Εδάφια της Ημέρας για τον Μήνα Σεπτέμβριο

1 Αυτός είπε· Δεν θέλω σε αφήσει ουδέ σε εγκαταλείψει.—Εβρ. 13:5. Σ 1/5/76 30-32

2 Βαβυλών η μεγάλη, . . . [είδον την γυναίκα] μεθύουσαν εκ του αίματος των αγίων και εκ του αίματος των μαρτύρων του Ιησού.—Αποκάλ. 17:5, 6. Σ 1/8/76 4, 5α

3 Εάν υποστείληται (συρθή οπίσω) ουκ ευδοκεί η ψυχή μου εν αυτώ· ο δε δίκαιος εκ πίστεώς μου ζήσεται.—Αββακ. 2:4, Μετάφρασις Ο΄. Σ 15/3/77 14, 15, 17β

4 Σεις είσθε μάρτυρές μου, . . . και ο δούλος μου, τον οποίον εξέλεξα, δια να μάθητε και να πιστεύσητε εις εμέ και να εννοήσητε ότι εγώ αυτός είμαι.—Ησ. 43:10. Σ 15/8/76 21, 22α

5 Γίνεστε άγιοι εν πάση διαγωγή—1 Πέτρ. 1:15. Σ 15/5/76 2, 3α

6 Όταν ποτέ επιστρέψης, στήριξον τους αδελφούς σου.—Λουκ. 22:32. Σ 15/9/76 21-23

7 Αδελφοί, και εάν άνθρωπος απερισκέπτως πέση εις κανέν αμάρτημα, σεις οι πνευματικοί διορθώνετε τον τοιούτον με πνεύμα πραότητος, προσέχων εις σεαυτόν μη και συ πειρασθής.—Γαλ. 6:1. Σ 1/10/76 23, 24

8 Ημείς όμως δεν είμεθα εκ των συρομένων οπίσω προς απώλειαν, αλλ’ εκ των πιστεύοντων προς σωτηρίαν της ψυχής.—Εβρ. 10:39. Σ 15/3/77 18, 19β

9 Ο Σατανάς μετασχηματίζεται εις άγγελον φωτός.—2 Κορ. 11:14. Σ 1/11/76 3, 4

10 Χαίρω, Θεέ μου, να εκτελώ το θέλημά σου· και ο νόμος σου είναι εν τω μέσω της καρδίας μου.—Ψαλμ. 40:8. Σ 15/11/76 6, 7β

11 Ημείς όμως έχομεν νουν Χριστού.—1 Κορ. 2:16. Σ 1/12/76 18-20α

12 Και ευλόγησεν ο Θεός την ημέραν την εβδόμην και ηγίασεν αυτήν.—Γέν. 2:3. Σ 15/10/76 16, 17

13 Η σωτηρία και η δόξα και η τιμή και η δύναμις ανήκουσιν εις Κύριον τον Θεόν ημών, διότι αληθιναί και δίκαιοι είναι αι κρίσεις αυτού.—Αποκάλ. 19:1, 2. Σ 1/9/76 18α

14 Λέγω . . . προς πάντα όστις είναι μεταξύ σας, να μη φρονή υψηλότερα παρ’ ό,τι πρέπει να φρονή, αλλά να φρονή ώστε να σωφρονή.—Ρωμ. 12:3. Σ 15/12/76 22, 23, 25α

15 Ιεχωβά τον Θεόν σου θέλεις προσκυνήσει και αυτόν μόνον θέλεις λατρεύσει.—Ματθ. 4:10. Σ 1/1/77 5

ΜΕΛΕΤΕΣ «ΣΚΟΠΙΑΣ» ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ

11 Σεπτεμβρίου: Η Αγαμία Μπορεί να Έχη Ανταμοιβές. Σελίς 456. Ύμνοι 58, 118.

18 Σεπτεμβρίου: «Μαθητεύσατε . . . Διδάσκοντες Αυτούς». Σελίς 468. Ύμνοι 4, 109.