Οι Ιεραπόστολοι Διδάχθηκαν: Γνωρίστε τον Ιεχωβά ως Πρόσωπον!
«ΠΟΛΛΟΙ μάς ρωτούν, ‘Τι μάθατε, λοιπόν;’» Αυτά είπε ένας αντιπρόσωπος της αποφοιτούσης 66ης τάξεως της Βιβλικής Σχολής της Σκοπιάς Γαλαάδ. Ευρισκόμενος σε μια ασφυκτικά γεμάτη αίθουσα 1.952 ατόμων, διάβασε την απόφασι της τάξεως που εξέφραζε τα αισθήματα όλων των 26 σπουδαστών. Συνέχισε: «Μια αδελφή εξεφράσθη κατ’ αυτό τον τρόπο: ‘Αντιλήφθηκα πόσο σπουδαίο είναι ν’ αποκτήση κανείς μια πολύ καλύτερη κατανόησι για τον Ιεχωβά ως πρόσωπο και για τη στοργή του για τους ανθρώπους. Αυτό ενίσχυσε πολύ την εμπιστοσύνη μου σ’ αυτόν και στην επιθυμία του να φροντίζη για μένα κάτω από οποιεσδήποτε περιστάσεις.’»
Πώς απέκτησαν αυτή την «καλύτερη κατανόησι για τον Ιεχωβά ως πρόσωπον»; Ο Καρλ Άνταμς απευθυνόμενος στην τάξι για τελευταία φορά, απεκάλυψε την απάντησι στο ακροατήριο με το να πη τα εξής: «Αρχίσαμε να μελετούμε ολόκληρη την Αγία Γραφή σαν ομάδα. Διαβάζαμε 10 έως 15 σελίδες κάθε μέρα, και όλοι σεις οι σπουδαστές κάνατε έρευνα και συμβάλατε στη συζήτησί μας. Αν συναντούσαμε ένα δύσκολο εδάφιο, εξετάζαμε (1) τα συμφραζόμενα, (2) τις περιστάσεις που επικρατούσαν τον καιρό της συγγραφής και (3) την έννοια των βασικών λέξεων του εδαφίου. Συνεχώς ρωτούσαμε, ‘Τι μπορούμε να μάθωμε απ’ αυτό το εδάφιο για τον Ιεχωβά και τις ιδιότητές του;’ Διαπιστώσαμε ότι πάντα τα εδάφια έχουν κάτι να μας πουν γι’ αυτό.»
Ποια ιδιότης του Ιεχωβά προεξείχε διαρκώς; Ο εκπαιδευτής Άνταμς συνέχισε, ‘Το έλεος του Ιεχωβά. Είναι αυτή η «πολύτιμη» ιδιότης που δημιουργεί εμπιστοσύνη και πεποίθησι στους λάτρεις του, κάνοντάς τους να αισθάνωνται ότι, άσχετα με το πού ή κάτω από ποιες συνθήκες ζουν, ο Ιεχωβά θα φροντίση γι’ αυτούς.’—Ψαλμ. 36:7.
Ένα από τα θετικά αποτελέσματα του να γνωρίζομε τον Ιεχωβά προσωπικά είναι ο ολοκάρδιος σεβασμός για την εξουσία του. Αυτό περιλαμβάνει στοργικό σεβασμό για κείνους στους οποίους έχει δοθή εξουσία από τον Θεό μέσα στην εκκλησία. Σχετικά μ’ αυτό ακριβώς μίλησε ο αρχειοφύλαξ της σχολής, ο Ου. Γκλας. Είλκυσε την προσοχή όλων με το να πη: «Είμεθα όλοι αφιερωμένοι στον Ιεχωβά και πιστοί στον Λόγο του. Αλλά μερικοί από τους αδελφούς μας μπορεί να δυσκολεύονται να δεχθούν την εξουσία που δίδεται από τον Θεό σε ατελείς ανθρώπους μέσα στην εκκλησία.»
Ποια, λοιπόν, πρέπει να είναι η άποψίς μας γι’ αυτούς τους άνδρες; Πρέπει ν’ ακολουθούμε ανθρώπους; Ο Γκλας ανεφέρθη στο εδάφιο Εβραίους 13:7 και έδειξε ότι, αφού εξετάσωμε την πορεία διαγωγής αυτών των ανδρών, πρέπει να μιμηθούμε την πίστι τους. Με τέτοια εξέτασι, καθώς επίσης και με αγάπη, μπορούμε να διατηρήσουμε αυτό τον ζωτικό σεβασμό για την εξουσία. Ο πρώτος άνθρωπος δοκιμάσθηκε σχετικά μ’ αυτό, και η στάσις ενός ατόμου προς την εξουσία μπορεί να περιλαμβάνεται στην τελική δοκιμασία του ανθρωπίνου γένους μετά το τέλος της 1.000-ετούς βασιλείας του Χριστού.—Αποκ. 20:1-10.
Μια διεισδυτική συζήτησις του τρίτου κεφαλαίου του Μαλαχία ακολούθησε στο πρόγραμμα της ημέρας. Ο ομιλητής, Σ. Μπάρμπερ, προειδοποίησε ότι υπάρχει ο κίνδυνος να αναπτύξωμε μια αρνητική στάσι, όπως έκαναν μερικοί στις ημέρες του Μαλαχία, που έλεγαν, ‘Μάταιον είναι να δουλεύη τις τον Θεόν και να φυλάττη τα διατάγματα αυτού.’ (Εδ. 14) Αλλά πόσο άσοφα είναι αυτά τα λόγια! Εκείνοι που γνωρίζουν τον Ιεχωβά ως πρόσωπο χαίρονται με τη θαυμάσια συναναστροφή τους με μια διεθνή οικογένεια αδελφών και γίνονται πνευματικώς πλούσιοι με τις υπερχειλίζουσες ευλογίες του Θεού. (Εδ. 10) Αυτοί, επειδή φέρουν τις πνευματικές τους θυσίες καλών έργων στον ναό λατρείας του Ιεχωβά, είναι «δικοί του», «ειδική περιουσία» ή «θησαυρός» του. (Μαλ. 3:16, 17) Η σειρά των επτά ομιλιών κορυφώθηκε από την εξέτασι της εκπληρώσεως των επτά πληγών που αναφέρονται στην Αποκάλυψι, κεφάλαια 15 και 16, από τον πρόεδρο της σχολής. Έδειξε ότι ένα μεγάλο μέρος εκείνων που τρέφουν επίγειες ελπίδες για το μέλλον έλαβαν μέρος στην έκχυσι των ομοίων με πληγή αγγελμάτων.
Αυτοί οι απόφοιτοι, που διορίσθηκαν σε 12 χώρες, δεν είναι αρχάριοι, αλλά ήδη γνώριζαν τον Ιεχωβά ως προσωπικότητα επί πολλά χρόνια προτού αποφοιτήσουν στις 11 Μαρτίου. Στην πραγματικότητα, η Βιόλα Σκοτ, που είναι η ίδια βαπτισμένη Χριστιανή επί 20 και πλέον χρόνια, είπε: «Η εκτίμησίς μας για τον Ιεχωβά και η αγάπη μας για τον συνάνθρωπό μας υποκίνησε τον σύζυγό μου κι εμένα να έλθουμε στη Γαλαάδ.»
Προτού γίνη Μάρτυς, ο Μάικλ Μολίνα ήταν πολυβολητής ενός αεροσκάφους του ναυτικού και είχε εκτελέσει 284 αποστολές στο Βιετνάμ. Του είχαν αποδοθή πολυάριθμα μετάλλια λόγω των τολμημάτων του. «Η δουλειά μου ήταν να σκοτώνω και ήμουν ειδικός σ’ αυτό,» είπε. Τελείως διαφορετικός άνθρωπος τώρα, άρχισε τη σταδιοδρομία του Χριστιανού ιεραποστόλου, που θα τον πάη στη Γουατεμάλα, όπου μπορεί να ενασχοληθή στο να σώζη ζωές—και όλα αυτά επειδή είχε μια προσωπική σχέσι με τον Ιεχωβά.
Το ευχάριστο πρόγραμμα που παρουσίασαν οι σπουδαστές περιελάμβανε ένα μέρος που έδειχνε τη χρήσι μουσικής στις Γραφές, καθώς επίσης και δύο Βιβλικά δράματα. Έτσι, καθώς η αυλαία έκλεισε, όλοι οι ακροατές είχαν καταλάβει πληρέστερα την ανάγκην ν’ αναλύσουν τη δική τους σχέσι με τον Ιεχωβά και να τον πλησιάσουν όσο το δυνατόν περισσότερο.