Μια Ματιά στις Ειδήσεις

Ο Ρόλος της Γυναίκας—Είναι Ίση με τον Άνδρα Ή Βοηθός;

● Μήπως οι κατά παράδοσιν ρόλοι του ανδρός και της γυναικός προκύπτουν απλώς από διαφορές που υπάρχουν στον τρόπο που είναι πλασμένοι; Τα περισσότερα άτομα που ανήκουν στο κίνημα των γυναικών αυτό πιστεύουν. Αλλά η Δρ Τζούντιθ Μπάρντγουηκ, ψυχολόγος και κοσμήτωρ στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν, παραδέχεται ότι αναγκάσθηκε ν’ αναθεωρήση μερικές από τις φεμινιστικές απόψεις που διακρατούσε επί πολύν καιρό, λόγω προσφάτων βιολογικών ανακαλύψεων. Παρατηρεί επίσης ότι «δεν υπάρχει κοινωνία όπου να μη δεσπόζουν οι άνδρες. Όταν ένα γεγονός έχη τέτοια παγκοσμιότητα, η πιθανότης είναι—όσο απρόθυμη κι αν είμαι να το δεχθώ—ότι υπάρχει κάποια ιδιότης του οργανισμού η οποία οδηγεί σ’ αυτή την κατάστασι.»

Σαφώς, αυτή η «ιδιότης του οργανισμού,» παρετήρησε η Δρ Μπάρντγουηκ, τοποθετήθηκε στη γενετική δομή των γυναικών όταν ο Θεός έπλασε την Εύα να είναι ‘βοηθός εις αυτόν [τον άνδρα] όμοιος με αυτόν.’ (Γέν. 2:18) Γι’ αυτό τον ρόλο της ως βοηθού, ο Θεός έδωσε στην πρώτη γυναίκα ωρισμένες γυναικείες ιδιότητες οι οποίες βοηθούν στην εξομάλυνσι και δημιουργία μιας ισορροπημένης σχέσεως.

Λόγω αυτών των ιδιοτήτων, η Κοινωνιολόγος Αλίς Ρόσι, ιδρυτής του Εθνικού Οργανισμού Γυναικών Νάσιοναλ Οργανιζέισον φορ Γουίμεν, κατέληξε να πιστεύη ότι οι γυναίκες μπορεί ‘πάντοτε να προεξέχουν στις εργασίες που απαιτούν φροντίδα, όπως είναι η διδασκαλία και το κοινωνικό έργο και στις επιστήμες της ζωής, ενώ οι άνδρες υπερέχουν στις εργασίες που απαιτούν περισσότερη επιθετικότητα . . . και στις «νεκρές» επιστήμες όπως είναι η φυσική.’ Η Καθηγήτρια Ρόσι δηλώνει: «Δεν νομίζω ότι η ισότης κατ ανάγκην σημαίνει ομοιομορφία.»—«Τάιμς» Νέας Υόρκης, 30 Νοεμβρίου 1977, σελ. 1.

Είναι ο Άδης Πύρινος;

● Ένα άρθρο με τίτλο «Άδης: Είναι Ακόμη Ένα Καυτό Ζήτημα;» στο περιοδικό «Ο Καθολικός των Η.Π.Α.» παρατηρεί ότι στην «Παλαιά Διαθήκη» ο άδης ωνομάζετο «Σιεόλ και δεν είχε σημασία αν ήσουν καλός ή κακός. Όλοι κατέληγαν στον ίδιο τόπο.» «Σιεόλ» είναι η Εβραϊκή λέξις για τη λέξι «τάφος», μολονότι συχνά αναφέρεται ως «άδης» στις δημοφιλείς Καθολικές και Προτεσταντικές Βιβλικές μεταφράσεις. Η Καθολική «Βίβλος της Ιερουσαλήμ,» ωστόσο, αφήνει τη λέξι αυτή αμετάφραστη, όπως κάνει και η «Μετάφρασις Νέου Κόσμου.»

Το περιοδικό «Καθολικός των Η.Π.Α.» συνεχίζει και λέγει ότι αργότερα, «οι κακοί» επιστεύετο ότι «εστέλλοντο στη Γέεννα—τον καιόμενο τόπο απορριμμάτων» έξω από την Ιερουσαλήμ. «‘Το είδα αυτό,’ λέγει ο [κληρικός] Μάρτιν Μάρτυ. ‘Οι φωτιές που συνδέονται τώρα με τον άδη είναι σύμβολα της Γεέννης’ όπου φωτιές έκαιαν διαρκώς για να καίωνται οι σωροί των απορριμμάτων. . . . Ήταν το όνομα που χρησιμοποίησε ο Ιησούς όταν μίλησε αρκετές φορές στα Ευαγγέλια για τον άδη.»—Νοέμβριος 1977, σελ. 6-10.

Έτσι, ακόμη και Καθολικές αυθεντίες παραδέχονται δημοσίως ότι η λέξις «άδης,» όπως βρίσκεται σε πολλές μεταφράσεις, έχει προελεύσεις και έννοιες διαφορετικές απ’ ό,τι πολλοί ωδηγήθησαν να πιστεύουν. Στην πραγματικότητα, η Καθολική «Βίβλος της Ιερουσαλήμ» σχετικά με τη λίμνη του πυρός που αναφέρεται στην Αποκάλυψι 21:8, η οποία προφανώς αντιστοιχεί με τη «γέεννα,» δηλώνει ότι αναπαριστά «τον αιώνιο θάνατο. Το πυρ, όπως και το νερό στο εδάφιο 6, είναι συμβολικά.»—Βλέπε επίσης Αποκάλυψιν 20:14, 15.

Το Κρασί ως Φάρμακο

● Παραθέτοντας αυτό που ορίζεται ως «το παλαιότερο γνωστό υπόμνημα της ιατρικής χρήσεως του οίνου,» η «Εφημερίς του Αμερικανικού Ιατρικού Συνδέσμου» προσφάτως ανέφερε για μια Σουμεριανή πινακίδα από τη Νιππούρ που περιγράφει τα φάρμακα που εγίνοντο με κρασί. «Αργότερα,» σχολιάζει η εφημερίς, «ο οίνος ήταν κύριο φάρμακο στην Ελλάδα. . . . Ο Ιπποκράτης από την Κω (460—370 π.Χ.) . . . έκανε εκτεταμένη χρήσι του οίνου, προσφέροντάς το ως καθάρισμα πληγών, δροσιστικό για τον πυρετό, καθαρτικό και διουρητικό.»

Αυτές οι δηλώσεις ίσως εκπλήσσουν μερικούς σύγχρονους αναγνώστες. Ωστόσο, Οι Γραφές αναγνωρίζουν την ιατρική αξία του οίνου. Αναφερόμενος στις αντισηπτικές και απολυμαντικές ιδιότητες του οίνου, ο Ιησούς Χριστός είπε ότι ο καλός Σαμαρείτης βοήθησε ένα κτυπημένο ταξιδιώτη με το να του δέση τις πληγές του, «επιχέων έλαιον και οίνον.» (Λουκ. 10:30-34) Επίσης, ο απόστολος Παύλος έδειξε ότι ο οίνος έχει θεραπευτική αξία σε ωρισμένες περιπτώσεις εντερικών ενοχλήσεων. Έτσι, είπε στον συνεργάτη του Τιμόθεο: «Μη υδροπότει πλέον, αλλά μεταχειρίζου ολίγον οίνον δια τον στόμαχόν σου και τας συχνάς σου ασθενείας.»—1 Τιμ. 5:23.

Η Αρχαία Δεισιδαιμονία Εξακολουθεί

● Μια κάρτα που ταχυδρομήθηκε προσφάτως σ’ όλους τους συνδρομητάς του περιοδικού «Ο Ιουδαίος Παρατηρητής,» μιας Ορθοδόξου εκδόσεως, δήλωνε: «Μολονότι αμετάβλητα αποφεύγομε να τυπώνωμε το Όνομα του Θεού [Ιεχωβά ή Γιαχβέ] στο πλήρες—τόσο στα εδάφια που απαντώνται σε κείμενα όσο και σε διαφημίσεις—έγινε ένα τυπογραφικό λάθος για το οποίο λυπούμεθα πάρα πολύ· το Όνομα του Θεού γράφεται στην Εβραϊκή [יהוה] στη διαφήμισι για τον Καλλιτεχνικό Ρόλο Τεχιλλίμ στην τελευταία σελίδα του περιοδικού Ι.Π. [Ιουδαίος Παρατηρητής] της εκδόσεως του Σεπτεμβρίου.»

Η κάρτα επίσης συμβούλευε τους αναγνώστες να «χειρισθούν αυτή τη σελίδα με τον κατάλληλο σεβασμό.» Το άρθρο στους «Τάιμς» της Νέας Υόρκης παρατηρεί ότι αυτό σημαίνει ότι «η προσβλητική σελίδα πρέπει τελικά να ταφή.»

Έτσι, η δεισιδαιμονική συνήθεια της αποφυγής της χρήσεως του ονόματος του Θεού εξακολουθεί, όπως συνέβαινε και πριν από αιώνες, όταν οι Ιουδαίοι αντιγραφείς της Βίβλου αντικατέστησαν τη λέξι יהוה (Ιεχωβά) με τις λέξεις «Κύριος» ή «Θεός» χιλιάδες φορές.

Αντιθέτως, η ίδια η Αγία Γραφή παροτρύνει τους πιστούς να χρησιμοποιούν το όνομα του Θεού. «Γέμισον τα πρόσωπα αυτών από ατιμίας, και θέλουσι ζητήσει το όνομά σου, ΚΥΡΙΕ [στα Εβραϊκά: יהוה] Και ας γνωρίσωσιν ότι συ, του οποίου το όνομα είναι ΚΥΡΙΟΣ [στα Εβραϊκά: יהוה] είσαι Ο Μόνος Ύψιστος επί πάσαν την γην.»—Ψαλμ. 83:16, 18.

Έγκλημα και Κυβερνητική Διαφθορά

● «Οι ομοσπονδιακοί νομομαθείς μάς λέγουν ότι ένας ανησυχητικός αριθμός μελών του Κονγκρέσσου διατηρεί κρυφές συναλλαγές με άτομα του υποκόσμου,» έγραψε ο αρθρογράφος των Ηνωμένων Πολιτειών Τζακ Άντερσον στο περιοδικό «Παραίηντ». Επίσης, δήλωσε: «Και οι γκάνγκστερς χρειάζονται πολιτική προστασία απλώς για να επιβιώσουν. ‘Το ωργανωμένο έγκλημα δεν μπορεί να υπάρξη,’ μας είπε καθαρά ένας κορυφαίος νομομαθής, ‘χωρίς διαφθορά σ’ όλα τα επίπεδα της κυβερνήσεως.’ Ένας άλλος εξήγησε ότι ο υπόκοσμος ‘βασίζεται στην ικανότητά του να εξουδετερώνη οποιαδήποτε αποτελεσματική κυβέρνησι.’»

Παρά τις ευγενείς προθέσεις ενός ατόμου που εισέρχεται στην πολιτική ζωή, είναι πιθανόν ότι θα έχη ν’ αντιμετωπίση μερικές μη υγιεινές πιέσεις. Πράγματι, πολλά πληροφορημένα άτομα πιστεύουν ότι είναι μοιραίο να υπάρχη διαφθορά κάποιου είδους στην κυβέρνησι. Αλλά είναι κατ’ ανάγκην αυτό αληθινό;

Η Αγία Γραφή περιγράφει μια ουράνια κυβέρνησι απηλλαγμένη από διαφθορά, η οποία θα έχη επιγείους αντιπροσώπους μεγίστης ακεραιότητος. Όταν κυβερνά αυτή η κυβέρνησις, «βασιλεύς θέλει βασιλεύσει εν δικαιοσύνη, και άρχοντες θέλουσιν άρχει εν κρίσει.» (Ησ. 32:1· Δαν. 2:44) Οι αληθινοί Χριστιανοί, ενώ περιμένουν αυτή τη Μεσσιανική βασιλεία υπό τον Ιησού Χριστό, αποδίδουν κατάλληλη υποταγή στις παρούσες κυβερνητικές «ανώτερες εξουσίες.»—Ρωμ. 13:1-7.