Μια Ματιά στις Ειδήσεις
Ο Ασύγκριτος Εγκέφαλος
● 4.000 περίπου ειδικοί του εγκεφάλου, ο μεγαλύτερος αριθμός που συνεκλήθη ποτέ, συγκεντρώθηκαν προσφάτως στο Αναχάιμ της Καλιφορνίας, ΗΠΑ. Η συζήτησίς τους διεσαφήνισε ότι «ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι πολύ διαφοροποιημένος και μοιάζει πάρα πολύ με τον ακριβή ελεγκτή συμπεριφοράς που οραματίζονται οι επιστήμονες,» σύμφωνα με μια έκθεσι στους «Τάιμς» της Νέας Υόρκης. Οι νευρολόγοι ομόφωνα παραδέχθηκαν ότι η εγκεφαλική λειτουργία πρέπει να κατανοηθή χημικώς. «Κάθε νεύρο,» αναφέρει το δημοσίευμα, «έχει την ικανότητα να εκκρίνη το δικό του χημικό ρεύμα μηνυμάτων που λέγει στο άλλο νεύρο τι να κάνη.» Επίσης, «ο εγκέφαλος είναι τόσο πολύ ευαίσθητος που η αλλαγή σ’ ένα μόνο ζεύγος μορίων μπορεί να δημιουργήση μια τεράστια διαφορά στη συμπεριφορά.»
«Πιθανόν η πιο ενδιαφέρουσα ανακάλυψις για τον εγκέφαλο,» λέγει η έκθεσις των «Τάιμς», «είναι ότι οι περισσότερες από τις πρώτες μηχανικές εκδοχές σχετικά με το πώς λειτουργεί ο εγκέφαλος έχουν εντελώς αναθεωρηθή.» Το άρθρο παρατηρεί ότι συγκρίσεις μ’ ένα ραδιοφωνικό σταθμό, ένα τηλεφωνικό σύστημα, ή ακόμη και μ’ ένα υπολογιστή δεν κράτησαν πολύν καιρό, διότι ο εγκέφαλος αποδείχθηκε πολύ πιο πολύπλοκος από την πιο τελευταία ανθρωποποίητη μηχανή. Η νέα άποψις είναι ότι τίποτε στην τεχνολογία δεν μπορεί ν’ αντιπαραβληθή με τον εγκέφαλο, ακόμη και μεταφορικώς.»
Έτσι, η γνώσις μας γι’ αυτό το απείρως πολυπλοκώτερο θαύμα, πιστοποιεί περισσότερο ότι μια τυφλή εξελικτική σύμπτωσις δεν θα μπορούσε να τον παραγάγη. Οι συνετοί άνθρωποι αποδίδουν τον έπαινο σ’ εκείνον που προφανώς ανήκει, όπως έκανε ο ψαλμωδός λέγοντας: «Θέλω σε υμνεί [Ιεχωβά], διότι φοβερώς και θαυμασίως επλάσθην.»—Ψαλμ. 139:14.
«Η Ηλικία της Πνευματικότητος»
● Το Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης της Νέας Υόρκης προσφάτως φιλοξένησε έκθεσι της «Αρχικής Χριστιανικής Τέχνης» με τίτλο «Η Ηλικία της Πνευματικότητος.» Η «Γουώλ Στρητ Τζώρναλ» ανασκοπώντας αυτή την έκθεσι τέχνης, ανέφερε: «Ευτυχώς για την πορεία της τέχνης, η αρχική Χριστιανική δοξασία που είχε απορρίψει τις εικόνες και τη μεγαλοπρέπεια ως ειδωλολατρικής προελεύσεως, σύντομα έσβησε, καθώς ο πλούτος, που κάποτε υπεστήριζε τα κέντρα της ειδωλολατρίας, απεκαταστάθη εκ νέου από τους Χριστιανούς αυτοκράτορες. Χωρίς αμφιβολία, η ορατή μεγαλοπρέπεια των νέων εκκλησιών και η ενσωμάτωσις πολλών ειδωλολατρικών παραστάσεων στη Χριστιανική τέχνη προσηλύτισε πολλούς απίστους. . . . Η ανάμιξις ειδωλολατρικών και Χριστιανικών θεμάτων και συμβόλων είναι περίεργη.»
Φυσικά, αυτή «η ανάμιξις» της αληθινής Χριστιανοσύνης με ψευδή λατρεία έπρεπε ν’ αναμένεται, όπως προφήτευσε ο ίδιος ο Χριστός. (Ματθ. 13:24-30, 36-40) Η Αγία Γραφή δείχνει ότι ακόμη και στον καιρό των αποστόλων, θα μπορούσε να λεχθή ότι «το μυστήριον της ανομίας ήδη ενεργείται,» έως ότου απεμακρύνετο «ο κωλύων», πράγμα που θα επέτρεπε στις μη Χριστιανικές δοξασίες να ανθίσουν. Ο απόστολος Παύλος, ως μέρος του ‘κωλύοντος [της τάξεως των αποστόλων],’ προειδοποίησε: «Εγώ εξεύρω τούτο, ότι μετά την αναχώρησίν μου θέλουσιν εισέλθει εις εσάς λύκοι βαρείς μη φειδόμενοι του ποιμνίου . . . άνθρωποι λαλούντες διεστραμμένα, δια να αποσπώσι τους μαθητές οπίσω αυτών.»—2 Θεσσ. 2:7· Πράξ. 20:29, 30.