Μια Ματιά στις Ειδήσεις
«Λογική μιας Ηθικής της Ζούγκλας»
● Σε 41 επιστολές προς τον αρθρογράφο της θρησκευτικής στήλης της εφημερίδος «Σταρ του Τορόντο,» οι σπουδασταί της 11ης τάξεως ενός σχολείου κοντά στο Πήτερμπορο του Οντάριο στον Καναδά, «διεφώνησαν στο σημείο ότι υπάρχουν απόλυτοι ηθικοί κανόνες του ορθού ή του εσφαλμένου.» Σύμφωνα με τον θρησκευτικό αρθρογράφο της εφημερίδος, Τομ Χάρπουρ, «επιχειρηματολόγησαν αντιθέτως ότι τα ήθη είναι ζήτημα ατομικής εκλογής.» Στο άρθρο που συνοδεύει αυτή την άποψι, ο Χάρπουρ έγραψε: «Σε μερικούς τρόπους (οι σπουδασταί) είναι πιο ευαίσθητοι στην αδικία απ’ ό,τι οι γηραιότεροί τους. Ωστόσο, η λογική των επιστολών τους, κατά συμπέρασμα, είναι η λογική μιας ηθικής της ζούγκλας, στην οποία κάθε άτομο κάνει ό,τι είναι ορθό στα δικά του μάτια.»
Οι Χριστιανοί γνωρίζουν ότι «του περιπατούντος ανθρώπου δεν είναι το να κατευθύνη τα διαβήματα αυτού.» (Ιερεμ. 10:23) Επί πλέον, οι Γραφές προειδοποιούν ότι ‘παιδίον απολελυμένον καταισχύνει την μητέρα αυτού.’ (Παροιμ. 29:15) Πόσο ζωτικό είναι, λοιπόν, για τους ευσεβείς γονείς, να εντυπώνουν στους γιους και στις θυγατέρες τους τις ύψιστες ηθικές αρχές—τις ηθικές του Κατασκευαστού του ανθρώπου!
«Ενστικτώδης Σοφία»
● «Εκαυχόμουν ότι θα μπορούσα να διατηρήσω τροφή σ’ ένα ανοιχτό δοχείο επί μια βδομάδα και να τη φυλάξω με ασφάλεια από τα οικιακά μυρμήγκια,» λέγει ο Ο. Α. Μπαττίστα, πρόεδρος του Αμερικανικού Ιδρύματος Χημικών. Εν τούτοις, τα μυρμήγκια «με κατήσχυναν,» γράφει στο περιοδικό «Σάιενς Νταϊζέστ.» Ο Μπαττίστα είχε βάλει ένα κομμάτι γλυκό από σοκολάτα στην κορυφή ενός ψηλού σκαμνιού που ευρίσκετο στο μέσον μιας μεγάλης ξύλινης λεκάνης γεμάτης νερό. Γύρω από τη λεκάνη έβαλε μια πλατειά λωρίδα από κόλλα που αργεί να στεγνώση. Αλλά όταν επέστρεψε, μετά από έξη μέρες, για να ελέγξη τη «μυρμηγκοπαγίδα» του, τα «μυρμήγκια αφθονούσαν επάνω στο δόλωμα!» Πώς το κατώρθωσαν αυτό;
Τα μυρμήγκια είχαν κάνει μια γέφυρα κατά μήκος της κόλλας με τα δικά τους (θυσιασμένα) σώματα. Αφού έφθασαν στο νερό, όπως αναφέρει ο ίδιος, συγκέντρωσαν μικροσκοπικά τεμάχια γρασιδιού και κομματάκια από ξύλο, όχι μεγαλύτερα από ένα τριακοστό δεύτερο μιας ίντσας [0,8 του χιλιοστομέτρου], και τα κόλλησαν με σάλιο ώσπου η γέφυρά τους έφθασε στο πόδι του σκαμνιού. Όχι μόνο αυτό, αλλά μερικά μυρμήγκια περπατούσαν κατά μήκος της οροφής και, «όταν έφθαναν ακριβώς πάνω από το δόλωμα, έπεφταν στην κυριολεξία στο μέσον των ευτυχισμένων αδελφών τους.»
Ο Μπαττίστα, αφού αναφέρει αρκετά άλλα καταπληκτικά κατορθώματα, εκφράζει θαυμασμό για την «ενστικτώδη σοφία» των μυρμηγκιών. Αυτό επίσης αναφέρεται στην Αγία Γραφή, όπου τα μυρμήγκια κατατάσσονται μεταξύ των πλασμάτων που είναι «σοφώτατα (ενστικτωδώς σοφά, ΜΝΚ).» Ασφαλώς αυτή η ενστικτώδης σοφία αντανακλά το έργο ενός Πανσόφου Δημιουργού, όχι τις ιδιοτροπίες του χρόνου και της τύχης.—Παροιμ. 30:3, 24, 25.
«Χρειάζονται Καινούργιο Όνομα»
● Επί αιώνες και οι Καθολικές και οι Προτεσταντικές θρησκείες χρησιμοποιούν τους όρους «Παλαιά Διαθήκη» και «Καινή Διαθήκη» για να περιγράψουν τα τμήματα της Αγίας Γραφής που είναι γραμμένα αντιστοίχως στην Εβραϊκή και στην Ελληνική γλώσσα. Σχετικά μ’ αυτό, το περιοδικό «Εθνικός Καθολικός Συντάκτης» ανέφερε προσφάτως: «Ο όρος, ‘Παλαιά Διαθήκη’ αναπόφευκτα δημιουργεί μια ατμόσφαιρα κατωτερότητος και αναχρονισμού,» κι έτσι «χρειάζεται ένα καινούργιο όνομα.»
Αυτό είναι αλήθεια, διότι ο Λόγος του Θεού δηλώνει: «Όλη η Γραφή είναι θεόπνευστος και ωφέλιμος προς διδασκαλίαν, προς έλεγχον, προς επανόρθωσιν.» (2 Τιμ. 3:16) Έτσι, η Αγία Γραφή είναι ένα πλήρες έργο. Το άγγελμά της είναι συνεπές από την αρχή ως το τέλος. Οι Εβραϊκές Γραφές αποτελούν το θεμέλιο των Ελληνικών Γραφών. Και τα δύο μέρη περιλαμβάνουν προφητείες οι οποίες εκπληρώνονται στις ημέρες μας, ή οι οποίες πρόκειται να εκπληρωθούν στο μέλλον. Κανένα τμήμα δεν είναι αναχρονιστικό ούτε «παλαιό.»
Η Καθολική έκδοσις προτείνει: «Ο όρος ‘Εβραϊκές Γραφές’ . . . είναι πολύ καλύτερος από τον όρο ‘Παλαιά Διαθήκη.’ «Προτείνει επίσης τον όρο «Χριστιανικές Γραφές» για το Ελληνικό τμήμα.
Αυτή την άποψι διακρατούν εδώ και πολύν καιρό οι Μάρτυρες του Ιεχωβά. Γι’ αυτό στη «Μετάφρασι Νέου Κόσμου των Αγίων Γραφών» και σε όλες τις εκδόσεις των, από πολύν καιρό χρησιμοποιούν τους όρους «Εβραϊκές Γραφές» και «Χριστιανικές Ελληνικές Γραφές» γι’ αυτά τα τμήματα της Αγίας Γραφής.