνευματική άμυνα του έθνους μας.’ Ο Θεός . . . ανεκλήθη στο ενεργό του καθήκον.»

Η σπουδαιότης αυτής της πράξεως εκφράσθηκε από ένα θρησκευτικό συγγραφέα της εποχής, ο οποίος είπε ότι, με την τοποθέτησι του Θεού στο Εχέγγυον, η Αμερική «υιοθετούσε ένα Θεό πολέμου που εμφανίζεται ως εθνικιστική θεότης κατευθύνοντας βόμβες και βολίδες στις καρδιές των εχθρών μας.» Το περιοδικό «Αμέρικα» παρατηρεί: «Απλούστατα, το έθνος φοβόταν το μέλλον, και προσπάθησε ν’ αντιμετωπίση αυτό τον φόβο κάνοντας τα τέκνα του να παπαγαλίζουν μονότονα πόσο καλό ήταν πράγματι αυτό. Το Εχέγγυον θα ήταν μια πνευματική άσκησις [στρατιωτική εκπαίδευσις] για νεαρούς.»

Θέλετε σεις να μάθουν τα παιδιά σας για έναν εθνικιστικό «Θεό πολέμου» ή, μάλλον, για ένα ‘Θεό ειρήνης’ όπως αποκαλύπτεται στην Αγία Γραφή; (Φιλιπ. 4:9) Το περιοδικό «Αμέρικα» καταλήγει σ’ αυτό το συμπέρασμα: «Η φράσις ‘υπό τον Θεό,’ είναι το συγκεκριμένο σύμβολο αυτού που ήταν και πριν από 25 χρόνια, και μπορεί ακόμη να είναι, η επικρατούσα Αμερικανική θρησκεία: λατρεία της πολιτείας. Οφείλομε να την απορρίψωμε.»—9 Ιουνίου 1979, σελ. 469, 470.

Μαρτυρία των Παγωμένων Μαμμούθ

● Το πώς ακριβώς χιλιάδες τεράστια μαμμούθ καταψύχθηκαν στον πάγο της Σιβηρίας έχει φέρει σε αμηχανία τους επιστήμονες επί δεκαετίες. Εξετάζοντας μια νέα θεωρία, το Βρεταννικό περιοδικό «Νέα Επιστήμη» παρετήρησε ότι τα κατεψυγμένα μαμμούθ «αποτελούν απόδειξι ότι ο τελευταίος αιώνας του πάγου επήλθε στη Γη πολύ ξαφνικά.» Ο καθηγητής Φρεντ Χόυλ του Πανεπιστημιακού Κολλεγίου του Κάρντιφ, και η Ελισάβετ Μπάτλερ του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης «έχουν τη γνώμη ότι αν ο τελευταίος αιώνας του πάγου . . . χρειάσθηκε χιλιάδες χρόνια για να καταλάβη τη Γη, τα μαμμούθ θα είχαν τον καιρό να μεταναστεύσουν προς νότον, σε θερμότερο κλίμα. Η εξαίρετη κατάστασις της διατηρήσεως τους αποτελεί επίσης απόδειξι ότι πάγωσαν γρήγορα μετά τον θάνατο τους—αλλιώς, θα άρχιζαν ν’ αποσυντίθενται.»

Ο Χόυλ κι ένας συνεργάτης του, για να εξηγήσουν το πώς επήλθε μια τόσο ξαφνική ψύξις, «υποθέτουν ότι μια μεγάλη μάζα . . . σκόνης από κομήτες εισήλθε στην ανώτερη ατμόσφαιρα της Γης» και ανάκλασε το ηλικιακό φως έτσι ώστε η γη ψύχθηκε σε «λίγα χρόνια μόνο.»

Αλλά είναι αναγκαία μια τόσο στριμμένη και απίθανη εξήγησις; Η Βιβλική αφήγησις της Γενέσεως παρέχει μια απλή και σαφή λύσι που ταιριάζει με όλα τα γεγονότα. Δείχνει την ύπαρξι ‘υδάτων υπεράνω του στερεώματος’ του ‘Ουρανού’ πριν από τον Κατακλυσμό, τα οποία ήταν δυνατόν να προξενήσουν ένα πιο ομοιόμορφα θερμό κλίμα σε όλη τη γη, επιτρέποντας στα μαμμούθ και σε άλλα είδη ζωής να αναπτύσσωνται στα βόρεια πλάτη, Το ‘άνοιγμα των καταρρακτών του ουρανού’ στον καιρό του Κατακλυσμού μπορούσε, ασφαλώς να συνοδεύεται από μεγάλες μεταβολές θερμοκρασίας που βύθισαν αυτές τις περιοχές σε παγερή ψύξι, διατηρώντας τα μαμμούθ και τα άλλα είδη ζωής στην κατάστασι που βρέθηκαν.—Γέν. 1:7, 8· 7:11, 12.