Ζωοπάροχη Εκπαίδευσις στην Κόστα Ρίκα
Η ΚΟΣΤΑ ΡΙΚΑ εδώ και πολύν καιρό έχει ονομασθή η «Ελβετία της Αμερικής.» Ίσως αυτό οφείλεται στα όμορφα πράσινα βουνά της. Είναι, επίσης, χώρα ειρήνης. Πράγματι, ο στρατός διελύθη το 1948 και αυτή η χώρα έχει επαινεθή συχνά για τον ειρηνικό τρόπο με τον οποίον διευθετεί και τα εσωτερικά και τα εξωτερικά της προβλήματα.
Από το 1948 εδόθη μεγάλη έμφασις στην ακαδημαϊκή μόρφωσι εδώ και, έτσι, η Κόστα Ρίκα απολαμβάνει ένα από τα υψηλότερα ποσοστά εγγραμμάτων στη Λατινική Αμερική. Ασφαλώς, η γνώσις του Λόγου του Θεού, της Αγίας Γραφής, είναι ακόμη πιο σπουδαία. (Ιωάν. 17:3) Υπάρχουν 5.000 και πλέον άτομα σ’ αυτή τη χώρα που ενδιαφέρονται πάρα πολύ να μεταδώσουν αυτή την ανώτερη γνώσι στους γείτονές τους. Αυτοί οι Βιβλικοί εκπαιδευτές είναι οι Μάρτυρες του Ιεχωβά και το έργο διδασκαλίας τους έχει φθάσει σχεδόν σε κάθε μέρος αυτής της χώρας.
Αυτή η δημοκρατία της Κεντρικής Αμερικής, που συνορεύει προς νότον με τον Παναμά, προς βορράν με τη Νικαράγουα, και βρέχεται προς δυσμάς από τα νερά του Ειρηνικού Ωκεανού και προς ανατολάς από την Καραϊβική Θάλασσα, χωρίζεται από βορρά μέχρι νότου από μια ορεινή σπονδυλική στήλη. Στα ανατολικά και στα δυτικά μέρη αυτών των ψυχρών οροπεδίων και υψιπέδων βρίσκονται υγροί, τροπικοί κάμποι, οι παραλιακές πεδιάδες του Ειρηνικού και του Ατλαντικού. Αλλά για να γνωρισθούμε καλύτερα με την Κόστα Ρίκα και τον λαό της, ας συνοδεύσωμε έναν περιοδεύοντα Χριστιανό πρεσβύτερο (επίσκοπο περιφερείας) και τη σύζυγό του, σε τέσσερις συνελεύσεις των Μαρτύρων του Ιεχωβά σε διαφορετικά μέρη αυτής της χώρας.
ΠΑΡΘΕΝΕΣ ΖΟΥΓΚΛΕΣ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΛΙΑΚΗ ΠΕΔΙΑΔΑ ΤΟΥ ΑΤΛΑΝΤΙΚΟΥ
Η πρώτη συνέλευσις είναι στο Πουέρτο Λιμόν, 162 περίπου χιλιόμετρα (100 μίλια) από το Σαν Χοζέ, την πρωτεύουσα της Κόστα Ρίκα. Οι φίλοι μας σκεφθήκανε ότι θα μας άρεσε περισσότερο το γραφικό ταξίδι με το στενό τραίνο παρά μ’ ένα πολύ πιο γρήγορο λεωφορείο. Είχαν δίκιο. Το υπέροχο ορεινό τοπίο, στα αριστερά αντισταθμίζεται από τα λευκά νερά ενός ποταμού που τρέχει, με ορμή ανάμεσα σ’ ένα στενό φαράγγι εκατοντάδες πόδια κάτω από μας, στα δεξιά μας. Καταπίνομε με δυσκολία καθώς το παλιό τραίνο ελίσσεται σ’ αυτό το τμήμα της σιδηροδρομικής γραμμής σε μια στενή λωρίδα πλάτους μόνο τριών μέτρων (10 ποδών).
Καθώς κατεβαίνομε τα ψυχρά, δασωμένα βουνά δίνουν σύντομα τη θέσι τους σε ανώμαλους λόφους. Τώρα, σαν ένα γιγάντιο χέρι να έχη απλώσει ένα πράσινο χαλί μίλια μακρύ, μπροστά μας εκτείνεται η πυκνή ζούγκλα της παραλιακής πεδιάδος του Ατλαντικού. Πού και πού βλέπει κανείς στο πυκνό φύλλωμα κηλίδες ανοικτού πράσινου, που είναι στην πραγματικότητα φυτείες μπανάνας. Σε πολλές απ’ αυτές, υπάρχουν ακμάζουσες εκκλησίες των Μαρτύρων του Ιεχωβά.
Μαθαίνομε τα εξής: «Η ζωή σ’ αυτές τις φυτείες μπανάνας παρομοιάζεται συχνά με τη ζωή της παλιάς ‘άγριας δύσης’ της Βορείου Αμερικής. . . . Παραδείγματος χάριν, θυμάμαι έναν άνδρα ο οποίος ζούσε σε μια φυτεία στην παραλιακή πεδιάδα του Ειρηνικού. Ήταν πολύ γνωστός στην περιοχή ως θορυβοποιός, και έπινε μέχρι του σημείου που χρησιμοποιούσε μόνο καθαρό οινόπνευμα. Ένας πρεσβύτερος της τοπικής εκκλησίας των Μαρτύρων του Ιεχωβά μετακόμισε στο διπλανό σπίτι και άρχισε να δείχνη ενδιαφέρον γι’ αυτόν . . . Αυτό το άτομο, για να βρη μερικές ερωτήσεις στις οποίες ο Μάρτυς γείτονάς του δεν θα μπορούσε να απαντήση, άρχισε να διαβάζη την Αγία Γραφή. Σύντομα, όμως, ο ίδιος απαντούσε στις ερωτήσεις που του υπέβαλε ο γείτονάς του στη διάρκεια μιας οικιακής Γραφικής μελέτης που διεξήγαν μαζί.» Σήμερα, ο άνδρας αυτός υπηρετεί ως διακονικός υπηρέτης και τακτικός σκαπανεύς, ολοχρόνιος διαγγελεύς της Βασιλείας. Σ’ αυτές τις περιοχές, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά είναι γνωστοί για την καθαρή έντιμη και ενωμένη οικογενειακή τους ζωή.
Σύντομα κατεβαίνομε στην υγρή, σκιερή πεδιάδα της ζούγκλας, κάνοντας συχνές στάσεις στις μικρές πόλεις. Τελικά, φθάνομε στο Πουέρτο Λιμόν. Ένας Μάρτυς από τη Γερμανία, ο οποίος μαζί με τη σύζυγό του, που κατάγεται από τον Παναμά, υπηρετούν εδώ στο έργο περιοχής, μας λέγει:
«Το Πουέρτο Λιμόν εκτίσθη στη θέσι όπου λέγεται ότι επεβιβάσθη ο Κολόμβος στο τέταρτο και τελευταίο του ταξίδι. Η πλειονότης του πληθυσμού κατάγεται από νησιώτες της Ιαμαϊκής που μετανάστευσαν πριν από τις αρχές του αιώνος μας για να εργασθούν ως ελεύθεροι εργάτες στις σιδηροδρομικές γραμμές που κατασκευάζοντο τότε και στην καλλιέργεια φυτειών μπανάνας. Το εντυπωσιακό χαρακτηριστικό του έργου της Βασιλείας στην Κόστα Ρίκα είναι η πρώιμη αρχή του, σε σύγκρισι με τις περισσότερες χώρες της Λατινικής Αμερικής. Ήδη από το 1904, οι δούλοι του Ιεχωβά δίδασκαν τις ειρηνικές Βιβλικές αλήθειες στους Αγγλόφωνους κατοίκους της παραλίας του Ατλαντικού, και μερικές εκκλησίες είχαν ιδρυθή πριν από το 1914. Το έργο διδασκαλίας στο υπόλοιπο μέρος της χώρας είχε τις ρίζες του εδώ . . . Μολονότι οι περισσότεροι από τον πληθυσμό τώρα μιλούν Ισπανικά, τρεις Αγγλόφωνες εκκλησίες εξακολουθούν να φροντίζουν το μεγάλο αριθμό των ανθρώπων στην περιοχή που μιλούν με μεγαλύτερη ευκολία την Αγγλική.»
Την επόμενη μέρα συμμετείχαμε στο έργο διδασκαλίας από θύρα σε θύρα και διαπιστώσαμε ότι οι άνθρωποι γενικά είναι πολύ φιλικοί και πρόθυμοι να συζητήσουν την Αγία Γραφή. Αξιοσημείωτο είναι το ενδιαφέρον που δείχνουν οι νεαροί.
Μεταξύ των 800 περίπου εκπροσώπων στη συνέλευσι, είναι ο Ζενόν και ο εξάδελφός του Γιεζούς. Μολονότι εργάζονταν με πλήρες ωράριο, τακτικά ταξίδευαν επί ώρες με τη μοτοσυκλέττα για να φροντίσουν για τις πνευματικές ανάγκες μιας ομάδος ενδιαφερομένων ατόμων στο Πουερτοβιέγο. Τώρα, ο Ζενόν και ο Γιεζούς έχουν διευθετήσει τις υποθέσεις τους έτσι ώστε να συμμετέχουν στο έργο πνευματικής διδασκαλίας ολοχρονίως ως ειδικοί σκαπανείς και έχουν διορισθή σ’ αυτό το μικρό ποτάμιο λιμάνι.
Πολύ σύντομα πρέπει ν’ αναχωρήσωμε. Κατευθυνόμεθα πίσω προς το κεντρικό οροπέδιο, που είναι φημισμένο για το ψυχρότερο κλίμα του, τα ομιχλώδη του ηφαίστεια και τις άφθονες φυτείες καφέ. Η επόμενη συνέλευσις περιοχής πρόκειται να γίνη στο Σαν Χοζέ, την πρωτεύουσα.
ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΟΡΟΠΕΔΙΟ
Το κεντρικό οροπέδιο είναι η πατρίδα των περισσοτέρων από τα 2.000.000 κατοίκων της χώρας. Εδώ βρίσκονται οι τέσσερις μεγαλύτερες πόλεις και το ήμισυ και πλέον των Μαρτύρων του Ιεχωβά που υπάρχουν στην Κόστα Ρίκα. Βρίσκομε το όμορφο, πρόσφατα επισκευασμένο γραφείο του τμήματος της Εταιρίας Σκοπιά κοντά στην καρδιά του Σαν Χοζέ. Η ζήτησις για Γραφές και Βιβλικά έντυπα απήτησε την επέκτασι του αρχικού κτιρίου που είχε κτισθή το 1955. Στα τελευταία 10 μόλις χρόνια, το γραφείο του τμήματος έστειλε στις εκκλησίες 63.000 και πλέον Γραφές και 163.000 αντίτυπα του Γραφικού βοηθήματος Η Αλήθεια Που Οδηγεί στην Αιώνιο Ζωή! Αυτό ισοδυναμεί με μια Γραφή για κάθε 30 περίπου άτομα στη χώρα και ένα βιβλίο Αλήθεια για ένα άτομο στα 12.
Παρατηρούμε ότι οι άνθρωποι εδώ στο κεντρικό οροπέδιο είναι πολύ κοσμοπολίτες, ενδιαφέρονται όμως για την Αγία Γραφή και ιδιαίτερα για τα ζητήματα που σχετίζονται με την οικογένεια. Μολονότι η οικογενειακή μονάδα είναι σε κάπως καλύτερη κατάστασι στην Κόστα Ρίκα απ’ ό,τι σε πολλά άλλα μέρη του κόσμου, οι άνθρωποι εδώ ανησυχούν. Τα ναρκωτικά, ο αλκοολισμός και η ανηθικότης έχουν εξασθενήσει τους παραδοσιακούς ισχυρούς δεσμούς της οικογενείας της Λατινικής Αμερικής. Έτσι, καθώς πηγαίνομε από σπίτι σε σπίτι, είναι συνηθισμένο θέαμα να βλέπη κανείς μια πολυάσχολη οικοκυρά, μόλις ακούει ότι η Αγία Γραφή έχει να πη πολλά για την οικογενειακή ζωή, να σκουπίζη τα χέρια της και να μας προσκαλή μέσα στο σπίτι.
Σε μια μικρή πόλι 10 περίπου χιλιόμετρα (6 μίλια) από το Σαν Χοζέ, δεν υπήρχαν Μάρτυρες του Ιεχωβά. Αρκετοί γονείς εκεί επεζήτησαν οικογενειακή καθοδηγία από την Καθολική εκκλησία, αλλά μάταια. Εντυπωσιασμένοι από ωρισμένες εκδόσεις της Εταιρίας Σκοπιά (περιλαμβανομένου και του βιβλίου Αλήθεια) που τους κατηύθυναν στην Αγία Γραφή, όλοι συμφώνησαν ότι θα χρησιμοποιούσαν τα έντυπά μας για να μελετήσουν τις Γραφές και θα εφήρμοζαν τα πράγματα που θα μάθαιναν. Κατόπιν, ζήτησαν απλώς από τους Μάρτυρες του Ιεχωβά να τους αφήσουν να ενωθούν ως εκκλησία. Άρχισαν να ονομάζονται «λάτρεις του Ιεχωβά.» Εν τούτοις, άρχισαν να εισέρχωνται ψευδείς ιδέες και συνήθειες, όπως ο διορισμός 12 αποστόλων—γυναικών και ανδρών. Μετά από λίγο καιρό, το γραφείο τμήματος διευθέτησε μια Γραφική μελέτη με μια οικογένεια και έγινε πολύ καλή πρόοδος. Αργότερα, τα υπόλοιπα μέλη της ομάδος ζήτησαν επίσης να διεξαχθή μια μελέτη μαζί τους. Ένας ιεραπόστολος, μόλις έφθασε για την πρώτη μελέτη βρήκε 17 άτομα να τον περιμένουν, και όλοι είχαν στα χέρια τους τη Γραφή και το βιβλίο Αλήθεια ανοιχτό. Σύντομα, διευθετήθησαν ατομικές οικογενειακές μελέτες αντί μιας μεγάλης συναθροίσεως, και η πρόοδος ήταν πιο ταχεία. Με τον καιρό, ειδικοί σκαπανείς κι ένας πρεσβύτερος με τη σύζυγό του από τις Ηνωμένες Πολιτείες, μετακόμισαν σ’ εκείνη την πόλι. Σήμερα, μια ζωντανή εκκλησία 71 ευαγγελιζομένων και δύο τακτικών σκαπανέων, με ζήλο διεξάγουν το έργο πνευματικής διδασκαλίας εκεί. Όλοι τους ήσαν μεταξύ των 2.000 παρευρισκομένων στη συνέλευσι περιοχής που έγινε στο Σαν Χοζέ, και μερικοί είχαν μέρος και στο πρόγραμμα.
Ο καιρός περνά γρήγορα και ο επίσκοπος περιφερείας μας λέγει να ετοιμάσωμε λίγα ελαφρά ρούχα και πάλι. Η τρίτη και τετάρτη συνέλευσις θα είναι στη ζεστή παραλιακή πεδιάδα του Ειρηνικού.
ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΥΞΗΣΙΣ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΛΙΑΚΗ ΠΕΔΙΑΔΑ ΤΟΥ ΕΙΡΗΝΙΚΟΥ
Το άνετο λεωφορείο μας μεταφέρει μέσω μιας σύγχρονης λεωφόρου ανάμεσα από φυτείες ζαχαροκάλαμων. Μολονότι το κλίμα είναι αρκετά θερμό στην παραλιακή πεδιάδα του Ειρηνικού, δεν βρίσκει κανείς εδώ τροπικές ζούγκλες. Η γη είναι πιο ξηρή και η βροχόπτωσις πιο μικρή. Σύντομα, βρισκόμεθα στο κυριότερο λιμάνι και τόπο παραθερισμού της Κόστα Ρίκα, το Πουνταρένας.
Μας υποδέχεται ένας άλλος περιοδεύων επίσκοπος. Μας λέγει ότι οι ευαγγελιζόμενοι της Βασιλείας σ’ αυτή την περιοχή καταβάλλουν κάθε προσπάθεια για να πλησιάσουν όλους εκείνους που μπορεί να ενδιαφέρωνται να μάθουν για τη Βασιλεία. Αυτό περιλαμβάνει το περίφημο νησί φυλακών Σαν Λούκας. Η Εκκλησία του Πουνταρένας τακτικά διεξάγει έργο Βιβλικής διδασκαλίας εκεί.
Πριν από λίγα χρόνια, δύο νεαροί τρόφιμοι στο Σαν Λούκας—ένας καταδικασμένος κλέφτης και ο άλλος που εξέτιε μια μεγάλη καταδίκη για φόνο—πήραν τη θέσι τους ως Χριστιανοί δίπλα σ’ εκείνους οι οποίοι με υπομονή τους βοήθησαν. Ένας απ’ αυτούς τους άνδρες είπε: «Φαντασθήτε την εντύπωσι των άλλων καταδίκων όταν μεγάλες ομάδες αδελφών έρχονταν απλώς για να επισκεφθούν εμένα και έναν άλλο ενδιαφερόμενο τρόφιμο. Ασφαλώς, οι αδελφοί μίλησαν για την Αγία Γραφή και στους άλλους τροφίμους και στους φρουρούς· αλλά, κατόπιν, δαπανούσαν πολύ χρόνο εποικοδομώντας εμάς και κάνοντάς μας απλώς παρέα. Πόσο πολύ μας ενίσχυσαν αυτές οι επισκέψεις! Αφού έφευγαν οι επισκέπτες, ο σύντροφός μου κι εγώ προσπαθούσαμε να διδάξωμε τους τροφίμους και τους φρουρούς με τον ίδιο τρόπο που είχαμε δει τους αδελφούς να χρησιμοποιούν. Μετά από χρόνια, διαπιστώσαμε ότι δύο από τους φρουρούς στους οποίους είχαμε σπείρει τους πρώτους σπόρους της Βασιλείας έγιναν Μάρτυρες του Ιεχωβά. Λόγω της διαγωγής μου, η ποινή μου ελαττώθηκε πάρα πολύ και απελευθερώθηκα μετά από τριάμισυ μόνο χρόνια.» Και οι δύο αυτοί νέοι εξακολούθησαν να κάνουν καλή πρόοδο έξω από τη φυλακή, βαπτίσθηκαν και υπηρετούν τον Ιεχωβά πιστά.
Αφού απολαύσαμε τη συνέλευσι στο Πουνταρένας, κατευθυνθήκαμε προς βορρά προς τα σύνορα της Νικαράγουα. Θα παρακολουθήσωμε μια συνέλευσι περιοχής στην Επαρχία Γκουανακάστε, με τα μεγάλα χασιέντας της (ράντσα) και κτηνοτροφικά αγροκτήματα. Οι Βακέρος (κάου-μπόυς) ξεχωρίζουν και οι άνθρωποι γενικά είναι πολύ γενναιόδωροι και φιλόξενοι. Συχνά οι αδελφοί καθώς κάνουν έργο μαρτυρίας από σπίτι σε σπίτι, προσκαλούνται να καθίσουν και ν’ απολαύσουν λίγο πινολίλλο, ένα κρύο ποτό που γίνεται από αλεσμένο καλαμπόκι. Πολλοί απ’ αυτούς τους ταπεινούς χωρικούς δεν είχαν ποτέ την ευκαιρία να μάθουν να διαβάζουν και να γράφουν. Αλλά πιο μεγάλη είναι η Βιβλική αμάθεια και οι Μάρτυρες του Ιεχωβά εργάζονται σκληρά εδώ για να βοηθήσουν τους ανθρώπους και με τους δύο τρόπους.
Το ταξίδι μας σ’ αυτή τη συνέλευσι μας έφερε σε μια μικρή πόλι στους πρόποδες του ηφαιστείου Μιραβάλλες. Τρεις ώρες τρανταγμού και σκόνης σ’ ένα τετράτροχο όχημα ωχριούν σε σύγκρισι με τις προσπάθειες που έκαναν πολλοί από τους αδελφούς μας για να παρευρεθούν σ’ αυτή τη σύναξι. Ένα ζεύγος έκανε ένα διήμερο ταξίδι πάνω σε άλογα. Άλλοι περπάτησαν 12 μίλια (19 χιλιόμετρα) ή και περισσότερο για να πάρουν το λεωφορείο. Μερικοί πώλησαν ένα βόδι ή ένα χοίρο για να βρουν χρήματα για το εισιτήριο. Ωστόσο, τα 300 άτομα που παρευρέθησαν, διεπίστωσαν ότι το πρόγραμμα άξιζε την προσπάθεια που έκαναν για να παρακολουθήσουν τη συνέλευσι.
Απολαύσαμε την πείρα τριών νεαρών κατά σάρκα αδελφών, των οποίων οι γονείς δεν είναι Μάρτυρες του Ιεχωβά. Εν τούτοις, τα αγόρια πήραν την αλήθεια στα σοβαρά, μέχρι του σημείου να βαπτισθούν. Κατόπιν, αντί να προσπαθήσουν ν’ αυξήσουν τα υλικά τους αποκτήματα με το να γεμίσουν με βοοειδή ένα αγρόκτημα που είχαν λάβει, το πώλησαν και χρησιμοποίησαν τα χρήματα για να συντηρούνται στο ολοχρόνιο έργο διδασκαλίας. Τώρα, ως ειδικοί σκαπανείς, ο Αβενήρ, ο Έζερ και ο Ελιούδ χαρούμενα βοηθούν στην ίδρυσι εκκλησιών του λαού του Θεού σε απομονωμένα μέρη της χώρας.
Ασφαλώς, θεωρούμε το διαρκείας τεσσάρων εβδομάδων ταξίδι μας με τον επίσκοπο περιοχής πολύ ικανοποιητικό. Μας βοήθησε να εκτιμήσωμε τα παρθένα υγρά δάση, τα υψηλά, ομιχλώδη ηφαίστεια, τις πράσινες φυτείες μπανάνας και το ξερό κίτρινο γρασίδι των μεγάλων χασιέντας. Ιδιαίτερα χαρήκαμε επειδή γνωρισθήκαμε καλύτερα με τον ειρηνικό λαό της Κόστα Ρίκα, αυτής της χώρας με τις πολλές αντιθέσεις. Επίσης, ωφεληθήκαμε από τη συναναστροφή μας με τους Χριστιανούς μάρτυρες του Ιεχωβά. Οι μάρτυρες συμμετέχουν στο πιο σπουδαίο έργο διδασκαλίας που γίνεται στη γη σήμερα. Εκείνοι που ανταποκρίνονται ευνοϊκά σ’ αυτό, γίνονται «διδακτοί του Ιεχωβά,» και η ειρήνη τους είναι άφθονη.—Ησ. 54:13, ΜΝΚ.