Χαρά στην Ακτή του Ελεφαντόδοντος—Αποτέλεσμα Υπερνικήσεως Δυσκολιών

Η ΑΚΤΗ ΤΟΥ ΕΛΕΦΑΝΤΟΔΟΝΤΟΣ, όπως δείχνει και το όνομά της, ήταν κάποτε το βασίλειο των ελεφάντων, αλλ’ αυτά τα ογκώδη πλάσματα είναι σπάνια εδώ σήμερα. Αυτή η χώρα χαρακτηρίζεται από την τροπική διάθεσι των περισσοτέρων κατοίκων της. Το κλίμα κατά μήκος της ακτής είναι θερμό και υγρό και πυκνά δάση απλώνονται στον βορρά μέχρις ότου παραχωρούν τη θέσι τους σε αραιά λειβάδια. Οι βιομηχανίες που βασίζονται στην εξαγωγή ξυλείας και καφέ έχουν συντελέσει στην ανάπτυξι της Ακτής του Ελεφαντόδοντος. Η επίσημη γλώσσα είναι η Γαλλική, επειδή η χώρα ήταν κάποτε Γαλλική αποικία, αλλά ο λαός αποτελεί μια πολυγλωσσική συλλογή φυλών που μιλούν εβδομήντα διαφορετικές γλώσσες οι οποίες προέρχονται από πέντε κύριες γλωσσικές ομάδες.

Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά συνάντησαν πολλές δυσκολίες στο ν’ αρχίσουν το έργο κηρύγματος και μαθητεύσεως σ’ αυτή τη χώρα και επί πολλά χρόνια δεν τους εχορηγείτο κυβερνητική επίσημη αναγνώρισι. Εν τούτοις, κάτω από την κατεύθυνσι του τμήματος της Εταιρίας Σκοπιά στη Γκάνα και με την ευλογία του Ιεχωβά, οι δυσκολίες υπερνικήθηκαν. Παρ’ όλα αυτά, από την πρώτη έκθεσι της δράσεως του κηρύγματος που ελήφθη το 1950 έως το 1967 υπήρχαν διαρκείς ανωμαλίες.

Το 1952 ένας ιεραπόστολος, απόφοιτος της δεκάτης έκτης σειράς της Σχολής Γαλαάδ της Εταιρίας Σκοπιά στη Νέα Υόρκη, συνελήφθη, το σπίτι του ερευνήθηκε και το απόθεμα των εντύπων που είχε, κατεσχέθη. Μολονότι ο αστυνομικός που είχε την ευθύνη σ’ εκείνη την περίπτωσι εξέφρασε την προσωπική του λύπη, οι Μάρτυρες ωδηγήθηκαν σε δίκη στην Γκραντ Μπασσάμ, όπου ευρίσκετο τότε το Ανώτατο Δικαστήριο, και κατηγορήθηκαν ότι κατείχαν παράνομα έντυπα. Το δικαστήριο επείσθη για την κατηγορία και έθεσε πρόστιμα, αλλά η μεγαλύτερη απώλεια ήταν τα Γραφικά έντυπα. Εν τούτοις, προς μεγάλη χαρά των Μαρτύρων, αρκετούς μήνες αργότερα βρήκαν τα κατασχεμένα έντυπα σε μερικά βιβλιοπωλεία μεταχειρισμένων βιβλίων στην αγορά. Αμέσως τα αγόρασαν πάλι όλα.

Μολονότι ήταν κάτι αντίθετο με τη φυσική διάθεσι των κατοίκων της Ακτής του Ελεφαντόδοντος, μια επίσημη κυβερνητική απαγόρευσις επεβλήθη στην Εταιρία από το 1965 ως το 1967. Η μικρή ομάδα των Μαρτύρων που αριθμούσε λίγο περισσοτέρους από εκατό όταν ετέθη η απαγόρευσις, υπέμειναν πιστά τις δυσκολίες και τις φυλακίσεις και είχαν τη χαρά να δουν μια αύξησι του αριθμού των, σε 220 μέλη μέχρι τον καιρό που έπαυσε να ισχύη η απαγόρευσις. Μέχρι το 1971 αυτός ο αριθμός διπλασιάσθηκε και η Ακτή του Ελεφαντόδοντος χάρηκε όταν είδε ένα καινούργιο γραφείο τμήματος της Εταιρίας Σκοπιά να ιδρύεται τον Σεπτέμβριο εκείνου του έτους.

ΜΙΑ ΚΑΘΑΡΗ ΟΡΓΑΝΩΣΙΣ

Οι επιδράσεις που προξένησαν δυσκολίες για τους Μάρτυρας του Ιεχωβά στην Ακτή του Ελεφαντόδοντος δεν ήλθαν μόνο από εξωτερικές πηγές. Η χαλαρή ηθική είναι ένα χαρακτηριστικό του σημερινού συστήματος πραγμάτων και επικρατεί επίσης και στην Ακτή του Ελεφαντόδοντος. Για ν’ ανταποκριθούν στις αρχές που απαιτούνται από την αγνή Χριστιανοσύνη και για να γίνουν κατάλληλοι για βάπτισμα πολλοί από τους ντόπιους κατοίκους έκαμαν μεγάλες αλλαγές ώστε να ζουν καθαρή ηθική ζωή. Συχνά ήσαν υποχρεωμένοι να το κάμουν αυτό, αντιμετωπίζοντας παράλληλα έναν σκληρό διωγμό από τις οικογένειές των.

Γενικά, λίγοι άνθρωποι στην Ακτή του Ελεφαντόδοντος δέχονται την απαίτησι του νομίμου γάμου μ’ ένα γαμήλιο σύντροφο. Η πολυγαμία αφθονεί και η συζυγική απιστία είναι κάτι κοινό. Συχνά οι άνδρες φοβούνται ότι ο νόμιμος γάμος θα φέρη δυσκολίες επειδή η νόμιμος σύζυγος είναι πιθανόν να εκμεταλλευθή την ασφαλή θέσι της και να γίνη στασιαστική. Γι’ αυτό το λόγο, πολλά ζεύγη ζουν μαζί χωρίς νόμιμο γάμο και κατόπιν παντρεύονται μόνο αφού η σύζυγος έχει αποδείξει ότι μπορεί να γεννήση τέκνα. Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά υπερνικούν αυτές τις δυσκολίες με το να υπακούουν στις Γραφικές αρχές και το αποτέλεσμα είναι να γίνωνται χαρούμενες γαμήλιες τελετές στις οποίες προεδρεύει ο δήμαρχος της πόλεως. Συχνά αυτοί οι αξιωματούχοι εκφράζουν την έκπληξί των όταν βλέπουν τόσα πολλά χαμογελαστά πρόσωπα, διότι συνήθως πολλοί μάρτυρες του Ιεχωβά συγκεντρώνονται για να μοιρασθούν τη χαρά του ευτυχισμένου ζεύγους που νομιμοποιεί το γάμο του.

Το να παντρευθή κανείς νόμιμα δεν είναι πάντοτε εύκολο πράγμα. Απαιτούνται πολλά επίσημα χαρτιά στα οποία περιλαμβάνονται και πιστοποιητικά γεννήσεως. Συχνά είναι πολύ δύσκολο να βρη κανείς πιστοποιητικό γεννήσεως επειδή τα ενδιαφερόμενα άτομα μπορεί να είχαν γεννηθή σε μακρυνά χωριά όπου δεν ετηρούντο επίσημα μητρώα.

Ένα ενδιαφερόμενο άτομο συζούσε με μια γυναίκα πέντε χρόνια και είχε αποκτήσει απ’ αυτήν τέσσερα παιδιά όταν γνωρίσθηκε με τους Μάρτυρες του Ιεχωβά. Η Γραφική μελέτη που έκαμε με τους Μάρτυρες τον ωδήγησε να διακρίνη την ανάγκη να νομιμοποίηση τον γάμο του. Διεπίστωσε τότε ότι τα επίσημα μητρώα είχαν κάποιο λάθος και έδειχναν ότι η γυναίκα ήταν δεκαπέντε ετών, δηλαδή τρία χρόνια μικρότερη από τη νόμιμη ηλικία για γάμο. Επί δυόμισυ και πλέον χρόνια αυτός ο άνδρας έκαμε μεγάλες προσπάθειες για ν’ αποκτήση τα ακριβή πιστοποιητικά, ενώ παράλληλα αντιμετώπιζε ισχυρή εναντίωσι από τους γονείς της γυναίκας οι οποίοι ζητούσαν μια εξαιρετικά μεγάλη «προίκα» απ’ αυτόν, μολονότι αυτή η συνήθεια θεωρείται τώρα ως παράνομη στην Ακτή του Ελεφαντόδοντος. Τελικά, μπόρεσε να νυμφευθή νόμιμα και τώρα, τόσον αυτός όσο και η σύζυγός του, έχουν τη χαρά να υπηρετούν τον Ιεχωβά ως αφιερωμένοι και βαπτισμένοι δούλοι του, ζώντας ηθικώς καθαρή ζωή.

ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΨΕΥΔΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ

Πολλοί είναι εκείνοι οι οποίοι με χαρά έχουν υπερνικήσει δυσκολίες για να σπάσουν τα δεσμά των από τη ‘Βαβυλώνα τη Μεγάλη’ την παγκόσμιο αυτοκρατορία της ψευδούς θρησκείας. (Αποκάλ. 17:5, 15) Ένας ιεραπόστολος λέγει πώς η επιθυμία να κηρύξη τα αγαθά νέα υπεκίνησε ένα ενδιαφερόμενο άτομο με το οποίο μελετούσε τον Λόγο του Θεού να συγκεντρώση τα αναγκαία πιστοποιητικά για έναν νόμιμο γάμο μέσα σε τρεις ημέρες από τη στιγμή που συζήτησε αυτό το θέμα. Μολονότι ήταν Καθολικός, η εκκλησία του ποτέ δεν του είχε ζητήσει να νομιμοποιήση τον γάμο του μ’ αυτό τον τρόπο. Αυτός τώρα διέκρινε την ανάγκη να διακόψη τη σχέσι του με την Καθολική Εκκλησία και απεφάσισε να μην επιτρέψη σ’ αυτό να του γίνη ένα μεγάλο εμπόδιο. Πρόθυμα έγραψε μια επιστολή διαγραφής και την παρέδωσε προσωπικά στον ιερέα. Αφού τακτοποίησε νομικώς τον γάμο του, και αφού διέκοψε κάθε δεσμό με τη ‘Βαβυλώνα τη Μεγάλη,’ αυτός ο άνδρας και η σύζυγός του έκαμαν ένα ταξίδι 230 μιλίων (370 χιλιομέτρων) για να παρακολουθήσουν μια συνέλευσι περιοχής των Μαρτύρων του Ιεχωβά. Μέσα σε δύο μήνες αυτό το ζεύγος είδε τη χαρά ν’ αναλάβη την από θύρα σε θύρα διακήρυξι των αγαθών νέων της βασιλείας του Θεού.

Πολλά άτομα, όπως αυτά, εγκαταλείπουν τη ‘Βαβυλώνα τη Μεγάλη.’ Οι εκκλησίες έχουν χάσει αρκετή επιρροή, επειδή οι άνθρωποι διακρίνουν πόσες δυσκολίες εγείρονται από τις προσπάθειες του κλήρου ν’ αποκτήση χρήματα. Ένας νέος Μάρτυς αναφέρει ότι όταν πέθανε ο γυιος του πριν από τρία χρόνια, ο ιερεύς δυνατά ερώτησε πάνω από τον τάφο στη διάρκεια της κηδείας, «Ποιος είναι ο πατέρας του παιδιού;» Ο θλιμμένος πατέρας παρουσιάσθηκε στον ιερέα, οπότε προς έκπληξι των περισσοτέρων, ο ιερεύς ζήτησε να του πλήρωση ο πατέρας αμέσως 1.000 φράγκα (5 δολλάρια) για την προσευχή που είχε μόλις αναπέμψει. Συγκλονισμένος και συγχυσμένος ο πατέρας, του έδωσε τα χρήματα. Αργότερα μερικοί από τους φίλους του τον περιγελούσαν επειδή εξακολουθούσε να θέτη την εμπιστοσύνη του σε μια θρησκεία που εκμεταλλεύεται τόσο φανερά τα μέλη της. Μετά από καιρό όταν ήλθε σε επαφή με τους Μάρτυρες του Ιεχωβά πραγματικά εξετίμησε την προσκόλλησί των στην αρχή ‘Δωρεάν ελάβατε, δωρεάν δότε.’ Χωρίς δισταγμό έδωσε τη διεύθυνσί του και η Γραφική μελέτη που προέκυψε σαν αποτέλεσμα τον ωδήγησε γρήγορα στη διακοπή των σχέσεών του με τη ‘Βαβυλώνα τη Μεγάλη.’ Αυτός τώρα με χαρά υπηρετεί στη διάδοσι των αγαθών νέων της Βασιλείας.

ΟΙ ΣΥΝΗΘΕΙΕΣ ΤΟΥ ΦΕΤΙΧ

Μια μεγάλη δυσκολία που πρέπει να υπερνικηθή στην Ακτή του Ελεφαντόδοντος είναι η λαβή του πνευματισμού, η οποία κατέχει το 65 τοις εκατό του πληθυσμού. Αυτοί οι άνθρωποι πιστεύουν ότι όλες οι απόψεις της ζωής επηρεάζονται από τα «πνεύματα» των νεκρών προγόνων τους. Ακόμη κι εκείνοι που είναι πολύ μορφωμένοι εξακολουθούν να προσφέρουν θυσίες σ’ αυτούς τους προγόνους. Σε πολλά σταυροδρόμια βλέπει κανείς επάνω στο έδαφος ένα μικρό πήλινο δοχείο ή μια κενή κολοκύθα η οποία περιέχει δύο ή τρία αυγά, μερικά καρύδια κόλας για μια προσφορά θυσίας στα πνεύματα. Παρά την αφθονία των ασθενειών, που προκαλούνται από τα μικρόβια και τις αμοιβάδες, που είναι τόσο κοινά στις τροπικές χώρες, οι άνθρωποι σπανίως αποδίδουν τον θάνατο και τις ασθένειες σε φυσικές αιτίες. Έτσι, καταφεύγουν στους μάγους—γιατρούς ή στους ιερείς των φετίχ και σε γόητες για να προστατευθούν από τα πνεύματα. Εκείνοι που θέλουν να υπηρετούν τον Ιεχωβά πρέπει να μάθουν να μη φοβούνται τη δύναμι των δαιμόνων.

Ένας άνδρας και η σύζυγός του, οι οποίοι άρχισαν να μελετούν την Αγία Γραφή με τους Μάρτυρας του Ιεχωβά, είχαν πολλά προβλήματα τα οποία κατέληξαν σε μια μη τακτική μελέτη. Κατόπιν, ο άνδρας συμφώνησε να κάψη όλα τα αντικείμενα φετίχ που είχε. Δύο μέρες αργότερα ήλθε ένα επείγον μήνυμα από το χωριό του. Ο μάγος γιατρός του χωριού του είχε κυττάξει μέσα στην «ιερή καλαμπάσχ» (ένα τύπο νεροκολοκύθας) και είχε δει τις «ψυχές» όλων των κατοίκων του χωριού εκτός από την ψυχή αυτού του ενδιαφερομένου ατόμου. Ο ιερεύς των φετίχ είπε: «Αυτός ο άνθρωπος δεν είναι πια ένας από εμάς. Η ψυχή του μας εγκατέλειψε και γι’ αυτό είναι ασθενής και δεν μπορεί πλέον να προστατευθή από τα φετίχ.» Εν τούτοις, το ενδιαφερόμενο άτομο ήταν σε θέσι να πληροφορήση το χωριό ότι αυτή ήταν η καλύτερη είδησις που θα μπορούσε να λάβη ποτέ, επειδή αυτός τώρα απελάμβανε μια πολύ μεγαλύτερη προστασία, την προστασία του Ιεχωβά, του αληθινού Θεού. Μολονότι είχε πολλά οικογενειακά προβλήματα ν’ αντιμετωπίση, σημείωσε καλή πρόοδο και τώρα αυτός και η σύζυγός του βαπτίσθηκαν στη διεθνή συνέλευσι «Επί Γης Ειρήνη» των μαρτύρων του Ιεχωβά που έγινε στη Αμπιτζάν το 1969.

Έτσι, παρά τις δυσκολίες στην Ακτή του Ελεφαντόδοντος, πολλοί άνθρωποι προσέρχονται στην οργάνωσι του Ιεχωβά. Σχεδόν οι μισοί από τους Μάρτυρες της χώρας βαπτίσθηκαν τα περασμένα δύο έτη. Μέχρι τον Οκτώβριο του 1975, 1.113 άτομα απελάμβαναν τις χαρές του πνευματικού παραδείσου του Θεού, οι οποίες εκτείνονται ταχέως σ’ ολόκληρη τη χώρα. Ο Μάρτιος αυτού του έτους 1976 είδε ένα νέο ανώτατο όριο από 1.148 Μάρτυρες που εκήρυτταν με χαρά «τούτο το ευαγγέλιον της βασιλείας.» (Ματθ. 24:14) Τον Ιανουάριο, έγινε μια συνέλευσις περιοχής για τις δεκατρείς εκκλησίες στην πρωτεύουσα Αμπιτζάν, και 1.508 άτομα παρηκολούθησαν τη δημοσία διάλεξι ενώ 68 βαπτίσθηκαν. Πραγματικά πολλοί υπομένουν με χαρά μεγάλες δυσκολίες για να υπηρετούν τον Ιεχωβά Θεό. Άλλες πόλεις στο εσωτερικό της χώρας καλύπτονται τώρα από θαρραλέους ιεραποστόλους και ειδικούς σκαπανείς. Η χαρά της υπερνικήσεως δυσκολιών για να υπηρετή κανείς τον Ιεχωβά εκφράζεται από ολοένα περισσότερα άτομα, τα οποία αποβλέπουν επίσης ν’ απολαύσουν μετά τη ‘μεγάλη θλίψι’ ένα κατά γράμμα παράδεισο, όπου ο ελέφαντας με τους χαυλιόδοντες από ελεφαντοστούν θα μπορή πάλι να περιπλανάται ελεύθερα σ’ ολόκληρη τη χώρα.—Αποκάλ. 7:14-17.