Μια Ματιά στις Ειδήσεις

Ποινές Παραβατών

● Διαρκώς περισσότεροι ειδικοί ποινικολόγοι δείχνουν τη δυσαρέσκειά τους για την εφαρμογή ενός προσφάτου νόμου. Πιστεύουν ότι δίδεται πολλή προσοχή στην αποκατάστασι των παραβατών, αλλ’ όχι αρκετή στην ‘αποκατάστασι του νόμου.’ Τονίζουν ότι συχνά λαμβάνεται πολύ περισσότερη φροντίδα για τον παραβάτη παρά για το θύμα του. Η καταδίκη σε θάνατον έχει σχεδόν καταργηθή, κι έτσι πολλοί εκούσιοι παραβάται επανέρχονται τελικά στους δρόμους. Επίσης, ο κοινωνιολόγος Έρνεστ βαν Ντεν Χάαγκ παρατηρεί στο βιβλίο του «Ποινές Παραβατών» ότι η ποινική δικαιοσύνη δεν αποδίδεται ομοιόμορφα: ένας παραβάτης μπορεί να καταδικασθή σε μια ποινή από κάποιο δικαστήριο, αλλά ένα άλλο άτομο που διέπραξε το ίδιο αδίκημα μπορεί να καταδικασθή σε μια διαφορετική ποινή από κάποιο άλλο δικαστήριο.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει το σύστημα της ποινικής δικαιοσύνης που είχε δοθή από τον Θεό στο αρχαίο έθνος Ισραήλ. Οι εκούσιοι παραβάται, όπως ήσαν οι απαγωγείς παιδιών, οι ειδωλολάτραι και εκείνοι που διέπρατταν διάφορες άλλες παραβάσεις, περιλαμβανομένων και διαφόρων άλλων μεγάλων ηθικών παραβάσεων, κατεδικάζοντο σε θάνατο. Δεν υπήρχε ποινή φυλακίσεως. Αντί της φυλακίσεως υπεχρεώνετο ο δράστης ν’ αποζημιώση το θύμα του όταν επρόκειτο για κάποιο μικρό αδίκημα. Επί παραδείγματι, σε περίπτωσι κλοπής ο δράστης ήταν υποχρεωμένος ν’ αντικαταστήση την αξία του κλαπέντος αντικειμένου στο πολλαπλάσιο. Αν δεν είχε τα χρήματα για να επανορθώση τη ζημία, ώφειλε να εργασθή για να εξοφλήση το χρέος του.

Αυτό που γίνεται φανερό είναι ότι όσο περισσότερο τα σύγχρονα συστήματα της δικαιοσύνης απομακρύνονται από την άποψι που έχει ο Θεός γι’ αυτά τα ζητήματα, τόσο περισσότερο γίνονται περίπλοκα και μη ικανοποιητικά.

‘Χωρούν σ’ Ένα Μικρό Ντουλάπι’

● Ο Λόγος του Θεού λέγει σαφώς ότι ο άνθρωπος δημιουργήθηκε απ’ ευθείας από τον Ιεχωβά Θεό. Αλλά επί ένα αιώνα και περισσότερο οι επιστήμονες, που πιστεύουν στην εξέλιξι προσπαθούν να βρουν πειστικές αποδείξεις για τη θεωρία τους από τα απολιθώματα άλλοτε ζώντων οργανισμών. Πολλές φορές έδωσαν την εντύπωσι ότι είχαν βρει πολλές αποδείξεις για τους υποτιθέμενους «πιθηκοειδείς» προγόνους του ανθρώπου. Ένας τέτοιος υποτιθέμενος πρόγονος ήταν ένα μικρό ζώο που είχε βρεθή στην Αφρική και τον ωνόμαζαν Αυστραλοπίθηκο. Εν τούτοις οι επιστήμονες τώρα λέγουν ότι αυτός δεν μπορεί να ήταν ο πρόγονος του ανθρώπου.

Αλλά, έπειτα από τόσες δεκαετίες εντατικής ερεύνης, πόσα απολιθώματα έχουν βρεθή; Το ετήσιο περιοδικό «Φύσις/Επιστήμη» του 1976 λέγει: «Τα εννέα από κάθε δέκα απολιθώματα Αυστραλοπιθήκων είναι δόντια, τα οποία δεν βρίσκονται πάντοτε σε πολύ καλή κατάστασι. Οτιδήποτε άλλο υπάρχει βρίσκεται σε κομμάτια ή τεμάχια, μερικά από τα οποία είναι πάρα πολύ μικρά. Και παρά τη φαινομενική πληθώρα των ευρημάτων, στην πραγματικότητα αυτά είναι πολύ λίγα. Το καθένα απ’ αυτά—κάθε πρόσφατο εύρημα—θα μπορούσε να χωρέση σ’ ένα μικρό ντουλάπι. Το να ανασυγκροτήσουν ολόκληρα άτομα από το περιεχόμενο ενός μόνο ντουλαπιού είναι ένα έργο τεραστίας δυσκολίας.»

Πόσο δύσκολο είναι να προσπαθή κανείς ν’ αποδείξη μια θεωρία που δεν μπορεί ν’ αποδειχθή, μια θεωρία που βασίζεται σ’ ένα ψέμα. Η Αγία Γραφή μάς δίνει την ορθή πληροφορία για το πώς δημιουργήθηκε ο άνθρωπος. Αυτή η πληροφορία προέρχεται από Εκείνον που οφείλει να γνωρίζη, από Εκείνον που έκαμε τη δημιουργία, δηλαδή από τον Ιεχωβά Θεό. Έτσι, ο ταπεινός Βιβλικός συγγραφεύς ανεγνώρισε: «Αυτός έκαμεν ημάς, και ουχί ημείς.»—Ψαλμ. 100:3.