Μια Ματιά στις Ειδήσεις
Μια Παγκόσμια Κυβέρνησις Είναι Αναγκαία
● Η πρόοδος στα μέσα μεταφορών κι επικοινωνιών έχει κάμει τον κόσμο μικρότερο σαν να είναι μια μόνο κοινωνία. Έτσι τα προβλήματα της εποχής μας έχουν γίνει παγκοσμίου φύσεως και τα δοκιμάζουν όλοι. Εν τούτοις, τα έθνη εξακολουθούν να τραβούν διαφορετικές κατευθύνσεις. Ένα άρθρο στην εφημερίδα «Γκαζέττ» του Μόντρεαλ ανέφερε ότι οι ηγέτες του κόσμου «έχουν πει ότι κάποιο είδος παγκοσμίου κυβερνήσεως είναι αναγκαίο.» Επίσης εσχολίαζε: «Χωρίς αμφιβολία αξίζει να εργασθή κανείς γι’ αυτό όταν σκεφθή τις πιθανές δύο λύσεις—ή κατάρρευσι της κοινωνίας ή παγκόσμια δικτατορία.» Ακόμη και η έλλειψις τροφίμων σε διάφορα μέρη, όπως ανεγνώριζε το περιοδικό, «προκαλούνται από συγκεχυμένες προτιμήσεις και από έλλειψι παγκοσμίου διαχειρίσεως.» Το άρθρο παρετήρησε ότι «οι άνθρωποι πρέπει σύντομα ν’ αντικαταστήσουν την εθνική ή ομαδική υποταγή με μια πολύ ευρύτερη υποταγή σε ολόκληρο το ανθρώπινο γένος, δηλαδή να γίνουν πολίται του κόσμου ή ολοκλήρου του πλανήτου.»
Μήπως η μία κυβέρνησις για ολόκληρο τον κόσμο είναι απλώς ένα όνειρο; Μέσω των ανθρωπίνων προσπαθειών, ναι, όπως δείχνει η ιστορία. Αλλ’ η μία κυβέρνησις για ολόκληρη τη γη θα γίνη πραγματικότης, διότι αυτός είναι ο σκοπός του Θεού. Η Βιβλική προφητεία δείχνει ότι σύντομα ο Θεός θα αποσπάση την εξουσία από όλα τα διαιρετικά πολιτικά συστήματα και θα τα εξαλείψη για πάντα. (Δαν. 2:44) Τότε θα υπάρχη μία μόνο κυβέρνησις για ολόκληρο το ανθρώπινο γένος, διότι η ουράνια βασιλεία θα βρίσκεται στα χέρια του Ιησού Χριστού. (Ματθ. 6:10) Εκείνοι που υποτάσσονται στη διακυβέρνησι της Βασιλείας του Θεού θα επιζήσουν από το τέλος αυτού του μη ικανοποιητικού συστήματος πολιτικής διακυβερνήσεως. Όλοι αυτοί θα εισέλθουν στη νέα τάξι του Θεού σαν μια ενωμένη κοινωνία ανθρώπων «εκ παντός έθνους και φυλών και λαών και γλωσσών.»—Αποκάλ. 7:9.
Κίνδυνος για το Κράτος;
● Σχετικά με μια ειδική ανταπόκρισι για τους Μάρτυρες του Ιεχωβά στην Αφρική, ο Έρνι Ρέγκερ γράφει τα εξής στο περιοδικό «Χριστιανικός Αιών»: Οι παγκοσμίως επευφημούμενοι ως σκληρά εργαζόμενοι και ηθικώς εξαίρετοι πολίτες Μάρτυρες του Ιεχωβά, έχουν επανειλημμένως προκαλέσει τη δυσαρέσκεια κυβερνήσεων επειδή αρνούνται να συμμετάσχουν σε συμβολικές εκφράσεις πιστότητος προς το έθνος και, σε περιπτώσεις μερικών ολοκληρωτικών κρατών, με το ν’ αρνούνται να γίνουν μέλη του κυβερνώντος πολιτικού κόμματος.»
Μήπως μερικοί ηγέται θεωρούν τους Μάρτυρας ως ένα κίνδυνο για το Κράτος επειδή αυτοί οι Χριστιανοί διακρατούν μια στάσι αυστηράς ουδετερότητας όσον αφορά τις πολιτικές υποθέσεις; Αν συμβαίνη αυτό, αυτοί οι ηγέται δεν θα μπορούσαν ν’ ανεχθούν ούτε τον Ιησού Χριστό ο οποίος είπε: «Η βασιλεία η εμή δεν είναι εκ του κόσμου τούτου.» (Ιωάν. 18:36) Διευκρινίζοντας την ουδέτερη στάσι των ακολούθων του, ο Ιησούς είπε: «Εκ του κόσμου δεν είναι, καθώς εγώ δεν είμαι εκ του κόσμου.»—Ιωάν. 17:16.
Εκείνοι που κατέχουν υψηλές θέσεις δεν είναι ανάγκη να φοβούνται ότι οι Μάρτυρες του Ιεχωβά αποτελούν ένα κίνδυνο για το Κράτος. Αυτοί οι ουδέτεροι Χριστιανοί έχουν τον κατάλληλο σεβασμό για τις κυβερνητικές ‘ανώτερες εξουσίες.’ (Ρωμ. 13:1-7) Αντί να τους διώκουν, δεν θα ήταν καλύτερα αν αυτοί οι άνθρωποι που βρίσκονται στην εξουσία έδειχναν εκτίμησι για τις υψηλές ηθικές αρχές που διακρατούν αυτοί οι Χριστιανοί;
Σχετικά μ’ αυτό το θέμα, ο δημοσιογράφος Ρέγκερ παραθέτει ωρισμένες παρατηρήσεις που εμφανίζονται σ’ ένα άρθρο της εφημερίδος «Μίρρορ» της Ζάμπια. Αξίζει να σημειωθή ότι αυτή η εφημερίς έγραφε: «Πολλοί από εκείνους οι οποίοι, αντίθετα με το σύνταγμά μας, διώκουν τους Μάρτυρας του Ιεχωβά επειδή μένουν σταθεροί στις θρησκευτικές των πεποιθήσεις, θα εγίνοντο πιο χρήσιμοι πολίται αν ακολουθούσαν το υπόδειγμα της ηθικής ζωής αυτού του δόγματος.»