Η Προσευχή του Απαντήθηκε
ΕΙΝΑΙ συχνά εκπληκτικό να βλέπωμε πώς ο Ιεχωβά βοηθεί τους ειλικρινείς ανθρώπους ν’ αποτινάσσουν τα δεσμά αυτού του παλαιού συστήματος πραγμάτων. Ακολουθεί η πείρα ενός νεαρού ο οποίος ζη σε μια απομονωμένη ορεινή κοιλάδα της Ελβετίας, κοντά στα Ιταλικά σύνορα.
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ
«Λόγω δυσάρεστων οικογενειακών καταστάσεων, πέρασα μια δύσκολη παιδική ηλικία. Στην αρχή της νεότητός μου, άρχισα να εκζητώ ένα Θεό ο οποίος θα μπορούσε να με βοηθήση στην κατάστασί μου. Η μητέρα μου ήταν προσκολλημένη στις παραδόσεις της Καθολικής Εκκλησίας, και για να εξασφαλίση την υπακοή μου μού περιέγραψε τον Θεό ως Θεό που στέλλει τους ανθρώπους στο καθαρτήριο ή στην κόλασι, αν δεν είναι υπάκουοι. Ενστικτωδώς ζητούσα ένα Θεό ο οποίος θα έδειχνε αγάπη στα τέκνα του. Η θρησκευτική εκπαίδευσις που έλαβα στο σχολείο απεικόνιζε, επίσης, τον Θεό αυστηρό, απαθή, χωρίς αισθήματα και απρόσιτο. Αντιλήφθηκα καλά ότι αυτός ο Θεός δεν ήταν εκείνος τον οποίον ζητούσα. Για μένα αυτός ο Θεός ήταν μόνο Θεός για τους ιερείς. Άρχισα να παρακολουθώ την εκκλησία ολοένα λιγώτερο.
«Όταν ήμουν 19 ετών, αρρώστησα πολύ βαριά και η ασθένειά μου διήρκεσε πάνω από δύο χρόνια. Το κενό μέσα μου και τα πολλά ‘γιατί’ που παρέμεναν αναπάντητα, διαρκώς διετάραζαν τη διανοητική μου ισορροπία. Τώρα άρχισα ν’ αναζητώ έναν άγνωστο Θεό που θα μπορούσε να μου δώση λίγη ειρήνη διανοίας. Άρχισα να ενδιαφέρωμαι για την παραψυχολογία. Μελέτησα την τεχνολογία του υπνωτισμού και της αυθυποβολής. Έφθανα σε κατάστασι εκστάσεως με μια απλή μέθοδο, και μερικές φορές μπόρεσα ακόμη να δω μέσα στο μέλλον, αλλά όταν εφήρμοζα αυτοΰπνωσι για να βρω πραγματική βοήθεια, απογοητευόμουν τελείως. Έκανα παρόμοια πειράματα με τη Γιόγκα και το εκκρεμές.
«Κατόπιν, το 1973, είχα την πρώτη μου επαφή με τους Μάρτυρες του Ιεχωβά, και γράφτηκα συνδρομητής στη Σκοπιά. Αλλά δεν κατάλαβα το άγγελμά της. Για λίγο καιρό διάβαζα τα πρώτα τεύχη που έφθαναν και κατόπιν ξέχασα και την ύπαρξί τους.
«Εν τω μεταξύ, άρχισα να διαβάζω Το Κομμουνιστικό Μανιφέστο υπό Μαρξ και Ένγκελς και, κατόπιν, Τη Ζωή του Μάο Τσε-τουνγκ, καθώς επίσης και διάφορα βιβλία περί εξελίξεως. Εν τούτοις, ούτε από την αύξησι πνευματισμού, ούτε από τις ιδεολογίες του Κομμουνισμού, και ακόμη λιγώτερο από τις θεωρίες της εξελίξεως, μπόρεσα να βρω ειρήνη διανοίας και επίγνωσι του Θεού που ζητούσα.
«Ένα βράδυ, στο δωμάτιό μου, αποφάσισα ν’ ανασκοπήσω τη ζωή μου, για να βρω ένα τρόπο να ξεφύγω απ’ αυτή την κατάστασι. Καθώς ανασκοπούσα όλες τις αρνητικές πείρες, οι ανησυχίες και οι εφιάλτες του παρελθόντος ξαναγύρισαν στη διάνοιά μου. Η αδυναμία μου να βρω μια λύσι ήταν τόσο καταφανής ώστε το μόνο που επιθυμούσα ήταν να πεθάνω. Αντιλήφθηκα ότι είχα φθάσει σ’ ένα κρίσιμο σημείο στροφής. Έκανα το πρώτο πράγμα που ήλθε στο μυαλό μου. Προσευχήθηκα: ‘Άγνωστε Θεέ, πρέπει να υπάρχης, και πρέπει να είσαι ένας Θεός αγάπης. Βοήθησέ με! Δεν μπορώ ν’ αντέξω άλλο—βοήθησέ με να βρω την αλήθεια.’
«Λίγες μέρες αργότερα, ένας νεαρός άνδρας και μια γυναίκα με επισκέφθηκαν. Αντιλήφθηκα αμέσως ότι ήσαν Μάρτυρες του Ιεχωβά και τους έκανα, πολλές ερωτήσεις σχετικά με την Καθολική θρησκεία και την Αγία Γραφή. Συναντηθήκαμε και πάλι. Η γνώσις που είχαν αυτοί οι δύο νέοι για την Αγία Γραφή, καθώς επίσης και η φιλικότης τους, με εξέπληξαν πάρα πολύ. Εγνώριζα ότι η επίσκεψίς τους ήταν απάντησις στην προσευχή μου, και αποφάσισα να συγκρίνω κάθε δήλωσι που έκαναν με την Αγία Γραφή. Αν οι Μάρτυρες του Ιεχωβά μου έφερναν πραγματικά την αλήθεια που επιζητούσα και τόσο επίμονα αναζητούσα τόσο πολύν καιρό, τότε ήθελα να συμμορφώσω τη ζωή μου μ’ αυτήν. Αντιλήφθηκα, επίσης, ότι έπρεπε να κάνω μερικές αλλαγές για να εξοικονομήσω περισσότερο χρόνο για μελέτη του Λόγου του Θεού. Έτσι, σταμάτησα τις προπαρασκευαστικές μου μελέτες για να εισέλθω στο πανεπιστήμιο.
«Αφού έκανα διάφορες αλλαγές στον τρόπο της ζωής μου, άρχισε για μένα μια περίοδος απερίγραπτου διανοητικού βασανισμού. Δεν μπορούσα να κοιμηθώ πια. Δοκίμασα μια απίστευτη αντίστασι στη διάνοιά μου, και επειδή δεν καταλάβαινα την αιτία, ο τρόμος μου αυξήθηκε. Αναγκαζόμουν, στην κυριολεξία, να πηγαίνω στα κοντινά δάση για να βρω λίγη μοναξιά για τη διανοητική και συναισθηματική μου έντασι.
«Κατόπιν οι ανησυχητικοί εφιάλτες ξαναγύρισαν, εφιάλτες που ήσαν τόσο πραγματικοί και τρομακτικοί ώστε μπορούσα να τραυματίσω τη σάρκα μου και να ξερριζώσω τα μαλλιά μου. Για να μην πέσω σε παραλήρημα, άρχισα να προσεύχομαι και να επικαλούμαι το όνομα του Ιεχωβά. Ένα αίσθημα μεγάλης παρηγοριάς με κατέλαβε και οι δυσάρεστες, αποκρουστικές ψευδαισθήσεις άρχισαν να εξασθενίζουν. Κατάλαβα τώρα το νόημα της καταστάσεως στην οποία βρέθηκα—πλήρωνα το τίμημα των πνευματιστικών μου ενεργειών. Ο Σατανάς, ο άρχων αυτού του συστήματος πραγμάτων, χρησιμοποιούσε τα όπλα του. Ο Μάρτυς που ήλθε να μελετήση την Αγία Γραφή μαζί μου, με συμβούλευσε να καταστρέψω κάθε τι που είχε σχέσι με τον πνευματισμό. Αυτό και έκανα. Παρ’ όλα αυτά, οι εφιάλτες και η διανοητική πίεσις δεν σταμάτησαν αμέσως, αλλά μετά από λίγες εβδομάδες η ζωή έγινε πιο ανεκτή.
«Είχα αρχίσει τώρα να παρακολουθώ τις συναθροίσεις στην Αίθουσα Βασιλείας και, μολονότι έπρεπε να διανύω μια απόστασι 120 χιλιομέτρων (75 μιλίων), για να πάω και να επιστρέψω, συναθροιζόμουν με τους Μάρτυρες του Ιεχωβά κάθε εβδομάδα. Είμαι πολύ ευτυχισμένος που γνώρισα τον Ιεχωβά και τους θαυμάσιους σκοπούς του για τη γη και το ανθρώπινο γένος.»
Αυτός ο νέος είναι τώρα ένας βαπτισμένος Μάρτυς του Ιεχωβά.