‘Πιστός Μέχρι Τέλους’
ΜΕ ανάμικτα αισθήματα ανακοινώνομε ότι ένας πιστός δούλος του Ιεχωβά, Αδελφός Νάθαν Ο. Νορρ, μετά από ασθένεια πολλών μηνών, πέθανε αργά το βράδυ της 8ης Ιουνίου 1977. Η γεμάτη ζήλο και σταθερότητα πορεία του επί πολλά έτη αποτελεί ένα θαυμάσιο παράδειγμα ανθρώπου που έβλεπε «κατ’ ευθείαν» εμπρός. Οι οδοί του ‘κατηυθύνοντο’ και ‘δεν εξέκκλινεν δεξιά ή αριστερά.’ (Παροιμ. 4:25-27) Σ’ αυτούς που ευρίσκοντο σε στενή επαφή μαζί του, έδινε πάντοτε την ενθαρρυντική συμβουλή ‘να κρατήσωμεν μέχρι τέλους βεβαίαν την παρρησίαν και το καύχημα της ελπίδος.’—Εβρ. 3:6.
Ο αδελφός Νορρ γεννήθηκε στις 23 Απριλίου 1905. Βαπτίσθηκε στις 4 Ιουλίου 1923 και άρχισε την υπηρεσία Μπέθελ το ίδιο εκείνο έτος. Από το 1932 εργάσθηκε σε διάφορες θέσεις ευθύνης που κατηύθυναν τη δράσι των Μαρτύρων του Ιεχωβά, και το 1942 έγινε ο πρόεδρος της Βιβλικής και Φυλλαδικής Εταιρίας Σκοπιά της Πενσυλβανίας. Νυμφεύθηκε την αδελφή Ώντρεϋ Μακ στις 31 Ιανουαρίου 1953. Οι φυσικές του ικανότητες χρησιμοποιήθηκαν στο πλήρες για τη διοργάνωσι και την επέκτασι του έργου καθώς και για την επίβλεψι των τμημάτων της Εταιρίας σ’ ολόκληρο τον κόσμο, πράγμα το οποίο περιελάμβανε συχνά και μεγάλα ταξίδια και διαλέξεις. Η εκπαιδευτική άποψις του Χριστιανικού μας έργου προωθήθηκε ιδιαίτερα στα χρόνια που ο αδελφός Νορρ υπηρέτησε ως πρόεδρος. Το 1943, συνέβαλε σημαντικά στην καθιέρωσι της Βιβλικής Σχολής Γαλαάδ για την εκπαίδευσι ιεραποστόλων. Είχε το προνόμιο να δη τον αριθμό των Μαρτύρων ν’ αυξάνεται από 115.240 το 1942, σε 2.248.390 το 1976.
Μολονότι ο θάνατος φέρνει ένα αίσθημα απελείας και ανάγκης για παρηγοριά, εν τούτοις, χαιρόμεθα για τον Αδελφό Νορρ, ιδιαίτερα για το υπόμνημα που δημιούργησε με την αγάπη του για τον λαό του Θεού και το έργο του Θεού, και με τον άσβεστο ζήλο του και την προθυμία του να δαπανήση τον εαυτό του μέχρι τέλους. Χαιρόμεθα ακόμη περισσότερο διότι ζούμε στην εποχή όπου εκείνοι που έχουν ουράνια ελπίδα, όταν τελειώνουν την επίγεια πορεία τους, ‘μεταμορφώνονται, εν μια στιγμή, εν ριπή οφθαλμού’ και ‘θέλουσιν αναστηθή άφθαρτοι.’ (1 Κορ. 15:51, 52) Είθε η ελπίδα της αιωνίου ζωής στη βασιλεία του Θεού να κάνη κι εμάς ‘να κρατήσωμεν μέχρι τέλους βεβαίαν την αρχήν της πεποιθήσεως.’—Εβρ. 3:14.