Μια Ματιά στις Ειδήσεις
Έκανε Λάθος ο Ιερεμίας;
● «Το Αμμάν Παραμένει—ο Ιερεμίας Έκανε Λάθος», λέγει η επικεφαλίδα ενός άρθρου στην «Ατλάντα Τζώρναλ εντ Κονστιτούσιον» της Γεωργίας. Το άρθρο αναφέρει ότι «ο Ιερεμίας προφήτευσε ότι το αρχαίο Αμμάν (που είναι τώρα η πρωτεύουσα της Ιορδανίας) θα εγίνετο ‘σωρός ερειπίων.’ Ο Ιεζεκιήλ είπε ότι θα γινόταν σταύλος για καμήλες και θα κατείχετο από Βεδουίνους.»—Βλέπε Ιερεμίαν 49:2· Ιεζεκιήλ 25:4, 5.
Μήπως έκανε λάθος ο Ιερεμίας; Το σύγχρονο Αμμάν, η Ιορδανία, δεν είναι έρημο, παρατηρεί η εφημερίς της Ιορδανίας, κι έτσι ο Ιερεμίας πρέπει να έκανε λάθος. Αλλ’ αυτοί οι κριτικοί, που σπεύδουν να βγάλουν συμπεράσματα, δεν πρόσεξαν ότι πουθενά ο Ιερεμίας δεν λέγει ότι η ερήμωσις του αρχαίου Αμμάν θα ήταν ΜΟΝΙΜΗ, όπως έλεγαν οι προφήτες σε άλλες περιπτώσεις, όπως στην περίπτωσι της Βαβυλώνος, η οποία κείται έρημη μέχρι σήμερα.—Ησ. 13:19, 20.
Στην πραγματικότητα, η προφητεία του Ιερεμία αφήνει να υπονοηθή ότι αργότερα θα κατοικούσαν εκεί οι Αμμωνίτες, αναφέροντας, λίγα μόλις εδάφια μετά την πρόρρησι για την ερήμωσι. «Και μετά ταύτα θέλω επιστρέψει την αιχμαλωσίαν των υιών Αμμών, λέγει Κύριος.»—49:6.
Ωστόσο, προτού συμβή αυτό, η προφητεία σχετικά με την ερήμωσι είχε εκπληρωθή πράγματι με κάθε λεπτομέρεια, όπως αναφέρεται στο βιβλίο «Ο Βιβλικός Αρχαιολόγος Αναγνώστης»: «Οι αρχαιολογικές έρευνες έδειξαν ότι η μόνιμη κατάκτησις στη χώρα του Αμμών στην ουσία έπαυσε πριν από τα μέσα του 6ου αιώνος π.Χ. . . . οι ορδές των Βεδουίνων από την έρημο . . . έθεσαν τέλος στο ημιαυτόνομο κράτος των Αμμωνιτών.»—Τόμ. 11, σ. 87, 88.
Θεολόγοι Αμφισβητούν την Τριάδα
● Ένα καινούργιο βιβλίο, που εξεδόθη στην Αγγλία, για το οποίο γίνεται μεγάλη συζήτησις, θέτει υπό αμφισβήτησι την κατά παράδοσιν Εκκλησιαστική διδασκαλία ότι ο Ιησούς είναι ο Θεός. Με τον τίτλο «Ο Μύθος της Ενσαρκώσεως του Θεού,» οι συγγραφείς του βιβλίου, επτά διακεκριμένοι Βρεταννοί θεολόγοι, ισχυρίζονται ότι ο Ιησούς δεν ήταν ο Θεός με ανθρώπινη μορφή, αλλά «ένας άνθρωπος επιδοκιμασμένος από τον Θεό» για έναν ιδιαίτερο ρόλο.
«Δεν υπάρχει, στην πραγματικότητα, τίποτε νέο όσον αφορά τα κεντρικά θέματα αυτού του βιβλίου,» λέγει ο Τζων Χικ, εκδότης του βιβλίου, ο οποίος είναι καθηγητής θεολογίας στο Πανεπιστήμιο του Μπέρμινγκαμ. «Όλοι [οι θεολόγοι] παραδέχονται το γεγονός ότι το ιστορικό πρόσωπο Ιησούς δεν παρουσίαζε τον Εαυτό του ως ενσαρκωμένο Θεό . . . Οι Χριστιανοί λαϊκοί σήμερα δεν το γνωρίζουν πλήρως αυτό.» Ο Ιησούς, λέγει ο Χικ, «δεν εδίδαξε τη δοξασία της τριάδας.» Σ’ ένα κεφάλαιο του βιβλίου, ο Φράνσις Γιάνγκ, ομιλητής στο Πανεπιστήμιο του Μπέρμινγκαμ, αναφέρει ότι η δοξασία της ενσαρκώσεως του Χριστού υιοθετήθηκε από την πρώτη Εκκλησία μέσω συγχωνεύσεως ειδωλολατρικών και Ιουδαϊκών παραδόσεων.»
Μολονότι οι θεολόγοι που έγραψαν αυτό το βιβλίο δεν παρουσιάζουν τον Ιησού όπως τον παρουσιάζει η Αγία Γραφή, ως αληθινά ‘Υιόν Θεού,’ αντελήφθησαν ότι η δοξασία της Τριάδος, όπως διδάσκεται από τις εκκλησίες του Χριστιανικού κόσμου, δεν είναι αληθινή. Ο ίδιος ο Ιησούς ποτέ δεν ισχυρίσθηκε ότι ήταν ο Θεός, αλλά είπε: «Ο Πατήρ μου είναι μεγαλήτερός μου.»—Λουκ. 1:35· Ιωάν. 14:28. Βλέπε επίσης Ιωάννην 20:17.
Μέρος της Βίβλου;
● Μια διεθνής ομάδα 40 λογίων προετοιμάζει τώρα για κυκλοφορία, στην Αγγλική, αρκετά έργα που δεν ήσαν ποτέ δεκτά ως μέρος της Αγίας Γραφής. Τα συγγράμματα αυτά, που ονομάζονται ψευδεδεπίγραφα, περιλαμβάνουν βιβλία όπως «Η Ανάληψις του Μωυσέως,» «Η Αποκάλυψις του Έσδρα,» και «Το Βιβλίο των Ιωβηλαίων.» Συνολικά 47 περίπου έργα, αυτά τα βιβλία εγράφησαν, όπως αναφέρεται, μεταξύ των ετών 200 π.Χ. και 200 μ.Χ.
Σύμφωνα με το περιοδικό «Νιούζγουηκ,» ο διευθυντής αυτού του έργου, Καθηγητής Τζέημς Χ. Τσάρλσγουωρθ του Πανεπιστημίου Ντιούκ, πιστεύει ότι όταν τελειώση το δεκάχρονο αυτό το 1980 «το κοινό θ’ αποκτήση μια τελείως νέα άποψι των πηγών της Χριστιανοσύνης από τον Ιουδαϊσμό.» Η εφημερίς επίσης δηλώνει: «Μεταξύ των πιο καταπληκτικών ανακαλύψεων [στα ψευδεπίγραφα] είναι μια έντονη πίστι στην αστρολογία και μια πλούσια λατρεία αγγέλων η οποία, κατά τη γνώμη μερικών λογίων, πλησιάζει τον πολυθεϊσμό.»
Όλ’ αυτά μπορεί να φαίνωνται περίεργα. Αλλ’ η αληθινή Χριστιανοσύνη δεν ήταν φυσική εξέλιξις της Ιουδαϊκής θρησκευτικής σκέψεως. Και το γεγονός ότι αυτά τα μη κανονικά συγγράμματα αποκαλύπτουν «μια έντονη πίστι στην αστρολογία και μια πλούσια λατρεία αγγέλων,» τα αποκλείει εντελώς από ‘όλην την Γραφήν [που] είναι θεόπνευστος.’ (2 Τιμ. 3:16) Αυτό συμβαίνει επειδή οι Άγιες Γραφές καταδικάζουν την αστρολογία. (Ησ. 47:12-15) Επίσης, ο Χριστιανός απόστολος Ιωάννης λέγει ότι όταν έπεσε στα πόδια ενός αγγέλου ‘δια να προσκυνήση αυτόν,’ ο άγγελος του είπε: «Πρόσεχε μη κάμης τούτο· . . . τον Θεόν προσκύνησον.»—Αποκάλ. 19:9, 10.
«Βασανίζονται από ένα ‘Γιατί;’»
● «Οι Αθώες Ημέρες Ετελείωσαν» έλεγε ο τίτλος ενός προσφάτου άρθρου στην εφημερίδα «Σταρ εντ Χέραλντ» του Παναμά. Έδειχνε ότι η 4η Αυγούστου 1914 ήταν η ημέρα που «άρχισε το πρώτο ολοκαύτωμα [ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος] αυτού του αιώνος» και εσχολίαζε ότι «μισός αιώνας ειρήνης, προόδου και ανεκτικότητος, με μια λέξι μισός αιώνας πολιτισμού, ετελείωσε εκείνη την ημέρα του 1914.»
«Κανείς άλλος, εκτός από εκείνους που ζούσαν στη δύσι του κόσμου που υπήρχε πριν από το 1914,» έλεγε το άρθρο, «δεν μπορεί να νοιώση τη θλιβερή αντίθεσι μεταξύ εκείνης της εποχής κι αυτής που ζούμε τώρα.» Και κατόπιν ήγειρε το εξής ερώτημα: «Μολονότι αυτά τα γεγονότα έχουν αναμοχλευθή περισσότερο από χίλιες φορές, οι άνθρωποι εξακολουθούν να ‘ρίχνουν λάδι στη φωτιά’ επειδή βασανίζονται από ένα ‘Γιατί;’ για το οποίο δεν βρίσκουν την απάντησι.»
Αλλ’ η απάντησις σχετικά με το γιατί το έτος 1914 χαρακτηρίσθηκε από ένα τόσο μεγάλο σημείο στροφής στην ιστορία δεν είναι δύσκολο να βρεθή από εκείνους που εξετάζουν τις Βιβλικές προφητείες για τη ‘συντέλεια αυτού του συστήματος πραγμάτων.’ Ο Ιησούς προείπε ότι το γεγονός ότι ‘έθνος [θα εγείρετο] επί έθνος και βασιλεία επί βασιλείαν’ θα εσήμαινε την ‘αρχή ωδίνων’ για τον κόσμο. Προείπε επίσης ότι αυτό θ’ ακολουθείτο από πολλά πράγματα που θα χαρακτήριζαν τη γενεά μας, όπως είναι η ‘αύξησις της ανομίας,’ η οποία θα έκαμε την ‘αγάπην των πολλών να ψυχρανθή.’ Χωρίς αμφιβολία οι Χριστιανοί δεν είναι ανάγκη «να βασανίζωνται από ένα ‘Γιατί;’» σχετικά με την αξιοσημείωτη αλλαγή που έχει συμβή από το 1914.—Ματθ. 24:3, 7, 12.