Οι Παλίρροιες των Μεταβολών Φέρνουν Άφθονη Αλιεία στη Χιλή

ΣΤΗ ΧΙΛΗ οι θαλάσσιες τροφές είναι τόσο κοινές όσο το ψωμί. Αυτό δεν είναι εκπληκτικό, αφού οι ακτές της χώρας εκτείνονται 2.650 μίλια (4.265 χιλιόμετρα) κατά μήκος του Ειρηνικού Ωκεανού. Η εμπορική αλιεία είναι μια ανθούσα επιχείρησις. Αλλά μια αλιεία πνευματικού είδους αποδίδει επίσης θαυμαστά αποτελέσματα. Οι άνθρωποι που συμμετέχουν σ’ αυτό το ‘ψάρεμα’ είναι κατά τους λόγους του Ιησού Χριστού, «αλιείς ανθρώπων.» (Μάρκ. 1:17) Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά στη Χιλή είναι επιμελείς σ’ αυτή τη δραστηριότητα και τα αποτελέσματα είναι εκπληκτικά.

Σκεφθήτε ότι η πλειονότης των Μαρτύρων σ’ αυτή τη χώρα έμαθαν την αλήθεια της Αγίας Γραφής στα τελευταία τρία έτη! Στη διάρκεια των ετών 1974 και 1975 βαπτίσθηκαν περίπου τόσα άτομα όσα συμμετείχαν στην ‘αλιεία των ανθρώπων’ πριν πέντε μόνο χρόνια. Τον περασμένο Οκτώβριο, 16.862 άτομα αφιέρωσαν αρκετό καιρό σ’ αυτή την ‘αλιεία’ και διεξήγαν 17.400 οικιακές Γραφικές μελέτες, ένας μέσος όρος μιας και πλέον μελέτης για κάθε πνευματικό ψαρά.

Μερικές φορές φαίνεται σαν κάποιο ‘ψάρι’ να παρακαλή να μπη μέσα στα πνευματικά δίχτυα. Ας πάρωμε για παράδειγμα τον Ευγένιο, ένα νεαρό ‘φιλελεύθερο’ φοιτητή του Πανεπιστημίου. Αυτός εντυπωσιάσθηκε πολύ από μια Γραφική συζήτησι που είχε μ’ ένα Μάρτυρα που τον επισκέφθηκε στο σπίτι του. Χωρίς να περιμένη για την επόμενη επίσκεψι, ο Ευγένιος απεφάσισε να υπηρετήση τον Ιεχωβά και πήγε στο κοντινό γραφείο του τμήματος της Εταιρίας Σκοπιά. «Θέλω να γίνω ένας ιεραπόστολος, είμαι έτοιμος να πάω οπουδήποτε, μόνο στείλτε με,» ανήγγειλε στην έκπληκτη θυρωρό. Συμπεραίνοντας ότι ο νεαρός μπορεί να είχε κάποιο πρόβλημα με τον νόμο, η θυρωρός του ζήτησε να περιμένη μέχρις ότου βρη κάποιον άρρενα Μάρτυρα.

Στον Ευγένιο ελέχθη ότι το γεγονός ότι ήθελε να γίνη ένας ιεραπόστολος ήταν ένας πολύ αξιέπαινος στόχος, αλλά απαιτείτο κατ’ αρχήν κάποια προετοιμασία. Μια Γραφική μελέτη, μια ώρα κάθε φορά, θα τον εφωδίαζε για μια τέτοια υπηρεσία. Όταν τον ρώτησαν ποια ημέρα θα ήταν κατάλληλη, απήντησε, «Μα κάθε μέρα.» Έγιναν διευθετήσεις για να διεξάγωνται δύο μελέτες την εβδομάδα και έξη μήνες αργότερα ο ίδιος ο Ευγένιος συμμετείχε στην πνευματική αλίευσι ως ένας βαπτισμένος μάρτυς του Ιεχωβά.

Μερικές φορές μια Γραφική μελέτη γίνεται ο πρώτος κρίκος μιας αλυσίδος γεγονότων που καταλήγουν σε μια μεγάλη συγκομιδή ‘ψαριών.’ Επί παραδείγματι, μια οικιακή Γραφική μελέτη διεξήγετο με τον διευθυντή του κοινοτικού κέντρου μιας συνοικίας και τη σύζυγό του. Όταν αυτός έφθασε στο σημείο να εκτιμήση το άγγελμα της Αγίας Γραφής, χρησιμοποίησε τη θέσι του για να διαδώση τα αγαθά νέα και ο ένας κατόπιν του άλλου οι γείτονές του άρχισαν να δείχνουν ενδιαφέρον. Μεταξύ αυτών ήταν ο Χουάν, ένας νέος ναρκομανής. Άρχισε να μελετά τον Λόγο του Θεού κι έκανε τόσο τρομακτική αλλαγή ώστε η μητέρα του υποκινήθηκε επίσης να μελετήση. Τα δύο του αδέλφια ενώθηκαν μαζί τους και η ομάδα πολλαπλασιάσθηκε. Σύντομα τριάντα πέντε άτομα συνταυτίσθηκαν με τους Μάρτυρες, περιλαμβανομένων και προηγουμένων φανατικών πολιτικών, αλκοολικών, και, όπως ο Χουάν, ναρκομανών. Αφού εγκατέλειψαν τον προηγούμενο τρόπο της κακής των ζωής, πολλοί απ’ αυτούς τους ανθρώπους άρχισαν να διεξάγουν δικές των Γραφικές μελέτες. Αυτό προξένησε μεγάλη ανησυχία στον τοπικό ιερέα. Αυτός και μια καλόγρια, άρχισαν μια εκστρατεία εναντίον των Μαρτύρων, αλλ’ ήταν ανεπιτυχής. Γιατί ανέλαβαν να κάμουν μια τέτοια εκστρατεία εναντίον των Μαρτύρων; Διότι κάποια μέρα στη λειτουργία δεν πήγε ούτε ένα άτομο!

Στην πόλι Κοπιαπό, που βρίσκεται στον άγονο βορρά, μια πνευματιστική ομάδα, που αριθμούσε περίπου εξήντα άτομα, συγκεντρώνετο στο σπίτι του Άγγελου. Ο ανηψιός του άκουσε από έναν Μάρτυρα συνάδελφό του ότι ο πνευματισμός είναι στην πραγματικότητα δαιμονισμός. Τρομαγμένος, ο ανηψιός πήγε να δη τον θείο του για να τον προειδοποιήση σχετικά με τις πνευματιστικές του πράξεις. Ο Άγγελος έμεινε απαθής. Σκέφθηκε, ‘Πώς μπορεί να συμβαίνη αυτό, όταν ένας εξέχων Καθολικός ιερεύς καθώς κι ένας Προτεστάντης πάστωρ συμμετέχουν σ’ αυτές;’ Λόγω της επιμονής του ανηψιού του ο Άγγελος υποσχέθηκε να έλθη σ’ επαφή με τους Μάρτυρες.

Φθάνοντας στην Αίθουσα Βασιλείας, συνήντησε έναν άνδρα με ρούχα εργασίας. «Αυτός πρέπει να είναι ο θυρωρός που σκουπίζει το πάτωμα, γιατί θα έλθουν οι ‘μεγάλοι’,» σκέφθηκε. Πόσο εξεπλάγη όταν διεπίστωσε ότι συζητούσε μ’ έναν πρεσβύτερο της εκκλησίας! Αυτός με προθυμία έδειξε στον Άγγελο από την Αγία Γραφή τον λόγο για τον οποίο έπρεπε να εγκαταλείψη τις πνευματιστικές του πράξεις. Αφού επείσθη, απεφάσισε να διακόψη κάθε σχέσι με τον δαιμονισμό. Όταν επέστρεψε στο σπίτι του, ο Άγγελος δέχθηκε την επίσκεψι ενός ιερέως. Έκπληκτος για την απόφασι του Άγγελου, ο ιερεύς επρότεινε να ρωτήσουν τα πνεύματα σχετικά μ’ αυτό το ζήτημα. Αλλά ο Άγγελος αρνήθηκε να υπακούση, λέγοντας ότι αυτό θα ήταν κάτι βδελυκτό στον Θεό, και τότε ο ιερεύς τον ερώτησε, «Μήπως συζήτησες με τους Μάρτυρες του Ιεχωβά;» Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να μάθη την αλήθεια ολόκληρη η οικογένεια του Άγγελου και είκοσι μέλη αυτού του πνευματιστικού ομίλου.

ΔΙΕΥΘΕΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΠΟΥΣ ΣΥΝΑΘΡΟΙΣΕΩΝ

Με τέτοια εξαιρετική ανταπόκρισι που έχει ο λαός της Χιλής, δημιουργήθηκε η ανάγκη για νέους τόπους συναθροίσεων. Γι’ αυτό τον λόγο, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά κουράσθηκαν σκληρά για ν’ αποκτήσουν δικές τους Αίθουσες Βασιλείας, παρά το πρόβλημα του καλπάζοντος πληθωρισμού.

Ας πάρωμε για παράδειγμα την περίπτωσι της εκκλησίας του Πουέρτο Μοντ στη νότιο Χιλή. Αυτή η εκκλησία έκανε τις συναθροίσεις της ανάμεσα σε αυτοκίνητα και εργαλεία σ’ ένα γκαράζ—μια εντελώς ακατάλληλη τοποθεσία, ιδιαίτερα στη διάρκεια του χειμώνος, όπου οι σφοδροί άνεμοι και η παγωμένη βροχή προξενούσαν δυσκολίες. Τότε παρουσιάσθηκε μια ευκαιρία ν’ αγοράσουν ένα κτίριο σε μια πολύ ωραία τοποθεσία. Εν τούτοις, η τιμή ήταν αρκετά υψηλή και τα χρήματα έπρεπε να συγκεντρωθούν γρήγορα. Οι Μάρτυρες συνέβαλαν όσο μπορούσαν. Αλλ’ ακόμη το ποσόν δεν ήταν αρκετό. Έτσι, δώρησαν χρυσαφικά· μερικοί προσέφεραν ακόμη και γαμήλια δακτυλίδια των. Ένας Μάρτυς ταξίδεψε στο Σαντιάγκο, την πρωτεύουσα, όπου επώλησε όλα τα χρυσαφικά του. Έτσι, τελικά αρκετά χρήματα συγκεντρώθηκαν για την προκαταβολή της ιδιοκτησίας.

Τέσσερις ώρες μακρύτερα προς βορράν του Πουέρτο Μοντ βρίσκεται η γραφική πόλις της Βαλντίβια. Εδώ οι Μάρτυρες αγόρασαν ένα οικόπεδο, όχι μακρυά από την κεντρική πλατεία και άρχισαν να κτίζουν μια όμορφη αίθουσα. Ήσαν υποχρεωμένοι να ταξιδεύουν στο Πουέρτο Μοντ και κατόπιν να περνούν στη Νήσο Χίλο με φέρρυ-μπωτ για να μεταφέρουν τεράστιους κορμούς δένδρων από το δάσος για να κατασκευάσουν τους πασσάλους θεμελιώσεως που εχρειάζοντο. Με κόπο, αυτοί οι κορμοί μετεφέροντο πάλι στη Βαλντίβια και με ακόμη μεγαλύτερη προσπάθεια τους εβύθιζαν στο έδαφος, έτσι ώστε η Αίθουσα θα μπορούσε να έχη το είδος των θεμελίων που απαιτούντο από τους τοπικούς κανονισμούς οικοδομήσεως. Επειδή είχαν λίγα σύγχρονα εργαλεία οικοδομών, οι Μάρτυρες έκαναν σχεδόν το κάθε τι χειρονακτικώς. Σχεδόν δύο χρόνια αργότερα, η όμορφη αίθουσα ήταν έτοιμη. «Η Αίθουσα Βασιλείας των Μαρτύρων του Ιεχωβά αποτελεί μια αρχιτεκτονική συνεισφορά για τη Βαλντίβια,» έγραψε η τοπική εφημερίδα.

ΜΙΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΙΣ

Η επιτυχία της πνευματικής αλιείας έγινε φανερή στη διεθνή συνέλευσι «Θεία Νίκη» που έγινε στο Στάδιο Σάντα Λάουρα τον Ιανουάριο του 1974. Το γεγονός ότι έγινε μια τόσο μεγάλη συνέλευσις εκείνον τον καιρό ήταν πραγματικά ένα θαύμα. Μόλις τέσσερις μήνες προηγουμένως, η κυβέρνησις είχε καταληφθή από τον στρατό. Οι συνθήκες ήσαν εξαιρετικά ασταθείς και η χώρα βρισκόταν σε κατάστασι πολιορκίας. Επετρέποντο μικρές μόνον συναθροίσεις και γι’ αυτό ήταν αδύνατον να δοθή άδεια για μία συνέλευσι με 20.000 και πλέον άτομα σ’ ένα μεγάλο στάδιο. Εν τούτοις, με κάποιο τρόπο είχε δοθή άδεια για μια συνέλευσι περιοχής την οποία παρηκολούθησαν περίπου 4.000 άτομα ένα μήνα μετά την ανάληψι κυβερνήσεως από τον στρατό και ακριβώς μέσα στο ίδιο το Σαντιάγκο. Έτσι, είχε τεθή μια βάσις ώστε να δοθή άδεια για μια πολύ μεγαλύτερη διεθνή συνέλευσι.

Η προσδοκία της συνελεύσεως ήταν μεγάλη σ’ ολόκληρη τη χώρα στη διάρκεια του επομένου έτους. Κανείς δεν ήθελε να χάση τη ‘μεγάλη συνέλευσι.’ Για να εξασφαλίσουν τους οικονομικούς πόρους για το ταξίδι, πολλοί Μάρτυρες επώλησαν τα έπιπλά τους και μερικοί ακόμη και τα σπίτια τους.

Από τον βορρά, 1.300 Μάρτυρες, περιλαμβανομένων παιδιών και μωρών, έφθασαν μ’ ένα ειδικό τραίνο που απετελείτο από οκτώ βαγόνια. Λόγω της στενής σιδηροδρομικής γραμμής το τραίνο χρειάσθηκε τρεις μέρες για να περάση μέσα από τη ζεστή έρημο. Τελικά το ταξίδι, που κράτησε τεσσερεσήμισυ μέρες συνολικά, τελείωσε και το τραίνο μπήκε στο Σαντιάγκο μετά την ώρα της απαγορεύσεως κυκλοφορίας.

Όταν επικρατή η απαγόρευσις κυκλοφορίας, σε κανέναν δεν επιτρέπεται να φύγη από τον σταθμό. Οι στρατιώτες που ήσαν φύλακες εκεί είπαν ότι γενικά οι άνθρωποι δεν ήθελαν να υπακούουν, σκεπτόμενοι ότι μπορούσαν με κάποιο τρόπο να φθάσουν στον προορισμό τους. Έτσι, οι στρατιώτες συνηθίζουν να πυροβολούν στον αέρα και κατόπιν εξαναγκάζουν το μαινόμενο πλήθος να μπη στα βαγόνια του τραίνου για να περάσουν τη νύχτα.

Γνωρίζοντας την κατάστασι, οι Μάρτυρες από το Σαντιάγκο περίμεναν στο σταθμό με φαγητά, καφέ και είδη πρώτης βοηθείας για να υποδεχθούν τους πνευματικούς αδελφούς των. Προς έκπληξιν των φρουρών, οι κουρασμένοι Μάρτυρες έφυγαν από το τραίνο με πολύ εύτακτο τρόπο. Οι αξιωματούχοι φρόντισαν να έλθουν ασθενοφόρα για μερικούς ενήλικες που εχρειάζοντο ιατρική περίθαλψι. Οι υπόλοιποι Μάρτυρες ήσυχα εγκαταστάθηκαν κατά οικογενειακές ομάδες στο σταθμό για να περάσουν τη νύχτα. Σύντομα άρχισαν να ψάλλουν και ενώθηκαν μαζί τους ακόμη και οι φύλακες. Κατόπιν οι Μάρτυρες του Σαντιάγκο εφρόντισαν να φιλοξενήσουν στα σπίτια των τα άτομα που είχαν έλθει για τη συνέλευσι και στους περισσοτέρους εδόθησαν δωρεάν γεύματα και εισητήρια για τα λεωφορεία στη διάρκεια της συνελεύσεως.

Την προηγούμενη μέρα της συνελεύσεως ο τοπικός αστυνομικός διευθυντής είπε ότι οι Μάρτυρες του Ιεχωβά ήσαν γνωστοί ως άνθρωποι τάξεως και ότι δεν ανεμένετο κανένα πρόβλημα. Η μόνη του ανησυχία ήταν η συγκοινωνία. Εν τούτοις, αστυνομικοί ήσαν παρόντες στη συνέλευσι για λόγους ασφαλείας, επειδή η κατάστασις στη χώρα ήταν πολύ ασταθής. Αυτοί οι ένοπλοι αστυφύλακες σύντομα εγκατέλειψαν το συνηθισμένο τους έντονα αυστηρό ύφος. Δέχθηκαν την πρόσκλησι να φάνε στην καφετήρια, τοποθέτησαν τα όπλα τους επάνω στον τοίχο του σταδίου και απήλαυσαν το γεύμα τους ανάμεσα στις χιλιάδες των ατόμων που παρακολουθούσαν τη συνέλευσι. Ακόμη και οι σκύλοι που χρησιμοποιούσε η αστυνομία ήσαν ήσυχοι.

Σ’ αυτή τη συνέλευσι 1.502 βαπτίσθηκαν κι ένα πλήθος από 21.000 ήσαν παρόντες την τελευταία ημέρα.

Η συνέλευσις έκαμε μεγάλη εντύπωσι στον λαό του Σαντιάγκο. Αυτό φάνηκε από τα πολλά ευνοϊκά σχόλια που έκαμαν οι εφημερίδες: «Εύκολα αναγνωριζόμενοι από τη φιλικότητά τους και την άρνησί τους να δεχθούν το φαντασιόπληκτο ντύσιμο (δεν δέχονται ακόμη και τα μακρυά μαλλιά για τους εφήβους), οι Μάρτυρες μάς διαβεβαιώνουν ότι δεν έχουν προβλήματα με το χάσμα της γενεάς.» «Τα αποτελέσματα της καλής διοργανώσεως είναι φανερά. Εκεί βασιλεύει μια τάξις και μια καθαριότης που δεν είναι συνηθισμένες σε συγκεντρώσεις τόσο μεγάλες.» «Μπορεί κατάλληλα να λεχθή ότι αυτή η θρησκεία έχει περισσοτέρους ακολούθους απ’ ό,τι έχουν μερικοί επαγγελματικοί όμιλοι οι οποίοι μέχρι τώρα δεν ήσαν σε θέσι να ελκύσουν τόσους πολλούς ανθρώπους σ’ αυτό το στάδιο.» Έτσι, και οι παρατηρηταί επίσης βλέπουν ότι η συγκομιδή των ‘ιχθύων’ είναι θαυμάσια όχι μόνο σε αριθμούς, αλλά και σε διαγωγή επίσης.

ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΗ Η «ΑΛΙΕΙΑ» ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗ;

Σε ποιους παράγοντες μπορούν ν’ αποδοθούν αυτές οι θαυμαστές ευλογίες που απολαμβάνουν οι Χριστιανοί Μάρτυρες του Ιεχωβά στη Χιλή; Υπάρχουν πολλοί παράγοντες. Στην περίπτωσι των κατά γράμμα αλιέων τα «νερά» πρέπει να είναι ήσυχα. Εδώ, όμως, φαίνεται ότι οι παλίρροιες των αλλαγών που έχουν συμβή στη χώρα συνετέλεσαν σ’ αυτή την πνευματική αλίευσι.

Επί πολύ καιρό η Χιλή απελάμβανε μια από τις πιο σταθερές πολιτικές ατμόσφαιρες σ’ ολόκληρη τη Νότιο Αμερική. Ξαφνικά αυτό άλλαξε. Μέσα σε πέντε έτη, ο λαός της Χιλής έχει δει τρεις τύπους κυβερνήσεων, από τις οποίες η κάθε μια είναι ριζικά διαφορετική από την άλλη. Η πολιτική σύγχυσις έχει φέρει ως αποτέλεσμα την απογοήτευσι. Έτσι, πολλοί άνθρωποι διαπιστώνουν ότι το άγγελμα της Αγίας Γραφής για μια τέλεια κυβέρνησι στα χέρια του Ιησού Χριστού είναι τόσο ελκυστικό όσο και λογικό.

Επίσης, ποτέ προηγουμένως η οικονομική κατάστασις της χώρας δεν ήταν τόσο ασταθής, παρά την πλούσια αγροτική γη και τις φυσικές πηγές πλούτου της Χιλής. Ο πληθωρισμός και η ανεργία κάνουν τους ανθρώπους ν’ αντιληφθούν ότι ακόμη και παρά τη σκληρή εργασία και τις θυσίες, είναι δύσκολο να τα βγάλουν πέρα.

Εν τούτοις, το σπουδαιότερο πράγμα που έχει καταλήξει σε μια τόσο ευνοϊκή πνευματική αλίευσι είναι η αποτυχία των εκκλησιών. Οι άνθρωποι που επί έτη εδέχοντο παθητικά τα θρησκευτικά συστήματα, αφυπνίζονται τώρα απότομα. Έχουν απογοητευθή καθώς βλέπουν τους θρησκευτικούς ηγέτας να υποστηρίζουν και να ευλογούν πρώτα τη μια κυβέρνησι και κατόπιν, λίγες ημέρες αργότερα, να έρχωνται κάτω από την εύνοια της εχθρικής διαδόχου της, που είναι εκ διαμέτρου αντίθετη με την προηγούμενη.

Από την άλλη πλευρά, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά είναι εντελώς διαφορετικοί. Στη διάρκεια των ημερών που ακολούθησαν αμέσως μετά την ανάληψι της εξουσίας από το στρατό, αυτοί παρέμειναν ανενόχλητοι επειδή ήταν πολύ γνωστό ότι δεν είχαν αναμιχθή στην πολιτική της προηγουμένης Κομμουνιστικής κυβερνήσεως. Όταν η σύλληψις των Κομμουνιστών εξτρεμιστών στα εργοστάσια και στις βιομηχανίες άφησε πολλές σπουδαίες θέσεις κενές, προσελήφθησαν αρκετοί Μάρτυρες υπάλληλοι για να καλύψουν τις θέσεις-κλειδιά. Σε μια περίπτωσι το πρωί του στρατιωτικού πραξικοπήματος στρατιώτες έφθασαν στο σπίτι ενός Μάρτυρος και τον ρώτησαν πόση ώρα ήθελε για να βάλη το τοπικό διυλιστήριο βενζίνης σε λειτουργία. Αυτοί δεν μπορούσαν να εμπιστευθούν κανέναν άλλο αρμόδιο γι’ αυτή την εργασία!

Αιφνιδιαστικές έρευνες για όπλα και τα παρόμοια εγίνοντο σε όλες τις γειτονιές τα ξημερώματα. Σε πολλές περιπτώσεις, οι στρατιώτες δεν έμπαιναν στα σπίτια Μαρτύρων του Ιεχωβά που ήσαν πολύ γνωστοί. Ένας στρατιώτης παίρνοντας το βιβλίο Η Αλήθεια που Οδηγεί στην Αιώνιο Ζωή, από μια βιβλιοθήκη εσχολίασε: «Αν όλοι εδιάβαζαν και εκτελούσαν όσα βρίσκονται σ’ αυτό το βιβλίο, δεν θα ήταν ανάγκη να κάνωμε αυτές τις έρευνες.»

Η αντίθεσις μεταξύ των Μαρτύρων του Ιεχωβά και των θρησκειών του Χριστιανικού κόσμου δεν έχει μείνει απαρατήρητη. Όσοι είναι ειλικρινείς και κουρασμένοι από το ν’ ακούουν πολιτικές ομιλίες, εγκαταλείπουν τις εκκλησίες του Χριστιανικού κόσμου και καλύπτουν τις πνευματικές των ανάγκες στην επικοινωνία τους με τους Μάρτυρες του Ιεχωβά.

Είναι μήπως οι Μάρτυρες του Ιεχωβά στη Χιλή ‘έκπληκτοι’, όπως ο Πέτρος για τη θαυματουργική αλίευσι των κατά γράμμα ιχθύων; Είναι έκπληκτοι, αλλά ακόμη σπουδαιότερο, είναι επίσης αποφασισμένοι να εκμεταλλευθούν αυτά τα ελκυστικά ‘ύδατα’ για να συνεχίσουν να αλιεύουν ανθρώπους ζώντας, ώστε αυτοί να κερδίσουν αιώνια ζωή.—Λουκ. 5:4-11.