Μια Ματιά στις Ειδήσεις
Διπλές Αρχές
● Το περιοδικό «Η Χριστιανοσύνη Σήμερα» της 15ης Απριλίου 1977 αναφέρει: «Η Συνέλευσις των Μεννονιτών του Οντάριο, που αποτελείται από 4.500 μέλη και η οποία καταδικάζει τις λοταρίες λόγω ηθικών και θρησκευτικών λόγων, δέχθηκε προσφάτως μια δωρεά 250.000 δολλαρίων από το Γουιντάριο, μια Καναδική Λέσχη λοταριών. Τα μέλη της συνελεύσεως δέχθηκαν αυτή τη δωρεά όταν τους ελέχθη ότι, αν την απέρριπταν, θα καθυστερούσε η κατασκευή ενός κοινοτικού κέντρου για ηλικιωμένους στο κτιριακό συγκρότημα των συνταξιούχων Μεννονιτών, που θα στοιχίση 3,4 εκατομμύρια δολλάρια. Συμφώνησαν να δεχθούν τα χρήματα με τον όρο ότι η Συνέλευσις θα ψάξη να βρη τρόπο για να τα επιστρέψη.»
«Αν δεν δεχθούμε τα χρήματα,» αναφέρεται ότι είπε ένας εκπρόσωπος της συνελεύσεως, «κάποιος άλλος θα τα πάρη και δεν θα τα ξοδέψη με υπεύθυνο τρόπο. Εμείς, ως Χριστιανοί, έχομε την ευθύνη να φροντίσωμε ώστε τα χρήματα να δαπανηθούν με τον κατάλληλο τρόπο.»
Μολονότι μερικοί άνθρωποι μπορεί να σκέπτωνται μ’ έναν όμοιο τρόπο, δεν πρέπει να παραβλέψουν το γεγονός ότι οι λοταρίες είναι ένα είδος τυχερών παιγνιδιών, κάτι που δεν επιδοκιμάζεται από τον Λόγο του Θεού. Αυτοί που είναι προσκολλημένοι στις Άγιες Γραφές δεν θέτουν την εμπιστοσύνη τους στην τύχη. (Ησ. 65:11, 12) Δεν επιδιώκουν ν’ αποκτήσουν χρήματα χωρίς να εργασθούν γι’ αυτά. (2 Θεσσ. 3:10) Επίσης, επειδή αναγνωρίζουν ότι οι «πλεονέκται» δεν θα κληρονομήσουν τη βασιλεία του Θεού, τα θεοσεβή άτομα απορρίπτουν κάθε είδος τυχερών παιγνιδιών, λόγω της απληστίας που αυτά μπορεί να εμφυτεύσουν στην καρδιά ενός ατόμου. (1 Κορ. 6:9, 10) Γι’ αυτόν τον λόγο, η Χριστιανική εκκλησία δεν χρηματοδοτεί τυχερά παιχνίδια ούτε επιδιώκει να λάβη οποιοδήποτε οικονομικό όφελος απ’ αυτά.
Είναι η Δωρεά Αίματος Θυσία;
● Η εφημερίς «Ντέιλυ Εξπρές» των Φιλιππίνων ανέφερε τα εξής στις 11 Απριλίου 1977: «Οι μετανοούντες στην πόλι Νήγκρος Οξιντένταλ βρήκαν ένα μοναδικό τρόπο για να εξασφαλίσουν άφεσι αμαρτιών. Η Επισκοπική Επιτροπή Νηστειών στην περιοχή Αλέι Κάπβα 77 της επαρχίας διωργάνωσαν ένα μοναδικό στο είδος του πρόγραμμα δωρεάς αίματος που αντικατέστησε το μαστίγωμα και τη μεταφορά του σταυρού.» Ανέφερε ότι εκατό περίπου άνδρες «εδώρισαν αίμα ως θυσία.»
Σε μερικά άτομα μπορεί να φαίνεται ανθρωπιστική πράξις η δωρεά αίματος για χρήσι σε μεταγγίσεις. Προφανώς μερικά άτομα πιστεύουν ότι υπάρχει θρησκευτική αξία και πνευματικό όφελος όταν το κάνουν αυτό. Εν τούτοις, όταν την δη κανείς από Γραφική άποψι, μια τέτοια «θυσία» δεν έχει καμμιά αξία για τον δωρητή, ενώ στην πραγματικότητα παραβιάζει και τον νόμο του Θεού.
Ο σοφός Βασιλεύς Σολομών του αρχαίου Ισραήλ κατάλληλα παραδέχθηκε προσευχόμενος στον Θεό, ότι «Ουδείς άνθρωπος είναι αναμάρτητος.» (1 Βασ. 8:46) Και κανένας ατελής και αναμάρτητος άνθρωπος δεν μπορεί να προμηθεύση κάποια «θυσία» που θα τον απήλλασσε από τις δικές του αμαρτίες ή που θα είχε τη δύναμι ν’ απαλλάξη άλλους από τις αμαρτίες τους. Μόνον η απολυτρωτική θυσία του Ιησού Χριστού έχει αυτή την καθαριστική ιδιότητα. Όπως ακριβώς ετοποθέτησε το ζήτημα ο Χριστιανός απόστολος Ιωάννης όταν έγραψε στους ομοπίστους του: «Το αίμα του Ιησού Χριστού . . . καθαρίζει ημάς από πάσης αμαρτίας.»—1 Ιωάν. 1:7· Ψαλμ. 49:6-8.
Επίσης, ο νόμος του Θεού προς τον λαό του στους αρχαίους χρόνους καθώριζε ότι το αίμα, όταν ελαμβάνετο από ένα σώμα, δεν έπρεπε να χρησιμοποιήται πουθενά, αλλά να χύνεται στη γη. (Δευτ. 12:16) Αργότερα, οι Χριστιανοί έπρεπε οπωσδήποτε ‘να απέχουν από αίματος.’ (Πράξ. 15:28, 29) Έτσι, η ‘δωρεά αίματος για θυσία’ δεν έχει καμμιά αξία ούτε επιδοκιμάζεται από τον Θεό.