Μια Ματιά στις Ειδήσεις

Ο Πλάτων και η Ψυχή

● Μια μεγάλη εκκλησία αλλάζει την ιστορία της πάνω σε μια θεμελιώδη Χριστιανική δοξασία—την αθανασία της ψυχής. Η Λουθηρανή «Ευαγγελική Κατήχησις για Μεγάλους» της Γερμανίας, ομολογεί ότι η πηγή αυτής της διδασκαλίας είναι ο «Έλλην φιλόσοφος Πλάτων (427-347 π.Χ.) [ο οποίος] ισχυρίζετο με έμφασι ότι υπάρχει διαφορά μεταξύ σώματος και ψυχής.»

Αυτή η νέα Λουθηρανή κατήχησις λέγει: «Οι Ευαγγελικοί θεολόγοι των νεωτέρων χρόνων αποκρούουν τον συνδυασμό των Ελληνικών αντιλήψεων με τις Βιβλικές αντιλήψεις. . . . Απορρίπτουν τον χωρισμό του ανθρώπου σε σώμα και ψυχή. Εφόσον ο άνθρωπος ως σύνολο είναι αμαρτωλός, επομένως, στον θάνατο πεθαίνει πλήρως με το σώμα και την ψυχή (πλήρης θάνατος). Η ανάστασις των νεκρών λοιπόν δεν έχει σχέσι με τον άνθρωπο, αποτελεί μια τελείως νέα δημιουργία του Θεού. Μεταξύ θανάτου και αναστάσεως υπάρχει ένα κενό· το άτομο συνεχίζει την ύπαρξί του καλύτερα στη μνήμη του Θεού.»—Σελ. 189, 532, 533.

Επί δεκαετηρίδες οι Μάρτυρες του Ιεχωβά εθεωρούντο αιρετικοί επειδή εδίδασκαν αυτό το πράγμα σχετικά με την ψυχή. Δεν χρειάσθηκαν αιώνες για να κατανοηθή αυτό που ομολογούν σήμερα οι Ευαγγελικοί θεολόγοι. Η μελέτη των από την ίδια τη Γραφή μάλλον παρά από την ανθρώπινη φιλοσοφία απεκάλυψε ότι «η ψυχή η αμαρτήσασα, αυτή θέλει αποθάνει,» και ότι «οι νεκροί δεν γνωρίζουσιν ουδέν,» έως την ανάστασι.—Ιεζ. 18:4, 20· Εκκλησ. 9:5, 10.

Αλλ’ αν η δοξασία περί αθανασίας της ψυχής βασίζεται στην Πλατωνική φιλοσοφία, πόσα πράγματα που θεωρούνται ακόμη «Χριστιανικά» από ανύποπτα μέλη εκκλησιών, είναι επίσης ριζωμένα σε παρόμοια ψεύδη;

Είναι η Πολυγαμία Αποδεκτή;

● Με ψηφοφορία σαράντα προς έξη, η Ογδόη Επαρχιακή Σύνοδος της Αγγλικανικής Εκκλησίας της Κεντρικής Αφρικής υπεστήριξε ότι ένας άνδρας ο οποίος είχε περισσότερες από μία σύζυγο θα μπορούσε να γίνη δεκτός απ’ αυτή τη θρησκευτική οργάνωσι με τις πιστές συζύγους του και τα τέκνα του. Αυτό είναι παραδεκτό «σε εξαιρετικές και άξιες λόγου περιπτώσεις.» Σύμφωνα με το περιοδικό «Χριστιανικός Αιών,» οι εκπρόσωποι της συνόδου «εσυμφώνησαν ότι ‘μολονότι η πολυγαμία . . . συγκρούεται με το όλον ιδεώδες του Χριστιανικού γάμου,’ είναι δυνατόν μερικές φορές αυτό να μην εφαρμοσθή σε καταστάσεις όπου υπάρχει μια τέτοια σύγκρουσις.»

Επιφανειακώς, αυτά ίσως φαίνεται σε μερικά άτομα ως μια συνετή διευθέτησις. Εν τούτοις, ο τρόπος λογικεύσεως και οι αρχές του ανθρώπου δεν έχουν και τόση βαρύτητα σε τέτοια ζητήματα. Η μονογαμία (το να έχη κανείς μόνο μία σύζυγο) ήταν ο αρχικός κανόνας που θέσπισε ο Ιεχωβά Θεός για την οικογένεια. Αργότερα ανέχθηκε την πολυγαμία μέχρι του προσδιωρισμένου καιρού οπότε αποκατέστησε τον αρχικό του κανόνα. Αυτό το έκανε στη Χριστιανική εκκλησία. Συνεπώς, απαιτείτο από τους εκκλησιαστικούς πρεσβυτέρους και διακονικούς υπηρέτας να είναι ‘άνδρες μιας γυναικός.’ (1 Τιμ. 3:2, 12) Επί πλέον, ο απόστολος Παύλος εδήλωσε: «Η ύπανδρος γυνή είναι δεδεμένη δια του νόμου με τον άνδρα ζώντα . . . εάν ζώντος του ανδρός συζευχθή με άλλον άνδρα, θέλει είσθαι μοιχαλίς.»—Ρωμ. 7:2, 3.

Σε αρμονία μ’ αυτές τις θείες απαιτήσεις, τα άτομα που αφιέρωσαν τη ζωή των στον Ιεχωβά Θεό, αλλά είχαν προηγουμένως συνάψει πολυγαμικές ενώσεις, διέλυσαν αυτούς τους δεσμούς. Αυτοί οι άνδρες έλαβαν κατάλληλη πρόνοια για τα παιδιά που είχαν γεννηθή ως αποτέλεσμα πολυγαμικών γάμων. Αλλά μόνον αφού εναρμόνισαν τη ζωή τους με τις δίκαιες απαιτήσεις του Θεού μπόρεσαν να αφιερωθούν στον Θεό και να βαπτισθούν ως Μάρτυρες του Ιεχωβά.

Σοβιετική Στρατιωτική Ανάπτυξις

● Στις Γραφικές προφητείες που περιέχονται στο βιβλίο του Δανιήλ, κεφάλαιο 11, περιγράφεται ο αγών για υπεροχή μεταξύ του ‘βασιλέως του βορρά’ και του «βασιλέως του νότου.» Η προφητεία λέγει ότι «ο βασιλεύς του βορρά» λατρεύει τον «θεόν Μαουζείμ, (τον θεόν των οχυρωμάτων, ΜΝΚ)», δηλαδή τη στρατιωτική ισχύ που βασίζεται στην επιστημονική τεχνολογία.—Δαν. 11:36-43.

Ο παρών αγών για υπεροχή μεταξύ των Κομμουνιστικών δυνάμεων που καθοδηγούνται από τη Σοβιετική Ένωσι και των δημοκρατικών δυνάμεων που καθοδηγούνται από τις Ηνωμένες Πολιτείες ανταποκρίνεται στην περιγραφή αυτής της προφητείας. Και στους πρόσφατους μήνες πολλοί εξέφρασαν τη γνώμη ότι η Σοβιετική Ένωσις προσπαθεί να ξεπεράση τις Ηνωμένες Πολιτείες σε πολλούς ζωτικούς στρατιωτικούς τομείς.

Το άρθρο «Έκθεσις Πληροφοριών» του περιοδικού «Παρέηντ» κάνει το εξής σχόλιο: «Η νέα προσθήκη στη στήλη ‘Η Παγκόσμιος Αεροναυπηγική’ του περιοδικού ‘Τζέηνς’ που εκδίδεται στο Λονδίνο, ισχυρίζεται ότι η Σοβιετική Ένωσις υπερτερεί κατά πολύ σε σύγκρισι με την Αμερική όσον αφορά τη στρατιωτική αεροπορία. . . . Ο Τζ. Γ. Ρ. Ταίηλορ, ο επίτιμος εκδότης του περιοδικού ‘Τζέηνς’ λέγει ότι είναι πολύ αμφίβολο το αν θα μπορέσουν οι Ηνωμένες Πολιτείες να συναγωνισθούν τη Σοβιετική Ένωσι σε μια συμβατική πολεμική σύγκρουσι σ’ αυτόν τον καιρό.»

Άσχετα με τη στρατιωτική κατάστασι στην οποία βρίσκονται αντιστοίχως αυτοί οι δύο ‘βασιλείς,’ είναι προφανές ότι η προφητεία του Δανιήλ βρίσκει την εκπλήρωσί της σ’ αυτόν τον καιρό. Προείπε με ακρίβεια ότι ο Κομμουνιστικός «βασιλεύς του βορρά» θα ήταν αποφασισμένος ν’ αυξήση τη στρατιωτική του ισχύ και να την χρησιμοποιήση σαν μέσον για να επηρεάση τις παγκόσμιες υποθέσεις. Απομένει τώρα να δούμε μέχρι ποίου βαθμού αυτός ο «βασιλεύς» θα το επιτύχη αυτό προτού ο Θεός τερματίση ολόκληρο αυτό το σύστημα πραγμάτων.—Δαν. 2:44· 11:44, 45.

Οι Καθολικοί της Σρι Λάνκα και η Αγία Γραφή

● Σε μια πρόσφατη επιστολή του προς την εφημερίδα «Ο Καθολικός Αγγελιοφόρος της Κεϋλάνης,» ο επιστολογράφος παραπονείται για το έργο που κάνουν οι Μάρτυρες του Ιεχωβά ανάμεσα στους Καθολικούς της Σρι Λάνκα. Παρατηρεί ότι ένας «μεγάλος αριθμός νεαρών κοριτσιών και αγοριών από Καθολικές οικογένειες βρίσκονται τώρα στον κατάλογο των επιβλαβών απεσταλμένων.» Γιατί; Ο επιστολογράφος λέγει ότι οι Μάρτυρες «γνωρίζουν πως οι Καθολικοί δεν ήσαν ελεύθεροι (από την Εκκλησία) να διαβάζουν την Αγία Γραφή επί πολύν καιρό. Έτσι, μπορούν να τους εξαπατούν χωρίς να συναντούν πολλή εναντίωσι.»

Συνεχίζει για να πη ότι «η παρουσία αυτών των Μαρτύρων πρέπει μάλλον να θεωρηθή σαν μια κρυφή ευλογία, διότι αν θέλομε να εμποδίσωμε πολλούς Καθολικούς από το να εγκαταλείψουν την εκκλησία, ο κλήρος πρέπει να παροτρύνη την ανάγνωσι της Αγίας Γραφής σε κάθε Καθολικό σπίτι.»

Εν τούτοις, αυτός ο τρόπος λογικεύσεως εγείρει μερικά ερευνητικά ερωτήματα. Γιατί οι Καθολικοί της Σρι Λάνκα δεν ‘εδιάβαζαν την Αγία Γραφή επί αρκετό καιρό;’ Οι αληθινοί Χριστιανοί δεν προσπαθούσαν πάντοτε να βρουν τρόπους για ν’ αποκτήσουν ένα αντίτυπο της Γραφής και να διαβάσουν τον Λόγο του Θεού ακόμη κι εκεί όπου αυτό απαγορεύεται; Γιατί ο κλήρος δεν έχει ήδη παροτρύνει «την ανάγνωσι της Αγίας Γραφής σε κάθε Καθολικό σπίτι»; Μήπως ο μόνος λόγος για τον οποίο ενθαρρύνουν τώρα την ανάγνωσι της Αγίας Γραφής είναι για να αντιδράσουν στην μελέτη της Αγίας Γραφής που κάνουν οι Μάρτυρες του Ιεχωβά;

Πραγματικά, η επιτυχία των Μαρτύρων του Ιεχωβά ανάμεσα στους Καθολικούς της Σρι Λάνκα οφείλεται στο ότι μαθαίνουν τις αλήθειες που περιέχει η Αγία Γραφή. Η προώθησις της αναγνώσεως της Αγίας Γραφής είναι οπωσδήποτε κάτι αξιέπαινο, διότι όσο περισσότερο θα διαβάζουν την Αγία Γραφή τόσο περισσότερο θα ελευθερώνονται από την αντιγραφική κυριαρχία που ασκεί ο κλήρος επάνω τους.

Βαθύς Σεβασμός για την Αγία Γραφή

● Το Σουηδικό περιοδικό «Σοκάρεν» («Ο Εκζητητής»), προσφάτως δημοσίευσε συνέντευξι με τον Μπέρτιλ Πέρσον, κληρικό, συγγραφέα, αρθρογράφο, και καθηγητή των θρησκευτικών. Παρετήρησε ότι «η πίστις των Μαρτύρων του Ιεχωβά επικρίνεται με τους πιο διαφορετικούς τρόπους,» και ότι οι Σκανδιναβοί επικριταί των φθάνουν από τους θρησκευτικούς ιστοριογράφους και Βιβλικούς αρχαιολόγους, έως τον κοινό λαό. Εν τούτοις, ο Πέρσον εδήλωσε: «Πίσω από την πίστι που κηρύττουν οι Μάρτυρες του Ιεχωβά υπάρχει μια καταπληκτική υψηλής τάξεως και διεθνώς αναγνωρισμένη Βιβλική επιστήμη.» Αναφέρθηκε κατόπιν στο πληροφοριακό έργο των 1700 σελίδων με τίτλο «Βοήθημα προς Κατανόησιν της Βίβλου,» που συνέγραψαν οι Μάρτυρες του Ιεχωβά και εξέδωσαν μέσω της Βιβλικής και Φυλλαδικής Εταιρίας Σκοπιά.

Μόλις πριν από λίγους μήνες, παρετήρησε ο Πέρσον, «ανέθεσα σε μερικούς Χριστιανούς και Ιουδαίους Βιβλικούς αρχαιολόγους στη Μέση Ανατολή να εξετάσουν την ακρίβεια του ως προς τα πράγματα που σχετίζονται με την Ανατολική Βιβλική επιστήμη, και αυτοί αναγκάσθηκαν, παρά τις οποιεσδήποτε αρνητικές διαδόσεις που μπορεί να άκουσαν, να παραδεχθούν τη θαυμαστή ορθότητα ως προς τα πράγματα που παρουσιάζονται από τους Μάρτυρες του Ιεχωβά. Είπαν ότι δεν υπάρχει τίποτα στα Βιβλικά λεξικά της Δύσεως που ν’ αντιστοιχή σ’ αυτή τη βεβαιότητα πραγμάτων.

Υπάρχει ένας βασικός λόγος γι’ αυτή την απαράμιλλη «βεβαιότητα πραγμάτων.» Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά έχουν βαθύ σεβασμό για την Αγία Γραφή και μια ειλικρινή επιθυμία να μάθουν και να εφαρμόσουν το άγγελμά της. Μολονότι οι σημερινοί λόγιοι γενικά θεωρούν την Αγία Γραφή απλώς σαν ένα φιλολογικό σύγγραμμα, ή θεωρούν μέγα μέρος της ως αλληγορικό, οι Μάρτυρες έχουν τον ίδιο σεβασμό γι’ αυτήν που είχε και ο απόστολος Παύλος, που εδήλωσε: «Όλη η γραφή είναι θεόπνευστος.»—2 Τιμ. 3:16, 17· 1 Θεσσ. 2:13.