“Μια Μεγάλη Θύρα” Ανοίγει στην Πορτογαλία

ΣΤΙΣ 25 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1974, «μια μεγάλη θύρα που οδηγεί στη δραστηριότητα» άνοιξε ξαφνικά διάπλατα για τους Μάρτυρας του Ιεχωβά στην Πορτογαλία. Μέσα σε μια νύχτα, μια εντελώς απροσδόκητη στρατιωτική επανάστασι ανέτρεψε μια δικτατορία που είχε διαρκέσει σαράντα οκτώ χρόνια. Έγινε διακήρυξις για ελευθερία λατρείας καθώς και για αποκατάστασι όλων των άλλων πολιτικών ελευθεριών. Τι ευχάριστη αλλαγή ήταν αυτή για τους πιστούς Χριστιανούς στην Πορτογαλία! Επί χρόνια το έργο τους είχε απαγορευθή και εδιώκοντο σαν μια θρησκεία μειονότητος. Εν τούτοις από τότε μεγάλα πράγματα συμβαίνουν γι’ αυτούς στην Πορτογαλία.

Υποκινούμενοι από αγάπη για τον Θεό και τον πλησίον, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά στην Πορτογαλία εκμεταλλεύονται την ευκαιρία να κηρύξουν «τούτο το ευαγγέλιον της βασιλείας» με ζήλο όσο ποτέ προηγουμένως. Και μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα έχουν βρει πολλούς ανθρώπους οι οποίοι έχουν διακρίνει πόσο ανώφελο είναι να εμπιστεύωνται σε οποιοδήποτε ανθρώπινο σύστημα για να λύση τα προβλήματα του ανθρωπίνου γένους. Αυτά τα άτομα με την έντιμη καρδιά αναγνωρίζουν τις βασικές δυσκολίες που παραμένουν παρά τα μακρά πειράματα που έχουν γίνει στην ιστορία με τόσες πολλές κυβερνήσεις, όπως η φεουδαρχία, ο φασισμός, ο κομμουνισμός, ο σοσιαλισμός και ο ιμπεριαλισμός. Ευτυχώς αυτοί έχουν βρει τη μόνη απάντησι στα προβλήματα του ανθρωπίνου γένους. «Πού;» μπορεί να ρωτήσετε. Στο παλαιότερο ιστορικό υπόμνημα που υπάρχει, στην Αγία Γραφή. Η μόνη ελπίδα του ανθρώπου είναι η κυβέρνησις του Θεού, ναι, η βασιλεία του Θεού.

Για να κατανοήσετε όσα συμβαίνουν τώρα στην Πορτογαλία, σκεφθήτε το εξής: Η εικοσαετής περίοδος από το 1950 έως το 1969 είδε τον αριθμό των ενεργών μαρτύρων του Ιεχωβά ν’ αυξάνη από 58 άτομα σ’ ένα ανώτατο όριο 6.037. Αλλά σε είκοσι μήνες μόνο από τον Απρίλιο του 1974, περισσότεροι από 6.270 άνθρωποι βαπτίσθηκαν ως Χριστιανοί μάρτυρες του Ιεχωβά! Κατά μέσον όρο, εγίνοντο κάθε μέρα περισσότεροι από δέκα καινούργιοι μαθηταί. Για πολλούς, αυτό εσήμαινε να κάμουν μεγάλες αλλαγές στη ζωή τους. Τώρα είναι κάτι περισσότερο από απλοί ‘παραδοσιακοί’ λάτρεις του Ιεχωβά Θεού. Έχουν μια ζώσα πίστι που τους υποκινεί να ενεργούν. Με χαρά λατρεύουν τον Θεό «εν πνεύματι και αληθεία».—Ιωάν. 4:24.

ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΑΝΟΙΓΕΙ

Ένα μεγάλο βήμα για την αναδιοργάνωσι του έργου έγινε στις 14 Φεβρουαρίου 1975. Εκείνη την ημέρα υπεγράφη ένα συμβόλαιο για την ενοικίασι ωραίων εγκαταστάσεων που θα μπορούσαν να χρησιμεύσουν ως κεντρικά γραφεία για την τοπική Εταιρία των Μαρτύρων του Ιεχωβά. Ένα σύγχρονο, καλοσχεδιασμένο κτίριο, το οποίο έχει είκοσι δωμάτια και είναι πολύ κατάλληλο για την επίβλεψι της επεκτάσεως του έργου των Μαρτύρων στην Πορτογαλία, χρησιμοποιείται από τότε στο Εστορίλ, μια πόλι κοντά στη Λισσαβώνα.

Σε διάστημα δύο μηνών ελήφθησαν από το εργοστάσιο της Εταιρίας Σκοπιά στο Μπρούκλυν της Νέας Υόρκης, τέσσερα μεγάλα κιβώτια με Γραφικά έντυπα που είχαν βάρος περίπου εξήντα τόννους. Επιπροσθέτως, ένα σύνολο από 333.700 βιβλία εκτυπώθηκαν εμπορικώς από την Εταιρία στην Πορτογαλία στη διάρκεια του 1975. Η επιθυμία για Γραφικά έντυπα είναι τόσο μεγάλη ώστε είναι κάτι το συνηθισμένο για τους επισκόπους των εκκλησιών να έρχωνται στο Εστορίλ με τα δικά τους ιδιόκτητα φορτηγά ανυπόμονοι να παραλάβουν 500 ή και 1.000 βιβλία!

Η δημιουργία αυτού του οίκου Μπέθελ στο τμήμα αυτό («Μπέθελ» σημαίνει «Οίκος Θεού») έφερε ευλογίες με πολλούς τρόπους. Βρίσκεται σ’ ένα κτήμα που έχει μια θαυμάσια πρασιά κι ένα κήπο με λαχανικά στο οπίσθιο μέρος και συμβαίνει ώστε μια Μάρτυς, της οποίας ο σύζυγος είναι επαγγελματίας κηπουρός της Δημαρχίας, να παρακολουθή μια κοντινή εκκλησία. Ο σύζυγός της είναι ένας φιλικός άνθρωπος ο οποίος χαίρεται τη συντροφιά των Μαρτύρων του Ιεχωβά. Επέτρεψε ακόμη να χρησιμοποιήται το σπίτι του για συναθροίσεις στις ημέρες της απαγορεύσεως, μολονότι ο ίδιος εκείνο τον καιρό δεν έδειχνε την επιθυμία να μελετήση προσωπικά την Αγία Γραφή. Επειδή οι κήποι στο Μπέθελ χρειάζονται επαγγελματική φροντίδα, αυτός ο άνδρας ερωτήθηκε αν μπορούσε να πάη για να βοηθήση. Δέχθηκε με χαρά και δαπάνησε αρκετές ημέρες εργαζόμενος εκεί την άνοιξι του 1975. Η επαφή του με την οικογένεια Μπέθελ του έκαμε βαθειά εντύπωσι στον νου και στην καρδιά. Όταν ένα μέλος της οικογενείας προσεφέρθη να μελετήση την Αγία Γραφή μαζί του στην αρχή δεν δέχθηκε, αλλά τελικά συμφώνησε. Αυτό που εχρειάζετο ήταν μόνο να ‘κάμη την αρχή’ διότι από τότε κι έπειτα έκαμε ταχεία πρόοδο και βαπτίσθηκε στις αρχές του Δεκεμβρίου του 1975.

Εν τούτοις, αυτός ο κηπουρός ήταν απησχολημένος στη σπορά ενός διαφορετικού είδους ‘σπόρου’ ακόμη και προτού βαπτισθή. Επειδή ήταν πειστικός ομιλητής, είχε ήδη εγείρει το ενδιαφέρον ενός δημοτικού φισκάλ (ελεγκτού) στη βασιλεία του Θεού. Αυτός ο ελεγκτής τροφίμων γρήγορα κατάλαβε τη σημασία του αγγέλματος, αρνήθηκε από εκεί κι έπειτα ν’ αναμιχθή σε ανέντιμες συνήθειες και άρχισε να παρακολουθή τις συναθροίσεις για μελέτη της Γραφής. Αυτός ο ελεγκτής μίλησε σ’ ένα γείτονα ο οποίος, επίσης, άρχισε να παρακολουθή τις εβδομαδιαίες μελέτες της Γραφής στο δικό του σπίτι, καθώς και τις συναθροίσεις της εκκλησίας. Ως αποτέλεσμα, την ημέρα που εβαπτίζετο ο κηπουρός, ήσαν παρόντες τέσσερις ενδιαφερόμενοι με τους οποίους αυτός μελετά. Τι θαυμαστός τρόπος για να καταδειχθή ότι με το να ομιλή κανείς την αλήθεια κάμει ενεργούς μαθητάς του Ιησού Χριστού! Μολονότι ο κηπουρός ακόμη απολαμβάνει το φύτευμα και την φροντίδα των κήπων, εν τούτοις, είναι πιο ευτυχής να καλλιεργή ως καρπόν τον ‘λόγον της βασιλείας’ με το να ομιλή στους άλλους γι’ αυτόν.—Ματθ. 13:18-23.

ΟΙ ΑΙΘΟΥΣΕΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΑΖΟΝΤΑΙ

Στις 9 Ιανουαρίου 1975, έγινε γνωστό στις εκκλησίες ότι μπορούσαν να κτίσουν Αίθουσες Βασιλείας. Αυτή η ‘ανοικτή θύρα’ πραγματικά γέμισε χαρά τους Μάρτυρες του Ιεχωβά. ‘Από τότε έχουν ενοικιασθή εβδομήντα δύο θαυμάσιες αίθουσες οι οποίες έχουν διακοσμηθή και εγκαινιασθή με το πρόγραμμα της αφιερώσεως. Άλλες σαράντα αίθουσες προς το παρόν είναι σχεδόν έτοιμες για αφιέρωσι. Τα ενοίκια στις μεγάλες πόλεις είναι υψηλά, κι έτσι τρεις ή τέσσερις εκκλησίες χρησιμοποιούν την ίδια αίθουσα για ν’ ανταποκρίνωνται στα έξοδα. Για ν’ αποκτήσουν επαρκή χρήματα για να διατηρούν καθαρές και αξιοπρεπείς τις Αίθουσες Βασιλείας, μερικοί Μάρτυρες του Ιεχωβά επώλησαν προσωπικά των αντικείμενα όπως ραδιόφωνα, μαγνητόφωνα, χρυσά δακτυλίδια, βραχιόλια και καρφίτσες. Παιδιά έφεραν όλες τις οικονομίες τους στην εκκλησία ανοίγοντας τους ‘κουμπαράδες’ τους! Σε μια εκκλησία οι γυναίκες συνεκέντρωσαν όλα τους τα χρυσαφικά και τα προσέφεραν σαν δωρεά.

Μια ασυνήθιστη πείρα έλαβε χώρα στη Φουνκάλ της Μαδέιρα. Η μόνη τοποθεσία που ήταν κατάλληλη για Αίθουσα Βασιλείας ήταν μια αποθήκη που απαιτούσε πολλές επισκευές. Ο ιδιοκτήτης συμφώνησε να γίνουν τροποποιήσεις και μέλη των τοπικών εκκλησιών άρχισαν να εργάζωνται. Καθώς ξεφόρτωναν ένα φορτηγό με ξύλα μια Παρασκευή απόγευμα, ο Μάρτυς που ήταν υπεύθυνος για την κατασκευή είπε στον ιδιοκτήτη, ο οποίος συνέβη να είναι παρών, ότι επρόκειτο να επενδύσουν την οροφή εκείνο το Σαββατοκύριακο. Ο ιδιοκτήτης δεν μπορούσε να πιστέψη στα αυτιά του. Επειδή πίστευε ότι αυτό το έργο ήταν αδύνατον να γίνη τόσο σύντομα, υποκινήθηκε από την περιέργεια να επισκεφθή τις εγκαταστάσεις τη Δευτέρα το πρωί. Προς έκπληξί του, είδε μία ωραία ξύλινη οροφή. Αυτός ανεφώνησε: «Ακόμη κι αν είχα πληρώσει έναν εργολάβο για να κάμη αυτή την εργασία, θα χρειαζόταν τουλάχιστον δύο εβδομάδες και σεις την κάματε σ’ ένα μόνο Σαββατοκύριακο!» Αυτό το περιστατικό, καθώς και το πνεύμα της αδελφικής αγάπης που ήταν τόσο έκδηλο ανάμεσα στις τρεις εκκλησίες που εργάζονταν στην αίθουσα, εντυπωσίασε πολύ τον ιδιοκτήτη. Λίγο προτού γίνη η συνάθροισις για την αφιέρωσι της Αιθούσης Βασιλείας, αυτός κατέπληξε τους τοπικούς Μάρτυρες με το να τους πη ότι θα μπορούσαν να χρησιμοποιούν την αίθουσα δωρεάν για ένδεκα μήνες. Έκαμε επίσης μια μεγάλη χρηματική συνεισφορά κι έστειλε αναψυκτικά για τους εργάτες.

ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ ΜΕΓΑΛΕΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ

Η νομική αναγνώρισις εσήμαινε επίσης ότι θα μπορούσαν να γίνωνται στην Πορτογαλία, οι ετήσιες συνελεύσεις περιφερείας. Αυτή ήταν μια εντελώς καινούργια εμπειρία. Τι πρόκλησις! Το καθετί έπρεπε να αρχίση από την αρχή, εφόσον δεν υπήρχε προηγούμενη οργάνωσις συνελεύσεων ή εφόδια—ούτε ένα μικρόφωνο, ούτε ένα ποτήρι για την καφετηρία. Στη διάρκεια του Ιανουαρίου 1975, έγιναν σχέδια για τις θερινές συνελεύσεις περιφερείας σε μια ειδική συνάθροισι με τους περιοδεύοντας επισκόπους.

Όταν ήλθε ο καιρός της συνελεύσεως όλοι συνεισέφεραν για την περίστασι μ’ ένα θαυμαστό τρόπο. Τα τμήματα της συνελεύσεως λειτούργησαν καλά, εξυπηρετώντας τον σκοπό τους να βοηθήσουν τους Μάρτυρες να παρακολουθήσουν το τετραήμερο πρόγραμμα το οποίο περιελάμβανε πολλές υγιεινές συμβουλές για το πώς οι Χριστιανοί πρέπει να συναθροίζονται και πώς ν’ αντιμετωπίζουν τις προκλήσεις σ’ αυτούς τους ταραχώδεις καιρούς. Στη διάρκεια του Ιουλίου και του Αυγούστου του 1975 ένα σύνολο από 34.529 άτομα παρηκολούθησαν τις δημόσιες συναθροίσεις των τριών περιφερειακών συνελεύσεων στην Πορτογαλία, εκτός από τους 410 στις Αζόρες και τους 629 στο Φουνκάλ της Μαδέιρα.

Γεγονότα τέτοιας σπουδαιότητος δεν περνούν απαρατήρητα. Η καθημερινή εφημερίδα του Πόρτο, Ζορνάλ ντε Νοτίσιας, στις 2 Αυγούστου 1975, έλεγε τα εξής για τη συνέλευσι που έγινε σ’ εκείνη την πόλι: «Η ατμόσφαιρα είναι ειρηνική και ευπρεπής, χαρακτηριστική των Μαρτύρων του Ιεχωβά. Είναι η θρησκευτική ομάδα η οποία, μετά τους Καθολικούς, είναι η μεγαλύτερη στη χώρα μας, γιατί απαριθμεί ήδη περισσότερα από 16.000 μέλη.»

Σχολιάζοντας για τους ύμνους της Βασιλείας, η εφημερίς Ο Κομέρσιο ντο Πόρτο, _της 4 Αυγούστου 1975, παρετήρησε: «Οι ύμνοι, με λόγια και μουσική, που έχουν γράψει και συνθέσει οι Μάρτυρες του Ιεχωβά, βασίζονται στην Αγία Γραφή και μιλούν για τη χαρά να προσμένουν τον Ιεχωβά, για την ευτυχία των ταπεινών και πράων που ο Θεός τους ευλογεί και για την έλευσι της Βασιλείας που έχει ήδη αρχίσει να κυβερνά.

«Οι ύμνοι είναι πολύ ωραίοι και, χωρίς αμφιβολία αποτελούν ένα τρόπο συμμετοχής και μεταδόσεως των αληθειών της Αγίας Γραφής.»

Μια εφημερίδα της Λισσαβώνας, Τέμπο, έδωσε μια περίληψι των συνελεύσεων που έγιναν στη Λισσαβώνα στο ίδιο στάδιο ποδοσφαίρου επί δύο διαδοχικές εβδομάδες. Αυτή η εφημερίδα αφιέρωσε ένα κανονικό παρένθεμα οκτώ σελίδων αποκλειστικά στους Μάρτυρας του Ιεχωβά αφιερώνοντας στη δημοσιότητα ένα σύνολο 1.100 εκατοστών (433 ιντσών). Το τεύχος της 7ης Αυγούστου 1975 της Τέμπο έλεγε για την πρώτη συνέλευσι στη Λισσαβώνα: «Εκείνο που κυρίως εντυπωσίασε τους ρεπόρτερς μας σ’ αυτή τη συνέλευσι ήταν η απουσία αστυνομικών. Ένα σώμα από 1.100 εθελοντάς εφρόντισε για ολόκληρη την οργάνωσι της συνελεύσεως περιλαμβανομένων και της εποπτείας για τη συγκοινωνία, της επιθεωρήσεως των χώρων παρκαρίσματος, του προσωπικού καθαριότητος, των πρώτων βοηθειών, των μεταφορών, της πωλήσεως αναψυκτικών και σάντουιτς σε έξη πάγκους τοποθετημένους σ’ ολόκληρο το στάδιο, καθώς και για την προετοιμασία και τη διανομή 6.000 γευμάτων σε μια ώρα μέσα σε μια καντίνα που είχε τοποθετηθή στο Αθλητικό Γυμναστήριο.»

Δεν υπήρχε αμφιβολία γι’ αυτό. Οι περιφερειακές συνελεύσεις «Θεία Εξουσία» ήσαν μια μεγάλη επιτυχία κάθε μέρα.

ΕΠΕΚΤΑΣΙΣ Σ’ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗ ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ

Από τον Οκτώβριο έως τον Δεκέμβριο του 1975 μια ειδική προσπάθεια είχε γίνει για το κήρυγμα των αγαθών νέων σε πόλεις, χωριά και αγροτικές περιοχές που δεν είχαν προηγουμένως ακούσει το άγγελμα της βασιλείας του Θεού. Πενήντα οκτώ ειδικοί ολοχρόνιοι εργάται ωργανώθηκαν σε ομίλους και εφωδιάσθηκαν με αυτοκίνητα για να εργασθούν κάθε δρόμο και να επισκεφθούν κάθε σπίτι. Ποια ήταν τ’ αποτελέσματα;

Τον πρώτο μήνα της προσπαθείας, ένας όμιλος από τέσσερις Μάρτυρες διένειμε συνολικά 2.241 βιβλία και Γραφές. Δημόσιες ομιλίες εδόθησαν σε ομάδες ενδιαφερομένων ατόμων. Σ’ ένα μικρό οικισμό μια πολύ ειλικρινής και φιλόξενη Καθολική οικογένεια προσέφερε δωρεάν δωμάτια για να παραμείνη ο όμιλος. Κάθε βράδυ όταν επέστρεφαν οι Μάρτυρες, η γεμάτη καλωσύνη γυναίκα είχε ήδη έτοιμο το φαγητό. Έδειχνε μεγάλο ενδιαφέρον για το εκπαιδευτικό έργο της Αγίας Γραφής που έκαναν αυτοί οι ‘σκαπανείς’ και τα πρώτα της λόγια κάθε βράδυ ήσαν: «Πώς πήγε το έργο σήμερα; Άκουσαν οι άνθρωποι καλά;» Αυτή η εγκάρδια γυναίκα ήταν, επίσης, υπεύθυνη για το σκευοφυλάκιο της εκκλησίας, επειδή ήταν αυτή που κυρίως συνεισέφερε στον ιερέα της ενορίας. Αλλά οι επισκέψεις του εγίνοντο όλο και λιγώτερες. Ήταν μια ευχάριστη έκπληξι για τον όμιλο όταν αυτή η γυναίκα μαζί με άλλα είκοσι τρία άτομα απ’ αυτόν τον μικρό οικισμό ήλθαν ν’ ακούσουν μια Γραφική διάλεξι στο δικό της σπίτι.

Η ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ ΦΘΑΝΕΙ ΣΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΤΟΥΣ!

Όλα τα χρόνια στη διάρκεια της απαγορεύσεως ήταν δύσκολο να λάβουν οι εκκλησίες αρκετά αντίτυπα της Αγίας Γραφής. Στην πραγματικότητα, οι εμπορικές Βιβλικές Εταιρίες αρνήθηκαν να πωλούν στους Μάρτυρες του Ιεχωβά ποσότητες Αγίων Γραφών. Τι μεγάλη χαρά ήταν όταν 60.000 αντίτυπα της Μεταφράσεως του Νέου Κόσμου των Αγίων Γραφών ελήφθησαν από τη Νέα Υόρκη για να χρησιμοποιηθούν στην εκστρατεία της Αγίας Γραφής από θύρα σε θύρα στη διάρκεια των μηνών Νοεμβρίου και Δεκεμβρίου 1975. Έχοντας την Πορτογαλική Γραφή να προσφέρουν στους ανθρώπους, οι Μάρτυρες εργάσθηκαν με μεγάλο ζήλο. Ένας νέος εργάτης στην από θύρα σε θύρα διακονία στη Μπράγκα, μια πολύ θρησκευτική πόλι του βορρά, με ενθουσιασμό διένειμε είκοσι πέντε Γραφές στην πρώτη εβδομάδα της εκστρατείας.

Μια αγροτική εκκλησία με είκοσι περίπου ευαγγελιζομένους διένειμε 104 Γραφές—κατά μέσον όρο πέντε ο καθένας—στη διάρκεια του πρώτου μηνός της προσπαθείας.

ΛΑΜΠΡΕΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΕΝ ΟΨΕΙ

Μολονότι η μεγάλη περιοχή της Λισσαβώνας μόνο, έχει τώρα περισσότερες από 100 εκκλησίες των Μαρτύρων του Ιεχωβά και η πόλις της Λισσαβώνας έχει αναλογία ενός Μάρτυρος σε κάθε 176 κατοίκους, αυτά τα άτομα που ‘πεινούν και διψούν’ για τη δικαιοσύνη πρόκειται ακόμη ν’ ανευρεθούν κατά μεγάλους αριθμούς.—Ματθ. 5:6.

Υπάρχουν τώρα περισσότεροι από 18.000 δραστήριοι Μάρτυρες του Ιεχωβά στην Πορτογαλία. Οι εκθέσεις δείχνουν ότι αρκετές χιλιάδες ακόμη προσέρχονται στις συναθροίσεις τους στις Αίθουσες Βασιλείας σ’ ολόκληρη τη χώρα. Αν σκεφθήτε ότι 45.221 άτομα παρηκολούθησαν την Ανάμνησι του θανάτου του Κυρίου τον Απρίλιο του 1976, μπορείτε εύκολα να καταλάβετε γιατί οι Μάρτυρες του Ιεχωβά στην Πορτογαλία είναι ευτυχείς που μια ‘μεγάλη θύρα που οδηγεί σε δραστηριότητα’ έχει ανοιχθή ενώπιον τους. Με χαρά και ζήλο κηρύττουν από θύρα σε θύρα και βλέπουν τα προνόμια της υπηρεσίας των σαν μια μεγάλη ευλογία. (1 Κορ. 16:9) Δεν σμικρύνουν το χέρι τους. Στους πρόσφατους μήνες έχουν απολαύσει τόσες πολλές ευλογίες ώστε αισθάνονται όπως ο Δαβίδ όταν είπε για τις ευλογίες του: «Υπερβαίνουσι πάντα αριθμόν.»—Ψαλμ. 40:5.

[Εικόνα στη σελίδα 717]

Το Γραφείον Τμήματος των Μαρτύρων του Ιεχωβά στο Εστορίλ της Πορτογαλίας